หนังมาเวล 2024 ตัวละครใหม่มีพลังอะไรและบทบาทอย่างไร

ค้อนเทพอย่าง 'Mjolnir' มันมีเสน่ห์แบบโบราณที่ทำให้ผมต่อมนิยายในหัวทำงานทุกครั้ง ฉันเป็นคนที่ชอบวิเคราะห์รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของอาวุธ โดยเฉพาะค้อนกับขวานที่ผูกกับชะตาชีวิตตัวละคร ในกรณีของ 'Mjolnir' ต้องพูดถึงเวทมนตร์การคัดเลือกผู้ที่คู่ควร—ใครถือก็ได้ถ้า 'worthy' แต่อำนาจหลัก ๆ ที่มันให้คือการควบคุมพลังสายฟ้า การบิน และการเสริมพละกำลังระดับเทพ น่าสนใจตรงที่ความหมายของคำว่า 'worthy' เปลี่ยนไปตามบริบทของเรื่อง: บางครั้งเป็นความบริสุทธิ์หัวใจ บางครั้งเป็นความตั้งใจจะปกป้องคนอื่น ๆ ซึ่งทำให้ตัวละครหลายคนได้เติบโตผ่านการได้ถือค้อน นอกจาก 'Mjolnir' แล้ว 'Stormbreaker' ที่ตีขึ้นใน 'Nidavellir' ก็เป็นตัวอย่างของอาวุธที่มอบพลังแตกต่างออกไป—มันเชื่อมถึงความสามารถการเปิดประตูข้ามมิติ (Bifrost) และพลังทำลายล้างมหาศาล ซึ่งสะท้อนว่าของวิเศษในโลกนี้ไม่ได้หมายถึงแค่พลังดิบ แต่รวมถึงฟังก์ชันและความหมายของการใช้งานด้วย พอเอาเรื่องพลังกับความหมายมาเทียบกัน จะเห็นว่าของแต่ละชิ้นเขียนตัวละครให้ชัด—เมื่อใครถืออะไรแล้วตัวตนนั้นเปลี่ยนไป ผมชอบช่วงที่ตัวละครได้เลือกเป็นผู้ถือ มากกว่าจะถูกกำหนดให้เป็นไปตามชะตา เพราะนั่นทำให้ไอเทมดูมีชีวิต และฉากที่ใครสักคนยกค้อนขึ้นนั่นแหละคือโมเมนต์ที่ยากจะลืม

หนังชุดของปี 2024 รู้สึกเหมือนเป็นสะพานเชื่อมใหญ่ของจักรวาลมากกว่าจะเป็นหนังเดี่ยวๆ ที่แยกจากกัน ผมมองว่าการเชื่อมต่อเกิดขึ้นในหลายชั้น—ทั้งจากตัวละครที่ข้ามเรื่องมาแบบเป็นทางการ เทคโนโลยีหรือองค์กรเดียวกันที่ถูกหยิบยกมาอีกครั้ง และสัญลักษณ์เชิงอารมณ์ที่ทำให้เรื่องราวต่อเนื่องกันได้อย่างนุ่มนวล ตัวอย่างที่ชัดเจนคือการเปิดตัวของ 'Deadpool & Wolverine' ที่ไม่ใช่แค่การเอาตัวละคร X มาให้คนดูเห็น แต่ออกแบบให้มีจุดเชื่อมกับสายหลักของจักรวาลโดยใช้มุกเมต้าและบทสนทนาเป็นสะพานเชื่อม ผลก็คือคนดูที่ติดตามมาตั้งแต่เฟสก่อนๆ จะรู้สึกว่าองค์ประกอบของโลกยังทำงานร่วมกันได้ อีกมิติหนึ่งที่ผมสนุกคือการใช้ฉากท้ายเครดิตและการอ้างอิงเล็กๆ น้อยๆ เพื่อแนะนำประเด็นใหญ่ในอนาคต ฉากสั้นๆ ที่ดูเหมือนไม่สำคัญกลับกลายเป็นปมที่ผูกไปยังซีรีส์หรือหนังภาคอื่น ทำให้การชมต่อเนื่องกันระหว่างผลงานในปีเดียวกันและผลงานที่ออกมาก่อนหน้ามีรสชาติเป็นเรื่องยาวอย่างแท้จริง สุดท้ายสำหรับคนที่ชอบสังเกต รายละเอียดเล็กๆ อย่างป้าย ชุด หรือบทสนทนาที่ดูเหมือนไม่สำคัญ มักกลายเป็นท่อนสายที่ทดสอบว่าแฟนๆ จะเชื่อมต่อโลกทั้งใบได้หรือไม่ — ส่วนตัวแล้วผมชอบการเล่นแบบนี้เพราะมันให้รางวัลกับคนดูที่ตามมาเรื่อยๆ

