มีม กำหมัด ต่างจากมีมอื่นยังไง

พลอยแพร หญิงสาววัย 23 ปี เป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เด็ก มีเพื่อนสนิทเพียง 2 คน คือ น้ำใสกับชมพู เธอเป็นสาวสวยที่มีความสามารถสูง เรียนเก่ง สวย เซ็กซี่ ขี้อ้อน เป็นที่หมายตาของชายหลายคน แถมเป็นดีเจสุดแซ่บที่ผับดังในย่านเอกมัย เพราะความสวย ความแซ่บของเธอจึงทำให้ลูกค้าติดตรึม แถมตอนนี้เจ้าตัวพึ่งเรียนจบมาหมาดๆแต่ก็ยังไม่คิดจะหางานทำเป็นหลักแหล่งเพราะเธอก็มีงานดีเจที่ได้เงินดีอยู่แล้ว แถมยังมีงานถ่ายแบบกับพริตตี้ที่เป็นงานรองอีกสองงานด้วย เหมันต์ ชายวัย 30 ปี เป็นมาเฟียชาวอังกฤษที่มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ประเทศไทย ที่เมืองไทยเขามีชื่อเรียกว่า เหมันต์ แต่ถ้าเขาอยู่ที่อังกฤษทุกคนจะเรียกเขาว่า วินเทอร์ ก็ความหมายเดียวกันแต่ก็แล้วแต่คนจะเรียก เขามาทำธุรกิจบ่อนคาสิโนกับค้าอาวุธสงครามที่ประเทศไทยเพื่อขยายกิจการให้มันควบคุมไปทั่วโลก ครอบครัวของเขามีธุรกิจอยู่ที่อังกฤษหลายอย่าง แต่เขามีความคิดที่อยากจะริเริ่มทำธุรกิจที่ประเทศไทยบ้าง เขามีเพื่อนสนิทอยู่ที่ประเทศไทย 2 คน คือ เดวิส กับ มาร์ค ทั้งคู่เป็นเพื่อนเขาสมัยเรียน พวกมันมาทำธุรกิจผับที่ประเทศไทยหลายแห่ง

คำโปรย... “คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับดิฉันก็พูดมาสิคะ มัวแต่ทำรุ่มร่ามอยู่นั่น แล้วเมื่อไหร่จะคุยกันรู้เรื่อง...” พูดแล้วจึงดันร่างเล็กกว่าถอยห่างออกจากอ้อมแขน หากแต่คนตัวใหญ่กลับรั้งมากอดไว้แนบแน่นกว่าเก่า “ผัวอยากจะชื่นใจเมีย มันรุ่มร่ามตรงไหนหึ...” “คุณเหม!...” ร่างน้อยผละห่างพร้อมช้อนสายตาจ้องมองเจ้าของตักอย่างฉงนในคำพูดของเขา ร้อยวันพันปีเขาไม่เคยเรียกแทนตัวเองว่าผัวแล้วเรียกแทนเธอว่าเมีย ขนาดตอนร่วมรักกันเขายังไม่เคยหลุดปากพูดให้ได้ยินด้วยซ้ำ จะไม่ให้เธอตกใจได้ยังไง “ทำไม...หรือฉันพูดอะไรผิด ทำไมต้องทำหน้าเหมือนอย่างกับเห็นผีด้วยเล่า” “ก็คุณไม่เคยเรียกแทนตัวเองแบบนี้ แล้วอีกอย่างมันก็ไม่สมควร คุณเองก็รู้ว่าเพราะอะไร”

เมธาวี (เม) พยาบาลสาวสายแซ่บ ต้องรับงานพิเศษสุดท้าทาย เมื่อเพื่อนสนิทวานให้ไปดูแล “ภาคิน” พ่อหม้ายเจ้าของสวนผู้ร่ำรวย ที่กลายเป็นคนพิการครึ่งท่อนหลังประสบอุบัติเหตุ และมีนิสัยก้าวร้าว ปากร้าย จนพยาบาลนับสิบคนทนไม่ไหวต้องลาออก การพบกันครั้งแรกเต็มไปด้วยการปะทะคารมและแรงอารมณ์ ภาคินต่อต้านทุกคนที่เข้ามาในชีวิต ขณะที่เมธาวีไม่เพียงไม่กลัว แต่ยังท้าทายและพร้อม “กำราบ” คนไข้สุดดื้อรายนี้ให้อยู่หมัด จากความขัดแย้ง กลายเป็นเกมอำนาจระหว่างคนปากร้ายกับพยาบาลตัวแสบ ที่ทั้งสองต่างไม่ยอมกันง่าย ๆ ความใกล้ชิดในการทำกายภาพบำบัด ค่อย ๆ จุดชนวนความสัมพันธ์ที่ร้อนแรงและซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายแล้ว… ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่าย “กำราบ” อีกฝ่ายได้ และหัวใจที่เคยบาดเจ็บของพ่อหม้ายอย่างภาคิน จะยอมเปิดรับใครได้อีกครั้งหรือไม่?

