ภาพยนตร์ จูแมนจี้ ทำรายได้รวมทั่วโลกเท่าไหร่

แฟรนไชส์ภาพยนตร์เรื่องนี้ในเวอร์ชันโรงฉายมีทั้งหมดสามภาค ฉันโตมากับความรู้สึกตื่นเต้นของความมหัศจรรย์จากกระดานเกม เมื่อได้ดู 'Jumanji' ฉบับปี 1995 ครั้งแรก มันเป็นหนังที่ผสมความหวาดเสียวกับอารมณ์อบอุ่นได้ลงตัว จึงไม่แปลกใจที่ภายหลังจะมีการนำไอเดียกลับมาปัดฝุ่นใหม่ในรูปแบบภาพยนตร์สมัยใหม่ มองแบบรวม ๆ แล้ว เวอร์ชันโรงภาพยนตร์ที่คนส่วนใหญ่ยึดถือกันคือสามภาคหลัก คือภาคต้นฉบับของปี 1995 และสองภาครีบูต/สปินออฟที่ออกมาในยุคหลัง ส่วนภาคที่ทำรายได้สูงสุดเป็นภาครีบูตที่ออกฉายในปี 2017 ซึ่งสามารถเข้าถึงผู้ชมทั่วโลกได้กว้างกว่าภาคต้นฉบับมาก ฉันชอบว่าทั้งธีมและโทนของแต่ละภาคต่างกันพอที่จะให้แฟนเก่าและแฟนใหม่มีจุดเชื่อมต่อกันได้ นี่คือความทรงจำที่ยังคงอยู่ในใจฉันเสมอ

ตัวเลขอย่างเป็นทางการสำหรับ 'F9' รอบโลกอยู่ที่ประมาณ 726 ล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งถือว่าเป็นตัวเลขที่น่าสนใจเมื่อคำนึงถึงสถานการณ์ในช่วงที่หนังออกฉาย ผมมองว่ายอดเกือบ 726.2 ล้านเหรียญนั้นสะท้อนสองสิ่งประกอบกัน: แรงดึงดูดของแฟรนไชส์ที่ยังมีฐานแฟนเหนียวแน่น และผลกระทบจากการระบาดของโรคที่ทำให้ตลาดบางประเทศกลับมาช้า การเปิดตัวของ 'F9' ถูกเลื่อนหลายรอบ ทำให้ช่วงเวลาที่เข้าฉายเจอกับตลาดต่างชาติที่ยังไม่เต็มร้อย แต่ถึงอย่างนั้นหนังยังทำเงินราว 170–175 ล้านเหรียญในสหรัฐ และที่เหลือเป็นรายได้จากต่างประเทศ ซึ่งรวมถึงตลาดสำคัญ ๆ อย่างยุโรป ลาตินอเมริกา และเอเชีย เปรียบเทียบกับผลงานก่อนหน้า เช่น 'Furious 7' ที่กวาดไปมากกว่า 1.5 พันล้านเหรียญ จะเห็นความต่างชัดเจน แต่ต้องไม่ลืมว่าเงื่อนไขการฉายและพฤติกรรมผู้ชมเปลี่ยนไป การลงทุนสำหรับ 'F9' อยู่ในระดับสูง (ประมาณ 200 ล้านเหรียญโดยประมาณเมื่อรวมต้นทุนการผลิต) ดังนั้นตัวเลข 726 ล้านช่วยให้โปรเจกต์ยังคงถือว่าประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์เมื่อเทียบกับความเสี่ยงในปีนั้น และยังถือเป็นการยืนยันว่าแฟรนไชส์ยังสามารถดึงคนเข้าโรงได้ในระดับใหญ่พอสมควร สรุปความคิดแบบส่วนตัว: แม้ยอดไม่แตะหลักพันล้านเหมือนบางภาคก่อน แต่สำหรับยุคที่หนังต้องต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงของอุตสาหกรรมและพฤติกรรมผู้ชม ตัวเลขนี้แสดงให้เห็นว่าซีรีส์ยังมีพลังและพื้นที่สำหรับการเติบโตต่อไป โดยเฉพาะถ้าทีมผู้สร้างปรับกลยุทธ์การฉายและเนื้อหาให้ตอบโจทย์ตลาดต่างประเทศได้ดียิ่งขึ้น

