หมอนข้าง การ์ตูน จากอนิเมะดังมีคอลเลกชันอะไรบ้าง

การเลือกหมอนข้างธีมการ์ตูนในงบ 500 บาทมีตัวเลือกน่าสนใจมากเลยนะ ล่าสุดเพิ่งเห็น 'Jujutsu Kaisen' หมอนรูปโกโจ ซาโตรุแบบนุ่มฟูที่ 450 บาทในเว็บขายของนักสะสม ส่วนใหญ่หมอนขนาด 40x40 ซม.จะอยู่ในราคานี้ ถ้าเป็นแฟน 'Demon Slayer' มีหมอนลายคามาโดะ ทันจิโร่แบบพิมพ์สกรีนสวยๆ ราคาประมาณ 490 บาท ที่สำคัญเป็นวัสดุไมโครไฟเบอร์ซักเครื่องได้ ส่วน 'One Piece' ก็มีหมอนรูปลูฟี่ยิ้มกว้างแบบ 3D นำเข้าจากจีนในราคา 499 บาท น่าเก็บทั้งนั้น

เวลาหาหมอนข้างดีๆ สักใบสำหรับแฟนอนิเมะแบบเรา 'Dakimakura' จากแบรนด์ 'A&J' นี่ถือเป็นตัวเลือกระดับพรีเมียมเลยนะ แข็งแรงทนทานแต่สัมผัสนุ่มลื่นอย่างน่าประหลาดใจ เนื้อผ้าแบบ 2WT (Two-Way Tricot) ไม่ยับง่าย แถมยังพิมพ์ลายการ์ตูนสีสันสดใสไม่ตกแม้นอนกอดมาหลายปี เคยซื้อลายตัวละครจาก 'Fate' series มานอนด้วยกว่า 2 ปี แม้จะซักบ่อยแต่สียังไม่ซีดจางเลย ส่วนขนาดมาตรฐาน 150x50cm ก็กำลังดี ไม่ใหญ่เกินไปจนเกะกะห้อง แต่ก็โอบกอดได้เต็มอ้อมกอด ยิ่งถ้าเลือกลายโปรดจากอนิเมะที่ชอบแล้วละก็ นอนคู่กันทุกคืนแบบไม่รู้สึกเหงาอีกต่อไป

โรงแรมการ์ตูนที่เน้นธีมอนิเมะมักจะหยิบเอาความฝันจากโลกสองมิติมาทำให้เป็นจริง! ที่ญี่ปุ่นมีโรงแรม 'Henn na Hotel' ในโตเกียวที่เคยจัดคอลแลบกับ 'Doraemon' โดยเปลี่ยนห้องพักให้เหมือนห้องของโนบิตะ มีเตียงรูปโดราเอมอนและของตกแต่งจากเรื่อง อีกที่ที่ฮิตไม่แพ้กันคือโรงแรมในอุซุที่จับมือกับ 'One Piece' สร้างห้องพักแบบเรือโจรสลัดพร้อมลวดลายจากทะเลแกรนด์ไลน์ แฟนๆ จะได้นอนในห้องที่ผนังเป็นแผนที่โลก ราวกับเป็นสมาชิกของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางเลยล่ะ ไอเดียโรงแรมแนวนี้ไม่ใช่แค่ญี่ปุ่นนะ โรงแรมในไต้หวันอย่าง 'Kadou Hotel' ก็เคยทำธีม 'Demon Slayer' แบบลิมิเต็ดอิดิชั่นด้วยห้องที่จำลองฉากในเรื่องได้อย่างแม่นยำ แค่เดินเข้าไปก็รู้สึกเหมือนอยู่ในโลกของนางิสะแล้ว

แค่คิดถึงเตียงอนิเมะก็ตื่นเต้นแล้ว! มีแบบที่โด่งดังสุดคงหนีไม่พ้นเตียงทรงเรือจาก 'One Piece' ที่นอนสบายแบบโจรสลัดแท้ หรือเตียงทรงโคโลเนียลสีชมพูของฮิวจ์จาก 'Fullmetal Alchemist' ที่ดูอบอุ่นจนอยากขโมยมาซักหลัง เตียงทรงฟูกนุ่มใน 'Spirited Away' ก็สะท้อนความเป็นญี่ปุ่นได้ดี มีทั้งเตียงโรงเรียนแบบเรียบง่ายใน 'Attack on Titan' ที่ดูเข้มขรึม หรือเตียงทรงโมเดิร์นใน 'Psycho-Pass' ที่ให้บรรยากาศฟิวเจอร์ริสติก แม้แต่เตียงเล็กๆ ใน 'My Neighbor Totoro' ยังน่ารักจนอยากกอด อนิเมะแต่ละเรื่องใส่ใจดีเทลเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้จริงๆ

