Romans & histoires มาเฟีย

เขาต้องการมีลูก แต่ไม่ต้องการมีเมีย ทางเลือกที่ดีคือการจ้างผู้หญิงสักคนมาอุ้มบุญ ทว่า... เธอกลับขโมยลูกของเขาไปนี่สิ โทษของเธอคือ ต้องมาเป็นเมียจริงๆ ของเขา /// ริคคาโด้ มาร์เซียอาโน่ ทายาทคนโตของตระกูลมาร์เซียอาโน่ ผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งของประเทศคารัสซีเลีย เบื้องหลังเขาคือหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แก๊งมาเฟียหนึ่งในสี่แก๊งใหญ่ของคารัสซีเลีย ชีวิตท่ามกลางคมกระสุนและควันปืน ทำให้เขาไม่ปรารถนาจะมีคู่ครองให้เป็นจุดอ่อน ทว่า... นายฟรองซัว มาร์เซียอาโน่ ปู่ของเขากลับเคี่ยวเข็ญให้หลานชายมีทายาท ริคคาโด้จึงเลือกจ้างผู้หญิงคนหนึ่งมาอุ้มบุญให้เขา โดยมีเงื่อนไขคือ 1. เขาต้องการลูกชายเท่านั้น 2. ไม่จำเป็นต้องพบหน้ากัน จ่ายเงินเมื่อเด็กคลอดคือจบสัญญา

เขายัดเยียด ตราหน้าเธอว่าเป็นเมียน้อย ไม่มีสิทธิ์แม้แต่แก้ต่างให้กับตัวเอง… ความลับนำพาความสัมพันธ์ มาซึ่ง รัก โลภ โกรธ และลุ่มหลง พัวพันกันจนเกินกว่าจะปล่อยมือ แม้อีกคนจะอยากจากไปแค่ไหน สายสัมพันธ์เล็ก ๆ กับตราตรึงผูกมัดให้อยู่ข้างกายซึ่งกัน

ผู้หญิงที่ทำให้เขาอยู่ด้วยแล้วสบายใจมีแค่เธอคนเดียวเท่านั้น ใกล้ชิดจนเกินห้ามใจ เพื่อนอะไร มานอนด้วยกันทุกคืน

“เมื่อเธอต้องมาเป็นของ ’ตาย’ ให้กับมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลในวงการสีเทา ’พ่อขี้เมา‘ ขายเธอให้กับบ่อนการพนัน“

ฉันที่ตามหารูมเมทมาร่วมห้องนานหลายเดือนจู่ๆ ก็มีผู้ชายร่างใหญ่ตัวเต็มไปด้วยรอยสักเดินเข้ามาพร้อมกลุ่มคนจำนวนมาก น่ากลัวนะแต่หล่อกระชากใจฉันมากกว่า...

“เธอ..เคยลองทำ..ในรถรึเปล่า” “คุณ..คุณพูดเรื่องอะไร” “หึ เธอไม่เข้าใจเหรอ? งั้น..ฉันพูดอีกครั้ง..ฉันอยากเล่นกับเธอในรถ” "!!" "อ้าส์~ มิลิน..ไม่มีใครตายจากการโดนกระแทกหรอกนะ เธอ..ไม่ต้องกลัว.." "กรี๊ดด!!" ✨ ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปทันที ที่ได้เจอกับมาเฟียหนุ่มอีกครั้ง 'เพราะเขาเพียงพร่ำบอกว่าเธอ.....เป็นของเขาเพียงคนเดียว✨ “วันนี้....ฉันมีเวลาไม่มาก” พูดจบมาเฟียหนุ่มก็ดูดเลียนิ้วมือที่เปอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำหวานของหญิงสาวอย่างหน้าไม่อาย “ระ..โรคจิต” “หึ ฉัน....มีเวลาชิมเธอแค่นี้ล่ะ” “ฮึก...ฮือออ” “ถ้าฉันว่าง..เดี๋ยวฉันจะมาหาใหม่” “!!”

เรื่องราวของ 4 พี่น้อง จากตระกูลมหาอำนาจ มาเฟียใหญ่ 4 เรื่องราวความรักของคนทั้ง 4 คน มีทั้งเศร้า ดราม่า รักหวานชื่น และโหดร้ายในเวลาเดียวกัน ทั้ง 4 คน แม้จะเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด แต่นิสัยก็ใช้ว่าจะเหมือนกัน ต่างคนก็ต่างนิสัย สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือความโหด ดิบ ดุ และเถื่อน ถ้ายังรักชีวิตก็อย่าลองดี ไม่ควรท้าทาย

