หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี

หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี

作家:  ทานตะวันหลากสี完了
言語: Thai
goodnovel4goodnovel
8.6
22 評価. 22 レビュー
370チャプター
67.8Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

แต่งงานสายฟ้าแลบ

รักข้ามสถานะ

ความรักหวาน

รักคนเดียว

CEO

เศรษฐี

รวย

[ตระกูลอภิมหาเศรษฐี + บอสจอมเผด็จการ + เนื้อเรื่องพลิกผัน + คุณหนูจริงและปลอม] คู่หมั้นสุดแสนกากนอกใจสาวน้อยจอมซน ซูหรานหันมาหาบาร์โฮสต์และแต่งงานด้วย สามีที่แต่งงานสายฟ้าแลบด้วยหน้าตาหล่อเหลา แต่เขากลับนามสกุลเดียวกับศัตรูคู่แค้นของเธอ คุณชายสามฟู่... ซูหรานคิดว่า มันจะต้องเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน! แต่ทุกครั้งที่คุณชายสามฟู่ปรากฏตัว สามีของเธอก็จะอยู่ที่นั่นด้วย และด้วยเหตุนี้ สามีสายฟ้าแลบก็ได้อธิบายว่า "มันคงเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน!" และซูหรานก็เชื่ออย่างสนิทใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอพบว่าคุณชายสามฟู่และสามีสายฟ้าแลบของเธอมีหน้าตาที่หล่อเหลาเหมือนๆกัน ซูหรานกำหมัดแน่นและกัดฟัน และจ้องเขม็งราวกับมีด "มันบังเอิญอย่างนั้นเหรอ??!!" ตามข่าวลือบนโลกอินเทอร์เน็ต คุณชายสามฟู่ผู้กุมอำนาจในตระกูลฟู่ได้ตกหลุมรักผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว คนในตระกูลฟู่ปฏิเสธข่าวลือทันที "ข่าวลือ!! เป็นข่าวลือแน่นอน ทายาทของตระกูลฟู่จะไม่มีวันทำลายการแต่งงานของใครเขาอย่างแน่นอน!" แต่เมื่อหันกลับมา คุณชายสามฟู่ก็ได้พาหญิงสาวที่สะสวยและโดดเด่นคนหนึ่งเดินเข้ามา "ไม่ใช่ข่าวลือ ภรรยาของผมแต่งงานแล้วจริงๆครับ!"

もっと見る

第1話

บทที่ 1 รนหาที่เอง อย่าเสียใจภายหลัง

The former top heiress of North City was getting married, despite her reputation that was left in tatters for her alleged debauchery.

Naturally, high society was left in an uproar once word got out.

Cordy Sachs, who was dressed in a Franconia designer wedding dress, was looking at the reflection of her dazzling, beautiful face in the mirror.

After dating Kyle Jessop for three years, they were finally tying the knot—he still loved her even though everyone was trying to put her down.

Smiling expectantly with tears welling in her eyes, she reared her chin slightly as she lifted her skirt and started toward the door… only for rolling wisps of smoke to seep through the slit around the door, creeping into the washroom impatiently as if looking for an outlet.

A fire?!

Cordy's face fell. Pinching her nose as she stepped outside, she found the banquet hall that had been exceedingly lively a second ago now empty.

There was only the thick smoke and fire that seemed bent on consuming everything.

She did not hesitate to head toward the location of the exit in her memory, but she would be lying if she said she was not afraid of the rolling smoke and the blinding flames.

That was when a man suddenly charged inside the hall.

It was Cordy's fiance, Kyle Jessop.

Seemingly seeing salvation, she cried out as she coughed and spluttered, "Kyle, I'm here…"

Kyle, however, ignored her as he looked around anxiously.

Then, pausing for a moment as if finding his target, he did not hesitate to run in the opposite direction from Cordy, even though every second counted.

Then, as Cordy looked on, he picked up another woman who had been caught within the hall like Cordy and hurried outside.

"I knew you would come for me, Kyle…" Cordy could clearly hear the woman's enfeebled voice, at once tender and aggrieved. "I was so afraid…"

Cordy abruptly felt as if she was bludgeoned, her vision blacking out as she felt a dull pain over her chest.