ราคาค่าเช่าออนไลน์ของ 'จูแมนจี้' มักขึ้นอยู่กับแพลตฟอร์มและเวอร์ชันที่เลือก ฉันมักเห็นการตั้งราคาที่แบ่งตามความละเอียดและความใหม่ของหนัง: เวอร์ชันเก่า (ต้นฉบับ) มักถูกกว่า ส่วนเวอร์ชันใหม่หรือภาคต่อที่เพิ่งออกฉายจะตั้งราคาสูงกว่าเล็กน้อย ตัวอย่างเช่น แพลตฟอร์มอย่าง 'Google Play' หรือ 'YouTube Movies' มักมีช่วงราคาประมาณ 69–129 บาทสำหรับการเช่าแบบ SD/HD และถ้าเป็นไฟล์คุณภาพ 4K อาจขยับขึ้นไป 149–199 บาท ขณะที่ 'Apple TV'/'iTunes' ในบางครั้งตั้งราคาใกล้เคียงหรือสูงกว่านิดหน่อย ขึ้นกับสิทธิ์การจัดจำหน่าย ถ้าต้องการตัวเลขคร่าวๆ ที่ฉันใช้เป็นเกณฑ์: ภาพยนตร์ที่ไม่ใช่คลาสสิกมากนักมักเช่าได้ในช่วง 69–129 บาท ส่วนหนังเพิ่งเข้าฉายหรือมีลิขสิทธิ์เฉพาะอาจอยู่ราว 129–199 บาท บ่อยครั้งจะมีโปรโมชันช่วงเทศกาลหรือคูปองลดราคา ทำให้ราคาตกลงได้พอควร โดยรวมแล้วฉันมักเลือกเวอร์ชัน HD ถ้าหน้าจอมีขนาดพอสมควร และรอโปรโมชันถ้าจะประหยัดมากกว่า เพราะบางครั้งราคาเช่าใกล้เคียงกับการซื้อพรีเมียมในช่วงลดราคา ซึ่งก็เป็นทางเลือกที่คุ้มค่าได้เหมือนกัน

เมื่อพูดถึงตัวเลขรายได้ของ 'Harry Potter and the Half-Blood Prince' ผมมักจะนึกถึงช่วงที่โรงหนังแน่นขนัดสุดๆ ในปี 2009: หนังภาคหกของแฟรนไชส์ทำรายได้รวมทั่วโลกประมาณ 934,416,487 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถ้าพูดแบบหยาบๆ ก็เป็นเกือบเก้าร้อยสามสิบสี่ล้านดอลลาร์ นั่นไม่ใช่ตัวเลขเล็กๆ เลยเมื่อเทียบกับงบประมาณการสร้างและความคาดหวังของแฟนๆ ความรู้สึกตอนดูแผนภูมิรายรับคือความภาคภูมิใจในพลังของการเล่าเรื่องแบบแฟรนไชส์: ภาคนี้ทำรายได้ในสหรัฐฯ ราว 301,957,207 ดอลลาร์ ขณะที่ต่างประเทศเก็บได้อีกประมาณ 632,459,280 ดอลลาร์ ทำให้รวมกันเป็นตัวเลขที่แข็งแรง เหมือนผลงานบล็อกบัสเตอร์ยุคก่อนสตรีมมิงเข้าครองโลก แม้เนื้อหาจะออกไปทางมืดและผู้ชมโตขึ้น แต่กลุ่มแฟนยังตามมาเต็มที่จนเห็นเป็นตัวเงินแบบนี้ แล้วก็มีความอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกเมื่อคิดถึงฉากเล็กๆ ที่ทำให้แฟรนไชส์ยังมีหัวใจอยู่เสมอ

หลังจากที่หนังเข้าโรงและกระแสเริ่มแรงขึ้น ตัวเลขรายได้ก็กลายเป็นเรื่องที่คนพูดถึงเยอะเลย ผมมองว่า 'John Wick: Chapter 4' ทำรายได้ทั่วโลกประมาณ 428 ล้านดอลลาร์สหรัฐช่วงการฉายทั่วโลก ซึ่งถือว่าเป็นสถิติที่ดีมากสำหรับแฟรนไชส์ที่เริ่มจากหนังบู๊ระดับกลางๆ แล้วโตขึ้นเรื่อยๆ การทำเงินระดับนี้สะท้อนว่าผู้ชมยังโหยหาแอ็กชันที่เน้นคิวบู๊จริงจัง นักแสดงหลักมีแฟนเหนียวแน่น และการตลาดรวมถึงคำปากต่อปากช่วยดึงคนเข้าหาโรง เมื่อนึกถึงการเติบโตของแฟรนไชส์ บรรยากาศแบบนี้ทำให้นึกถึงช่วงที่หนังอย่าง 'Mad Max: Fury Road' กลับมาโดดเด่นในระดับโลก ต่างกันตรงสไตล์แต่มีความคล้ายกันคือความมั่นใจในโลกภาพยนตร์และการตอบรับจากแฟนๆ ซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่าแฟรนไชส์แบบนี้ยังมีอนาคตให้ต่อยอดได้อีกเยอะ

