สินค้าและของที่ระลึก เจาะเวลาหาจิ๋นซี มีอะไรแนะนำบ้าง

บอกตามตรงการตามหาฟิกเกอร์จาก 'เจาะเวลาหาจิ๋นซี' มักเป็นการผจญภัยที่สนุกกว่าที่คิด เพราะของแท้แบบเป็นทางการมีน้อยและของสะสมมักกระจายอยู่ตามตลาดมือสองกับชุมชนแฟนคลับ ผมมักเริ่มจากตลาดนอกประเทศเป็นหลัก เช่น เว็บไซต์ประมูลหรือร้านมือสองญี่ปุ่นอย่าง Yahoo! Auctions Japan, Mercari หรือร้านมือสองอย่าง Mandarake ซึ่งมักมีฟิกเกอร์สภาพดีจากซีรีส์จีน/ฮ่องกงที่ผลิตเป็นล็อตจำกัด แม้จะต้องใช้บริการพรีออเดอร์หรือชิปปิ้ง แต่โอกาสเจอของหายากสูงกว่าที่ขายในไทย และถ้าตั้งใจมากพอก็สามารถตามหาแบบมือหนึ่งหรือกล่องครบได้ อีกช่องทางที่อยากแนะนำคือกลุ่มแฟนคลับบนเฟซบุ๊กและฟอรัมสะสมของไทย คนเล่นมักลงของแลกเปลี่ยนหรือขายในราคาที่คุยได้ บางครั้งมีผู้ที่สั่งมาจากงานอีเวนต์แล้วปล่อยต่อ ซึ่งเป็นโอกาสดีสำหรับคนที่อยากได้ฟิกเกอร์เนี้ยบๆ สุดท้าย ถ้าชอบผมมองว่าการเก็บบันทึกการประกาศขายและตั้งแจ้งเตือนบน eBay/淘宝 (Taobao) ช่วยให้ไม่พลาดของทยอยเข้ามา เหมือนเป็นการล่าสมบัติแบบตั้งใจ และถ้าจับจังหวะได้จะได้ชิ้นที่ถูกใจโดยไม่ต้องจ่ายเกินเหตุ

เพิ่งกลับมานั่งไล่ชื่อจริงจังหลังจากอ่านจนจบ 'เจาะเวลาหาจิ๋นซี' อีกครั้ง แล้วรู้สึกอยากสรุปให้ชัด ๆ ว่าตัวละครหลักมีใครบ้างและแต่ละคนทำหน้าที่อะไรในเรื่อง — จะเล่าเป็นหมวด ๆ เพื่อให้จับภาพได้ง่าย รายชื่อตัวหลักที่ผมโฟกัส (เรียงตามความสำคัญในเนื้อเรื่อง): 1) เซียงเสี่ยวหลง (項少龍) — ตัวเอกของเรื่อง คนจากยุคปัจจุบันที่ย้อนอดีตมา ยุติธรรม มีไหวพริบและความสามารถรบ/วางแผนสูง บทบาทคือสะพานเชื่อมระหว่างมุมมองสมัยใหม่กับโลกยุคสงคราม ชื่อเสียงของเขามาจากการใช้ความรู้สมัยใหม่กับการเมืองและยุทธศาสตร์ ทำให้เป็นคนสำคัญที่มีอิทธิพลต่อเหตุการณ์สำคัญ ๆ 2) อิ๋งเจิ้ง (嬴政 / จิ๋นซี) — ผู้นำรัฐฉิน ผู้มีความทะเยอทะยานและเด็ดขาด ตัวเอกมีปฏิสัมพันธ์กับเขาในฐานะที่ปรึกษา/ผู้ช่วย จิ๋นซีในเรื่องเป็นทั้งพันธมิตรและศัตรูทางความคิด ขึ้นกับการตัดสินใจและผลประโยชน์ทางการเมือง 3) ลั่วป่วยอวี๋ (呂不韋) — นักการเมือง/พ่อค้าผู้มีอำนาจ แกนกลางของการชักนำทางการเมือง เป็นตัวละครที่คุมเกมเบื้องหลังหลายช่วง