สมาชิก Seventeen มีใครบ้างและตำแหน่งในวงคืออะไร?

เอาจริงๆแล้วเรื่องวง 'BabyMonster' มันเป็นหัวข้อที่ชวนตื่นเต้นและมีอะไรให้พูดเยอะ โชคไม่ดีที่ชื่อวงแบบนี้เคยถูกใช้ในหลายบริบทต่าง ๆ กัน ทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับสมาชิกและตำแหน่งอาจสับสนได้ถ้าไม่มีการอ้างอิงที่ชัดเจน แต่ผมอยากเล่าให้ฟังในมุมของคนที่ติดตามวงใหม่ ๆ ว่าปกติแล้วข้อมูลแบบนี้จะถูกประกาศอย่างไรและเหตุผลที่ทำให้รายละเอียดบางอย่างยังคลุมเครืออยู่ ตามปกติแล้วเมื่อค่ายจะเปิดตัววงใหม่ พวกเขาจะค่อย ๆ ปล่อยทีเซอร์ให้รู้จักสมาชิกเป็นรายคน—บางครั้งเผยชื่อและตำแหน่งชัดเจน บางครั้งให้ภาพลักษณ์หรือทักษะเด่น ๆ แทน การจัดตำแหน่งในวงเกิร์ลกรุ๊ปโดยทั่วไปที่เรามักเห็น ได้แก่ หัวหน้าวง (leader), นักร้องหลัก (main vocalist), นักร้องนำ (lead vocalist), แรปเปอร์หลัก (main rapper), แรปเปอร์นำ (lead rapper), นักเต้นหลัก (main dancer), นักเต้นนำ (lead dancer), วีชวล (visual) และมักมีตำแหน่งเสริมอย่างเซ็นเตอร์ (center) หรือมักเน่ (maknae) ซึ่งแต่ละตำแหน่งไม่ได้เป็นกฎตายตัว แต่เป็นวิธีสื่อสารบทบาทต่อแฟน ๆ และสื่อ เมื่อพูดถึง 'BabyMonster' โดยเฉพาะ ผมมองว่าถ้าค่ายปล่อยข้อมูลยังไม่หมดหรือมีการเปลี่ยนแปลงคนในช่วงฝึกซ้อม จึงอาจเห็นข่าวลือหรือชื่อที่ยังไม่เป็นทางการผุดขึ้นมา หลายครั้งที่แฟน ๆ จะคอยจับสัญญาณจากคลิปเต้น โพสต์โซเชียล หรือการสัมภาษณ์ผู้ฝึกสอน เพื่อประกอบความเข้าใจว่าคนไหนน่าจะเป็นนักร้องหลักหรือเต้นเด่น แต่สิ่งที่สำคัญจริง ๆ คือรอการประกาศอย่างเป็นทางการจากค่าย เพราะตำแหน่งบางอย่างอาจเปลี่ยนตามคอนเซปต์ของการโปรโมตที่แตกต่างกันในแต่ละอัลบั้ม สุดท้ายนี้ ผมชอบวิธีที่แฟน ๆ วิเคราะห์บทบาทสมาชิกจากผลงานและการแสดงก่อนเดบิวต์ เพราะมันทำให้การรอคอยสนุกขึ้นมาก การคาดเดาแม้จะผสมความจริงกับข่าวลือก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์แฟนคลับ แต่ถ้าอยากได้รายชื่อและตำแหน่งที่แน่นอนที่สุด จะต้องรอการประกาศอย่างเป็นทางการจากทางต้นสังกัดเท่านั้น — ความตื่นเต้นตอนนั้นก็จะฟินมากกว่าตอนเดาแน่นอน

