หนังมาเวล 2024 เชื่อมต่อกับ MCU ภาคอื่นอย่างไรบ้าง

พล็อตของหนัง Marvel ในปี 2024 มักถักทอเข้ากับจักรวาลหลักผ่านเรื่องของเวลาและมิติเสมือนเป็นเส้นใยที่ผูกปมต่าง ๆ ไว้ด้วยกัน เราเห็นแนวทางนี้ชัดตอนที่องค์กรมิติและเวลาถูกนำมาใช้เป็นตัวเชื่อมเรื่อง เช่น เหตุการณ์จากซีรีส์ 'Loki' ที่เปิดเผยระบบ TVA และแนวคิดการจัดการสายเวลา ทำให้หนังใหม่สามารถหยิบประเด็นการกระโดดข้ามมิติ การแก้ไขผลลัพธ์ในอดีต หรือการบิดเบือนสายเวลาเป็นปมหลักได้โดยไม่ต้องสร้างจักรวาลขึ้นมาใหม่ทั้งหมด ในมุมมองของแฟนเก่า ๆ อย่างเรา วิธีเชื่อมแบบนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย — ข้อดีคือความต่อเนื่องและการให้รางวัลแก่ผู้ติดตาม แต่ข้อเสียคือความเสี่ยงที่เรื่องราวจะพึ่งพา 'การอธิบายด้วยมิติ' มากเกินไป หนังปี 2024 เลยมักบาลานซ์การเชื่อมต่อกับความเป็นตัวของตัวเอง ด้วยการใช้จุดเชื่อมจาก 'Loki' เป็นฉากเปิดหรือเบาะแส ก่อนจะนำไปสู่การผจญภัยที่มีโทนเป็นของตัวเอง

แฟนหนังมาร์เวลคงพอจำได้ว่าตัวละครเสือดำมีบทบาทเด่นในจักรวาล MCU มากกว่าที่คิด เพราะในแง่ของภาพยนตร์แบบเป็นชื่อภาคอย่างเป็นทางการแล้วจะมีทั้งหมดสองภาค คือ 'Black Panther' (2018) และ 'Black Panther: Wakanda Forever' (2022) โดยทั้งสองเรื่องไม่ได้ยืนอยู่คนละโลก แต่เชื่อมโยงกับเหตุการณ์ใหญ่ของ MCU ทั้งในระดับตัวละครและผลกระทบเชิงการเมืองและเทคโนโลยีที่กระจายไปยังภาพรวมของจักรวาล ฉันรู้สึกว่าการเชื่อมต่อเริ่มชัดเจนตั้งแต่การปรากฏตัวครั้งแรกของ T'Challa ใน 'Captain America: Civil War' (2016) ที่เป็นจุดเริ่มต้นให้เขาได้กลายเป็นพระราชาผู้มีบทบาททางการเมือง ในภาคแรก 'Black Panther' นั้นจะเล่าโลกของวากันด้าอย่างละเอียด—เทคโนโลยี 'ไวบราเนียม' และระบบการปกครองที่ล้อมรอบมัน—ซึ่งช่วยอธิบายว่าทำไมวากันด้าถึงสำคัญต่อเหตุการณ์ระดับจักรวาล เมื่อกาลเวลาผ่านไป เหตุการณ์ใน 'Avengers: Infinity War' และ 'Avengers: Endgame' ก็ยิ่งตอกย้ำบทบาทนั้นเพราะกองกำลังวากันด้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการต่อสู้ครั้งใหญ่ ทำให้การตัดสินใจและทรัพยากรของวากันด้ามีผลต่อชะตากรรมของฮีโร่คนอื่นๆ ด้วย สำหรับ 'Black Panther: Wakanda Forever' โทนจะเปลี่ยนไปเป็นเรื่องการเผชิญความสูญเสียและการปรับตัวของชาติ ซึ่งสะท้อนผลกระทบที่เหตุการณ์ระดับจักรวาลมีต่อชาติเฉพาะเรื่องมากขึ้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เพียงแต่ขยายมิติวากันด้าเท่านั้น แต่ยังเชื่อมต่อกับส่วนอื่นของ MCU ผ่านการเปิดเผยชนเผ่าหรืออาณาจักรใหม่อย่างอาณาจักรของนามอร์ ที่พร้อมนำไปสู่พล็อตระดับภูมิรัฐศาสตร์ในอนาคต รวมถึงตัวละครที่ปรากฏเป็นครั้งคราวจากภาพยนตร์ชุดอื่นๆ ซึ่งทำให้แฟนๆ เห็นความต่อเนื่อง เช่นเจ้าหน้าที่รัฐหรือพันธมิตรที่เคยโผล่ในเรื่องอื่นกลับมาสร้างเครือข่ายการเชื่อมโยงระหว่างเรื่องได้อย่างแนบเนียน มุมมองส่วนตัวผมชอบที่ทั้งสองภาคของ 'Black Panther' ทำได้มากกว่าแค่โชว์การต่อสู้และคอสตูมเท่ๆ แต่ยังสร้างโลกที่มีผลกระทบจริงจังต่อทิศทางของ MCU ทั้งในแง่การเมือง ระเบียบโลก และเทคโนโลยี ความเป็นไปได้ที่ตัวละครและแนวคิดจากหนังสองภาคนี้จะถูกดึงไปใช้ในโปรเจกต์อื่นๆ ทำให้ผมตื่นเต้นกับว่าตอนต่อไปของจักรวาลจะขยับไปในทิศทางไหน และรู้สึกอบอุ่นที่เรื่องราวของวากันด้าถูกขับเคลื่อนด้วยทั้งความเศร้าและความหวังไปพร้อมกัน

