로그인공유
บทที่ 1
최신 챕터
แต่งงานกับราชาแวมไพร์หลังเกิดใหม่ บทที่ 8
คำพูดของคลาร่าทำให้ทุกคนในห้องเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นถ้าคลาร่าทำตามคำแนะนำ เธอก็คงมีลูกหมาป่าที่เป็นปกติ แต่เธอโลภมากเกินไปความยุ่งเหยิงนี้ทำให้เผ่ามนุษย์หมาป่ากลายเป็นตัวตลกอีกครั้ง ข่าวลือแพร่สะพัดว่าแจ็กซ์เป็นหมัน และคู่ครองของเขาก็ไม่เพียงแค่นอกใจกับคนอื่น แต่ยังใช้ฝักเพิ่มพูนของเผ่าก็อบลินที่ต่ำต้อยเพื่อให้ตั้งครรภ์แจ็กซ์อยู่ในอารมณ์ที่ขุ่นมัว วันคืนของคลาร่าในเผ่ามนุษย์หมาป่าจะยิ่งน่าสังเวชมากขึ้นเท่านั้นหนึ่งเดือนต่อมา ในขณะที่ฉันกำลังเดินทางกลับบ้านหลังจากไปซื้อหนังสัตว์นุ่มๆ มาเตรียมไว้ให้พวกเจ้าตัวเล็ก ฉันก็เหลือบไปเห็นคลาร่ากำลังกอดตะกร้าใบหนึ่งแนบอกพลางเดินย่องเข้าไปในตรอกมืดๆ อย่างมีพิรุธฉันได้ยินมาว่าเธอคลั่งจากการถูกทรมาน ขโมยลูกหมาป่าของคนอื่นรอบๆ เผ่าฉันไม่ได้คิดอะไรมาก ฉันมุ่งหน้ากลับบ้านอย่างมีความสุขเพื่อไปดูลูกน้อยของฉันแต่ประตูห้องของฉันเปิดกว้าง ตู้อบว่างเปล่า—ทารกตัวน้อยทั้งสามหายไปแล้วด้วยความตื่นตระหนก ฉันจำผ้าสีเขียวบนตะกร้าของคลาร่าได้ มันดูเหมือนผ้าเช็ดหน้าผืนที่ฉันทิ้งไว้บนโต๊ะทำงานของฉันเลยฉันคว้ามีดสั้นเงินที่ธอร์นให้ไว้เพื่อป้องกันตัวแล้
แต่งงานกับราชาแวมไพร์หลังเกิดใหม่ บทที่ 7
เมื่อฉันตื่นขึ้น มีทารกตัวน้อยสามคนกำลังหลับอยู่ในตู้อบข้างๆ ฉัน ธอร์นกำลังเช็ดเหงื่อออกจากร่างกายฉันอย่างอ่อนโยนด้วยผ้าขนหนูร่างสูงโปร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาโน้มตัวอยู่เหนือฉัน ผมสีเข้มที่ดกดำร่วงลงมาปกคลุมดวงตาสีแดงเข้มที่สะกดจิต กรามที่คมชัดดูคมคายและเย้ายวนฉันกำลังจะอ้าปากพูด แต่แล้วก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังขึ้น มันคือเสียงของคลาร่า "ฉันทนไม่ไหวแล้ว! ฉันไม่อยากคลอดลูกหมาป่าพวกนี้แล้ว— ฆ่าฉันที ได้โปรด จบเรื่องนี้สักที!" "“คุณคลาร่า อดทนไว้ค่ะ! ใกล้จะเสร็จแล้ว”เสียงร้องของคลาร่าปะปนกับเสียงให้กำลังใจของหมอตำแยห้องคลอดของเราถูกคั่นด้วยกำแพงกั้น เธอยังคงเจ็บท้องคลอดอยู่“โรวีน่า มันเป็นเรื่องยากลำบากสำหรับคุณมากนะ”ธอร์นจูบหน้าผากฉัน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล ความรู้สึกผิด และความรักที่เอ่อล้น“ที่นี่เสียงดังเกินไปไหม? ผมควรจะพาคุณกับลูกๆ กลับบ้านไปพักผ่อนให้สบายดีไหม?”ในชีวิตที่แล้ว หลังจากฉันคลอดลูก แจ็กซ์มีแต่ดวงตาที่มองหาลูกหมาป่าเท่านั้นเขาเมินเฉยต่อความทุกข์ทรมานทั้งวันทั้งคืนของฉัน ผลักเด็กเข้าสู่อ้อมแขนฉันทันที บังคับให้ฉันให้นมแจ็กซ์ไม่สนใจร่างกายของ