เราเก็บวันเกิดของสมาชิกทุกคนของ 'Seventeen' ไว้ในปฏิทินส่วนตัวเหมือนเป็นเครื่องเตือนใจเรื่องวัยและความทรงจำร่วมกัน S.Coups — 8 สิงหาคม 1995 — อายุ 30 ปี Jeonghan — 4 ตุลาคม 1995 — อายุ 30 ปี Joshua — 30 ธันวาคม 1995 — อายุ 29 ปี (จะครบ 30 ปลายปีนี้) Jun — 10 มิถุนายน 1996 — อายุ 29 ปี Hoshi — 15 มิถุนายน 1996 — อายุ 29 ปี Wonwoo — 17 กรกฎาคม 1996 — อายุ 29 ปี Woozi — 22 พฤศจิกายน 1996 — อายุ 29 ปี (เพิ่งฉลองวันเกิดไป) DK — 18 กุมภาพันธ์ 1997 — อายุ 28 ปี Mingyu — 6 เมษายน 1997 — อายุ 28 ปี The8 — 7 พฤศจิกายน 1997 — อายุ 28 ปี Seungkwan — 16 มกราคม 1998 — อายุ 27 ปี Vernon — 18 กุมภาพันธ์ 1998 — อายุ 27 ปี Dino — 11 กุมภาพันธ์ 1999 — อายุ 26 ปี การเห็นอายุตอนนี้ทำให้คิดถึงพัฒนาการของพวกเขาจริง ๆ — จากช่วงโปรโมต 'Adore U' ที่ยังค่อย ๆ เก็บประสบการณ์จนกลายเป็นวงที่ครบเครื่อง ทั้งความสามารถและมิตรภาพในวงที่ยังแน่นเหมือนเดิม แม้แต่รายละเอียดอย่างวันเกิดก็กลายเป็นวันที่แฟน ๆ ทุกวัยมารวมตัวกันฉลองได้เสมอ

รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อพูดถึง 'ENHYPEN' เพราะสมาชิกแต่ละคนมีบทบาทชัดเจนและเติมเต็มกันได้อย่างกลมกลืน ฉันมักเริ่มนับคนจากหัวเวทีแล้วคิดตามบทบาท: Jungwon เป็นผู้นำของวง ทำหน้าที่เป็นแกนกลางของการแสดงและคุมจังหวะบนเวที ทำให้ฉากเปิด-ปิดดูแน่นขึ้นเสมอ; Heeseung ให้เสียงหลักที่มั่นคงและเทคนิคการร้องที่ละเอียด เหมาะกับพาร์ทที่ต้องใช้สีเสียงชัดเจน; Jay รับไม้เป็นแร็ปเปอร์หลัก บทเมโลดี้ภาษาอังกฤษกับสไตล์การแร็ปช่วยเพิ่มมิติให้เพลง; Jake มีเสียงโทนอบอุ่นและภาพลักษณ์ที่ดึงสายตา จึงมักได้หน้าที่ไฮไลต์ในเพลงบัลลาดหรือชิ้นที่เน้นภาพลักษณ์; Sunghoon นอกจากจะมีหน้าตาเป็นจุดเด่นแล้ว ยังมีบทบาทร้องที่เติมความหนักแน่นในบางพาร์ท; Sunoo คือพลังของความเป็นมิตรและพลังเวที เสียงสดของเขามักทำให้บรรยากาศสดใสขึ้น; Ni-ki ซึ่งเป็นน้องสุดของวง เป็นหัวใจการเต้นที่ทำให้ท่าเรียงกันของวงดูทรงพลัง สังเกตได้จากงานเปิดตัวอย่าง 'Given-Taken' และซิงเกิลช้าที่เน้นภาพลักษณ์อย่าง 'Let Me In (20 CUBE)' ว่าการแบ่งบทมันไม่ได้เป็นแค่ชื่อตำแหน่ง แต่เป็นการเลือกพาร์ทที่ทำให้เสียงและการแสดงของแต่ละคนโดดเด่นที่สุด ฉันชอบวิธีที่วงจัดท่าเต้นให้ Ni-ki เด่นในท่อนเต้นหนัก แล้วค่อยดัน Heeseung หรือ Jake ขึ้นมารับช่วงเสียงสำคัญ ซึ่งทำให้เพลงมีจังหวะและฟีลที่ไม่เบื่อ ท้ายสุดแล้ว การที่ทุกคนมีจุดแข็งต่างกันทำให้ 'ENHYPEN' เป็นวงที่ดูสนุกและมีมิติ เวลาไปดูเวทีหรือฟังอัลบั้มแล้วจับตำแหน่งคนในวงได้ ฉันมักยิ้มกับความลงตัวของพวกเขาอยู่เสมอ