ปี 2024 มีหนังจากค่ายมาเวลที่เข้าฉายทั่วไทยหลักๆ สองเรื่องที่แฟนๆ พูดถึงกันเยอะมาก ฉันมองเห็นความต่างชัดเจนระหว่างสองเรื่องนี้: 'Captain America: Brave New World' เปิดตัวในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม และฉายในไทยพร้อมกับรอบโลกในวันที่ 3 พฤษภาคม 2024 ฉากและโทนเรื่องไปในแนวซูเปอร์ฮีโร่สายหลัก มีการต่อยอดเรื่องราวของตัวละครหลักและสะท้อนการเปลี่ยนผ่านของยุคในจักรวาล ส่วน 'Deadpool & Wolverine' ปล่อยความมันส์แบบผู้ใหญ่ปนกวนประสาท เข้าฉายในไทยในวันที่ 26 กรกฎาคม 2024 ซึ่งเป็นวันที่หนังเข้าฉายทั่วหลายประเทศ สไตล์รันทดเฮฮาและฉากแอ็กชันที่เน้นตัวละครเด่นชัด ทำให้บรรยากาศการดูในโรงแตกต่างจากหนังฮีโร่แบบดั้งเดิม ทั้งสองเรื่องฉายทั่วประเทศ จัดโปรแกรมรอบปกติและรอบพิเศษตามโรงภาพยนตร์ใหญ่ๆ — ถ้าคิดจะดูพร้อมแฟนๆ ควรจองตั๋วล่วงหน้าเพราะคนเต็มไวอยู่เหมือนกัน

รายชื่อตัวละครใหม่ใน '2 Fast 2 Furious' ทำให้หนังภาคนี้มีสีสันและจังหวะต่างไปจากภาคแรกมาก Roman Pearce คือหนึ่งในคนที่ฉันชอบที่สุดจากการมาปรากฏตัวครั้งนี้—เขาเป็นเพื่อนเก่าแก่ของ Brian ที่เพิ่งพ้นคุกมา บทบาทของ Roman เป็นทั้งปลดล็อกมิติอารมณ์ให้เรื่อง (ความสัมพันธ์เฉพาะตัวกับ Brian) และเป็นแหล่งมุขเสียดสีที่ทำให้ฉากดราม่าลดความตึงลงได้อย่างพอดี ฉากที่ทั้งสองโผล่มารวมทีมกันแล้วคุยกันแบบหยอกล้อก่อนจะเริ่มแผนงาน เป็นตัวอย่างชัดเจนว่าบทของ Roman เติมเต็มช่องว่างในไดนามิกระหว่างตัวละครหลักอย่างไร Monica Fuentes เป็นตัวละครใหม่อีกคนที่สำคัญ—เธอไม่ใช่แค่รักสวยรักงาม แต่ยังเป็นเจ้าหน้าที่ที่ปลอมตัวเข้าไปจับ Verone ทำหน้าที่เป็นสะพานระหว่างโลกของตำรวจและโลกใต้ดินของการซิ่งรถ การวางตัวของ Monica ทำให้เรื่องมีมิติของการหักหลังและความไม่แน่นอนในแผนการที่ Brian กับ Romanรับงาน Carter Verone คือวายร้ายหลักในภาคนี้—เขาเป็นเจ้าพ่อผู้คุมโลกอาชญากรรมในพื้นที่ เป็นตัวผลักดันให้เกิดปฏิบัติการใหญ่ทั้งด้านการไล่ล่าและการวางกับดัก ฉากที่เขาปรากฏตัวท่ามกลางความหรูหราและการแลกเปลี่ยนแรงจูงใจ ทำให้ทั้งโทนของหนังและความเสี่ยงที่ตัวเอกต้องเผชิญชัดเจนขึ้น นี่คือสามตัวละครใหม่หลักที่ผมคิดว่าเปลี่ยนโครงเรื่องและสำคัญต่อการขยายจักรวาลของภาพยนตร์เรื่องนี้