แต่งงานกับราชาแวมไพร์หลังเกิดใหม่ บทที่ 6
ก่อนที่ฉันจะพูดอะไรได้มากกว่านี้ ธอร์นก็กระโดดลงจากเตียง สวมเสื้อผ้าแล้วรีบออกไปหาหมอไม่ถึงครึ่งชั่วโมง หมอก็อยู่ในห้องเขาตรวจร่างกายฉัน คิ้วขมวด ส่ายหัวแล้วพยักหน้าห้องเงียบสงัดราวกับความตาย ธอร์นมองฉันด้วยความกังวลเต็มใบหน้าจากนั้นหมอก็ยืนขึ้นและแสดงความยินดีกับเรา“ขอแสดงความยินดีครับท่านลอร์ดธอร์น คุณผู้หญิงตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว—ดูเหมือนว่าเจ้าตัวน้อยจะคลอดในอีกไม่กี่วัน!”เมื่อเรารู้ว่าฉันตั้งครรภ์ ธอร์นก็คอยตามดูแลฉัน ป้อนอาหารเสริม เขาไม่ยอมให้ฉันทำงานบ้านแม้แต่งานเดียวเขายังซื้อผลบุปผาจันทรามาให้ฉันกินเป็นพิเศษถึงสามผล ผลบุปผาจันทรามีค่ามหาศาล เป็นอาหารเสริมที่ดีที่สุดที่หญิงตั้งครรภ์ทุกคนใฝ่ฝันในชีวิตที่แล้ว แจ็กซ์ให้ฉันเพียงครึ่งผลเดียวตอนที่ฉันตั้งครรภ์ ตระกูลแวมไพร์ควรจะยากจนข้นแค้น—พวกเขาจะหาซื้อสามผลได้พร้อมกันได้อย่างไร?“คุณหาเงินจากไหนมาซื้อพวกนี้คะ? ตระกูลแวมไพร์ไม่—”ธอร์นนั่งข้างฉัน ยื่นผลบุปผาจันทราที่ล้างแล้วมาจ่อที่ริมฝีปากฉัน“โรวีน่า ใครบอกว่าแวมไพร์ยากจน? ดูห้องของเราสิ—ตั้งแต่พื้นจรดแจกัน ทุกอย่างล้วนมีราคาแพง”ห้องนั้นเรียบง่ายและสะอาด ฉ
แต่งงานกับราชาแวมไพร์หลังเกิดใหม่ บทที่ 5
คำพูดของแม่มดทำให้เกิดความโกลาหล“‘หนึ่งในนั้น’ หมายความว่าอะไร? ลูกหมาป่ามีพ่อหลายคนเหรอ?”“แต่มันดูเหมือนหมาป่าสีแดงบริสุทธิ์ แจ็กซ์เป็นหมาป่าสีขาวบริสุทธิ์นี่นา ใช่ไหม?”“ลูกสาวคนที่สองของตระกูลไวท์เล่นสกปรกจริงๆ ด้วยนิสัยป่าเถื่อนแบบนั้น เธอควรจะไปเป็นคู่ครองกับเอลฟ์”ธอร์นกำบังฉันไว้ในฝูงชนขณะที่เราดูการแสดง เมื่อได้ยินเสียงซุบซิบ ฉันแทบจะหัวเราะออกมาดังๆฉันเคยสงสัยมาตลอดว่าคลาร่าท้องเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร หากลูกหมาป่ามีพ่อหลายคน ก็สมเหตุสมผลแล้วด้วยความกระหายที่จะตั้งครรภ์อย่างรวดเร็ว คลาร่าจึงมีชู้หลายคนในเผ่ามนุษย์หมาป่าการผสมพันธุ์กับหลายคนในเวลาเดียวกันช่วยเพิ่มโอกาสของเธอได้มากมหาศาลแต่เธอคำนวณผิด—ยีนของหมาป่าสีแดงตัวหนึ่งเด่นกว่า เปิดเผยความลับของเธอฉลาดหรือโง่กันแน่? ถ้าเธอจะเสี่ยง ทำไมไม่เลือกหมาป่าสีขาวทั้งหมดแทนที่จะเอาสีแดงเข้ามาผสม?ใบหน้าของแจ็กซ์ดำคล้ำด้วยความโกรธ กำปั้นกำแน่น เส้นเลือดปูดโปนบนแขนที่หนาใหญ่ของเขา เขาคำรามใส่คนรับใช้“รวบรวมทุกคนในเผ่าที่มีรอยแดงที่มือมาเดี๋ยวนี้!”ไม่นาน ชายมนุษย์หมาป่าสี่คนก็ถูกลากเข้ามา—หมาป่าสีขาวสามตัวและหมาป่าส
