สการ์เล็ต วิทช์ ถูกออกแบบคอสตูมในภาพยนตร์อย่างไรบ้าง?

เคยสงสัยไหมว่าตัวละครที่ทั้งทรงพลังและเปราะบางอย่างสการ์เล็ต วิทช์เริ่มต้นมาจากไหน — สำหรับฉันแล้วการรู้ที่มาของเธอทำให้เข้าใจความซับซ้อนที่นักเขียนต่อยอดขึ้นมาได้ชัดเจนขึ้นมาก สการ์เล็ต วิทช์ ปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูนของมาร์เวลเรื่อง 'X-Men' ฉบับ #4 ในปี 1964 โดยผู้ให้กำเนิดที่มักถูกยกย่องคือ สแตน ลี กับ แจ็ค เคอร์บี้ ทั้งสองคนกำลังสร้างจักรวาลตัวละครขึ้นอย่างรวดเร็วในยุคทองของคอมิกส์ และ Wanda Maximoff ถูกวางบทเป็นสมาชิกของ Brotherhood of Evil Mutants ร่วมกับพวกที่เราเห็นเป็นทั้งศัตรูและพันธมิตรในอนาคต แนวคิดพลังของเธอในยุคแรกเน้นไปที่การเปลี่ยนความน่าจะเป็นหรือ 'hex' ซึ่งให้รสชาติลึกลับแปลก ๆ ไม่เหมือนพลังตรงไปตรงมาของฮีโร่คนอื่น ๆ เมื่อตามดูพัฒนาการของเธอผ่านเรื่องราวต่อ ๆ มา จะเห็นได้ว่าแนวคิดของตัวละครที่เริ่มจากบทบาทเป็นฝ่ายตรงข้ามเปลี่ยนมาเป็นฮีโร่ แล้วอีกครั้งถูกผลักดันให้เป็นตัวละครที่ทำลายโลกทางอารมณ์และความจริง อย่างเรื่องราวที่พลิกตัวตนของเธอจนกลายเป็นจุดเปลี่ยนใหญ่ในจักรวาลคอมิกส์ การรู้ว่าเบื้องหลังเธอคือความคิดสร้างสรรค์ของคนสองคนที่เป็นตำนานอย่างสแตนกับแจ็ค ทำให้ฉันเข้าใจว่าแม้เริ่มจากบทเล็ก ๆ แต่ไอเดียพื้นฐานของพวกเขาเปิดช่องให้นักเขียนภายหลังยืดออกจนกลายเป็นตัวละครซับซ้อน การเดินทางจากหน้าแรกใน 'X-Men' มาจนถึงการเป็นหนึ่งในตัวละครที่ถูกหยิบยกมาสร้างใหม่บ่อยครั้ง แสดงให้เห็นพลังของพื้นฐานดี ๆ ที่คนสร้างปูไว้ได้ชัดเจน ท้ายที่สุด ความเทาบริบทของเธอ — ไม่ชัดเจนว่าเป็นผู้ร้ายหรือฮีโร่เต็ม ๆ — คือสิ่งที่ทำให้ฉันยังคงติดตามผลงานเกี่ยวกับเธออยู่เสมอ มันเป็นความรู้สึกเหมือนอ่านเรื่องที่มีเลเยอร์ให้ไขต่อเรื่อย ๆ และรู้สึกดีที่ได้เห็นตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นในยุค 60 ถูกต่อยอดจนกลายเป็นสัญลักษณ์ของการเล่าเรื่องที่ไม่กลัวความยุ่งเหยิง

การเดินทางของ Wanda ใน 'WandaVision' คือหัวใจที่ดึงคนดูเข้าไปสำรวจความสูญเสียและการปะติดปะต่อความเป็นจริง การเล่นกับฟอร์มซิทคอมที่แปรผันไปตามยุคสมัยทำให้เรื่องราวไม่ใช่แค่โชว์ล้อเลียนทีวี แต่เป็นกระจกเงาสำหรับตัวละครหลัก — ฉันจึงมองว่า Wanda ทำหน้าที่เป็นทั้งผู้ขับเคลื่อนพล็อตและจุดยึดทางอารมณ์ของซีรีส์ ความสามารถของเธอในการย่ำลงไปในความทรงจำ สร้างโลกซ้อนโลก และเรียกภาพจำของชีวิตใหม่กลับขึ้นมา