บทบาทสำคัญคือผู้ทรงอิทธิพลทางเศรษฐกิจและการเมืองที่ชนกับหลักการของตัวเอก 4) หลี่ซือ (李斯) — ขุนนาง/นักกฎหมายฝ่ายฉิน ที่มีไหวพริบทางการปกครองกับการจัดการอำนาจ มักเป็นตัวแทนของระบบและนโยบายรัฐ ในเรื่องเขามีบทบาทเป็นคู่คิดหรือคู่ขัดแย้งเชิงนโยบายกับตัวเอก 5) จ้าวเกา (趙高) — ข้ารับใช้ในราชสำนักที่กลายเป็นตัวแปรสำคัญต่ออำนาจภายในวัง บทบาทของเขาคือฝ่ายที่ขับเคลื่อนการทรยศและความอลหม่านในราชสำนัก ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดและพลิกผัน 6) จิงเคอ (荊軻) — นักฆ่าที่มีชื่อเสียงจากประวัติศาสตร์ ฉากพยายามลอบสังหารจิ๋นซีเป็นหนึ่งในจุดพีคของเรื่อง การปรากฏตัวของเขาช่วยชี้ให้เห็นความรุนแรงและแรงกระทบของการเมืองสมัยนั้น 7) ตัวละครหญิงสำคัญหลายคน (เช่นนักการทูต/คนรัก/มิตรสหาย) — แต่ละคนมีบทบาทเชิงอารมณ์และแรงขับให้ตัวเอกตัดสินใจ บทบาทของพวกเธอไม่ใช่แค่คนรัก แต่เป็นตัวแทนผลกระทบทางสังคมและการเมืองที่ทำให้เนื้อเรื่องมีมิติ ภาพรวมคือ ตัวละครหลักในเรื่องเป็นทั้งตัวแทนทางประวัติศาสตร์ (จิ๋นซี, จิงเคอ, ขุนนาง) และตัวละครเชิงสมัยใหม่ที่สะท้อนมุมมองร่วมสมัย (เซียงเสี่ยวหลง) สลับกันเป็นพันธมิตรและคู่ขัดแย้ง ทำให้เหตุการณ์ใหญ่ ๆ อย่างการรวมแผ่นดินและเหตุการณ์ลอบสังหารมีความซับซ้อน ฉากที่ผมนึกถึงทันทีคือจังหวะที่เซียงเสี่ยวหลงต้องเลือกจะช่วยหรือขัดขวางแผนการเมือง — มันสะท้อนทั้งจริยธรรมและผลประโยชน์ของแต่ละฝ่ายได้อย่างเข้มข้น

นี่คือรายการของสะสมที่ผมอยากแนะนำให้แฟนๆ ของ 'จิ่วลู่ เฟยเสียง' พิจารณาเก็บไว้ เพราะบางชิ้นมีคุณค่าทางอารมณ์และศิลป์สูงมาก ผมมักชอบของที่เล่าเรื่องด้วยรูปทรงและงานสี เช่น ฟิกเกอร์เรซินขนาดใหญ่ที่ปั้นฉากจากฉากสำคัญ—ชุดท่าโจมตีคลาสสิกหรือฉากยืนบนโขดหินริมทะเลเมฆ ฟิกเกอร์แบบนี้มักมาพร้อมใบรับรองหมายเลข ซึ่งช่วยเพิ่มมูลค่าและความพิเศษเมื่อเก็บในตู้โชว์ นอกจากฟิกเกอร์ ผมให้ความสำคัญกับหนังสือภาพหรืออาร์ตบุ๊กเวอร์ชันฮาร์ดคัฟเวอร์ที่รวมคอนเซ็ปต์อาร์ต การออกแบบชุด และโน้ตจากทีมงาน หนังสือแบบนี้อ่านได้ทั้งเพื่อแรงบันดาลใจและเก็บเป็นมรดกของแฟนอาร์ต นอกจากนี้แผ่นเสียงไวนิลที่รวมเพลงบรรเลงจากเรื่อง