หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี

หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี

By:  ทานตะวันหลากสีCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
8.6
22 ratings. 22 reviews
370Chapters
68.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

[ตระกูลอภิมหาเศรษฐี + บอสจอมเผด็จการ + เนื้อเรื่องพลิกผัน + คุณหนูจริงและปลอม] คู่หมั้นสุดแสนกากนอกใจสาวน้อยจอมซน ซูหรานหันมาหาบาร์โฮสต์และแต่งงานด้วย สามีที่แต่งงานสายฟ้าแลบด้วยหน้าตาหล่อเหลา แต่เขากลับนามสกุลเดียวกับศัตรูคู่แค้นของเธอ คุณชายสามฟู่... ซูหรานคิดว่า มันจะต้องเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน! แต่ทุกครั้งที่คุณชายสามฟู่ปรากฏตัว สามีของเธอก็จะอยู่ที่นั่นด้วย และด้วยเหตุนี้ สามีสายฟ้าแลบก็ได้อธิบายว่า "มันคงเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน!" และซูหรานก็เชื่ออย่างสนิทใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอพบว่าคุณชายสามฟู่และสามีสายฟ้าแลบของเธอมีหน้าตาที่หล่อเหลาเหมือนๆกัน ซูหรานกำหมัดแน่นและกัดฟัน และจ้องเขม็งราวกับมีด "มันบังเอิญอย่างนั้นเหรอ??!!" ตามข่าวลือบนโลกอินเทอร์เน็ต คุณชายสามฟู่ผู้กุมอำนาจในตระกูลฟู่ได้ตกหลุมรักผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว คนในตระกูลฟู่ปฏิเสธข่าวลือทันที "ข่าวลือ!! เป็นข่าวลือแน่นอน ทายาทของตระกูลฟู่จะไม่มีวันทำลายการแต่งงานของใครเขาอย่างแน่นอน!" แต่เมื่อหันกลับมา คุณชายสามฟู่ก็ได้พาหญิงสาวที่สะสวยและโดดเด่นคนหนึ่งเดินเข้ามา "ไม่ใช่ข่าวลือ ภรรยาของผมแต่งงานแล้วจริงๆครับ!"