แต่งงานกับราชาแวมไพร์หลังเกิดใหม่ บทที่ 4
“นี่คือลูกหมาป่าของฉันกับแจ็กซ์ ไม่ใช่เรื่องปกติหรือที่สีขนของหมาป่าจะกลายพันธุ์ได้?”คลาร่ายืนยันว่าลูกหมาป่าสีแดงตัวน้อยเป็นของแจ็กซ์ แต่เธอไม่รู้ว่าแจ็กซ์เป็นมนุษย์หมาป่าสีขาวบริสุทธิ์ และบรรพบุรุษของเขาก็ไม่เคยผลิตยีนสีแดงมาก่อนใบหน้าของแจ็กซ์ดำคล้ำด้วยความโกรธ ร่างกายที่ใหญ่โตเต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาแผ่รังสีแห่งความเดือดดาล“คลาร่า แกไปนอนกับใครถึงได้คลอดไอ้นี่ออกมาวะ! บอกมาซะ ไม่งั้นฉันจะฆ่าไอ้ลูกนอกคอกนี่ด้วยตัวเอง”ท่านพ่อรีบเข้ามาด้วยความตกใจ พยายามทำให้เขาสงบลง“แจ็กซ์ ใจเย็นๆ อาจจะมีความเข้าใจผิดกัน คลาร่ารักลูก—เธอคงไม่ทรยศลูกหรอก”คลาร่า เมื่อเห็นว่าท่านพ่ออยู่ข้างเธอ ก็อุ้มลูกหมาป่าขึ้นให้แจ็กซ์ดู เสียงของเธออ่อนโยนและเย้ายวน“ดูสิ ลูกหมาป่าของเราเหมือนนายเป๊ะเลย ดวงตาคู่นั้นเหมือนกันเด๊ะ”แจ็กซ์รับลูกหมาป่าสีแดงตัวน้อยมาด้วยสีหน้าเย็นชาลูกหมาป่าที่เงียบสงบในอ้อมแขนของคลาร่า ก็เริ่มร้องไห้โหยหวนทันทีที่เห็นหน้าแจ็กซ์เสียงที่น่าเวทนานั้นทำให้ฉันนึกถึงซีลที่ดิ้นรนอยู่ในกองไฟในชีวิตที่แล้วของฉันหน้าอกของฉันเจ็บปวดมากจนแทบจะหายใจไม่ออก คิ้วขมวดแน่นธอร์นสังเกต
แต่งงานกับราชาแวมไพร์หลังเกิดใหม่ บทที่ 3
เสียงที่เย็นชาและห่างเหินของธอร์นกระซิบข้างหูฉัน“คุณโรวีน่า ผมรู้ว่าคุณเลือกผมเพราะความจำเป็น แต่ผมสาบานเลยว่า ด้วยอำนาจของผม ผมจะไม่มีวันปล่อยให้คุณต้องทนทุกข์อีก”เมื่อได้ยินเขา ฉันก็หันไปตามสัญชาตญาณ แต่ก็เผลอชนเข้ากับหน้าอกของเขากลิ่นแปลกๆ ที่เย้ายวนชวนเคลิ้มเข้าจมูกฉันฉันเงยหน้ามองเขา พูดอย่างจริงจังทีละคำ“ธอร์น ฉันเลือกคุณด้วยความเต็มใจ และตั้งแต่นี้ไป เรียกฉันว่าโรวีน่า— ไม่ต้องเป็นทางการมากนักหรอกค่ะ”ฉันเห็นประกายบางอย่างที่ไม่ธรรมดาในดวงตาของเขา“ก็ได้ โรวีน่า”สามวันต่อมา งานแต่งงานก็จัดขึ้นตามแผนพิธีทั้งสองจัดขึ้นที่ห้องโถงใหญ่แห่งเดียวกันครั้งนี้งานแต่งงานของมนุษย์หมาป่าใหญ่โตกว่าชีวิตที่แล้วของฉัน พวกเขาเชิญแม่มดลับๆ มาอวยพรและสวดภาวนา เผ่าพันธุ์หลักทั้งหมดเข้าร่วมงานของพวกเขาฝั่งตระกูลแวมไพร์ของเราดูเงียบสงบเมื่อเทียบกัน ไม่มีแขกพิเศษใดๆ แต่แวมไพร์กลับตื่นเต้น การได้คู่ครองกับมนุษย์แท้ๆ หมายถึงโอกาสที่จะได้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์แห่งพันธมิตรหลังพิธี ฉันเดินชนคลาร่าแบบประจันหน้า เธอจงใจเอียงคออวดรอยกัดสดๆ และรอยจูบที่แจ็กซ์ทิ้งไว้บนผิวหนังของเธอ แดงก่ำและ