The voice belonged to her stepsister, Noel Sachs.

And Kyle would put everything on the line to save Noel, but not her!

Her heart was in pieces as if sliced through by a razor blade, and it was a suffocation more lethal than the smoke around her!

As she was rendered speechless, the glass chandelier overhead suddenly came crashing down!

Clang!

It landed in front of Cordy, cutting off her escape even as she dropped to the floor, her soul seemingly displaced.

Kyle turned around just then and saw Cordy falling behind him—but he never stopped.

When Cordy looked up again, he had already dashed out of the hall without a care with the other woman in his arms.

She was on the verge of death, but she could still clearly hear him tenderly assuring Noel, "It's alright. I'm here now."

'I'm here now…'

Cordy blinked even as violent heat surrounded her but she felt utterly cold inside.

She could only watch as that familiar figure slowly disappeared from sight.

-

Cordy managed to survive—amid her despair, the firefighters arrived just in time and rescued her.

However, she had inhaled too much smoke and suffered blunt trauma on her right leg—she was unconscious when they got her out, and they rushed her to the hospital right after.

It was not until the next morning that she woke up.

There was a gentle breeze in the air—it was a beautiful early summer day in North City and a ray of sunshine landed on her pale, frail cheeks and her long, thick eyelashes.

She was looking coolly out at the blue sky and the clouds above. Her calm visage showed no emotion, and she was so still she could as well be still unconscious.

She did not realize that someone had suddenly opened the door to her ward, and she turned to find her father, stepmother, and Noel in the room already.

"Are you alright, Cordy?" Noel asked tearfully.

All Cordy could think about right then was the sight of Kyle saving Noel. She averted her eyes from them.

"You're always so rude! Don't you see that your sister cares about you?" her father, Simon Sachs, snapped right then.

On the other hand, Cordy's stepmother, Sue Yorkman, could see that Cordy did not want to talk. Sue quickly told him, "Simon, Cordy is just a child. We have more important matters anyway."

Simon did not want to waste his breath with Cordy either and said right away, "You probably know by now, but Noel's the one Kyle actually loves, and it's a lucky coincidence that the wedding was disrupted. So give them your blessing and announce the annulment of your engagement with Kyle."

Cordy laughed despite her fury and she asked Simon, "Why?"

"Because they love each other," Simon said with utter conviction. "You'd already dragged our family's name through the mud when you had a child out of wedlock! All of North City knows that, and did you really think the Jessops would accept someone with such a questionable past? They are giving you a way out, so take it!"

Cordy's questionable past went as far as she was eighteen.

Noel had tricked Cordy to show up at a bar, where she was drugged and ended up waking up in the bed of a man she did not recognize.

She was so distraught she did not even look at the man before running away, and she was too young to understand contraceptives. In fact, she was already five months pregnant before she realized what was happening, and Noel had sent the paparazzi after her when she tried to get the abortion despite her pain.

That was how Cordy ended up being the biggest laughingstock of North City.

Things went from bad to worse when the doctor told her that she could not get an abortion for health reasons, and she therefore kept the child. She eventually came to accept it, only for it to come out stillborn… but in her anguish, when she needed comfort the most, Simon ruthlessly sent her abroad, leaving her to her own devices and without a word of concern for seven years.

In fact, he never asked about her even though she just escaped death. And now, he was telling her to give up on Kyle for his precious Noel?!

How cold could a father be that he could tell her something so cruel, to rip open her old scars and draw blood?

"I guess being a mistress runs in the family," Cordy said with a sneer. "Drag the family's name through the mud? You already did when you married your mistress while my mother's body was still warm, and the child you had with her is somehow just half a year younger than me. No one else would dare claim the throne of infamy in this city when you're around!"

"Cordy…"

Simon was growling angrily, while Noel and Sue were humiliated by her insults.

Not in the mood to continue arguing with her so-called family, Cordy snapped, "If the Jessops really refuse to have me, have Kyle himself tell me! You have no reason to be here, so leave before I call the cops! What more do I have to get embarrassed about, right?"