View More

Chapter 1

บทที่ 1 รนหาที่เอง อย่าเสียใจภายหลัง

スイートルームの中はめちゃくちゃだった。

温井海咲は全身の痛みを感じながら目を覚ました。

眉間を押さえつつ起き上がろうとしたとき、隣に横たわる背の高い男が目に入った。

彫りが深く、端正な顔立ちをしていた。

彼はまだぐっすり眠っていて、起きる気配はなかった。

海咲がベッドから身を起こすと、掛け布団が滑り落ち、彼女の白くてセクシーな肩にはいくつかの痕が残っていた。

ベッドを降りると、シーツには血の跡がくっきりと残っていた。

時計を見ると、出勤時間が迫っていたため、床に放り出されていたスーツを手に取り、彼女は慌ただしく身支度を整えた。

ストッキングはすでに破けていたので、それを丸めてゴミ箱に捨て、ヒールを履いた。

そのとき、部屋のドアをノックする音がした。

海咲は身だしなみを整え、凛とした秘書の顔に戻り、バッグを手にして部屋を出た。

入ってきたのは清純そうな若い女性だった。

彼女は海咲に呼ばれた。

それは葉野州平の好みのタイプだった。

「ベッドに横たわって、葉野社長が起きるのを待つだけでいいわ。それ以上は何も話さないで」と、海咲は言った。

そしてベッドの上で眠っている男に一瞬視線を向け、こみ上げてくる悲しみを押し殺し、ルームを後にした。

海咲は、昨夜州平とセックスをしたことを彼に知られたくなかった。

二人は結婚を隠し、三年経てば離婚できるという取り決めをしていた。

その間、二人の関係は一線を越えることは許されなかった。

彼女は州平の専属秘書として七年間、そして妻として三年間、彼の側に仕えてきた。

大学を卒業したその日から、彼女は彼のそばを離れたことがなかった。

しかし、二人の関係は上司と部下に過ぎないと警告されたのも、その日のことだった。

それは決して越えてはならない一線だった。

廊下の窓際に立ち、昨日の出来事を思い返していた彼女の耳に、彼がベッドで彼女を抱きしめながら「美音」と叫んだ声が響く。

胸に鈍い痛みが走った。

淡路美音は、州平の初恋の相手だった。

彼は海咲を美音の代わりとして扱ったのだ。

海咲は彼のことをよく知っていた。彼が彼女とのセックスを本当に望んでいたわけではないことも。

彼女だけが本気だったこの結婚は、もう終わらせる時が来たのだ。

昨夜の出来事を、この三年間の終わりだと思ったほうがいいのだ。

スマホを手に取ると、目に飛び込んできたニュースの見出しに心がざわめいた。「新星歌手・淡路美音、婚約者の為に帰国」

海咲は強くスマホを握りしめ、胸の中で切なさが溢れた。

なぜ州平が昨夜酔っ払っていたのか、そして彼女の腕の中で泣いていたのか、その理由がようやく分かった。

冷たい風に吹かれながら、彼女は苦笑いを浮かべ、スマホをしまい、バッグからタバコを取り出した。

タバコに火をつけ、細長い指で挟むと、白い煙が立ち上り、彼女の寂しげな顔をぼやけさせた。

その時、部下の森有紀が息を切らしながら駆け寄ってきた。「温井さん、葉野社長のスーツが届きました。今お持ちします」

海咲は遠い思いを振り払って有紀に顔を向けた。

「待って」と言いながら彼女を制し、海咲は周囲をさっと見回した。

有紀が足を止めた。「温井さん、他に何かご用でしょうか?」

「社長は青系が嫌いだから、黒系に変えて。ネクタイはチェック柄がいいわ。それから、シワにならないようにアイロンをかけ直して。社長はビニールの音が嫌いだから、透明の袋に入れないで、ハンガーにかけて届けなさい」海咲はまるで州平の専属執事のように、彼の些細な癖まで全て把握しており、これまで一度も間違えたことはなかった。

有紀は驚いた。彼女はここに来て三ヶ月、厳しい社長のご機嫌を伺うだけでも十分に怖いと感じていた。

今日も危うくトラブルに巻き込まれる寸前だった。

「温井さん、ありがとうございます!」有紀はすぐに服を取り替えに急いだ。

その時、スイートルームから怒声が聞こえてきた。「出て行け!」

女性の悲鳴も響いてきた。

間もなく、部屋のドアが開いた。

有紀が涙目で出てきて、しょんぼりとした様子で言った。

「温井さん、社長がお呼びです」

どうやら彼女は州平に酷く叱れたようだった。

海咲は開いたドアの先を見つめ、そして有紀に言った。「大丈夫、あなたは戻っていいわ」

彼女はタバコの吸い殻を灰皿に捨て、ゆっくりとスイートルームに入った。

ドアの前に立つと、部屋は散らかり放題で、州平の周りには物がごちゃごちゃと置かれていた。

例えば壊れたテーブルランプや、画面が割れたスマホが散らかっていた。

彼女が呼んだ女性は恐怖で固まっており、裸のままどこに立っていいのか分からずに怯えていた。

州平は不機嫌そうにベッドに座っていた。その鍛え抜かれた体は長年の運動で形作られたものだと一目で分かる。引き締まった胸と立った腹筋、外腹斜筋が掛け布団の下に見え隠れしていた。

彼は魅力的に見えたが、そのハンサムな顔は暗く沈み、ほとんど怒っているようだった。

海咲は一歩前に進み、倒れたテーブルランプを起こし、水を一杯注いでナイトテーブルに置いた。「社長、お目覚めの時間です。九時半から会議です」

州平は冷たい視線をあの女に向けた。

まるで信じられないようだった。

彼女はその視線に気づきながらも、「もう帰っていい」と女に告げた。

女はほっとした様子で、急いで服を手に取り、一歩も留まることなく部屋を後にした。

それでようやく部屋は静けさを取り戻した。

州平は顔をそらし、再び海咲の方に目を向けた。

海咲はいつものように彼の手に水を渡し、シャツをベッドの端にそっと置いた。「社長、お着替えをどうぞ」

州平の表情は曇り、不快感を隠さずに、冷たい声で言った。「昨夜はどこに行ってたんだ?」

海咲は一瞬戸惑った。まさか、自分が彼を見守っていなかったことが原因で、他の女にチャンスを与えてしまったと責められているのだろうか?美音に対して申し訳ない気持ちになったことを、彼が自分のせいにしているのだろうか?