ถือเป็นของสะสมที่ให้บรรยากาศเมื่อเปิดฟัง—เสียงเบสหนักๆ กับโทนเมโลดี้ที่คุ้นเคยกลับทำให้ฉากในหัวชัดขึ้นจนยิ้มไม่หุบ ข้อควรระวังที่ผมเจอคือเรื่องสภาพการเก็บรักษา: อย่าวางของที่เป็นกระดาษหรือผ้าใกล้ความชื้น และถ้าซื้อฟิกเกอร์ระดับไฮเอนด์ ให้เตรียมตู้กระจกที่กรองแสง UV เพราะสีจางได้ง่าย การลงทุนในกล่องที่มีฟองน้ำหรือซองซิลิกาเจลมักช่วยรักษามูลค่าไว้ได้ยาวนาน โดยสรุปแล้ว ผมมองว่าของที่เล่าเรื่องได้และผลิตอย่างพิถีพิถันคือสิ่งที่ควรเก็บไว้ก่อนเสมอ

ฉันเคยติดใจกับทฤษฎีหนึ่งที่บอกว่าไม่ได้มีแค่การย้อนเวลาแบบผิวเผิน แต่เป็นวงจรเชื่อมโยงทางวัตถุและความทรงจำที่ทำให้ 'จิ๋นซี' ในเรื่องกลายเป็นผลผลิตของการเข้าแทรกแซงจากอนาคต: ไอเดียคือว่าชิ้นส่วนเทคโนโลยีหรือคัมภีร์บางอย่างที่ตัวละครปัจจุบันนำกลับในอดีต กลับกลายเป็นรากฐานให้เกิดอำนาจ ความคิดเรื่องอมตะ และระบบการปกครองที่แข็งแรงของรัฐฉิน ซึ่งในทางกลับกันก็ทำให้เหตุการณ์ในปัจจุบันเกิดขึ้นตามที่เห็น เป็นแบบ 'bootstrap paradox' ที่ชิ้นส่วนไม่ได้มีจุดเริ่มต้นชัดเจน แต่หมุนเวียนไปมาระหว่างยุคเวลา ภาพที่ฉันชอบจินตนาการคือฉากเปิดที่กล้องจับแสงแปลก ๆ ในสุสาน แล้วตัดมาเป็นห้องทดลองในอนาคต ซึ่งต่อกันด้วยแผนผังอำนาจที่เหมือนจะมีการก๊อปเงื่อนเวลา การเชื่อมโยงนี้ช่วยอธิบายทั้งความคลั่งไคล้ในอมตะของจิ๋นซีและเหตุผลว่าทำไมบางสิ่งต้องถูกปกปิดอย่างเข้มงวดในเรื่อง เช่นเดียวกับความรู้สึกเวลาที่สับสนใน 'Steins;Gate' หรือปมของการต่อสู้กับชะตากรรมในเกมอย่าง 'Chrono Trigger' ความต่างคือที่นี่โฟกัสไปที่การเมืองและมรดกทางวัตถุมากกว่าแค่ความสัมพันธ์ส่วนบุคคล ผลลัพธ์ที่น่าสนใจคือตัวละครหลักอาจไม่ได้กำลังแก้ไขอดีตเพื่อเปลี่ยนอนาคต แต่กำลังรักษาวงจรบางอย่างไว้ให้คงอยู่ ซึ่งทำให้เรื่องมีมิติของความรับผิดชอบทางประวัติศาสตร์มากขึ้น