นี่แหละโครงสร้างของ 'Seventeen' ที่ฉันมักเล่าให้เพื่อนฟังเมื่อมีคนถามว่าทำไมวงนี้ถึงลงตัวขนาดนี้ ฉันมองว่าแต่ละคนมีบทบาทชัดเจนและซับยูนิตคือกุญแจสำคัญ: S.Coups เป็นหัวหน้าวงและรับบทเป็นแร็ปเปอร์นำที่คอยจัดสมดุลทีมฮิปฮอป, Wonwoo กับ Mingyu เป็นแร็ปเปอร์หลักที่เติมพลังให้เพลงด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ส่วน Vernon เติมความทันสมัยด้วยแร็พภาษาอังกฤษและสไตล์ที่แตกต่างกันไป ในฝั่งเสียงร้อง Jeonghan, Joshua, Woozi, DK, Seungkwan อยู่ในซับยูนิตสายว็อกคอล โดย Woozi นอกจากร้องยังเป็นโปรดิวเซอร์หลักที่แต่งเพลงให้วงเยอะสุด ทำให้เสียงของวงมีเอกลักษณ์ ส่วน DK กับ Seungkwan ทั้งคู่เป็นตัวหลักเรื่องพลังเสียงและโทนเมโลดี้ สำหรับยูนิตการแสดง Performance จะมี Hoshi เป็นหัวหน้าซึ่งเป็นคีย์ของการจัดท่าเต้น เคมีของ Jun, The8, Dino สร้างพลังเวทีที่สมบูรณ์แบบ สรุปแบบไม่เป็นทางการคือโครงสร้างแบ่งงานชัดเจน: ฮิปฮอป, ว็อกคอล, เพอร์ฟอร์แมนซ์ แล้วมี 'ผู้นำทางดนตรี' อย่าง Woozi กับ 'ผู้นำรวม' อย่าง S.Coups ที่ทำให้ทุกคนเดินไปทิศทางเดียวกัน ถ้าฟังเพลงอย่าง 'Don’t Wanna Cry' จะเห็นเลยว่าทั้งสามส่วนประสานกันยังไง — นี่แหละเหตุผลที่ฉันชอบวงนี้

ยอมรับเลยว่าสมาชิกวง 'the idols' มีเคมีที่ทำให้ติดใจมาก และผมอยากเล่าแบบละเอียดให้เหมือนพูดกับเพื่อนซี้ วงนี้ประกอบด้วยหกคนที่แต่ละคนมีบทบาทชัดเจน—ลีดเดอร์/เมนโวคอล ชื่อ นนท์ คอยประสานงานเวทีและเป็นเสียงหลักในบัลลาด; เมนแดนเซอร์ ชื่อ มิ้นท์ รับผิดชอบคุมการเต้นและพาร์ทชวนสะดุดตา; เมนแร็ปเปอร์ ชื่อ ไท เล่นกับริธึ่มและสายฮิปฮอปของวง; ลีดโวคอล ชื่อ ฟ้า เติมเต็มฮาร์โมนีและพาร์ทโซโล่; วิชวล/ซับโวคอล ชื่อ พลอย ดูแลภาพลักษณ์และมีซับไลน์ให้คนฟังจำ; มักเน่ ชื่อ มาร์ค เป็นเสน่ห์เบาๆ ที่ทำให้แฟนคลับคลั่งไคล้ ผมชอบวิธีที่แต่ละตำแหน่งทำงานร่วมกัน: นนท์จะคุมภาพรวมทั้งเพลงและอินโทร มิ้นท์กับไทสร้างพลังบนสเตจ ฟ้าและพลอยเติมอารมณ์ให้เพลงไพเราะ ส่วนมาร์คก็เป็นมุมซอฟท์ที่ทำให้ทุกกรุ๊ปช็อตลงตัว การเรียงคนแบบนี้ทำให้องค์รวมของวงดูสมดุลและมีไดนามิกเวลาเล่นคอนเสิร์ต นี่คือภาพรวมที่ผมจินตนาการได้เมื่อฟังเพลงของพวกเขาจริงๆ