彼女は冷静に答えた。「社長、酔った勢いでの出来事です。大人なんですから、あまり気にしないでください」

そのそっけない表情は、まるで「私が問題を解決するから、心配しないで」と言わんばかりだった。

だが、州平は彼女を鋭い目で見つめ続け、額の青筋が浮かび上がっていた。「もう一度聞く。昨夜はどこに行ってたんだ?」

海咲は少し緊張しながら、「最近担当している企画が立て込んでいて、ついオフィスで仮眠を取ってしまいました」と答えた。

彼女がそう言い終わると、州平は鼻で軽く笑い、冷ややかな表情を浮かべながらベッドから立ち上がり、体にバスタオルを巻きつけた。

海咲は彼の背中を見つめ、目が潤んできた。

彼はいつも彼女の前で体を隠していた。まるで彼女に見られることが嫌でたまらないかのように。

それは昨夜、美音として彼女を扱っていた時とはまるで違っていた。

気がつくと、州平はシャワーを浴び終え、全身鏡の前に立っていた。

海咲は近づいていき、いつものように彼のシャツのボタンを留め始めた。

彼は背がとても高く、188センチもあった。海咲の身長は168センチだったが、それでも彼にネクタイを結ぶには少し足りなかった。

彼は身をかがめようとはせず、冷淡で傲慢な表情を浮かべていた。まるで、自分が汚れていて美音に申し訳ないと、まだ怒りを抱えているかのようだった。

海咲は仕方なくつま先を伸ばし、ネクタイを彼の首に通した。

彼のネクタイを結ぶことに集中していると、突然、州平の温かい息が彼女の耳にかかり、彼の声がかすれた。「海咲、昨夜の女は君だろう?」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

Ratings

10
77%(17)
9
0%(0)
8
5%(1)
7
0%(0)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
14%(3)
1
5%(1)
8.6 / 10.0
22 ratings · 22 reviews
Write a review