พูดถึงเรื่องสินค้าที่ระลึกของเฉิน เหยียนซี ฉันมักเริ่มจากการหา 'ร้านทางการ' ก่อน เพราะของแท้มักมาพร้อมป้ายรับรองหรือแคมเปญพิเศษที่ประกาศบนหน้าแฟนเพจของศิลปินเอง ประสบการณ์ส่วนตัวบอกว่าแผงขายของทางการบนแพลตฟอร์มของจีนมักเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี คู่มือง่ายๆ ที่ฉันใช้คือมองหาโลโก้ '官方' หรือคำว่า 'official store' ในหน้าโปรไฟล์ร้าน ถ้ามีสินค้าจำกัดแบบลิมิเต็ดหรือมีหมายเลขซีเรียล นั่นมักแปลว่าเป็นของที่ออกโดยทีมงานจริงๆ นอกจากนี้ยังมีการจัดอีเวนต์ออนไลน์เพื่อขายออฟฟิศเชียลเมอร์ชที่มักประกาศล่วงหน้า ทำให้ได้ของแท้และบางครั้งยังรวมของขวัญพิเศษด้วย ท้ายสุดฉันมักเช็ครีวิวผู้ซื้อและรูปถ่ายสินค้าเพื่อช่วยตัดสินใจ การซื้อจากช่องทางทางการให้ความสบายใจมากกว่า โดยเฉพาะถ้าอยากได้โปสเตอร์ อัลบั้มภาพ หรือชิ้นลิมิเต็ดที่มีลายเซ็นแบบถูกต้อง — มันให้ความรู้สึกเหมือนเก็บชิ้นส่วนความทรงจำของศิลปินไว้จริงๆ

บนกองถ่ายของ 'เจาะเวลาหาจิ๋นซี' มีเรื่องเล่าที่ทำให้ฉันหัวเราะแล้วก็คิดตามไปด้วยนานหลายวัน นักแสดงหลายคนในการให้สัมภาษณ์ไม่ได้พูดแค่เรื่องบท แต่เล่าถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้ฉากดูสมจริง—เช่นน้ำหนักของชุดเกราะที่ทำให้ต้องปรับวิธีเดิน หรือการฝึกฟันดาบที่ต้องทำซ้ำจนเป็นจังหวะเดียวกับกล้อง การได้ยินแบบนี้ทำให้ภาพในหัวชัดขึ้นมากกว่าดูเบื้องหลังแบบผ่านๆ หลายคนพูดถึงการเตรียมตัวด้านอารมณ์ เช่นฉากที่ตัวละครต้องเผชิญกับการสูญเสีย นักแสดงเล่าว่ามีการใช้เพลงช่วยกระตุ้นอารมณ์และมีการนั่งคุยกับผู้กำกับก่อนถ่ายจริงเพื่อจัดกรอบความคิดของตัวละครให้ชัดเจนขึ้น นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างนักแสดงเอง—บางคนเล่าเรื่องการแกล้งกันหลังเลิกถ่ายเพื่อคลายเครียด ขณะที่บางคนแชร์เรื่องความเป็นมืออาชีพ เช่นการต้องถ่ายซ้ำหลายเทคเพราะแสงหรือมุมกล้องทำให้ความรู้สึกเปลี่ยน นักแสดงที่รับบทตัวละครสำคัญยังเล่าถึงการร่วมปรึกษากับทีมออกแบบฉากและคอสตูมเพื่อให้ลุคของตัวเองสอดคล้องกับช่วงเวลาและคาแรกเตอร์ มีการยกตัวอย่างฉากในฤดูหนาวที่ต้องถ่ายกลางลมหนาวจัด—หลายคนบอกว่าหน้ากล้องมันไม่ง่าย แต่พอเห็นผลลัพธ์สุดท้ายทุกอย่างก็ดูคุ้มค่า เรื่องราวอีกแบบที่ฉันสนใจคือการเล่าเบื้องหลังเทคนิคและวิชวล เอฟเฟกต์บางสัมภาษณ์อธิบายการทำคอมพิวเตอร์กราฟิกร่วมกับการเล่นจริงของนักแสดง เป็นเรื่องที่ฟังแล้วเข้าใจว่าทำไมฉากบางฉากถึงดูยิ่งใหญ่ นักแสดงบางคนยังพูดถึงการต้องเข้าฉากซึ่งบอกเล่าเวลาที่กระโดดข้ามยุค—การจับจังหวะสายตาและปฏิกิริยาต้องสื่อสารให้ผู้ชมรู้สึกว่าเวลาเปลี่ยนจริงๆ สุดท้ายการสัมภาษณ์หลายครั้งจบด้วยน้ำเสียงอบอุ่นจากนักแสดงที่พูดถึงแฟนๆ และความหวังว่าผลงานจะสัมผัสคนดูได้จริงๆ นั่นแหละที่ทำให้ฉันยิ้มตามและอยากย้อนกลับไปดูฉากโปรดซ้ำอีกครั้ง

การผจญภัยข้ามเวลาของ 'เจาะเวลาหาจิ๋นซี' ได้นำตัวละครจากทั้งโลกสมัยใหม่และโลกประวัติศาสตร์มาผสมกันจนกลายเป็นแกนหลักที่น่าจับตามองอยู่หลายคน แกนกลางของเรื่องสำหรับผมคือตัวละครที่ชื่อ เซียงเส้าเหลิง (項少龍) — ชายหนุ่มจากยุคปัจจุบันที่โดนดึงไปยังยุคชุนชิว-ฉิน เขาไม่ใช่ฮีโร่แบบเพอร์เฟ็กต์ แต่ความเป็นคนธรรมดาที่มีทักษะทางทหารและไหวพริบทำให้บทบาทของเขาน่าสนใจมากขึ้น โดยเฉพาะการที่เขาต้องปรับตัวทั้งกับการเมืองที่โหดและความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ซับซ้อน อีกฟากหนึ่งคือบุคคลทางประวัติศาสตร์ที่ถูกดึงมามีบทบาทสำคัญ เช่น จิ๋นซี (嬴政) ผู้ซึ่งเป็นเป้าหมายทั้งทางอำนาจและการเมืองของเหตุการณ์ในเรื่อง ตัวละครอย่าง ลู่ปู้เหวย (呂不韋) และ หลี่ซือ (李斯) ก็เข้ามาเป็นพลังขับเคลื่อนเชิงกลยุทธ์และการทรยศ การโคจรของอำนาจระหว่างตัวละครประวัติศาสตร์เหล่านี้ทำให้เนื้อเรื่องมีมิติด้านการเมืองที่น่าติดตาม นอกจากนั้น ผู้เล่นฝ่ายรุกและฝ่ายรับอย่าง เต่าเกา (趙高) หรือที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของการหักหลังและช่องว่างทางศีลธรรม ก็มักจะถูกนำมาใช้สร้างความตึงเครียดให้กับเส้นเรื่อง ขณะเดียวกัน เรื่องราวยังเติมสีสันด้วยตัวละครสมมติที่เป็นเพื่อนร่วมทางและคนรักของเส้าเหลิง — บทบาทเหล่านี้แม้จะเป็นผลงานการแต่งเติม แต่กลับช่วยชี้ให้เห็นมุมมองมนุษย์ที่หลากหลาย เช่น ความรัก ความโลภ และความจงรักภักดี โดยส่วนตัว ผมชอบตรงที่ 'เจาะเวลาหาจิ๋นซี' ไม่ได้ยึดติดกับการนำเสนอประวัติศาสตร์แบบเดียว แต่ใช้ตัวละครทั้งจริงและสมมติเป็นจุดเชื่อมให้เราได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของคนเมื่อถูกผลักเข้าสถานการณ์สุดโต่ง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการตามล่าอำนาจ แต่มันคือบททดสอบความเป็นมนุษย์ ซึ่งทำให้ตัวละครแต่ละคนมีเสน่ห์และตราตรึงใจในแบบของตัวเอง