Simon knew very well that Cordy was just delicate on the surface like her mother. Her stubbornness and unreasonable nature were ingrained in her very bones, and if they really upset her, no one was going to stop her!

"Don't make me send you abroad again, Cordy Sachs!" he barked before turning to leave, with Noel and Sue naturally hurrying off after him.

However, Cordy scoffed at Simon's threat—did he think she was still her old self from seven years ago, allowing him to do anything he wanted with her?

She would not allow anyone to walk over her and her life from now on!

"Mommy?"

A small, crisp voice brought Cordy to her senses just then…

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

評価

10
77%(17)
9
0%(0)
8
5%(1)
7
0%(0)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
14%(3)
1
5%(1)
8.6 / 10.0
22 評価 · 22 レビュー
レビューを書く

レビューもっと

Thanaporn Butpum
Thanaporn Butpum
หนีไปจ้า ผู้เขียนเทกันหน้าตาเฉย จบแบบห้ะ ไม่มาเขียนต่ออ้ะ
2026-02-09 00:07:47
2
0
nongcake
nongcake
เรื่องนี้สนุกมาก แต่ดันมาเทกันดื้อๆ อย่างเซ็ง
2025-08-10 03:39:27
1
0
Magic Moment
Magic Moment
จบเฉย เรื่องค้างคาไม่ไปต่อ เซ็งเป็ด
2025-01-27 23:06:32
6
0
กนกวรรณ
กนกวรรณ
สยบความเคลื่อนไหวของโลกึึึึึ ึึชึึึึึชึ
2025-01-17 12:08:33
2
0
Chic Beautyshopz
Chic Beautyshopz
ทำไมขึ้นว่า จบ แบบ งงๆ แบบนี้ละคะ. ปมอะไรยังไม่เฉลยเลยสักปมอ่ะ
2025-01-04 13:17:54
2
0
370 チャプター
บทที่ 1 รนหาที่เอง อย่าเสียใจภายหลัง
"ฉันจะซื้อคุณหนึ่งคืน ราคาแล้วแต่คุณจะคิดเลย"ที่เย่หลินบาร์ ซูหรานถูกวางยาเสียแล้ว!เนื้อตัวของเธอร้อนวูบวาบไปหมด ก่อนที่เธอจะอดกลั้นเอาไว้ไม่อยู่และทำเรื่องโง่ๆต่อหน้าสาธารณะเหล่านั้นลงไป เธอก็สบสายตาไปที่ชายหนุ่มตรงหน้าเธอแล้วในตอนนี้เย่หลินบาร์เป็นคลับบาร์ผู้ชายที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองไห่เฉิง เหล่าบรรดาชายหนุ่มพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำให้ลูกค้าผู้หญิงที่อยู่รอบข้างพอใจ แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่นั่งอยู่ในบูธตรงมุมห้องเขาสวมเสื้อเชิ้ตผ้าซาตินสีดำ ใบหน้าหล่อเหลาและดูสูงส่ง มันช่างเป็นออร่าที่ไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบเลยแม้แต่น้อยโดยแววตาที่เขามองมายังเธอนั้น ดูเหมือนจะแฝงไปด้วยความไม่พอใจอยู่เขากำลังหนักใจว่าเธอจะไม่มีปัญญาจ่ายใช่ไหม?"