reviewsMore

Thanaporn Butpum
Thanaporn Butpum
หนีไปจ้า ผู้เขียนเทกันหน้าตาเฉย จบแบบห้ะ ไม่มาเขียนต่ออ้ะ
2026-02-09 00:07:47
3
0
nongcake
nongcake
เรื่องนี้สนุกมาก แต่ดันมาเทกันดื้อๆ อย่างเซ็ง
2025-08-10 03:39:27
1
0
Magic Moment
Magic Moment
จบเฉย เรื่องค้างคาไม่ไปต่อ เซ็งเป็ด
2025-01-27 23:06:32
6
0
กนกวรรณ
กนกวรรณ
สยบความเคลื่อนไหวของโลกึึึึึ ึึชึึึึึชึ
2025-01-17 12:08:33
2
0
Chic Beautyshopz
Chic Beautyshopz
ทำไมขึ้นว่า จบ แบบ งงๆ แบบนี้ละคะ. ปมอะไรยังไม่เฉลยเลยสักปมอ่ะ
2025-01-04 13:17:54
2
0
370 Chapters
บทที่ 1 รนหาที่เอง อย่าเสียใจภายหลัง
"ฉันจะซื้อคุณหนึ่งคืน ราคาแล้วแต่คุณจะคิดเลย"ที่เย่หลินบาร์ ซูหรานถูกวางยาเสียแล้ว!เนื้อตัวของเธอร้อนวูบวาบไปหมด ก่อนที่เธอจะอดกลั้นเอาไว้ไม่อยู่และทำเรื่องโง่ๆต่อหน้าสาธารณะเหล่านั้นลงไป เธอก็สบสายตาไปที่ชายหนุ่มตรงหน้าเธอแล้วในตอนนี้เย่หลินบาร์เป็นคลับบาร์ผู้ชายที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองไห่เฉิง เหล่าบรรดาชายหนุ่มพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำให้ลูกค้าผู้หญิงที่อยู่รอบข้างพอใจ แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่นั่งอยู่ในบูธตรงมุมห้องเขาสวมเสื้อเชิ้ตผ้าซาตินสีดำ ใบหน้าหล่อเหลาและดูสูงส่ง มันช่างเป็นออร่าที่ไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบเลยแม้แต่น้อยโดยแววตาที่เขามองมายังเธอนั้น ดูเหมือนจะแฝงไปด้วยความไม่พอใจอยู่เขากำลังหนักใจว่าเธอจะไม่มีปัญญาจ่ายใช่ไหม?"ไม่ต้องห่วง ฉันรวยมาก" ซูหรานต้องการหยิบบัตรในกระเป๋าออกมา เพื่อพิสูจน์สภาพทางการเงินของตัวเองแต่แล้วจู่ๆ เท้าของเธอก็อ่อนลง และเธอก็ล้มไปที่ตัวของชายหนุ่มคนนั้นอย่างเต็มแรงดวงตาของฟู่จิ้นหานฉายประกายความเย็นชาออกมา และคิดว่าเธอก็คงจะเหมือนหญิงสาวเหล่านั้นที่ต่างก็พากันกระโจนเข้ามาในอ้อมแขนของเขาเขาเพิ่งจะมาถึงเมืองไห่เฉิง และคนพวก
Read more
บทที่ 2 ขโมยเสื้อผ้าของเขาไป
หลังจากนั้นอีกหนึ่งชั่วโมง ฟู่จิ้นหานก็ตื่นขึ้นมาภายใต้ผ้าห่ม นอกจากเสื้อผ้าที่แนบเนื้อแล้วก็ไม่มีอะไรอยู่เลย!ไม่เพียงเท่านั้น หญิงสาวคนนั้น ยังขโมยเสื้อผ้าของเขาไปอีกด้วย!ใบหน้าหล่อเหลาของฟู่จิ้นหานมืดมนทันทีที่จี้เยี่ยนโจวเดินเข้าประตูมา เขาก็เห็นฟู่จิ้นหานนอนอยู่บนเตียงที่ยุ่งเหยิงด้วยใบหน้าที่มืดมน โดยที่บนพื้นยังมีกระโปรงสีแดงที่ฉีกขาดตกอยู่ และเขาก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น"นี่นาย... เปลี่ยนเพศแล้วงั้นเหรอ?"ทุกคนรู้ดีว่าคุณชายสามฟู่ไม่ใช่ผู้ชายที่เจ้าชู้ แต่ถึงจะเป็นอย่างนี้ ก็ยังมีหญิงสาวมากมายนับไม่ถ้วนที่อยากจะปีนขึ้นเตียงของเขาฟู่จิ้นหานเฉยเมยและไร้ความเมตตาต่อผู้หญิง อีกทั้งไม่เคยยอมปล่อยให้ผู้หญิงคนไหนได้บรรลุเป้าหมายเลยสักคนแต่ค่ำคืนที่ผ่านมา มันดูเร่าร้อนอย่างเห็นได้ชัด!