พลังของกัปตันมาเวลมีมิติที่ซับซ้อนกว่าที่คนทั่วไปเห็นในหนังตัวอย่างและโปสเตอร์มาก รากของพลังนั้นเริ่มจากเหตุการณ์ทางวิทยาศาสตร์/อวกาศในฉบับคอมิกสมัยก่อน: การระเบิดของเครื่องมือ Kree ที่เรียกว่า 'Psyche-Magnetron' ทำให้ร่างของเธอเกิดการผสมผสานกับพลังของเผ่า Kree และบางส่วนของร่องรอยพลังของมาร์-เวล ผู้เขียนชุดคอมิกต่อยอดให้เธอมีความสามารถในการแปลงร่างเป็นสถานะที่เรียกว่า 'Binary' ซึ่งเป็นการเชื่อมต่อกับพลังของดาวฤกษ์จนเธอสามารถดูดพลังงานขนาดมหาศาลแล้วปล่อยออกมาเป็นลำแสงร้ายแรงได้ มุมมองของฉันต่อความสามารถนี้เน้นที่สองส่วนคือความเป็นมนุษย์ที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพ และความสามารถด้านพลังงานระดับจักรวาล ทั้งสองอย่างสร้างความขัดแย้งภายใน: ทั้งพลังอันเกินปกติและการรักษาอัตลักษณ์เดิมเอาไว้ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของหมัดหรือลำแสง แต่คือการพยายามบาลานซ์ชีวิตคนธรรมดากับพลังที่เกือบจะเป็นพระเจ้า ซึ่งทำให้ตัวละครมีมิติและเป็นที่จดจำอย่างยาวนาน

ต้องยอมรับเลยว่าซีรีส์ 'WandaVision' ทำให้ตัวละครอย่าง Wanda Maximoff กลายเป็นแก่นกลางของเรื่องราวที่ซับซ้อนและเจ็บปวดมากกว่าที่เคยเห็นในหนังโรง ความทรงจำในซีรีส์ไม่ได้มาแค่จากพลังวิเศษหรือฉากแอ็กชัน แต่มาจากการเล่าเรื่องแบบซิทคอมย้อนยุคที่ค่อย ๆ เผยแผลลึกในตัว Wanda ฉันรู้สึกว่าการแสดงของเธอทำให้ความเศร้า ความโกรธ และความรักรวมกันจนเกิดเป็นพลังที่น่ากลัวและน่าสงสารในเวลาเดียวกัน อีกตัวละครที่ผมคิดว่ามีบทบาทสำคัญคือ Agatha Harkness—เธอไม่ใช่แค่วายร้ายธรรมดา แต่เป็นกระจกสะท้อนความจริงของ Wanda และยังเปิดช่องให้โลก MCU ขยายไปในแนวเหนือธรรมชาติ สิ่งที่ชอบที่สุดคือซีรีส์ไม่ได้ปล่อยให้พล็อตย่ำอยู่กับรูปแบบเดียว มันค่อย ๆ ให้คำนิยามตัวละครผ่านซีนเล็ก ๆ อย่างทัลลี่ของ Vision หรือเสี้ยวความเป็นแม่ของ Wanda ซึ่งทำให้ฉากสุดท้ายมีน้ำหนักกว่าที่คิด เหมือนหนังสือบทหนึ่งที่จบลงโดยยังทิ้งคำถามให้คิดต่อไปอย่างชวนติดตาม

