สตี ตายจริงหรือไม่ในตอนจบ และสาเหตุคืออะไร?

ในงานเลี้ยงสังสรรค์คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์ องค์รัชทายาทได้ปล่อยนางสนมทั้งหมดเพื่อสตรีที่เป็นรักแรกของเขา คนอื่น ๆ ต่างรับเงินและเดินทางกลับไปอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัวอย่างชื่นมื่น ฉันไม่มีที่ให้ไป จึงทำได้เพียงหาผ้าแพรขาวมาผูกคอตายที่หน้าประตูตำหนักเย็น เมื่อทะลุมิติมาเกิดใหม่ในโลกนี้ ฉันพยายามอย่างหนักเพื่อพิชิตใจพระเอกทั้งสี่คนของโลกนี้มาตลอด 21 ปี ทว่าตอนนี้คนสุดท้ายก็ล้มเหลวลงแล้วเช่นกัน ระบบบอกว่าขอเพียงแค่ร่างกายนี้ตายลง ฉันก็จะกลับบ้านไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวได้ ก่อนที่สติจะดับวูบไป ฉันคล้ายกับได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนเรียกชื่อฉันอย่างคนสติแตก

ตอนที่ฉันถูกคนใช้มีดเฉือนซ้ำแล้วซ้ำเล่านั้น ก็ได้พยายามโทรหาพี่ชาย จนกระทั่งสติของฉันใกล้จะดับลง เขาถึงจะรับสาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “มีอะไรอีกแล้ว?” “พี่ ช่วย......” คำพูดของฉันยังไม่ทันจบ เขาก็ขัดขึ้นทันที “ทำไมวันๆก็มีแต่เรื่องอยู่ได้? สิ้นเดือนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของเสี่ยวเยว่ ถ้าเธอไม่มา ฉันจะฆ่าเธอ!” พูดจบ เขาก็วางสายอย่างไม่ลังเล ฉันทนความเจ็บปวดไม่ไหว หลับตาลงอย่างตลอดกาล ตรงหางตายังคงมีน้ำตาไหลลงมาอยู่ พี่ไม่ต้องฆ่าฉันตายหรอก ฉันได้ตายไปแล้ว

รักเขาแทบตาย รักจนถวายหัว แต่เขากลับทรยศหักหลังเธออย่างเลือดเย็นโดยการมั่วกับคนรักเก่า ในเมื่อสามีเฮงซวยมันทรยศเธอก็จะทำให้เขาได้ลิ้มรสชีวิตที่ไร้ซึ่งความสุขนับจากนี้

เมื่อนักเขียนฝึกหัดดันทะลุเข้าไปอยู่ในนิยายที่ตัวเองแต่ง รับบทเป็นเมียชังของตัวร้ายไม่พอ จุดจบยังถูกโจรฉุดคร่า ตายอย่างทรมาน นางจึงต้องทำทุกทางให้รอดพ้น แต่เหตุใดตัวร้ายผู้นี้ไม่ให้ความร่วมมือเลยเล่า! เรื่องย่อ : นักเขียนสาวที่พึ่งจะฝึกเขียนนิยายเรื่องแรก ดันประสบอุบัติเหตุจนทะลุเข้ามาอยู่ในนิยายที่ตนเองแต่ง ซ้ำยังได้รับบทเมียชังของตัวร้าย ที่มีจุดจบคือความตายที่แสนอนาถ นางจึงต้องดิ้นรนหาทางรอด แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ติดขัดไปเสียหมด และคนที่ขัดขวางแผนการของนางก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นพ่อตัวร้ายที่ไม่ยอมเล่นตามบท! “เจ้าพูดกลางตลาดจริงๆ สินะ ที่ว่าจะหย่ากับข้า” “แหะๆ ข้าพูดเอง เดิมทีอยากบอกท่านก่อน แต่เพราะได้ยินชาวบ้านเข้าใจผิดว่าเรารักกันแน่นแฟ้น ข้าเลยแก้ต่างออกไป ท่านพอใจ อื้อ!” กรามเล็กถูกบีบจนน้ำตาเล็ด “เจ้าตั้งใจทำให้ข้าเสียหน้า ตั้งใจทำให้ข้ากลายเป็นที่ขบขันของคนทั้งเมืองใช่หรือไม่!” เอ๊ะ เขาต้องยินดีปรีดามิใช่หรือ เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้เล่า!

พี่ชายของเซี่ยหลิงตายไปแล้ว แม่ของเขาจึงเสนอให้เขารับผิดชอบทั้งสองครอบครัว โดยการแต่งงานกับเจียงหว่านซิงภรรยาของพี่ชายที่กำลังตั้งครรภ์ ทว่าเซี่ยหลิงกลับปฏิเสธอย่างเด็ดขาด "เฉียวเล่อคือชีวิตของผม ผมยอมไม่สืบทอดตำแหน่งบอสมาเฟียของพี่ชาย แต่จะไม่มีวันหักหลังภรรยาของตัวเองเด็ดขาด!" ฉันซาบซึ้งใจอย่างมากกับความรักเดียวใจเดียวของเซี่ยหลิง ทว่ากลับบังเอิญไปได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับแม่เข้า "เด็กในท้องของเจียงหว่านซิงเป็นลูกของแกชัดๆ ทำไมแกถึงไม่ยอมแต่งงานกับเธอ?" เซี่ยหลิงพ่นควันบุหรี่ สายตาทอดมองไปไกล "ผมเคยรับปากเจียงหว่านซิงว่าจะทิ้งทายาทไว้ให้พี่ชาย แต่เรื่องนี้รู้กันแค่พวกเรา ถ้าเฉียวเล่อรู้เข้า ผมตายแน่!" แม่ของเซี่ยหลิงพูดอย่างไม่พอใจ "เธอรู้แล้วจะทำไม? ตัวเธอเองท้องไม่ได้ หรือจะยอมให้ตระกูลเซี่ยของเราต้องไร้ทายาทสืบสกุล? เซี่ยหลิงพูดแทรกเธอด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "ถ้าเธอรู้ เธอจะต้องทิ้งผมไปแน่ ผมรับผลของการสูญเสียเธอไปไม่ไหวหรอก! ถ้าแม่ยังอยากอุ้มหลาน ก็หุบปากไปซะ!" ฉันเดินจากมาด้วยตัวที่สั่นเทา เลือดในกายค่อยๆ เย็นเฉียบลงทีละน้อย เซี่ยหลิงรู้จักฉันดี ในความรักของฉันไม่ยอมให้มีเม็ดทรายเจือปนแม้แต่เม็ดเดียว ดังนั้นหลังจากที่เขาหักหลังฉัน ฉันก็ตัดสินใจที่จะจากไปแล้ว

ในค่ำคืนที่ซือชิงเจ๋อออกไปพลอดรักกับชู้รัก ซางชิวกลับต้องจบชีวิตลงอย่างอนาถ พญายมให้โอกาสเธอได้กลับมามีชีวิตเป็นเวลาเจ็ดวันเพื่อสะสางความปรารถนาที่ยังค้างคาใจ เธอมีความปรารถนาเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือการหย่ากับซือชิงเจ๋อ ให้ทุกอย่างที่ผ่านมาจบสิ้นลง ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นหรือตายก็อย่าได้กลับมาพบเจอกันอีก