ในตอนที่เขาได้รับสายจากฟู่จิ้นหานเมื่อคืนที่ผ่านมา ก็เป็นเวลาที่เขากำลังเมาหยำเปอยู่นั่นเอง จนกระทั่งเขาตื่นขึ้นมาในเช้าวันนี้ เขาก็จำได้ว่า ฟู่จิ้นหานขอให้เขาหาหมอส่วนตัวให้หนึ่งเดือนที่ผ่านมา ฟู่จิ้นหานได้จัดบ้านหลังอื่นๆ ของตระกูลฟู่ และกลายเป็นผู้กุมอำนาจคนใหม่ของมหาเศรษฐีตระกูลฟู่
Read more
บทที่ 3 เชิญคุณลุงสามฟู่มาเป็นสักขีพยาน
ภาพถ่ายของบาร์เมื่อคืนนี้!ใครเป็นคนถ่ายอย่างนั้นเหรอ?ในหัวของซูหรานมีแต่เสียงหึ่งๆ เต็มไปหมด"คุณพ่อคะ คุณพ่ออย่าโกรธจนเป็นผลเสียต่อสุขภาพไปเลยนะคะ ที่พี่สาวทำแบบนั้นก็คงเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้นนะคะ ยังดีที่พี่ซิวหนิงได้ซื้อรูปภาพเหล่านั้นเอาไว้แล้ว ไม่งั้นหากรูปภาพเหล่านี้ถูกเปิดเผยออกมา มันคงมีผลกระทบต่อหุ้นของซิงหลานจิวเวลรี่อย่างแน่นอน"ซูอินที่อยู่ข้างๆ พูดปลอบโยนเบาๆ แต่ในใจกลับรู้สึกยินดีในความโชคร้ายของคนอื่นแบบสุดๆเมื่อคืนเธอขอให้หลินเยว่เยว่หลอกล่อซูหรานให้ไปที่เย่หลินบาร์ โดยที่เธอได้จัดเตรียมผู้ชายที่แข็งแกร่งสองสามคนเอาไว้ให้ เดิมทีเธอต้องการถ่ายภาพซูหรานที่กำลังทำตัวน่าขายหน้าขายตาท่ามกลางฝูงชนแต่คิดไม่ถึงเลยว่า ในตอนที่หลินเยว่เยว่กลับมานั้น ซูหรานกลับถูกชายคนหนึ่งพาตัวไปแล้วหลินเยว่เยว่สามารถถ่ายรูปได้เพียงไม่กี่ภาพเท่านั้นแต่ด้วยภาพถ่ายเพียงไม่กี่ใบนี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับซิ่วหนิงที่จะยกเลิกการหมั้นกับซูหรานซูอินจ้องมองซูหรานด้วยดวงตาที่ไร้เดียงสาราวกับดอกไม้ที่แสนจะบริสุทธิ์ ทันใดนั้น เธอก็สังเกตเห็นเสื้อเชิ้ตของผู้ชายบนตัวของเธอ "พี่คะ เสื้อของพี่..
Read more
บทที่ 4 เราแต่งงานกันเถอะ
"โอเค งั้นพรุ่งนี้ฉันจะไปพบลุงสามก็แล้วกัน ผู้ใหญ่น่ะ ต้องเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่อยู่แล้ว คุณวางใจได้ ฉันจะทำให้ดีที่สุด"…หลังจากที่ลู่ซิวหนิงจากไปแล้ว ซูหรานก็เข้ามาหยิบรูปถ่ายบนพื้นขึ้นมา จากนั้นก็เหลือบมองไปที่หลินเยว่เยว่อย่างเย็นชา "รูปน่ะถ่ายได้ดี แต่น่าเสียดายอย่างเดียวว่า ไม่ได้ถ่ายเห็นหน้าของเขาด้วยน่ะสิ"หน้าตาของชายหนุ่มเมื่อวานนี้ ไม่แพ้ดาราหนุ่มเหล่านั้นเลยจริงๆหลินเยว่เยว่รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เธอรู้ว่าซูหรานจะต้องสงสัยเธอเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอย่างแน่นอนในขณะที่เธอกำลังจะอธิบาย ซูหรานกลับมองไปที่ซูอินเสียนี่ซูอินเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา อ่อนโยนและไร้พิษภัยราวกับดอกไม้สีขาวเล็กๆตลอดเวลา แต่ในใจกลับมีแต่ความเกลียดชังอย่างเต็มเปี่ยมเธอคิดไม่ถึงเลยว่า