เมื่อคืนนี้ได้ดู 'John Wick: Chapter 4' แบบจบแทบไม่หายใจ — บทที่สื่อถึงการขยายจักรวาลและตัวละครใหม่ ๆ ก็จัดเต็มมาก ผมอยากเริ่มจากคนที่โดดเด่นที่สุดเลย นั่นคือบทร้ายของ Bill Skarsgård ซึ่งรับบทเป็น 'Marquis' (หรือจะเรียกเต็ม ๆ ว่า Marquis de Gramont) คนนี้ถูกวางให้เป็นคู่แข่งทางอำนาจกับโลกแห่ง High Table — บุคลิกของเขาเป็นแบบชนชั้นสูงเย็นชา มีความทะเยอทะยาน และดูเป็นจอมวางแผน การปรากฏตัวของ Marquis ทำให้ทั้งเรื่องมีโทนความเป็นชนชั้นสูงผสมกับการต่อสู้ใต้ดินมากขึ้น ฉากในปารีสที่เขาปรากฏตัวทำให้เห็นว่าบทของเขาไม่ได้เป็นแค่ตัวประกบ แต่เป็นตัวขับเคลื่อนพล็อตที่มีผลต่อโชคชะตาของจอห์น อีกคนที่ทำให้ผมประทับใจคือ Scott Adkins ในบทผู้บังคับใช้ฝีมือสูง (ชื่อบทในเครดิตอาจสั้น ๆ แต่ในเรื่องเขาเป็นนักฆ่าระดับหัวกะทิ) สไตล์การต่อสู้ของเขาโหดและรวดเร็ว ฉากปะทะสั้น ๆ กับจอห์นที่มีการใช้พื้นที่แคบ ๆ เป็นตัวโชว์ความเฉียบคมของทั้งคู่ — นี่เป็นการเติมเต็มความรู้สึกว่าโลกในหนังมีคนเก่ง ๆ มากมายพร้อมชนกันเมื่อไหร่ก็ได้ สุดท้าย Rina Sawayama ปรากฏตัวในลุคที่ต่างจากงานเพลงของเธอ เธอรับบทเป็นนักแสดงรองในฉากไนต์คลับที่เชื่อมโยงกับเครือข่ายใต้ดิน — บทนี้อาจไม่ได้ยาวมาก แต่การปรากฏตัวของเธอช่วยเพิ่มบรรยากาศและตอกย้ำว่าทุกมุมของโลกนี้มีผู้เล่นที่ไม่ธรรมดาซ่อนอยู่ หนังใช้ตัวละครรองให้เข้มข้นโดยไม่ต้องขยายเวลาเยอะ ซึ่งผมชอบวิธีการเล่าสไตล์นี้ที่เน้นภาพและจังหวะเป็นหลัก

ในจักรวาลมาร์เวลมีปิรามิดอำนาจชัดเจนบางอย่าง — จุดยอดสุดคือสิ่งที่ยิ่งกว่าเทพ และนั่นคือสิ่งที่ผมมักจะพูดถึงเวลาคุยเรื่องความสามารถเปลี่ยนแปลงจักรวาลได้มากที่สุด 'The One-Above-All' ยืนเหนือทุกอย่างในแง่ของอำนาจเชิงอภิปรัชญา มันแทบไม่มีกรอบข้อจำกัดใด ๆ ในหลายเรื่องราว ถูกเขียนให้เป็นผู้สร้างหรือผู้คุมสภาพความเป็นจริงทั้งหมด ซึ่งถ้ามองแบบตรงไปตรงมาแล้ว ใครก็ตามที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์ของจักรวาลทั้งหมดย่อมเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้ตามใจ อย่างไรก็ตาม มุมมองนี้เป็นแบบสุดโต่งและค่อนข้างเป็นเชิงสัญลักษณ์ ผมมักจะชอบเปรียบเทียบกับ 'Living Tribunal' เพราะเจ้านี่ทำหน้าที่รักษาสมดุลของหลายจักรวาล ถึงจะไม่ใช่ผู้สร้างสูงสุด แต่การตัดสินใจของมันสามารถย้ายเส้นเขตระหว่างความจริงได้จริง ๆ นอกจากนี้อย่าลืม 'Molecule Man' ที่ในบางเหตุการณ์ถูกแสดงให้เห็นว่าถ้ารวมพลังกับเวอร์ชันอื่นของตัวเอง เขาสามารถรีเซ็ตโครงสร้างของความเป็นจริงหลายจักรวาลได้ — นั่นเป็นตัวอย่างของพลังที่ใช้งานได้จริงมากกว่าความเป็นนามธรรม สรุปแล้ว ถามว่าตัวไหนมีพลังเปลี่ยนจักรวาลมากที่สุด ทางเทคนิคสุดคือ 'The One-Above-All' แต่ถามว่าตัวไหนมีผลต่อเนื้อเรื่องและการเปลี่ยนแปลงที่จับต้องได้บ่อย ๆ ผมให้เครดิตกับการ์ตูนที่นำเสนอการใช้พลังของ 'Living Tribunal' และ 'Molecule Man' เพราะมันเห็นผลชัดและมีผลสะเทือนยาวนานในหลาย ๆ พล็อต