ทำให้ทุกตอนกลายเป็นการเปิดเผยชั้นของความเจ็บปวดทีละชั้น ความสัมพันธ์กับ Vision ที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ การตั้งครรภ์และการมีลูกฝาแฝดภายใน Hex ทำให้ความคิดเรื่องแม่และการปกป้องกลายเป็นธีมหลักที่ฉันยังคงนึกถึงได้ชัด ในมุมสัญลักษณ์ เธอคือสะพานเชื่อมระหว่างความเป็นส่วนตัวของการสูญเสียและผลกระทบเชิงสังคมที่เกิดจากพลังเหนือธรรมชาติ การตัดสินใจของ Wanda ไม่ได้จบลงที่มโนธรรมส่วนตัวเท่านั้น แต่ขยายผลไปถึงชะตากรรมของคนทั้งเมือง Westview ซึ่งทำให้เธอเป็นทั้งฮีโร่และผู้กระทำผิดในคราวเดียว นั่นคือสิ่งที่ทำให้บทบาทของเธอทรงพลัง: ซีรีส์ใช้เธอเป็นเลนส์วิเคราะห์การระบายความเจ็บปวด เมื่อเธอยอมรับตัวตนในท้ายเรื่อง ความเชื่อมโยงกับประวัติในคอมิกส์อย่าง 'House of M' ก็ยิ่งทำให้การเปลี่ยนผ่านนั้นมีน้ำหนักและผลสะเทือนในจักรวาลมากขึ้น ในฐานะแฟนที่ชอบเห็นตัวละครถูกทดสอบด้วยบริบททางจิตใจและสังคม ฉันชอบที่ 'WandaVision' ไม่ได้มอบคำตอบง่ายๆ ให้กับเธอ แต่เปิดโอกาสให้ความซับซ้อนของการตัดสินใจเผยออกมา ทั้งความรัก ความสูญเสีย และการพยายามค้นหาตัวตนใหม่ — มันคือการเดินทางที่ทำให้ฉันคิดถึงการต่อสู้ระหว่างความรับผิดชอบต่อผู้อื่นและการเยียวยาตัวเอง และนั่นแหละคือเหตุผลที่บทของ Wanda ในซีรีส์ยังคงหนักแน่นและติดตราตรึงใจ

เราอยากเริ่มจากความรู้สึกที่ต่างกันเวลาที่อ่านคอมิกกับดูหนังเกี่ยวกับ 'Scarlet Witch' — ทั้งสองเวอร์ชันคือคนเดียวกันในชื่อ แต่ตัวตนกับวิธีเล่าแตกต่างกันจนทำให้หัวใจเต้นไม่เหมือนกันในแต่ละคอนเท็กซ์ ในคอมิก เธอมักถูกมองเป็นพลังที่ข่มขืนความจริงได้ ไม่ใช่แค่พลังเวทแบบทำคทาแล้วร่ายคาถา แต่เป็นสิ่งที่ทำให้โลกทั้งใบเลื่อนไปได้อย่างเป็นรูปธรรม เหตุการณ์อย่าง 'House of M' แสดงให้เห็นว่าพลังของสาวคนนี้สามารถแก้ไขชะตากรรมของประชากรทั้งเผ่าพันธุ์ได้ ซึ่งการเล่าแบบคอมิกเปิดช่องให้ตัวละครมีประวัติยาวนาน การย้อนแย้งทางจิตใจ และการถูกรี-ทอนกลับไปกลับมาหลายครั้ง นั่นทำให้ในคอมิกเธอไม่ใช่แค่ตัวละครที่มีพลังเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของปัญหาจิตวิทยา การเมืองของพลัง และผลที่ตามมาจากการเสียสติ ในฝั่งหนัง เฉพาะอย่างยิ่งจักรวาลภาพยนตร์ เทียบแล้วการออกแบบตัวละครถูกปรับให้คนดูทั่วไปเข้าถึงได้ง่ายขึ้น พลังถูกจำกัดกรอบให้อยู่ในระดับที่น่าเชื่อทางสายตาและคอนเซ็ปต์เรื่องราว อินโทรของเธอใน 'Avengers: Age of