ลาร่าใน ทูม เรเดอร์ พัฒนาบทบาทอย่างไรในภาครีบูต?

เธอคือสายลับยอดฝีมือที่ถูกยมทูตพาวิญญาณไปผิดคน เพื่อชดเชยความผิดพลาด พวกเขามอบโอกาสให้เธอกลับไป… แต่ดันไม่ใช่ร่างเดิม!

ใบไผ่ ชายโสดวัยสามสิบกลับมาเกิดใหม่ในร่างของ ลลิต ทารกน้อยที่ลออจันทร์ตัวประกอบของนิยายชื่อดังที่สุดท้ายต้องมีจุดจบน่าอนาถ ไม่ได้การล่ะลลิตจะต้องปกป้องหม่าม้าไว้ให้ได้เลย !!

เมื่อต้องทะลุมิติเข้ามาในนิยาย มีหรือที่เธอจะยอมให้ทุกอย่างเหมือนในเนื้อเรื่องเดิม นางเอกที่อ่อนแอไม่มีอีกต่อไปแล้ว เพราะเธอจะมาทวงคืนทุกอย่างที่ควรมีกลับมา สำหรับเธอ ตาต่อตาฟันต่อฟันเท่านั้น!!

หลุดเข้ามาอยู่ในร่าง นางร้าย ในนิยายที่ทำทุกวิถีทางจนได้แต่งงานกับ พระเอก แต่ถึงแม้นางร้ายจะได้แต่งงานกับพระเอกและได้ถือครองทะเบียนสมรสแต่นางร้ายกลับไม่ได้หัวใจของพระเอก ซ้ำยังเป็นผู้หญิงที่พระเอกเกลียดเข้าไส้ เพราะในหัวใจของพระเอกมีเพียง นางเอก เท่านั้น และจุดจบของนางร้ายคือความตาย แต่ในเมื่อนางร้ายไม่ใช่คนเดิมแล้ว ในเมื่อเป็นคนใหม่ก็จะขอเลือกทางเดินใหม่เพื่อหลีกหนีจุดจบของตัวเอง และจะขอหย่ากับพระเอกเพื่อเปิดทางให้พระเอกได้รักกับนางเอกอย่างไม่มีอุปสรรค หลังจากนั้นก็ทางใครทางมัน ----------------------- นิยายที่เกี่ยวข้อง (อ่านแยกได้) ❀ นางร้ายกลายเป็นคนใหม่แล้ว (รดา ลูกสาว ปฐพี) ❀ อาจารย์ปฐพี (ปฐพี พ่อของ รดา) ------------------------

ในโลกใต้ดินของ คอร์โวนามีกฎเหล็กที่รู้กันดีอยู่ข้อหนึ่ง เมื่อใดก็ตามที่ดอน ให้ผู้หญิงคนใหม่มาอยู่ข้างกายติดต่อกันนานถึงสามเดือน ดอนน่าจะต้องเป็นผู้ถอดแหวนตราประจำตำแหน่งซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจของเธอออกด้วยตัวเอง เพื่อสวมลงบนนิ้วของผู้หญิงคนใหม่ต่อหน้าสมาชิกทุกคนในตระกูล ตอนที่ลูก้าสามีของฉันซึ่งเป็นดอนของตระกูลเบลลินีประกาศว่าเขาจะพามีอาไปออกทริปธุรกิจด้วยกันตามลำพังเป็นเวลาสามเดือน คนทั้งโลกใต้ดินของคอร์โวนาต่างเฝ้ารอที่จะเห็นฉันสติแตก ฉันอยู่กับลูก้า เบลลินีมานานถึงเจ็ดปี ฉันตามเขาไปทุกที่ ไม่ยอมห่างกาย แม้แต่ตอนกลางคืนฉันยังต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพื่อสัมผัสตัวเขา เพียงเพื่อให้แน่ใจว่าเขายังอยู่ตรงนั้นและทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัย ทุกคนต่างรู้ดีว่าฉันน่ะ "ติดสามี" แค่ไหน และพากันพนันว่าฉันไม่มีวันยอมปล่อยเขาไปแน่ๆ แต่เมื่อมีอายื่นมือมาตรงหน้าฉัน พร้อมกับน้ำเสียงหวานเลี่ยนที่แฝงไปด้วยพิษสง ฉันกลับไม่ได้หลั่งน้ำตาออกมาแม้แต่หยดเดียว ฉันถอดแหวนตราที่สลักรูปสัญลักษณ์ของตระกูลออกอย่างใจเย็น แล้วสวมมันลงบนนิ้วนางของเธอ ลูก้าที่นั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้หนังตรงหัวโต๊ะ หมุนแก้ววิสกี้ในมือด้วยท่าทางผ่อนคลาย แววตาที่เย็นชาสีน้ำเงินคู่นั้นฉายแววพึงพอใจ "เอลารา ในที่สุด เธอก็รู้จักที่ของตัวเองเสียที" ฉันก้มลงมองนิ้วมือที่ว่างเปล่าของตัวเอง ไม่ได้โต้ตอบอะไรออกไป สิ่งที่ลูก้าไม่รู้ก็คือ เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ความจำฉันกลับมาแล้ว... ความทรงจำทั้งเจ็ดปีที่หายไป ฉันไม่ใช่เด็กกำพร้าข้างถนนอย่างที่ใครเข้าใจ แต่ฉันคือ เจ้าหญิงของตระกูลรอสซี่ ที่หายสาบสูญไปนาน... ซึ่งเป็นตระกูลที่ทรงอำนาจที่สุดในบรรดาตระกูลเก่าแก่ทั้งหมด ในอีกสามวันข้างหน้า ขบวนรถติดอาวุธของพี่ชายฉันจะเคลื่อนเข้าสู่คอร์โวนาเพื่อรับตัวฉันกลับบ้าน

ภูผา มาเฟียหนุ่มเจ้าของธุรกิจนำเข้าและส่งออกอาวุธ​ และรถยนต์​ อายุ 27​ ปี เย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งขั้วโลกเหนือ มือขวา : ชาล มือซ้าย : ชาลี   มินิน เจ้าของร้านคาเฟ่​ อายุ​ 25​ ปี​ แฝดน้องคนสวยของตริติณ​ จากเรื่อง "โฟกัสเพียงเธอ" ลูกสาวของป๊าติวเตอร์​ และมามี๊มินนี่ จากเรื่อง"(ห้าม)รักเพื่อนสนิท" เพราะเหตุการณ์​ที่เธอช่วยชีวิตเขาไว้ในวันนั้น ทำให้มาเฟียที่แสนจะเย็นชาและน่าเกรงขามอย่างเขากลายมาเป็นไรเดอร์ส่งขนมประจำร้านของเธอในฐานะเจ้านายกับลูกน้อง และใช่! เจ้านายคือเธอ ส่วนมาเฟียที่ใครๆ ต่างก็เกรงกลัวอย่างเขาต้องกลายมาเป็นลูกน้องตัวเล็กๆ​ รับค่าจ้างรายวันจากเธอผู้แสนดี...จะเรียกว่าตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ​ ก็อาจจะใช่ และถ้าวันนึง...เธอรู้ความลับที่เขาปิดบังเอาไว้มาตลอด​ เขาไม่ใช่แค่ผู้ชายธรรมดาและตกอับอย่างที่เธอเข้าใจ​ เธอจะเกลียดเขาหรือเปล่า แน่นอนว่า​ เขาไม่มีวันยอมให้เป็นอย่างนั้นแน่!