ข่าวการประกาศครั้งนี้ทำให้ผมตื่นเต้นสุดๆ — ทางมาเวลประกาศรายชื่อนักแสดงหลักของซีรีส์ 'Daredevil: Born Again' ออกมาแล้ว และรายชื่อที่เด่นชัดคือ Charlie Cox กลับมารับบท Matt Murdock/Daredevil ร่วมกับ Vincent D'Onofrio ที่กลับมาเป็น Kingpin ส่วน Jon Bernthal ถูกยืนยันว่าเข้าร่วมในบทที่ทุกคนรอลุ้น ซึ่งการยืนยันตัวหลักสามคนนี้ทำให้ทิศทางเรื่องดูมีน้ำหนักขึ้นมาก ผมยังติดตามรายละเอียดเสริมด้วยความสนุก เพราะข่าวบอกว่ามีการเพิ่มนักแสดงสมทบคนสำคัญอีกหลายคนอย่างเช่น Wilson Bethel ในบทที่แฟนๆ เดาๆ กันไว้ งานคาแร็กเตอร์และทีมสร้างที่รวมคนจากซีรีส์เดิมเข้ามา นั่นทำให้ผมรู้สึกว่าภาคนี้จะไม่ใช่แค่การรีบูตธรรมดา แต่เป็นการต่อยอดจักรวาลเดอะทีวีของมาเวลอย่างจริงจัง — ผมรอได้เห็นวิธีเล่าเรื่องและการเชื่อมกับตัวละครจากภาคก่อนจัง

มาดูกันว่าพลังของแวนด้าในโลกคอมิกส์ซับซ้อนและมีเลเยอร์กว่าที่หลายคนคิดแค่ไหน ผมชอบเริ่มจากพื้นฐานว่าต้นกำเนิดพลังของเธอในคอมิกส์ถูกวางไว้ในสองแก่นหลักคือ 'hex' กับ 'chaos magic' — แบบแรกเป็นการดัดแปลงความน่าจะเป็น ทำให้เหตุการณ์ที่ควรเกิดไม่ได้เกิดหรือกลับกัน ส่วนแบบหลังคือเวทมนตร์ระดับกว้างที่สามารถเปลี่ยนความจริงได้ทั้งมิติ ไม่ได้เป็นแค่การผลักวัตถุหรือยิงพลัง แต่คือการแก้สูตรของความจริงเอง ซึ่งถูกแสดงชัดในเรื่องราวอย่าง 'House of M' ที่เธอเขียนโลกขึ้นใหม่จนกระทั่งเปลี่ยนชะตาของเผ่าพันธุ์ทั้งโลก นอกจากการบิดความเป็นจริงแล้ว แวนด้ายังใช้พลังในรูปแบบพลังงาน เช่น ยิงโต้ตอบทางเวท พลังจิตที่เชื่อมต่อจิตใจหรือทำให้คนลืมความทรงจำ และบางครั้งก็แสดงความสามารถในการฟื้นฟูหรือสร้างสิ่งมีชีวิตจำลองได้ ความสามารถเหล่านี้ถูกเขียนให้ผันผวนตามสภาวะจิตใจของเธอและการแทรกแซงของ entidades โบราณ อย่าง Chthon ทำให้บทบาทของเธอในคอมิกส์มักโยงกับประเด็นการรับผิดชอบและผลสะท้อนจากการใช้พลัง ในฐานะแฟน ผมมองว่าความสวยงามของแวนด้าในคอมิกส์คือการที่พลังไม่ได้เป็นแค่เครื่องมือ แต่เป็นกระจกสะท้อนความเจ็บปวด ความต้องการ และข้อผิดพลาดของมนุษย์ — นี่แหละที่ทำให้ตัวละครเธอทั้งน่าสงสารและน่ากลัวไปพร้อมกัน