ไม่ต้องห่วง ฉันรวยมาก" ซูหรานต้องการหยิบบัตรในกระเป๋าออกมา เพื่อพิสูจน์สภาพทางการเงินของตัวเองแต่แล้วจู่ๆ เท้าของเธอก็อ่อนลง และเธอก็ล้มไปที่ตัวของชายหนุ่มคนนั้นอย่างเต็มแรงดวงตาของฟู่จิ้นหานฉายประกายความเย็นชาออกมา และคิดว่าเธอก็คงจะเหมือนหญิงสาวเหล่านั้นที่ต่างก็พากันกระโจนเข้ามาในอ้อมแขนของเขาเขาเพิ่งจะมาถึงเมืองไห่เฉิง และคนพวก
続きを読む
บทที่ 2 ขโมยเสื้อผ้าของเขาไป
หลังจากนั้นอีกหนึ่งชั่วโมง ฟู่จิ้นหานก็ตื่นขึ้นมาภายใต้ผ้าห่ม นอกจากเสื้อผ้าที่แนบเนื้อแล้วก็ไม่มีอะไรอยู่เลย!ไม่เพียงเท่านั้น หญิงสาวคนนั้น ยังขโมยเสื้อผ้าของเขาไปอีกด้วย!ใบหน้าหล่อเหลาของฟู่จิ้นหานมืดมนทันทีที่จี้เยี่ยนโจวเดินเข้าประตูมา เขาก็เห็นฟู่จิ้นหานนอนอยู่บนเตียงที่ยุ่งเหยิงด้วยใบหน้าที่มืดมน โดยที่บนพื้นยังมีกระโปรงสีแดงที่ฉีกขาดตกอยู่ และเขาก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น"นี่นาย... เปลี่ยนเพศแล้วงั้นเหรอ?"ทุกคนรู้ดีว่าคุณชายสามฟู่ไม่ใช่ผู้ชายที่เจ้าชู้ แต่ถึงจะเป็นอย่างนี้ ก็ยังมีหญิงสาวมากมายนับไม่ถ้วนที่อยากจะปีนขึ้นเตียงของเขาฟู่จิ้นหานเฉยเมยและไร้ความเมตตาต่อผู้หญิง อีกทั้งไม่เคยยอมปล่อยให้ผู้หญิงคนไหนได้บรรลุเป้าหมายเลยสักคนแต่ค่ำคืนที่ผ่านมา มันดูเร่าร้อนอย่างเห็นได้ชัด!ในตอนที่เขาได้รับสายจากฟู่จิ้นหานเมื่อคืนที่ผ่านมา ก็เป็นเวลาที่เขากำลังเมาหยำเปอยู่นั่นเอง จนกระทั่งเขาตื่นขึ้นมาในเช้าวันนี้ เขาก็จำได้ว่า ฟู่จิ้นหานขอให้เขาหาหมอส่วนตัวให้หนึ่งเดือนที่ผ่านมา ฟู่จิ้นหานได้จัดบ้านหลังอื่นๆ ของตระกูลฟู่ และกลายเป็นผู้กุมอำนาจคนใหม่ของมหาเศรษฐีตระกูลฟู่
続きを読む
บทที่ 3 เชิญคุณลุงสามฟู่มาเป็นสักขีพยาน
ภาพถ่ายของบาร์เมื่อคืนนี้!ใครเป็นคนถ่ายอย่างนั้นเหรอ?ในหัวของซูหรานมีแต่เสียงหึ่งๆ เต็มไปหมด"คุณพ่อคะ คุณพ่ออย่าโกรธจนเป็นผลเสียต่อสุขภาพไปเลยนะคะ ที่พี่สาวทำแบบนั้นก็คงเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้นนะคะ ยังดีที่พี่ซิวหนิงได้ซื้อรูปภาพเหล่านั้นเอาไว้แล้ว ไม่งั้นหากรูปภาพเหล่านี้ถูกเปิดเผยออกมา มันคงมีผลกระทบต่อหุ้นของซิงหลานจิวเวลรี่อย่างแน่นอน"ซูอินที่อยู่ข้างๆ พูดปลอบโยนเบาๆ แต่ในใจกลับรู้สึกยินดีในความโชคร้ายของคนอื่นแบบสุดๆเมื่อคืนเธอขอให้หลินเยว่เยว่หลอกล่อซูหรานให้ไปที่เย่หลินบาร์ โดยที่เธอได้จัดเตรียมผู้ชายที่แข็งแกร่งสองสามคนเอาไว้ให้ เดิมทีเธอต้องการถ่ายภาพซูหรานที่กำลังทำตัวน่าขายหน้าขายตาท่ามกลางฝูงชนแต่คิดไม่ถึงเลยว่า ในตอนที่หลินเยว่เยว่กลับมานั้น ซูหรานกลับถูกชายคนหนึ่งพาตัวไปแล้วหลินเยว่เยว่สามารถถ่ายรูปได้เพียงไม่กี่ภาพเท่านั้นแต่ด้วยภาพถ่ายเพียงไม่กี่ใบนี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับซิ่วหนิงที่จะยกเลิกการหมั้นกับซูหรานซูอินจ้องมองซูหรานด้วยดวงตาที่ไร้เดียงสาราวกับดอกไม้ที่แสนจะบริสุทธิ์ ทันใดนั้น เธอก็สังเกตเห็นเสื้อเชิ้ตของผู้ชายบนตัวของเธอ "พี่คะ เสื้อของพี่..
続きを読む
บทที่ 4 เราแต่งงานกันเถอะ
"โอเค งั้นพรุ่งนี้ฉันจะไปพบลุงสามก็แล้วกัน ผู้ใหญ่น่ะ ต้องเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่อยู่แล้ว คุณวางใจได้ ฉันจะทำให้ดีที่สุด"…หลังจากที่ลู่ซิวหนิงจากไปแล้ว ซูหรานก็เข้ามาหยิบรูปถ่ายบนพื้นขึ้นมา จากนั้นก็เหลือบมองไปที่หลินเยว่เยว่อย่างเย็นชา "รูปน่ะถ่ายได้ดี แต่น่าเสียดายอย่างเดียวว่า ไม่ได้ถ่ายเห็นหน้าของเขาด้วยน่ะสิ"หน้าตาของชายหนุ่มเมื่อวานนี้ ไม่แพ้ดาราหนุ่มเหล่านั้นเลยจริงๆหลินเยว่เยว่รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เธอรู้ว่าซูหรานจะต้องสงสัยเธอเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอย่างแน่นอนในขณะที่เธอกำลังจะอธิบาย ซูหรานกลับมองไปที่ซูอินเสียนี่ซูอินเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา อ่อนโยนและไร้พิษภัยราวกับดอกไม้สีขาวเล็กๆตลอดเวลา แต่ในใจกลับมีแต่ความเกลียดชังอย่างเต็มเปี่ยมเธอคิดไม่ถึงเลยว่า ขนาดจับได้ว่าซูหรานได้ไปยั่วยวนและพัวพันกับผู้ชายแบบนั้นแล้ว แต่ลู่ซิวหนิงกับไม่ยอมถอนการหมั้นหมายแต่อย่างใดเธอไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้ และกำลังคิดที่จะอาศัยโอกาสนี้ให้พ่อไล่ซูหรานออกจากวิลล่าไป แต่ซูหรานกลับกระตุกรอยยิ้มที่มุมปากขึ้นมา และพูดคำที่เสียดแทงหัวใจของซูอินอย่างจังขึ้นมาว่า"คืนพรุ่งนี้จะเป็นงาน
続きを読む
บทที่ 5 ต่อรองราคา
รอยยิ้มที่เยาะเย้ยของฟู่จิ้นหานแข็งค้างอยู่บนใบหน้า และแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองหลังจากเวลาผ่านไปนานราวกับหนึ่งศตวรรษ ฟู่จิ้นหานก็ค่อยๆ เอ่ยขึ้นมาว่า "คุณ...พูดว่าอะไรนะ พูดอีกครั้งซิ!"ซูหรานกะพริบตาปริบๆ และพูดด้วยความจริงใจว่า "เราแต่งงานกันเถอะ!"เธอสามารถจ่ายได้!เธอคิดทบทวนดีแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น วิธีการที่ดีที่สุดก็คือการแลกเปลี่ยนกัน ไม่ต้องมีใจ ไม่ต้องเกี่ยวข้องอะไรกันทั้งนั้น เธอจ่ายเงิน เขารับเงิน และผู้ชายคนที่อยู่ตรงหน้านี้ อาชีพของเขาพิเศษ และเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด!หลังจากที่ฟู่จิ้นหานสามารถย่อยเรื่องราวได้ ดวงตาของเขาก็มีความรังเกียจและไม่แยแสเพิ่มเข้ามาเขาเข้าใจเจตนาของเธอแล้ว!เหอะ……แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่รู้จักตัวตนของเขา แต่เธอก็คงเห็นเขาที่มีเงินมากมายอย่างนั้นน่ะสิดังนั้นเธอจึงกลับไปคิดทบทวน และก็มาหาเขาอีกครั้ง เพื่อต้องการที่จะปีนป่ายสามีที่ร่ำรวย? หรือแค่ต้องการเงินสักก้อน?เมื่อคิดถึงรอยแดงบนผ้าปูที่นอนในตอนเช้า ร่องรอยความรู้สึกผิดที่ซ่อนอยู่ในใจของฟู่จิ้นหานก็หายไปทันทีเพราะท้ายที่สุดแล้ว เมื่อคืนวานเขาได้ตัวของเธอ และเขาก
続きを読む
บทที่ 6 สามีตัวพ่อ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ด้านนอกที่ว่าการอำเภอฟู่จิ้นหานถือทะเบียนสมรสที่เพิ่งจะออกมาใหม่สดๆร้อนๆ ด้วยแววตาที่หนักอึ้งส่วนซูหรานกลับจูบทะเบียนสมรสอย่างตื่นเต้น และเริ่มที่จะตั้งหน้าตั้งตารองานแซยิดของตระกูลลู่ในวันพรุ่งนี้ โดยตั้งใจจะทำลายแผนการที่ลู่ซิวหนิงได้คิดเอาไว้จู่ๆ สายตาของเธอก็ทอดไปยังตัวของ "สามีตัวพ่อ" ที่อยู่ข้างๆด้วยรูปร่างและหน้าตาแบบนี้ของ "สามีตัวพ่อ" มันเพียงพอแล้วที่จะปัดลู่ซิวหนิงให้กระเด็นออกไป พรุ่งนี้เมื่อเขาไปปรากฏตัวในงานแซยิดของตระกูลลู่ มันคงเป็นการตอกหน้าลู่ซิวหนิงจนเจ็บอย่างแน่นอน!ยิ่งซูหรานคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไร เธอก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น "คือว่า... พรุ่งนี้คุณว่างไปงานเลี้ยงกับฉันหรือเปล่า..."ฟู่จิ้นหานกำลังแยกแยะความจริงที่ว่าเขา "แต่งงาน" แล้ว จึงปฏิเสธโดยไม่ได้คิดว่า "ไม่ว่าง!""..."ซูหรานรู้สึกผิดหวังในใจขึ้นมาเล็กน้อยแต่ไม่นานเธอก็สามารถเข้าใจได้งานเลี้ยงแซยิดของตระกูลลู่ในวันพรุ่งนี้ ลุงสามฟู่ก็จะเข้ามาร่วมด้วย ซึ่งมันจะเป็นงานใหญ่อย่างแน่นอนและงานที่ใหญ่ขนาดนี้ เขาจะต้องหวาดกลัวเป็นแน่!ก่อนที่พวกเขาจะแยกทางกัน ซูหรานก็ได้กำช
続きを読む
บทที่ 7 เธอเป็นถึงสปอนเซอร์เชียวนะ