ขนาดจับได้ว่าซูหรานได้ไปยั่วยวนและพัวพันกับผู้ชายแบบนั้นแล้ว แต่ลู่ซิวหนิงกับไม่ยอมถอนการหมั้นหมายแต่อย่างใดเธอไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้ และกำลังคิดที่จะอาศัยโอกาสนี้ให้พ่อไล่ซูหรานออกจากวิลล่าไป แต่ซูหรานกลับกระตุกรอยยิ้มที่มุมปากขึ้นมา และพูดคำที่เสียดแทงหัวใจของซูอินอย่างจังขึ้นมาว่า"คืนพรุ่งนี้จะเป็นงาน
Read more
บทที่ 5 ต่อรองราคา
รอยยิ้มที่เยาะเย้ยของฟู่จิ้นหานแข็งค้างอยู่บนใบหน้า และแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองหลังจากเวลาผ่านไปนานราวกับหนึ่งศตวรรษ ฟู่จิ้นหานก็ค่อยๆ เอ่ยขึ้นมาว่า "คุณ...พูดว่าอะไรนะ พูดอีกครั้งซิ!"ซูหรานกะพริบตาปริบๆ และพูดด้วยความจริงใจว่า "เราแต่งงานกันเถอะ!"เธอสามารถจ่ายได้!เธอคิดทบทวนดีแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น วิธีการที่ดีที่สุดก็คือการแลกเปลี่ยนกัน ไม่ต้องมีใจ ไม่ต้องเกี่ยวข้องอะไรกันทั้งนั้น เธอจ่ายเงิน เขารับเงิน และผู้ชายคนที่อยู่ตรงหน้านี้ อาชีพของเขาพิเศษ และเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด!หลังจากที่ฟู่จิ้นหานสามารถย่อยเรื่องราวได้ ดวงตาของเขาก็มีความรังเกียจและไม่แยแสเพิ่มเข้ามาเขาเข้าใจเจตนาของเธอแล้ว!เหอะ……แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่รู้จักตัวตนของเขา แต่เธอก็คงเห็นเขาที่มีเงินมากมายอย่างนั้นน่ะสิดังนั้นเธอจึงกลับไปคิดทบทวน และก็มาหาเขาอีกครั้ง เพื่อต้องการที่จะปีนป่ายสามีที่ร่ำรวย? หรือแค่ต้องการเงินสักก้อน?เมื่อคิดถึงรอยแดงบนผ้าปูที่นอนในตอนเช้า ร่องรอยความรู้สึกผิดที่ซ่อนอยู่ในใจของฟู่จิ้นหานก็หายไปทันทีเพราะท้ายที่สุดแล้ว เมื่อคืนวานเขาได้ตัวของเธอ และเขาก
Read more
บทที่ 6 สามีตัวพ่อ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ด้านนอกที่ว่าการอำเภอฟู่จิ้นหานถือทะเบียนสมรสที่เพิ่งจะออกมาใหม่สดๆร้อนๆ ด้วยแววตาที่หนักอึ้งส่วนซูหรานกลับจูบทะเบียนสมรสอย่างตื่นเต้น และเริ่มที่จะตั้งหน้าตั้งตารองานแซยิดของตระกูลลู่ในวันพรุ่งนี้ โดยตั้งใจจะทำลายแผนการที่ลู่ซิวหนิงได้คิดเอาไว้จู่ๆ สายตาของเธอก็ทอดไปยังตัวของ "สามีตัวพ่อ" ที่อยู่ข้างๆด้วยรูปร่างและหน้าตาแบบนี้ของ "สามีตัวพ่อ" มันเพียงพอแล้วที่จะปัดลู่ซิวหนิงให้กระเด็นออกไป พรุ่งนี้เมื่อเขาไปปรากฏตัวในงานแซยิดของตระกูลลู่ มันคงเป็นการตอกหน้าลู่ซิวหนิงจนเจ็บอย่างแน่นอน!ยิ่งซูหรานคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไร เธอก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น "คือว่า... พรุ่งนี้คุณว่างไปงานเลี้ยงกับฉันหรือเปล่า..."ฟู่จิ้นหานกำลังแยกแยะความจริงที่ว่าเขา "แต่งงาน" แล้ว จึงปฏิเสธโดยไม่ได้คิดว่า "ไม่ว่าง!""..."ซูหรานรู้สึกผิดหวังในใจขึ้นมาเล็กน้อยแต่ไม่นานเธอก็สามารถเข้าใจได้งานเลี้ยงแซยิดของตระกูลลู่ในวันพรุ่งนี้ ลุงสามฟู่ก็จะเข้ามาร่วมด้วย ซึ่งมันจะเป็นงานใหญ่อย่างแน่นอนและงานที่ใหญ่ขนาดนี้ เขาจะต้องหวาดกลัวเป็นแน่!ก่อนที่พวกเขาจะแยกทางกัน ซูหรานก็ได้กำช