Ultron' ถูกวางให้สัมพันธ์กับประเด็นการทดลองและการสูญเสีย ไม่ได้ตีความว่าเธอคือแหล่งกำเนิดความจริงใหม่ทั้งหมด แต่เน้นไปที่การต่อสู้กับความเจ็บปวดและความเป็นแม่ ใน 'WandaVision' นั้นการเล่าใช้ฟอร์มซิตคอมเป็นตัวกรองจิตใจ ทำให้เราเห็นภาพความสูญเสียจนกลายเป็นเรื่องเหนือจริงอย่างช้าๆ ส่วนใน 'Doctor Strange in the Multiverse of Madness' พลังของเธอยิ่งถูกนำเสนอเป็นภัยคุกคามที่สัมพันธ์กับความหมายของอำนาจและการปกป้องครอบครัว สรุปคือ หนังให้ความสำคัญกับอิมแพ็กต์อารมณ์และภาพ แทนที่จะเป็นขอบเขตกว้างของพลังที่คอมิกมักจัดให้เธอมี ส่วนตัวชอบทั้งสองแบบเพราะแต่ละเวอร์ชันตอบโจทย์คนดู/ผู้อ่านต่างกัน: คอมิกให้พื้นที่จินตนาการและผลพวงระยะยาวของการมีอำนาจแบบสุดขั้ว ขณะที่หนังให้การเชื่อมโยงทางอารมณ์แบบทันทีและภาพที่กินใจ ไม่ว่าจะถูกใจแบบไหน เรื่องราวของเธอก็ยังคงสะท้อนความเหงา ความสูญเสีย และพลังที่เกินกว่าจะควบคุมได้ ซึ่งนั่นแหละคือเสน่ห์ที่ทำให้ยังอยากติดตามต่อไป

พูดถึงพลังของสการ์เล็ต วิทช์ใน MCU แล้วรู้สึกว่ามันเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่ชวนหลงใหลที่สุดเลย — ความสามารถของเธอไม่ได้หยุดแค่จินตภาพแบบซูเปอร์ฮีโร่ทั่วไป แต่แผ่เป็นชั้น ๆ ทั้งพลังที่มาจากหินจิตใจและพลังที่กลายเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติอย่าง 'chaos magic' ที่ท้ายที่สุดปะทุออกมาให้เห็นชัดเจน ในเชิงปฏิบัติ ผมมองว่าแกนหลักของพลังมีหลายด้านที่ชัดเจน: เทเลคิเนซิสหรือการควบคุมวัตถุด้วยจิต ทำให้เธอขว้างและถือชิ้นส่วนขนาดใหญ่ได้อย่างไม่ลำบาก; การปล่อยพลังงานเป็นลำแสงหรือระเบิดพลังงานสีแดงที่เห็นบ่อย ๆ; การเปลี่ยนความน่าจะเป็นหรือ 'hex' ซึ่งแสดงเป็นการทำให้เหตุการณ์พลิกผันหรือส่งผลให้เป้าหมายเกิดความผิดปกติทางฟิสิกส์; รวมถึงความสามารถในการเข้าถึงจิตใจผู้อื่นเพื่อแทรกแซงความทรงจำและความคิด ซึ่งเห็นสอดแทรกในหลายฉากของเธอ มุมที่ทำให้ผมตื่นเต้นที่สุดคือพลังปรับเปลี่ยนความจริง (reality-warping) — ไม่ใช่แค่ฉุดของให้ลอย แต่เป็นการปั้นสภาพแวดล้อม สร้างความทรงจำปลอม และแม้กระทั่งสร้างชีวิตใหม่ ๆ ซึ่งฉันเห็นได้เด่นจากการสร้างโลกที่มีกรอบชื่อ 'Hex' ในซีรีส์ 'WandaVision' และความสามารถนั้นถูกขยายไปอีกขั้นเมื่อเธออ่านจากหนังสือมืดที่เปลี่ยนเส้นทางพลังของเธอให้เข้มข้นขึ้นจนสามารถฉีกผ่านมิติอื่นได้ ฉากที่ทำให้ผมเชื่อเต็มเปี่ยมว่าพลังของเธอเป็นระดับจักรวาลคือช่วงที่เธอต่อสู้กับกองทัพของธานอสใน 'Avengers: Endgame' — แสดงให้เห็นถึงพลังดิบที่สามารถต่อกรกับศัตรูระดับเทพได้ทั้งหมด สิ่งที่คงอยู่ในใจคือความเป็นตัวละครที่ไม่ใช่แค่อาวุธพลัง แต่เป็นคนที่ต้องแบกรับความเจ็บปวด การสูญเสีย และความผิดพลาด ซึ่งทำให้พลังของเธอทั้งน่ากลัวและน่าเห็นใจในเวลาเดียวกัน