ทันทีที่ซูหรานกลับมาถึงวิลล่าจิ่งหยวน เธอก็ถูกล็อกไว้ที่นอกประตูใหญ่"มันยังมีหน้ากลับมาอีกเหรอ ซุนฉิน คุณรีบไล่ตะเพิดมันออกไปเดี๋ยวนี้!" เสียงตะคอกของซูจี้ไห่ดังออกมาจากด้านในของประตู"จี้ไห่ คุณอย่าโกรธไปเลยนะ เดี๋ยวจะเป็นผลเสียต่อสุขภาพเอาได้…""คุณพ่อคะ ให้พี่สาวเข้ามาเถอะค่ะ การที่พี่สาวได้ทำเรื่องทรยศต่อคุณชายลู่นั้น อาจจะเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบก็ได้นะคะ ผู้ชายที่อยู่ในสถานที่แบบเย่หลินบาร์นั้นต่างก็ทำ...อาชีพแบบนั้นอยู่แล้วนะคะ เรื่องแบบนี้ พี่สาวให้เงินไป คนคนนั้นก็คงไม่ไปป่าวประกาศเรื่องไปทั่วหรอกนะคะ…"ในห้องนั่งเล่น ดูเผินๆแล้ว ซุนฉินและซูอินเหมือนจะออกหน้ามาพูดแทนซูหราน แต่ทุกคำกลับเหมือนราดน้ำมันลงบนเปลวไฟอย่างไงอย่างงั้นทันใดนั้น คำด่าทอของซูจี้ไห่ก็ยิ่งรุนแรงมากยิ่งขึ้น"มันไม่รักดี! คนอย่างซูจี้ไห่ไม่มีที่สำหรับลูกสาวที่ไร้ยางอายแบบมันอยู่หรอกนะ! ต่อไปอย่าให้มันก้าวเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้ได้อีก จะได้ไม่ต้องเอากาลกิณีมาแปดเปื้อนบ้าน อินอิน ลูกจิตใจดีและไร้เดียงสา อย่างได้เอามันเป็นเยี่ยงอย่างเด็ดขาด"ซูหรานอดไม่ได้ที่จะจุกในหัวใจ เธออดกลั้นเอาไว้จนรู้สึกเจ็บเธอรู้
続きを読む
บทที่ 8 ตื่นตาตื่นใจ
ซูหรานที่เดิมทีตะโกน "เอาเงินคืนมา" อยู่ในใจ เมื่อได้รับโลเคชั่นที่ "สามีตัวพ่อ" ส่งมาให้แล้วนั้น จู่ๆ ความโกรธเกรี้ยวนั้นก็หายไปทันที"ถือว่าเขายังพอมีมโนธรรมในใจอยู่บ้าง!"ซูหรานไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวและรีบไปที่โรงแรมทันทีเมื่อมาถึงด้านนอกของโรงแรม รอยยิ้มบนใบหน้าของซูหรานก็แข็งค้างทันทีสามีตัวพ่อได้พักอยู่ในโรงแรมห้าดาวอันดับสองในเมืองไห่เฉิง ห้องพักราคาหลายหมื่นต่อคืน เงินจำนวน 33,000 บาท เขาจะพักอยู่ที่ได้นานแค่ไหน?ซูหรานกุมหน้าอกของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว : ช่างเสียดายเสียจริงๆ!เมื่อเธอเดินตามหมายเลขของห้องที่เขาให้เอาไว้ ในที่สุดเธอก็มาถึงห้องสวีทสุดหรูของโรงแรม หัวใจของซูหรานแทบจะกระอักเลือด เธอสงสัยเหลือเกินว่า ด้วยเงินจำนวนน้อยนิดนี้เธอจะจ่ายเงินค่าห้องเพียงแค่คืนหนึ่งได้หรือไม่แล้ว! ! !ซูหรานหายใจเข้าลึกๆ และรู้สึกว่าจำเป็นต้องพูดอะไรกับ "สามี" คนนี้ดีๆสักหน่อยแล้ว!ประตูห้องถูกเปิดแง้มเอาไว้ ซูหรานผลักเปิดประตูและเดินเข้าไป แต่กลับไม่เห็นคนที่อยู่ด้านใน มีเพียงเสียงน้ำไหลที่ดังแว่วมาจากห้องน้ำเท่านั้นเขากำลังอาบน้ำอยู่!ซูหรานมองหาโซฟาแล้วนั่งลง โดยที่มือ
続きを読む
บทที่ 9 พี่อย่าตีฉันเลยจะได้ไหม