อยากเล่าแบบตรงไปตรงมาว่า ถ้าอยากเก็บรายละเอียดของเรื่องราวและตัวละครไว้ครบที่สุด แนะนำเริ่มจากต้นฉบับก่อน เราเริ่มต้นด้วยการอ่าน '尋秦記' แบบช้า ๆ เพื่อเก็บบริบทและน้ำเสียงของผู้เขียน เพราะในหน้ากระดาษจะได้เห็นความตั้งใจของโครงเรื่อง การบรรยายเหตุการณ์ และจุดจิ้มอารมณ์ของตัวละครที่มักถูกตัดทอนเวลาไปอยู่บนจอ นี่คือเวอร์ชันที่ถ้าอยากเข้าใจความซับซ้อนของแผนการเมืองและแรงขับเคลื่อนภายในใจตัวละคร ควรให้เป็นพื้นฐาน พออ่านจบค่อยขยับไปดู 'A Step into the Past' ฉบับละครทีวี อีกมุมมองหนึ่งคือการได้เห็นบทบาทและเคมีของนักแสดงที่เติมชีวิตให้ฉากสำคัญบางฉาก สมองของเราจะเชื่อมโยงภาพ เดินเรื่อง และบทสนทนาได้ง่ายขึ้น อย่าแปลกใจถ้าจะรู้สึกว่าซีนบางตอนทำให้หัวใจเต้นแรงกว่าบนหน้ากระดาษเท่าตัว เพราะการตัดต่อ เพลงประกอบ และการแสดงทำให้ความเข้มข้นเปลี่ยนไป สรุปคือ อ่าน '尋秦記' ก่อน แล้วตามด้วย 'A Step into the Past' เพื่อจับความลึกแล้วเติมอรรถรสจากงานภาพ ถ้าอยากต่อ ให้หาบทวิเคราะห์หรือบทความเปรียบเทียบมาช่วยย่อยความต่างระหว่างทั้งสองแบบ จะช่วยให้เราเข้าใจงานชิ้นนี้แบบเต็มเม็ดเต็มหน่วยและเก็บรายละเอียดที่ชอบไว้ได้ดีกว่าเดิม

นี่คือแหล่งที่ฉันมักจะแนะนำถ้าใครอยากสะสมของที่ระลึกจาก 'ชิวซู่เจิน' — เริ่มจากร้านทางการก่อนเลย เพราะงานทำสวยและของมักมีคุณภาพคงที่ ราคาส่วนใหญ่ของสินค้าร้านทางการจะอยู่ในช่วงแผงดังนี้: พวงกุญแจอะคริลิกประมาณ 120–450 บาท, สแตนด์อะคริลิก 200–700 บาท, โปสเตอร์/โปสการ์ด 50–300 บาท, หนังสือภาพหรืออาร์ตบุ๊ก 300–1,200 บาท, ฟิกเกอร์ขนาดเล็กหรือฟิกเกอร์ gacha 400–1,200 บาท และฟิกเกอร์สเกลหรือเซ็ตพิเศษ 2,500–12,000 บาท ขึ้นกับของแถมและจำนวนผลิต ถ้าชอบของนุ่ม ๆ อย่างพลัฟฟ์ ผมเห็นไซส์เล็ก ๆ ขายประมาณ 350–800 บาท ส่วนรุ่นใหญ่หรือรุ่นของร้านทางการที่ลิขสิทธิ์เต็มรูปแบบอาจแตะ 1,500–3,500 บาท แหล่งที่มาหลักมีทั้งร้านออนไลน์ของผู้จัดพิมพ์หรือผู้ผลิตจีน, ร้านค้าตัวแทนในไทยบนแพลตฟอร์มใหญ่ ๆ, และบูทในงานคอมมิคหรืออีเวนต์ มักมีของทำมือหรือไดจิน (doujin) ที่หาไม่ได้จากร้านทางการด้วย