"คุณมันโรคจิต!""เออฉันมันโรคจิต!และฉันก็เสพติดความหวานจากรูหอยของเธอ จนฉันอยากจะเย็*เธอทุกวินาที เย็*จนกว่าน้ำกามของฉันจะเอ่อล้นออกจากร่องแดงๆของเธอจนหมด..เตรียมตัวสำลักความเงี่ย*ของฉันได้เลย กุ้งน้อยของผัว!"“ไม่ใช่..อ๊าาา!คุณฟีนิกซ์!”มือหนากดบันทึกวิดีโอวินาทีที่เขากำลังเย็*ใส่รูสวาทสาวอย่างบ้าคลั่งด้วยความสะใจ ก่อนจะถอนท่อนเอ็นลำใหญ่ออกอย่างรวดเร็วแล้วยัดไข่สั่นเข้าไปในร่องรักที่บวมเป่งแทน พลางแสยะยิ้มร้ายกดเปิดสวิตช์แรงสั่นสะเทือนระดับสูงสุดทันที “ฮึก..อ๊ะ!หนูเจ็บ..เสียว..ไม่ไหวแล้ว!”กุ้งแก้วกรีดร้องเสียงหลงพร้อมกับร่างบางที่สะดุ้งสุดตัว กลีบนุ่มอวบอูมบีบรัดไข่สั่นตัวร้ายไว้แน่นจนตัวโยกคลอน ร่องหลืบที่ฉ่ำแฉะตอดรัดรุนแรงจนเครื่องสั่นถูกดูดกลืนหายลึกเข้าไป มิหนำซ้ำฟีนิกซ์ยังส่งนิ้วยาวแข็งแร

“คิดดีๆ ว่าจะยอมให้พวกฉันเย็*ฟรีจนรูพัง หรือจะยอมโดนเย็*แรงๆ แล้วได้เงินก้อนโตกลับไปเลี้ยงครอบครัวเธอ!” ไลเอินจัดการรวบจับมือเรียวทั้งสองข้างของเธอให้แบออก แล้วบังคับให้ฝ่ามือนุ่มรูดกุมลำเอ็นร้อนผ่าวระอุอีกแท่งที่ตั้งตระหง่านผงาดง้ำอยู่ตรงหน้าทันที “อ๊ะ อะไร!ของใคร!” “ฉันให้เธอทาย ว่าในมือเธอน่ะคว_ ฉันหรือคว_ไอ้ไทเกอร์?และไอ้แท่งที่กำลังจ่อปากเธออยู่นี่ของคนไหน?” “หนูไม่รู้!ฮึก หนูแยกไม่ออก ปล่อยหนูไปที!” “ทายให้ถูกเชอร์รี่เพราะถ้าเธอทายผิด ฉันกับไลเอินจะกระแทกสดพร้อมกันทั้งหน้าและหลัง จนกว่าร่องรูหอ_ ของเธอจะกลวงโบ๋และไม่มีแรงลุกเดินแน่!” ไทเกอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดันเฉียบขาด นัยน์ตาคมกริบไร้ความปรานี ชายหนุ่มเชิดคางมนขึ้นแล้วยัดเยียดส่วนหัวบานฉ่ำน้ำเข้ามากดแทรกริมฝีปากอิ่มจนหญิงสาวสำลักความ

"แสบมากนักนะ! ครั้งนี้ฉันจะล้างเธอให้สะอาด จะขัดทุกซอก ทุกมุม และจะล้วงทุกร่องที่เธอมีเลยดีไหม!?" "มะ..ไม่..ไม่เอา!." "จะล้วงด้วยอะไรดี...แค่นิ้ว? จะพอไหม!" “คะ...คุณ..จะทำอะไร!” “ตรงนี้ของเธอ คงจะไม่สวยเหมือนเดิม” มือข้างหนึ่งละเลงไปที่กลีบกุหลาบงามแรงๆ บดขยี้ไปตามเนื้อนุ่ม กรีดนิ้วไปตามรอยแยกซ้ำๆให้มันแย้มบานจนใบบัวสะดุ้ง เขาต้องการเบิกทางให้กับแก่นกายของเขา เพราะด้วยขนาดลำตัวที่เล็กของใบบัว อาจทำให้เอ็นเนื้อของเขาเข้าไปได้ยาก “ฮึก ดะ..ได้โปรด” มาร์โคไม่ได้สนใจคำพูดของหญิงสาว มือหนายังคงแหกเรียวขาออกกว้าง ชักรูดแก่นกายใหญ่อีกสองสามครั้ง และจ่อไปยังช่องทางรักที่คับแคบ ในขณะที่ใบบัวเม้มริมฝีปากจิกเล็บเข้าที่ผ้าปูจนแน่น “ครั้งนี้...เธอจะไม่มีโอกาสหนีฉันไปได้อีกแล้วนะใบบัว!” ปั่ก!