Read more
บทที่ 7 เธอเป็นถึงสปอนเซอร์เชียวนะ
ทันทีที่ซูหรานกลับมาถึงวิลล่าจิ่งหยวน เธอก็ถูกล็อกไว้ที่นอกประตูใหญ่"มันยังมีหน้ากลับมาอีกเหรอ ซุนฉิน คุณรีบไล่ตะเพิดมันออกไปเดี๋ยวนี้!" เสียงตะคอกของซูจี้ไห่ดังออกมาจากด้านในของประตู"จี้ไห่ คุณอย่าโกรธไปเลยนะ เดี๋ยวจะเป็นผลเสียต่อสุขภาพเอาได้…""คุณพ่อคะ ให้พี่สาวเข้ามาเถอะค่ะ การที่พี่สาวได้ทำเรื่องทรยศต่อคุณชายลู่นั้น อาจจะเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบก็ได้นะคะ ผู้ชายที่อยู่ในสถานที่แบบเย่หลินบาร์นั้นต่างก็ทำ...อาชีพแบบนั้นอยู่แล้วนะคะ เรื่องแบบนี้ พี่สาวให้เงินไป คนคนนั้นก็คงไม่ไปป่าวประกาศเรื่องไปทั่วหรอกนะคะ…"ในห้องนั่งเล่น ดูเผินๆแล้ว ซุนฉินและซูอินเหมือนจะออกหน้ามาพูดแทนซูหราน แต่ทุกคำกลับเหมือนราดน้ำมันลงบนเปลวไฟอย่างไงอย่างงั้นทันใดนั้น คำด่าทอของซูจี้ไห่ก็ยิ่งรุนแรงมากยิ่งขึ้น"มันไม่รักดี! คนอย่างซูจี้ไห่ไม่มีที่สำหรับลูกสาวที่ไร้ยางอายแบบมันอยู่หรอกนะ! ต่อไปอย่าให้มันก้าวเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้ได้อีก จะได้ไม่ต้องเอากาลกิณีมาแปดเปื้อนบ้าน อินอิน ลูกจิตใจดีและไร้เดียงสา อย่างได้เอามันเป็นเยี่ยงอย่างเด็ดขาด"ซูหรานอดไม่ได้ที่จะจุกในหัวใจ เธออดกลั้นเอาไว้จนรู้สึกเจ็บเธอรู้
Read more
บทที่ 8 ตื่นตาตื่นใจ
ซูหรานที่เดิมทีตะโกน "เอาเงินคืนมา" อยู่ในใจ เมื่อได้รับโลเคชั่นที่ "สามีตัวพ่อ" ส่งมาให้แล้วนั้น จู่ๆ ความโกรธเกรี้ยวนั้นก็หายไปทันที"ถือว่าเขายังพอมีมโนธรรมในใจอยู่บ้าง!"ซูหรานไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวและรีบไปที่โรงแรมทันทีเมื่อมาถึงด้านนอกของโรงแรม รอยยิ้มบนใบหน้าของซูหรานก็แข็งค้างทันทีสามีตัวพ่อได้พักอยู่ในโรงแรมห้าดาวอันดับสองในเมืองไห่เฉิง ห้องพักราคาหลายหมื่นต่อคืน เงินจำนวน 33,000 บาท เขาจะพักอยู่ที่ได้นานแค่ไหน?ซูหรานกุมหน้าอกของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว : ช่างเสียดายเสียจริงๆ!เมื่อเธอเดินตามหมายเลขของห้องที่เขาให้เอาไว้ ในที่สุดเธอก็มาถึงห้องสวีทสุดหรูของโรงแรม หัวใจของซูหรานแทบจะกระอักเลือด เธอสงสัยเหลือเกินว่า ด้วยเงินจำนวนน้อยนิดนี้เธอจะจ่ายเงินค่าห้องเพียงแค่คืนหนึ่งได้หรือไม่แล้ว! ! !ซูหรานหายใจเข้าลึกๆ และรู้สึกว่าจำเป็นต้องพูดอะไรกับ "สามี" คนนี้ดีๆสักหน่อยแล้ว!ประตูห้องถูกเปิดแง้มเอาไว้ ซูหรานผลักเปิดประตูและเดินเข้าไป แต่กลับไม่เห็นคนที่อยู่ด้านใน มีเพียงเสียงน้ำไหลที่ดังแว่วมาจากห้องน้ำเท่านั้นเขากำลังอาบน้ำอยู่!ซูหรานมองหาโซฟาแล้วนั่งลง โดยที่มือ