คฤหาสน์ตระกูลลู่ พื้นที่วิลล่าเขตเชิงเขาในเมืองไห่เฉิง เหล่าบรรดาแขกเหรื่อต่างทยอยกันมาถึงซูอินตั้งใจมาที่นี่ตั้งแต่เนิ่นๆ แล้วในห้องของลู่ซิวหนิงบนชั้นสอง หลังจากที่ทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่เร่าร้อนกัน ซูอินก็นอนบนตัวของลู่ซิวหนิง และคิดที่จะเกลี้ยกล่อมเขาต่อไปลู่ซิวหนิงจับมือเธอเอาไว้ "ลุงสามฟู่น่าจะมาถึงแล้วนะ คุณย่าให้ผมไปต้อนรับด้วยตัวเอง โอกาสที่หายากขนาดนี้ ผมจะพลาดไม่ได้นะ"ซูอินหางตาตกอย่างสิ้นหวัง ท่าทางที่บอบบางและน้อยเนื้อต่ำใจแบบนั้นของเธอ มันทำให้ลู่ซิวหนิงลำบากใจเป็นอย่างมากแต่เมื่อนึกถึงงานสำคัญในวันนี้ ลู่ซิวหนิงก็ช่วยสวมชุดในซูอินด้วยตัวเองชุดราตรีสีขาวบนตัวของเธอ ราวกับเจ้าหญิงที่บอบบางและไร้เดียงสาอย่างไม่มีที่ติ และก็ด้วยความไร้เดียงสานี้เอง ที่ทำให้เมื่อครู่ที่ผ่านมาเขาไม่สามารถยับยั้งชั่งใจเอาไว้ได้"ผมไม่เคยเห็นคุณสวมชุดนี้มาก่อนเลยนะ มันสวยมาก และการออกแบบก็ไม่เลวเลย!"ลู่ซิวหนิงถามออกมาอย่างสบายๆ แต่ดวงตาของซูอินกลับมีความประหม่าแวบเข้ามา จากนั้นก็แสร้งทำเป็นไร้เดียงสา พร้อมกับพูดขึ้นมาว่า "คุณก็รู้ว่าฉันไม่ชอบของที่หรูหรา แต่วันนี้เป็นงานเลี้ยงแซย
続きを読む
บทที่ 10 คงไม่ได้ชอบเธอหรอกใช่ไหม
และในเวลานี้ สีหน้าของเหล่าบรรดาคุณหนูนั้นก็เปลี่ยนไปทันทีแต่ซูหรานกลับกระตุกรอยยิ้มที่เย็นชาออกมา เดินเข้าไปจัดชุดราตรีที่ดูจะใหญ่กว่าตัวให้กับซูอิน จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงที่สบายๆว่า"ชุดของ K&K ทั้งหมดทำตามไซซ์ของผู้ซื้อ อินอิน ขนาดไซซ์ของเราต่างกันนะ เธอชอบชุดนี้ทำไมไม่บอกฉันล่ะ ฉันจะได้ส่งคืนให้พวกเขาแก้ไขให้ ใส่แบบนี้มันไม่ค่อยจะพอดีตัวเท่าไหร่เลยนะ"จากนั้นเหล่าบรรดาคุณหนูถึงได้สังเกตเห็นว่า ชุดราตรีของซูอินไม่ค่อยเหมาะกับตัวสักเท่าไหร่พวกเธอลืมไปทันทีว่าซูอินดูน่าสงสารแค่ไหน และดวงตาที่มองมานั้นก็เต็มไปด้วยความดูแคลนอย่างเห็นได้ชัด"ที่แท้ก็ไม่ใช่ชุดของเธอเหรอ? เธอคงไม่ได้ขโมยชุดของพี่สาวเธอมาหรอกนะ ดูเหมือนว่าจะไซซ์เดียวกับคุณหนูใหญ่ซูเลยนะ""คิดไม่ถึงเลยว่า คุณหนูรองซูจะความฟุ้งเฟ้อได้ขนาดนี้ ได้ยินมาว่าเธอเป็นลูกติดที่แม่เลี้ยงลากมาด้วยใช่ไหม คนแบบนี้จิตใจร้ายกาจกว่าลูกนอกสมรสเสียอีกนะ!"ลูกติด...ลูกนอกสมรส...ซูอินไม่สามารถปั้นหน้าได้อีกต่อไป โดยมือที่กำหมัดเอาไว้นั่นก็สั่นตามไปด้วยแต่เธอก็ต้องอดทนอดกลั้นเอาไว้ หลังจากที่เหล่าบรรดาพวกคุณหนูได้เดินออกไปแล้วนั้น
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status