การที่ 'Venom' ถูกโยงเข้ากับจักรวาลมาร์เวลในแบบที่เห็นได้ชัดที่สุดสำหรับฉันคือซีนกลางและหลังเครดิตของ 'Venom: Let There Be Carnage' ที่ทำให้ความเป็นไปได้เรื่องมัลติเวิร์สชัดเจนขึ้น ผมมองว่าฉากสั้น ๆ ที่เอ็ดดี้กับเวน่อมถูกดึงไปยังเมืองหนึ่งที่มีป้ายข่าวและเสียงประกาศของสื่อข่าวแบบเดียวกับที่เราเห็นในภาพยนตร์สไปเดอร์-แมนของมาร์เวล เป็นการส่งสัญญาณตรง ๆ มากกว่าการซ้อนความหมายแบบคลุมเครือ มันไม่ได้บอกว่าพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลเดียวกันตั้งแต่แรก แต่เปิดประตูให้เกิดการเชื่อมต่อผ่านการรั่วไหลของมิติหรือประตูทางเวลา ซึ่งสอดคล้องกับธีมมัลติเวิร์สที่หนังซูเปอร์ฮีโร่ยุคหลังนิยมใช้ ในฐานะแฟนที่ติดตามทั้งสองฝั่ง ผมนับว่านี่คือการผสมผสานเชิงธุรกิจและการเล่าเรื่อง: โซนี่อยากให้ตัวละครในเครือข่ายของตัวเองยังคงมีเส้นทางขยายเรื่อง ขณะเดียวกันการเปิดช่องทางไปยังจักรวาลของมาร์เวลก็ช่วยให้แฟน ๆ หวังได้ว่าจะมีการโคจรมาพบกันของตัวละครเด่น ๆ แม้ตอนนี้การเชื่อมต่อยังเป็นแบบชั่วคราวและมีเงื่อนไข แต่ฉากเหล่านั้นก็เพียงพอจะจุดประกายความคาดหวังว่าทั้งสองจักรวาลอาจมีจุดไขว้ในอนาคตอันใกล้ — และนั่นทำให้การดูหนังของผมสนุกขึ้นเป็นพิเศษ

ปี 2024 มีหนังจากค่ายมาเวลที่เข้าฉายทั่วไทยหลักๆ สองเรื่องที่แฟนๆ พูดถึงกันเยอะมาก ฉันมองเห็นความต่างชัดเจนระหว่างสองเรื่องนี้: 'Captain America: Brave New World' เปิดตัวในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม และฉายในไทยพร้อมกับรอบโลกในวันที่ 3 พฤษภาคม 2024 ฉากและโทนเรื่องไปในแนวซูเปอร์ฮีโร่สายหลัก มีการต่อยอดเรื่องราวของตัวละครหลักและสะท้อนการเปลี่ยนผ่านของยุคในจักรวาล ส่วน 'Deadpool & Wolverine' ปล่อยความมันส์แบบผู้ใหญ่ปนกวนประสาท เข้าฉายในไทยในวันที่ 26 กรกฎาคม 2024 ซึ่งเป็นวันที่หนังเข้าฉายทั่วหลายประเทศ สไตล์รันทดเฮฮาและฉากแอ็กชันที่เน้นตัวละครเด่นชัด ทำให้บรรยากาศการดูในโรงแตกต่างจากหนังฮีโร่แบบดั้งเดิม ทั้งสองเรื่องฉายทั่วประเทศ จัดโปรแกรมรอบปกติและรอบพิเศษตามโรงภาพยนตร์ใหญ่ๆ — ถ้าคิดจะดูพร้อมแฟนๆ ควรจองตั๋วล่วงหน้าเพราะคนเต็มไวอยู่เหมือนกัน