รายชื่อสมาชิกของวง 'TWICE' มีทั้งหมดเก้าคน แต่ละคนมีบทบาทชัดเจนที่ทำให้วงดูสมดุลและน่าติดตาม ผมชอบมองระบบบทบาทภายในวงเป็นเหมือนชิ้นส่วนของเครื่องดนตรี ในมุมของเสียงร้องและการแสดงหน้ากล้อง: จีฮโยเป็นหัวหน้าวงและนักร้องหลักที่มักแบกรับพาร์ทโซโล่หนักๆ ได้อย่างมั่นคง, นายอนทำหน้าที่นักร้องนำและยังรับบทเป็นหนึ่งในเสาหลักด้านความสดใสบนเวที ส่วนจองยอนก็เป็นนักร้องนำที่เสียงมีเสน่ห์แตกต่างกันไปจากนายอน ด้านการเต้นกับแร็ป โมโมะคือนักเต้นหลักที่หลายคนชื่นชมความแม่นยำ, จื่อวี่รับบทนักเต้นนำและยังเป็นวิชวลของวง, แชยองทำหน้าที่แร็ปหลักที่เติมลูกเล่นให้เพลง, ดาฮยอนเป็นแร็ปนำที่มีสไตล์เป็นเอกลักษณ์ ส่วนซานะกับมินะมักอยู่ในตำแหน่งนักร้องรองที่เติมสีสันให้ท่อนฮุคและคอรัสได้หวานหรือเรียบเท่าตามเพลง เมื่อดูผลงานอย่าง 'Cheer Up' จะเห็นการจัดสรรพาร์ทชัดเจน ทำให้แต่ละคนได้โชว์จุดเด่นของตัวเอง ทั้งเสียง วีเนส และการเต้น ซึ่งนั่นคือเหตุผลว่าทำไมผมถึงชื่นชอบการฟังเพลงของพวกเธอซ้ำๆ — ทุกคนมีบทที่ทำให้วงเป็นวงเดียวกันได้อย่างลงตัว

บอกตรงๆว่าเวลานึกถึงเมอร์ชandiseของสมาชิกที่ฮ็อตสุด มักจะเจอของที่ทั้งหรูและคลาสสิกปนกันไปจนเลือกไม่ถูก ในมุมมองของแฟนวัยรุ่นที่ชอบสะสมของครบซีรีส์ ผมจะยกตัวอย่างสมาชิกที่หน้าปกแฟนคลับเรียกร้องบ่อยสุดอย่าง 'มิงกยู' — คนที่ภาพลักษณ์แบบคูลกับแฟชั่นทำให้สินค้าแฟชั่นมักขายดีเป็นพิเศษ สินค้าที่แฟนคลับชอบซื้อคือเสื้อฮู้ดหรือแจ็กเก็ตลิมิเต็ดที่มีลายเซ็นต์งานกราฟิกเฉพาะช่องทาง รวมถึงฟิกเกอร์หรือสแตทเจอร์ขนาดเล็กที่ทำออกมาโทนแฟชั่น ยิ่งออกคอลแลบกับแบรนด์สตรีท ยิ่งไฟลุก สิ่งที่ผมชอบคือการเห็นบรรจุภัณฑ์อลังการของอัลบั้มพิเศษที่มากับโปสเตอร์ผ้าและแผ่นพิมพ์อาร์ตเวิร์ก ทำให้การแกะสินค้าเป็นประสบการณ์ รู้สึกว่าของที่ซื้อไม่ได้มีค่าแค่รูป แต่เป็นชิ้นงานศิลปะที่อิงตัวตนสมาชิกด้วย

พูดตรงๆ ว่าเป็นเรื่องที่ชวนใจหายเล็กน้อยเวลาที่สมาชิกคนหนึ่งหายไปจากสเตจ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันอุ่นใจคือไลน์อัพของวงยังคงเป็น 13 คนมาตั้งแต่เดบิวต์ ไม่มีการเปลี่ยนสมาชิกอย่างเป็นทางการเลย ฉันเคยตามวงนี้มานานพอจะเห็นว่าที่มาของการ 'พักกิจกรรม' มักเป็นเรื่องสุขภาพหรือเรื่องการรับใช้ชาติที่ทุกคนต้องเจอ บริษัทและวงจัดตารางให้ยืดหยุ่น แยกย่อยงานเป็นหน่วยเล็ก ๆ บ้าง เปิดทางให้มีซับยูนิตและโซโล่โปรเจ็กต์ เพื่อให้ภาพรวมของวงยังขยับได้แม้อาจมีคนไม่อยู่ทุกครั้ง การที่สมาชิกบางคนต้องหยุดไปชั่วคราวทำให้แฟน ๆ ต้องเรียนรู้วิธีรับชมแบบใหม่ เช่น ชมการแสดงที่ปรับท่าเต้นหรือฟังเพลงเวอร์ชันที่ปรับเสียงประสานใหม่ ซึ่งสำหรับฉันแล้วเป็นการเรียนรู้และยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบของการแสดงสด ท้ายสุด ฉันรู้สึกว่าความมั่นคงของไลน์อัพและการจัดการที่ยืดหยุ่นคือเหตุผลสำคัญที่ทำให้วงนี้ยังแข็งแรง แม้ว่าจะมีช่วงที่เวทีดูต่างออกไปบ้างก็ตาม