ใครจะไปคิดว่า 'WandaVision' กับฉากคนธรรมดาในเมืองเล็กๆ จะกลายเป็นเหมืองทองของทฤษฎีแฟนคลับได้ขนาดนี้ — รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ถูกหยิบมาแยกชิ้นแล้วประกอบเป็นเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ จังหวะการเล่าในซีรีส์ทำให้ผมเผลอเชื่อมจุดระหว่างฉากบ้านๆ กับพลังระดับจักรวาลได้ง่ายกว่าเดิม และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ทฤษฎีหลายอันน่าสนใจมาก หนึ่งในทฤษฎีที่ผมชอบหยิบมาคุยบ่อยๆ คือแนวคิดว่า Wanda เป็น 'nexus being' ของ MCU หรืออย่างน้อยก็เป็นคนที่ความจริงสามารถบิดเบือนได้อย่างเป็นระบบ ทฤษฎีนี้ไม่ได้มาจากฉากเดียว แต่มาจากการวางแผนซ้อนของซีเควนซ์หลายตอน ตั้งแต่การที่เธอรังสรรค์ความจริงใน 'WandaVision' ไปจนถึงซีนที่เธออ่านหนังสือคำสาปใน 'Doctor Strange in the Multiverse of Madness' แฟนๆ ชี้ให้เห็นสัญลักษณ์ รูน และภาพซ้ำที่สอดคล้องกับคอนเซปต์เวทมนตร์โบราณ ทำให้ผมมองเห็นเธอเหมือนคนที่ปลดล็อกพลังแบบค่อยๆ ขยาย ซึ่งอาจไม่ใช่แค่เวทมนตร์ แต่เป็นการเชื่อมโยงกับพลังพื้นฐานของจักรวาล อีกทฤษฎีที่ชวนขนลุกคือการตีความบทบาทของ 'Agatha' ว่าเธอไม่ใช่แค่แม่มดชั้นดี แต่เป็นตัวกระตุ้นที่ดึงความสามารถของ Wanda ออกมา ทฤษฎีแบบนี้อธิบายได้ว่าทำไมเหตุการณ์ใน Westview จึงดูเหมือนถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ต้น และทำไมความทรงจำกับอารมณ์จึงถูกกลั่นกรองในรูปแบบซิตคอม — มันเหมือนการทดลองทางจิตวิทยาในระดับมหากาพย์ เมื่อเชื่อมโยงกับแรงบิดของพลัง ความเป็นไปได้ว่าต่อไป Wanda จะกลายเป็นแนวร้ายระดับโลกหรือผู้สร้างโลกใหม่ตามแบบ 'House of M' ในคอมิกส์ก็ไม่น่าจะฟังดูแปลกเกินไปสำหรับผม สรุปแล้ว ทฤษฎีและอีสเตอร์เอ้กที่เกี่ยวกับเธอทำให้การติดตามจักรวาล Marvel มีมิติยิ่งขึ้น ผมตื่นเต้นกับความเป็นไปได้ที่จะเห็นการเชื่อมโยงระหว่างงานโทรทัศน์กับคอมิกส์แบบที่ไม่ซับซ้อนจนเกินไป และยังแอบหวังว่าเส้นเรื่องจะเลือกนำเสนอความเศร้า ความขัดแย้งภายใน และผลกระทบต่อผู้คนรอบตัว Wanda อย่างจริงจัง เพราะนั่นแหละจะทำให้เรื่องราวของเธอหนักแน่นและน่าจดจำกว่าแค่โชว์พลัง