ราคาของไดจินมักเบากว่าแต่มีความพิเศษเช่นเซ็นหรือลายพิมพ์จำกัด อย่าลืมคำนึงถึงค่าส่งและภาษีนำเข้าถ้าสั่งจากต่างประเทศ เพราะราคาบนหน้าเว็บจีนอย่าง Taobao หรือตลาดนอกอาจดูถูกกว่าแต่รวมทั้งหมดแล้วอาจสูงกว่าที่คิด สุดท้ายฉันมักเลือกของที่มีสภาพใหม่หรือมาจากร้านที่ให้รีวิวชัดเจน — ทำให้สะสมได้ทั้งสวยและสบายใจ

เสียงดนตรีใน 'เจาะเวลาหาจิ๋นซี' มีมิติที่ดึงใจและจำง่ายกว่าที่คิด ทำให้ฉากเดินเรื่องดูมีน้ำหนักและอารมณ์มากกว่าแค่บทสนทนาอย่างเดียว ผมเป็นคนชอบฟังเพลงประกอบที่ใช้เครื่องดนตรีจีนผสมกับองค์ประกอบสากล แล้วเพลงจากซีรีส์นี้ก็ทำหน้าที่นั้นได้ดีมาก โดยเฉพาะธีมหลักที่มักใช้เครื่องสายซึมๆ ประกบกับขลุ่ยหรือเออร์ฮู ทำให้โทนของเรื่องผสมระหว่างความโหดร้ายของการเมืองกับความเหงาของการพลัดถิ่น ฉากเปิดตอนแรก ๆ มีเมโลดี้ที่ค่อย ๆ ขยับขึ้นจนพาเราเข้าสู่โลกเวลาเก่า-ใหม่ได้อย่างเนียน นอกจากธีมหลักแล้วยังมีชิ้นที่ทำหน้าที่เป็น 'เพลงรัก' แบบเรียบง่าย เน้นเปียโนกับกีตาร์โปร่ง ซึ่งออกมาในฉากสองคนคุยกันใต้แสงไฟ ทำให้รู้สึกใกล้ชิดมากขึ้น อีกมุมที่ชอบคือเพลงบรรเลงช่วงฉากต่อสู้หรือหักเหลี่ยมกันในราชสำนัก เสียงกลองและซินธิไซเซอร์เล็กๆ ถูกใช้เป็นจังหวะตึงเครียด สลับกับสเตริงสั้น ๆ ที่เหมือนจะเตือนว่าโชคชะตากำลังเปลี่ยน นอกจากนี้ยังมีมู้ดเพลงเศร้าเล็กๆ ที่มักกลับมาเป็นลูปเมื่อมีการจากลา ชิ้นนี้ฟังแล้วมักจะทำให้สมองไม่จดจำเหตุการณ์เพียงอย่างเดียวแต่จดจำความรู้สึกของตัวละครด้วย ถาตอนที่ชอบเป็นพิเศษคือธีมในตอนกลางเรื่องที่ใช้คอร์ดต่ำ ๆ กับเสียงแคนบนพื้นหลัง มันทั้งเป็ดทั้งเหงา เปิดฟังตอนกลางคืนแล้วทำให้นอนคิดไปถึงจังหวะชีวิตของตัวเอก ถาคเลือกว่าเพลงไหนน่าฟังสุด ถ้าจะให้แนะนำเป็นชิ้นเดียวก็เลือกธีมหลักของซีรีส์ เพราะมันรวมเอาเสน่ห์ของซาวด์ทั้งหมดไว้ ทั้งโทนดราม่า ความโหย และความยิ่งใหญ่ แบบฟังครั้งเดียวแล้วจำเมโลดี้ได้เลย ถ้าชอบรายละเอียด แนะนำฟังแยกชิ้นตอนที่เป็นเพลงรักและเพลงบรรเลงต่อสู้ จะเห็นการจัดวางเครื่องดนตรีและการไล่ไดนามิกที่ต่างกัน ทำให้รู้สึกว่าแต่ละเพลงไม่ได้เป็นแค่แบ็กกราวด์ แต่นำเสนอเรื่องราวของตัวเองได้ดีพอควร