หนังยุคคลาสสิกอย่าง 'Gone with the Wind' หรือ 'Casablanca' มักสร้างภาพพระเอกที่รักอย่างคลั่งไคล้แต่ยังคงไว้ซึ่งศักดิ์ศรี อย่างคลาร์ก เกเบิลที่ยืนยัน "Frankly, my dear, I don't give a damn" ทิ้งทั้งคำขู่และความเจ็บปวดไว้เบื้องหลัง ความคลั่งรักแบบเก่าเน้นการต่อสู้กับสถานการณ์มากกว่าตัวบุคคล พระเอกอาจกระทำการโหดร้ายแต่ด้วยเหตุผลทางศีลธรรมที่โน้มน้าวใจผู้ชม
ส่วนยุคใหม่อย่าง 'Twilight' หรือ 'Fifty Shades' พระเอกคลั่งรักกลายเป็นวัตถุแห่งความปรารถนาที่ขาดเหตุผล ความเป็นเจ้าของและพฤติกรรมควบคุมถูกทำให้ดูโรแมนติกโดยไม่ตั้งคำถาม สิ่งที่เปลี่ยนไปคือการเล่าเรื่องที่โฟกัสที่ความสัมพันธ์toxicเป็นแก่นหลัก แทนที่จะเป็นผลพลอยได้จากสงครามหรือวิกฤตสังคมเหมือนในอดีต