Read more
บทที่ 9 พี่อย่าตีฉันเลยจะได้ไหม
คฤหาสน์ตระกูลลู่ พื้นที่วิลล่าเขตเชิงเขาในเมืองไห่เฉิง เหล่าบรรดาแขกเหรื่อต่างทยอยกันมาถึงซูอินตั้งใจมาที่นี่ตั้งแต่เนิ่นๆ แล้วในห้องของลู่ซิวหนิงบนชั้นสอง หลังจากที่ทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่เร่าร้อนกัน ซูอินก็นอนบนตัวของลู่ซิวหนิง และคิดที่จะเกลี้ยกล่อมเขาต่อไปลู่ซิวหนิงจับมือเธอเอาไว้ "ลุงสามฟู่น่าจะมาถึงแล้วนะ คุณย่าให้ผมไปต้อนรับด้วยตัวเอง โอกาสที่หายากขนาดนี้ ผมจะพลาดไม่ได้นะ"ซูอินหางตาตกอย่างสิ้นหวัง ท่าทางที่บอบบางและน้อยเนื้อต่ำใจแบบนั้นของเธอ มันทำให้ลู่ซิวหนิงลำบากใจเป็นอย่างมากแต่เมื่อนึกถึงงานสำคัญในวันนี้ ลู่ซิวหนิงก็ช่วยสวมชุดในซูอินด้วยตัวเองชุดราตรีสีขาวบนตัวของเธอ ราวกับเจ้าหญิงที่บอบบางและไร้เดียงสาอย่างไม่มีที่ติ และก็ด้วยความไร้เดียงสานี้เอง ที่ทำให้เมื่อครู่ที่ผ่านมาเขาไม่สามารถยับยั้งชั่งใจเอาไว้ได้"ผมไม่เคยเห็นคุณสวมชุดนี้มาก่อนเลยนะ มันสวยมาก และการออกแบบก็ไม่เลวเลย!"ลู่ซิวหนิงถามออกมาอย่างสบายๆ แต่ดวงตาของซูอินกลับมีความประหม่าแวบเข้ามา จากนั้นก็แสร้งทำเป็นไร้เดียงสา พร้อมกับพูดขึ้นมาว่า "คุณก็รู้ว่าฉันไม่ชอบของที่หรูหรา แต่วันนี้เป็นงานเลี้ยงแซย
Read more
บทที่ 10 คงไม่ได้ชอบเธอหรอกใช่ไหม
และในเวลานี้ สีหน้าของเหล่าบรรดาคุณหนูนั้นก็เปลี่ยนไปทันทีแต่ซูหรานกลับกระตุกรอยยิ้มที่เย็นชาออกมา เดินเข้าไปจัดชุดราตรีที่ดูจะใหญ่กว่าตัวให้กับซูอิน จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงที่สบายๆว่า"ชุดของ K&K ทั้งหมดทำตามไซซ์ของผู้ซื้อ อินอิน ขนาดไซซ์ของเราต่างกันนะ เธอชอบชุดนี้ทำไมไม่บอกฉันล่ะ ฉันจะได้ส่งคืนให้พวกเขาแก้ไขให้ ใส่แบบนี้มันไม่ค่อยจะพอดีตัวเท่าไหร่เลยนะ"จากนั้นเหล่าบรรดาคุณหนูถึงได้สังเกตเห็นว่า ชุดราตรีของซูอินไม่ค่อยเหมาะกับตัวสักเท่าไหร่พวกเธอลืมไปทันทีว่าซูอินดูน่าสงสารแค่ไหน และดวงตาที่มองมานั้นก็เต็มไปด้วยความดูแคลนอย่างเห็นได้ชัด"ที่แท้ก็ไม่ใช่ชุดของเธอเหรอ? เธอคงไม่ได้ขโมยชุดของพี่สาวเธอมาหรอกนะ ดูเหมือนว่าจะไซซ์เดียวกับคุณหนูใหญ่ซูเลยนะ""คิดไม่ถึงเลยว่า คุณหนูรองซูจะความฟุ้งเฟ้อได้ขนาดนี้ ได้ยินมาว่าเธอเป็นลูกติดที่แม่เลี้ยงลากมาด้วยใช่ไหม คนแบบนี้จิตใจร้ายกาจกว่าลูกนอกสมรสเสียอีกนะ!"ลูกติด...ลูกนอกสมรส...ซูอินไม่สามารถปั้นหน้าได้อีกต่อไป โดยมือที่กำหมัดเอาไว้นั่นก็สั่นตามไปด้วยแต่เธอก็ต้องอดทนอดกลั้นเอาไว้ หลังจากที่เหล่าบรรดาพวกคุณหนูได้เดินออกไปแล้วนั้น
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status