ตั๋วภาพยนตร์ในลิ้นชักยังคงบอกเวลาชัดเจนว่า 'Jumanji: The Next Level' เข้าฉายในไทยเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2019. คืนนั้นเป็นคืนครึกครื้นของกลุ่มเพื่อน: แสงไฟในโรงหนังสว่างสลัว คนหัวเราะตั้งแต่ฉากเปิดตัวที่พลิกบทบาทตัวละคร ช่วงเวลาที่ตัวละครต้องเผชิญกับทุ่งทรายและม้าที่ดุร้าย ทำให้ฉันหัวเราะจนท้องแข็ง แม้ว่าบางฉากจะพยายามยืนอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างตลกและดราม่า แต่การเรียกคืนบรรยากาศของครอบครัวที่ผสมกับมุกฮาๆ ก็ทำให้คนดูในรอบนั้นสนุกไปด้วยกัน หลังจากหนังจบ เดินออกมาพร้อมกับกลิ่นป๊อปคอร์นและบทสนทนาที่ไม่หยุดหย่อน รู้สึกได้ว่าโปรเจกต์นี้ตั้งใจเป็นหนังดูยามว่างมากกว่าจะพยายามเป็นงานศิลป์ล้ำลึก และนั่นแหละคือเหตุผลที่หลายคนพาเพื่อนหรือครอบครัวไปดูช่วงวันหยุดปลายปี — สรุปสั้น ๆ ว่าวันที่ 26 ธันวาคม 2019 คือวันที่แฟนหนังไทยได้ชมผจญภัยครั้งล่าสุดของแฟรนไชส์

บอกเลยว่าเมื่อมองที่ตัวเลขรายได้รวมทั่วโลก ชื่อเรื่องที่ขึ้นแท่นสูงสุดของนิโคลัส เคจ คือ 'National Treasure: Book of Secrets' ซึ่งทำเงินทั่วโลกประมาณ 457 ล้านเหรียญสหรัฐ ผมชอบคิดว่าเหตุผลไม่ใช่แค่เพราะฉากลุ้นระทึกหรือปริศนาเท่านั้น แต่เป็นความเป็นหนังครอบครัวผจญภัยที่เข้าถึงคนได้กว้างตั้งแต่เด็กจนถึงผู้ใหญ่ ความรู้สึกตอนดูซ้ำครั้งล่าสุดผมยังยิ้มได้กับจังหวะหนังที่คุมโทนได้ดี ต่างจากงานแอ็กชันชัดเจนอย่าง 'Face/Off' ที่เคยทำรายได้ราวๆ 245 ล้านเหรียญ ซึ่งเน้นความรุนแรงและสไตล์มากกว่า ในขณะที่ 'National Treasure: Book of Secrets' เสนอการผจญภัยที่อารมณ์เบากว่าและตอบโจทย์กลุ่มผู้ชมกว้างกว่า นั่นเลยอธิบายได้ว่าทำไมภาคสองของแฟรนไชส์นี้ถึงทำรายได้สูงสุดของเขา ผมยังคงชอบดูฉากที่เต็มไปด้วยเบาะแสและการไล่ล่าที่ค่อนข้างเรียบง่ายแต่ได้ผลเสมอ