ในฐานะคนที่ตามชุดนี้มาตั้งแต่ภาคแรก ผมมองว่า 'Transformers: Age of Extinction' ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมที่ชัดว่าเริ่มต้นช่วงใหม่ของซีรีส์โดยยังคงร่องรอยจากภาคก่อนหน้าไว้ชัดเจน เรื่องราวนับเวลาต่อจากความหายนะในเมืองใหญ่ที่เกิดขึ้นใน 'Transformers: Dark of the Moon' ทำให้รัฐบาลและหน่วยงานต่าง ๆ หันมามีท่าทีต่อหุ่นยนต์แตกต่างไป — นี่คือเหตุผลว่าทำไมภาค 4 ถึงเริ่มด้วยโลกที่ไม่ต้อนรับออโบตส์อีกต่อไป โครงเรื่องในภาค 4 จึงเชื่อมต่อกับอดีตผ่านผลพวงของสงคราม (ซากเมืองที่ยังวนอยู่ในข่าวและความหวาดกลัวของประชาชน) แต่ก็เริ่มวางพล็อตใหม่ด้วยตัวละครและองค์กรใหม่ เช่นกลุ่มที่ไล่ล่าหุ่นยนต์ และบริษัทเทคโนโลยีที่พยายามจำลองหุ่นยนต์ขึ้นมาใหม่ นั่นทำให้ผมรู้สึกว่าภาคนี้ทั้งต่อยอดและรีเฟรชไปพร้อมกัน จบฉากด้วยจุดที่ยกประเด็นใหม่ ๆ ให้ภาคต่อได้เล่นต่อ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมมันถึงเชื่อมโยงทั้งในเชิงเหตุการณ์และธีมกับภาคก่อนหน้า

การเชื่อมต่อระหว่างหนังกับซีรีส์ของมาร์เวลมันไม่ใช่แค่การโยงตัวละครข้ามหน้าจอเท่านั้น แต่มันเหมือนการเย็บผ้าทอเรื่องราวให้เป็นผืนเดียวที่มีบางจุดชัดเจนและบางจุดเป็นการตีความใหม่ ฉันชอบวิธีที่ 'WandaVision' ทำหน้าที่เป็นสตูดิโอเล็กๆ สร้างฉากอารมณ์ให้เวนดา ซึ่งต่อไปส่งผลโดยตรงไปยัง 'Doctor Strange in the Multiverse of Madness' — นี่คือตัวอย่างชัดเจนว่าซีรีส์บนแพลตฟอร์มเดียวกันกับหนังสามารถเปลี่ยนทิศทางตัวละครหลักของภาพรวมจักรวาลได้ แง่มุมอื่นที่น่าสนใจก็คือการใช้แนวคิดมัลติверсที่ขยายจากซีรีส์หนึ่งไปยังอีกเรื่องอย่าง 'Loki' ซึ่งปลดล็อกแนวทางเนื้อเรื่องที่หนังอย่าง 'Doctor Strange' หรือแม้แต่ 'Ant-Man and the Wasp: Quantumania' นำมาเล่นกับผลกระทบของการมีจักรวาลคู่ขนาน การจัดวางองค์ประกอบแบบนี้ทำให้เหตุการณ์เล็กๆ ในซีรีส์มีน้ำหนักเทียบเท่าซีเควนซ์สำคัญในหนังได้ ฉันคิดว่าจุดสำคัญคือการรู้ว่าใครเป็นคนทำงานกับใคร — ผลงานที่ผลิตโดย Marvel Studios/Marvel Television แบบหลัง ๆ มักได้รับการออกแบบมาให้ต่อกัน แต่รายการทีวีที่ผลิตก่อนยุคนี้หรือโดยสตูดิโออื่นอาจไม่ถูกนับเป็นส่วนหนึ่งของเส้นเวลาเดียวกันทั้งหมด การดูทั้งหนังและซีรีส์พร้อมกันจะสนุกกว่า เพราะบางทีรายละเอียดเล็กๆ ในซีรีส์ก็เป็นกุญแจที่เปิดประตูไปยังพล็อตใหญ่ของหนัง และนั่นแหละที่ทำให้การติดตามจักรวาลนี้มันน่าตื่นเต้นและคุ้มค่าจริงๆ