ภาคินทร์แวมไพร์ที่อยู่อย่างโดดเดี๋ยวมาร้อยกว่าปี แต่ จู่ๆ เขาก็ได้กลิ่นเลือดบริสุทธิ์จากคนส่งอาหาร เขาจึงทำทุกวิถีทางที่จะครอบครองคนคนนั้น และวิธีที่ดีที่สุดคือการจับคนนั้นทำเมีย

นอกจาก จาคอบ ออสติน หัวหน้ามาเฟียกลุ่มปลาวาฬเพชฌฆาตจะกลัวเข็ม แต่ก็ต้องเข้ารับการรักษาด้วยการฝังเข็มแล้ว เขายังมีอาการแพ้เสื้อกาวน์เป็นเหตุสังเกตได้ หมอบัว แพทย์ฝังเข็ม เวชศาสตร์ฟื้นฟูเฉพาะทาง ที่จาคอบอยากจะหนีเอาเธอไปรักษาแค่เฉพาะเขาคนเดียวเท่านั้น เธอถนัดฝังเข็ม แต่เขาน่ะหรือ...อยากจะฝังรักลงกลางหัวใจคุณหมอคนสวย จีบหมออย่ารอช้า...เดี๋ยวจะถูกใครคว้าไปกิน รีบจีบ รีบอ่อย รีบฉุด เอ๊ย! รีบบุก ก็มาเฟียอยากได้หมอเป็นเมียละนะ คนเขาดูออก!

พิมดาว สาวน้อยที่มีลักษณะคล้ายทอมบอย จนเพื่อนต่างตราหน้าว่าไม่มีผัวแน่นอน แต่เธอหาได้สนใจไม่ ด้วยความชอบกีฬายิงปืนเป็นชีวิตจิตใจเธอแอบพ่อกับแม่ไปฝึกยิงปืนประจำที่สนามฝึกจนเป็นนักแม่นปืนประจำสนามก็ว่าได้ เธอยิงปืนเก่งก็ไม่ได้หมายความว่าอย่างอื่นจะเก่งตามไปด้วย กับข้าว อาหาร ที่ผู้หญิงควรทำเธอไม่เป็นสักอย่าง "พิมดาวเอ้ย...ลูกเหมือนผู้ชายเข้าไปทุกทีละนะ" เมื่อบิดาและมารดาของเธอเอ่ยทัก แต่พิมดาวในวัยกำลังเป็นนิสิตมหาวิทยาลัยหาได้สนใจไม่ ทำตามฝันต่อไป เธอชอบลุยเหมือนผู้ชาย จนบางทีคิดว่าเป็นทอมบอย แต่ด้วยใบหน้าที่หวานประดุจน้ำผึ้งเดือนห้าก็ลบเลือนภาพทอมบอยออกไปจนหมด เมื่อจบการศึกษาเธอ พิมดาวตระเวนหางานทำหวังช่วยพ่อกับแม่มีรายได้อีกทาง แต่งานสมัยนี้หายาก สิ่งที่เธอทำได้ตอนนี้คือแม่ค้าในตลาดนัด ขายชุดชั้นในทั้งชายและหญิงอย่างไม่อายใคร พิมดาวคิดว่าทุกอย่างที่ทำแล้วได้เงินเธอทำได้หมด อาชีพสุจริตเป็นความภูมิใจของเธอ... แล้วเธอจะพบกับมาเฟียของเราได้ยังไง โปรดติดตามได้ในเรื่อง อ่านฟรีจนจบ สนับสนุนไรท์ด้วยนะ ขอบคุณคะ