มีหลายช่องทางถูกลิขสิทธิ์ที่คนดูในไทยมักใช้เมื่ออยากรับชม 'จูแมนจี้' ทั้งรุ่นคลาสสิกและภาครีบูต ซึ่งแต่ละช่องทางมีข้อดีข้อจำกัดต่างกัน ฉันมักจะแยกวิธีการเป็นสองแบบหลัก ๆ: แบบเช่าหรือซื้อดิจิทัลกับแบบดูผ่านแพลตฟอร์มสตรีมมิงที่มีในค่าสมาชิก สำหรับการเช่าหรือซื้อแบบดิจิทัล แพลตฟอร์มอย่าง 'Apple TV'/'iTunes', 'Google Play Movies' (หรือ 'YouTube Movies') มักมีทั้งรุ่นปี 1995 และภาคใหม่อย่าง 'Jumanji: Welcome to the Jungle' ให้เช่าดูเป็นเวลา 48 ชั่วโมงหรือซื้อเก็บไว้ในคลังดิจิทัลได้ ฉันชอบวิธีนี้เมื่ออยากได้ภาพคมชัดพร้อมเลือกซับหรือพากย์ไทยเองได้ ส่วนถ้าต้องการไม่ต้องจ่ายเพิ่มเป็นครั้งคราว แพลตฟอร์มสตรีมมิงแบบสมาชิกอย่าง Netflix หรือ Prime Video ก็เคยมีหนังจากสตูดิโอเดียวกันขึ้นสลับกันไปตามลิขสิทธิ์ของแต่ละปี อีกช่องทางที่ฉันเลือกบ่อยคือแผ่น Blu‑ray/DVD ของแท้จากร้านหรือร้านค้าออนไลน์ในไทย เหมาะกับคนที่ชอบสะสมและอยากได้คุณภาพเสียง/ภาพเต็มรูปแบบ พร้อมคอนเทนต์พิเศษเหมือนฉากที่ชอบในหนังอย่างความตื่นเต้นสไตล์ 'Jurassic Park' ที่ได้บรรยากาศเต็ม ๆ สรุปคือมีตัวเลือกหลายทาง ขึ้นกับว่าต้องการสะสม ประหยัด หรือดูทันทีแบบไม่ต้องสมัครรายเดือน

รายชื่อนักแสดงหลักใน 'Jumanji: Welcome to the Jungle' คือตัวเด่นที่ฉันมักจะนึกถึงก่อนเสมอ — เป็นชุดคนเล่นที่ทำให้หนังภาครีบูตมีชีวิตชีวาและตลกแบบเข้าถึงง่าย ฉันชอบการคัดตัวตรงที่ให้คนดังที่มีคาแรกเตอร์ชัดเจนมารวมกัน: Dwayne Johnson รับบทเป็น Dr. Smolder Bravestone, Kevin Hart เป็น Franklin 'Mouse' Finbar, Jack Black เป็น Professor Shelly Oberon, และ Karen Gillan เป็น Ruby Roundhouse. กลุ่มวัยรุ่นที่โดนดึงเข้าเกมก็มี Alex Wolff (Spencer Gilpin), Ser'Darius Blain (Anthony 'Fridge' Johnson), Madison Iseman (Bethany Walker) และ Morgan Turner (Martha Kaply) ซึ่งการผสมกันของนักแสดงรุ่นใหญ่กับดาวรุ่นใหม่ทำให้ความสัมพันธ์ในหนังดูสมเหตุสมผลและขำขัน ในบทสนับสนุนยังมีชื่อที่เติมรสชาติให้เรื่อง เช่น Rhys Darby ในบท Nigel Billingsley และ Bobby Cannavale ในบทตัวร้ายสำคัญ ผู้กำกับนำจังหวะการแสดงตลกเข้ากับแอ็กชันได้ดี ฉากที่ตัวละครแต่ละคนสำรวจความสามารถของอวาตาร์ใหม่ ๆ เป็นฉากที่ฉันชอบที่สุดเพราะเห็นทั้งมุกแปลก ๆ และพัฒนาการของตัวละคร เหมือนหนังเลือกนักแสดงมาร่วมกันอย่างตั้งใจจนเกิดเคมีที่น่าจดจำ

ยอมรับเลยว่าฉันยังคงนึกถึงความฮาและสีสันของ 'แหยม ยโสธร' ทุกครั้งที่เห็นโปสเตอร์เก่า ๆ บนโซเชียล เรื่องรายได้รวมในประเทศไทยนั้นโดยทั่วไปมักถูกอ้างว่าอยู่ที่ประมาณ 75 ล้านบาท ซึ่งถือว่าเป็นตัวเลขที่น่าประทับใจสำหรับหนังไทยยุคต้นทศวรรษ 2000 ในมุมของคนดูที่โตมากับหนังแนวคอมเมดี้พื้นบ้านแบบนี้ ตัวเลขประมาณ 75 ล้านบาทสะท้อนถึงความสำเร็จทางการตลาดและการเข้าถึงคนดูทั่วประเทศได้ดี ฉากที่ตัวละครวิ่งไล่กันกลางทุ่งหรือฉากเต้นรำในงานวัด กลายเป็นภาพจำที่ช่วยดึงคนดูเข้ามาในโรง ทำให้รายได้รวมพุ่งขึ้นอย่างน่าพอใจ และเมื่อเทียบกับงบประมาณการสร้างที่ไม่สูงมาก ก็ถือว่าผลตอบแทนคุ้มค่า จบด้วยความรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ไม่ใช่แค่รายได้ แต่ยังทิ้งร่องรอยทางวัฒนธรรมเอาไว้ด้วย