ไอรอนแมน 3 เป็นสะพานเชื่อมที่ทำให้จักรวาลฮีโร่ดูมีน้ำหนักทางอารมณ์มากขึ้น เหตุการณ์ในหนังดึงเอาผลกระทบของการสู้รบใน 'The Avengers' มาเป็นแกนหลัก โดยเฉพาะความหวาดกลัวและอาการตกใจทางจิตที่เกิดกับตัวละครหลัก สิ่งที่ผมชอบคือการที่หนังนำประสบการณ์หลังสงครามของโทนี่ สตาร์กมาเล่าเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่ได้ทำให้มันเป็นแค่ฉากแอ็กชันใหญ่โต แต่เปลี่ยนเป็นแรงผลักดันให้เกิดการทดลองทางเทคโนโลยีอย่าง 'Extremis' ที่กลายเป็นต้นเหตุของวายร้ายใหม่ๆ เช่น อัลดริช คิลเลียนและมายุฮันเซ่น การเชื่อมโยงนี้ทำให้เหตุการณ์ในภาคก่อนและภายหลังมีความต่อเนื่องทางอารมณ์และเหตุผลของการกระทำ มุมมองเชิงโลกภาพยนตร์บอกว่าการเปิดเผยตัวตนของ 'The Mandarin' ในหนัง ถูกใช้เพื่อเล่นกับความคาดหวังของคนดูและสะท้อนทิศทางของ MCU ในการเชื่อมเรื่องเล่าแบบไม่ตรงตัว ผลในระยะยาวเห็นได้จากการที่ตัวละครและโลกของเรื่องมีพัฒนาการต่อเนื่อง ทั้งความเปราะบางของฮีโร่และผลของการสร้างเทคโนโลยีที่คนทั่วไปต้องรับมือ ซึ่งแทรกซึมไปยังภาพรวมของแฟรนไชส์อย่างน่าสนใจ

เจอ 'Mister Sinister' บนจอแล้วแอบขนลุก — เขาเป็นตัวร้ายที่ไม่ใช่แค่ทุบตี แต่ฉลาดและเปลี่ยนเกมด้วยวิทยาศาสตร์ ความสามารถหลักของเขาในภาพรวมคือการจัดการยีน: การตัดต่อพันธุกรรม โคลนนิ่ง และการซ่อมแซมตัวเองที่ดูเหมือนจะไม่สิ้นสุด ฉันชอบมุมที่เขาไม่ใช่นักสู้หน้าเปลือย แต่เป็นคนดึงด้ายอยู่ข้างหลัง สร้างการทดลองที่ทำให้ฮีโร่ต้องตั้งคำถามทั้งตัวตนและจริยธรรมของตนเอง สิ่งนี้ทำให้เขามีบทบาทมากกว่าแค่เป็นบอสท้ายเรื่อง — เขาเป็นตัวยกระดับความขัดแย้งเชิงปรัชญาในจักรวาลนั้น การปรากฏของเขายังเปิดโอกาสให้ผู้สร้างสานต่อประเด็นเกี่ยวกับสิทธิของมิวแทนท์และผลพวงจากการพยายามควบคุมสายพันธุ์ต่าง ๆ ฉันรู้สึกว่าการใช้พลังทางพันธุกรรมแบบนี้ทำให้เรื่องมีสีสันใหม่ เพราะไม่ใช่แค่การต่อสู้ด้วยกำลัง แต่เป็นสงครามของข้อมูลและความเป็นมนุษย์ — บทบาทของเขาเลยนิ่งและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน

ตั้งแต่ได้เห็นการระเบิดของพลังและตัวละครหลากหลายเดินปะทะกันครั้งแรกบนจอใหญ่ ความคิดของฉันก็หมกมุ่นอยู่กับความเชื่อมโยงของจักรวาลนี้ว่าอะไรคือจุดศูนย์กลางจริงๆ สำหรับฉัน 'The Avengers' มักถูกมองเป็นหนังที่เชื่อมโยงจักรวาลมากที่สุดด้วยเหตุผลชัดเจน: หนังเรื่องนี้รวมเส้นเรื่องจากหนังเดี่ยวหลายเรื่องเข้าด้วยกันและสร้างจุดเปลี่ยนที่ตัวละครหลายคนต้องตอบสนองต่อไปในภายหลัง ฉากหลายฉากใน 'The Avengers' ไม่ได้เป็นแค่การโชว์พลังระหว่างฮีโร่ แต่ยังตั้งเงื่อนไขให้เหตุการณ์ต่อๆ มา เช่น การปรากฏของ Tesseract และโลคิที่เปิดประตูให้พล็อตเรื่องเกี่ยวกับอินฟินิตี้สโตนส์และการบุกรุกจากต่างมิติ หนังเรื่องนี้เปลี่ยนสถานะของ S.H.I.E.L.D. ให้กลายเป็นหน่วยงานที่มีบทบาทสำคัญและทำให้โลกในจักรวาลไม่ใช่แค่ฉากหลังอีกต่อไป เหตุการณ์ในมหานครนิวยอร์กกลายเป็น ‘เหตุการณ์สำคัญ’ ที่ตัวละครอื่นต้องอ้างอิงและรับผลกระทบ ทั้งในมิติทางอารมณ์และการเมือง ในมุมมองของคนดูที่โตมาเห็นภาพรวมของจักรวาล ฉันรู้สึกว่าผลลัพธ์ของการรวมทีมครั้งนั้นยังส่งเสียงก้องอยู่ในทุกมิติของ MCU — จากการตัดสินใจทางการเมือง ไปจนถึงความสัมพันธ์ส่วนตัวระหว่างฮีโร่ หลายฉากจากหนังเรื่องนี้ถูกอ้างถึงซ้ำในภาพยนตร์และซีรีส์อื่นๆ จึงไม่แปลกที่เมื่อพูดถึงความเชื่อมโยง เชื้อสายของเหตุการณ์และผลกระทบที่แพร่หลาย 'The Avengers' มักจะถูกยกขึ้นมาเป็นศูนย์กลางที่ทุกง่ามเรื่องต่อเนื่องสามารถย้อนกลับไปอธิบายได้ นี่คือหนังที่ไม่เพียงแค่รวมฮีโร่ แต่นำพาโลกทั้งใบของเรื่องราวไปข้างหน้า และนั่นสำหรับฉันเป็นเหตุผลหลักว่าทำไมมันจึงเชื่อมโยงกับจักรวาลมากที่สุด

พูดกันตรงๆ แฟรนไชส์ 'Venom' ตอนนี้มีหนังออกฉายสองภาคหลักแล้ว และมีภาคที่สามประกาศกำหนดการไว้ด้วย ฉันติดตามมาตั้งแต่ภาคแรก 'Venom' (2018) ซึ่งเป็นการเปิดตัวของเอ็ดดี้ บร็อกในเวอร์ชันของโซนี่ ตามมาด้วย 'Venom: Let There Be Carnage' (2021) ที่ขยายความสัมพันธ์ระหว่างเอ็ดดี้กับซิมไบโอตและตัวร้ายอย่างแครเนจ บทและโทนหนังยังคงอยู่ในพื้นที่ของโซนี่ที่เน้นความบันเทิงแบบแอ็กชัน-คอมเมดี้ มากกว่าจะผูกเข้ากับจักรวาลของมาร์เวลโดยตรง ฉากท้ายเครดิตของ 'Venom: Let There Be Carnage' เป็นจุดที่แฟนๆ พูดถึงกันมาก เพราะมีการวางเอ็ดดี้ลงในโลกที่ดูเหมือนจักรวาลสไปเดอร์-แมนของมาร์เวล ซึ่งทำให้เกิดการเก็งว่าจะมีการเชื่อมต่อแบบมัลติเวิร์สหรือการแลกตัวละครในอนาคต แต่อยากเน้นว่าในภาพรวมภาพยนตร์ชุดนี้ถูกผลิตโดยโซนี่เป็นหลัก และยังถือเป็นจักรวาลของโซนี่แม้จะมีการส่งสัญญาณว่ารอยต่อระหว่างจักรวาลสองฝั่งอาจเปิดได้ในบางโอกาส ฉันตื่นเต้นกับความเป็นไปได้ว่าจะได้เห็นการปะทะหรือการร่วมทีมกันระหว่างเวอร์ชันของโซนี่กับตัวละครจากจักรวาลของมาร์เวล ถึงตอนนี้ข้อมูลส่วนใหญ่เป็นการบอกใบ้และการเจรจาทางสิทธิ์ แต่ถ้าภาคต่ออย่าง 'Venom: The Last Dance' จัดการดี มันอาจเป็นจุดเชื่อมที่แฟนหลายคนรอคอย