ชีวิตนี้ขาดหมูการ์ตูนน่ารักๆไม่ได้เลยนะ! ถ้าพูดถึงตัวละครหมูในอนิเมะญี่ปุ่นที่ตราตรใจ 'Pochacco' จาก 'Sanrio' นี่คือราชาแห่งความนุ่มนิ่มเลยล่ะ ตัวลายจุดกับแก้มป่องๆทำเอาหลายคนคลั่งไคล้ แถมยังปรากฏในสินค้าต่างๆมากมาย อีกตัวที่ขาดไม่ได้คือ 'Tonkatsu' จาก 'Rilakkuma and Kaoru' หมูน้อยในชุดนักบินที่มาพร้อมบุคลิกขี้อายแต่ซื่อสัตย์ ฉากที่มันคอยดูแล Kaoru นี่น่ารักจนน้ำตาเล็ด ส่วน 'Buta' จาก 'Dragon Ball' ถึงจะหน้าตาไม่ค่อยน่ารัก แต่การแปลงร่างจากมนุษย์เป็นหมูด้วยพลังของ Bulma ก็เป็นโมเมนต์ตลกขบขันที่แฟนๆคุ้นเคยดี ความพิเศษของหมูการ์ตูนคือมันสื่อทั้งความนุ่มนิ่มและความตลกได้ในคราวเดียว ดู 'Piggu' ใน 'Minecraft: Story Mode' ก็สะท้อนให้เห็นว่าตัวละครหมูสามารถมีมิติเกินกว่าความน่ารักทั่วไป

เราเพิ่งเห็นคอลเลกชันฟิกเกอร์พิเศษของ 'One Piece' แล้วรู้สึกว่าต้องพูดถึง เพราะมันมีทั้งชิ้นที่ออกแบบตามมังงะต้นฉบับและชิ้นที่ทำเป็นเวอร์ชันพิเศษแบบดัดแปลงสีสัน ความจริงแล้วสิ่งที่ทำให้คอลเลกชันนี้น่าสนใจไม่ใช่แค่หน้าตา แต่เป็นการใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เช่นผ้าพันคอที่ใช้ผ้าริ้วสวยหรือฐานที่เป็นฉากเรือ 'Thousand Sunny' แบบมินิ ซึ่งสำหรับคนที่ชอบจัดโชว์มันเพิ่มมิติให้กับตู้โชว์ได้ดีมาก นอกจากนี้ยังมีเซ็ตจำกัดที่มาพร้อมสแตนดี้และโปสเตอร์ดิจิทัล ซึ่งสะดวกเวลาจะจัดมุมถ่ายรูป มุมมองส่วนตัว ผมมองว่าถ้าจะซื้อให้เลือกจากสองเกณฑ์คือชิ้นที่ชอบจริงๆ กับชิ้นที่มีความพิเศษเชิงการผลิต เช่น รีเทนิชั่นสูงหรือมีหมายเลขผลิตจำกัด เพราะอย่างหลังมักมีมูลค่าเพิ่ม แต่ก็ต้องเผื่อพื้นที่และงบไว้ด้วย ของแบบนี้เก็บแล้วมีความสุข แต่ก็อย่าลืมว่าเก็บมากไปอาจทำให้ลำบากเวลาย้ายบ้าน สรุปแล้วคอลเลกชันชุดนี้เหมาะกับทั้งคนเริ่มสะสมและคนที่อยากเพิ่มชิ้นเด่นให้ตู้โชว์ของตัวเอง

แฟนพันธุ์แท้ของสินค้า limited edition อย่างเราต้องบอกเลยว่าการตามหาหมอนข้างการ์ตูนแบบนี้สนุกเหมือนการล่าสมบัติ! เว็บไซต์อย่าง AmiAmi หรือ HobbyLink Japan มักมีสินค้าพิเศษจากอนิเมะดังๆ แบบสั่งล่วงหน้า ล่าสุดเพิ่งได้หมอน 'Jujutsu Kaisen' จาก pop-up store ที่สยามพารากอนมา แถมยังมีลายเซ็นจากสตาฟด้วยนะ ร้านค้าในงาน Comiket หรือ Anime Expo ก็มักมีของแบบนี้เหมือนกัน แต่ต้องเตรียมตัวไปต่อคิวตั้งแต่เช้ามืดเลยล่ะ

หลายครั้งที่บริษัทใหญ่ๆ ในญี่ปุ่นจะเป็นเจ้าของหรือตั้งคณะกรรมการผลิต (production committee) เพื่อถือสิทธิ์ตัวละครและมาสคอตจากอนิเมะ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมบางครั้งชื่อบริษัทที่ถือสิทธิ์อาจไม่ตรงกับสตูดิโอที่สร้างอนิเมะนั้น ๆ ผมมักจะอธิบายให้เพื่อนเข้าใจง่ายๆ ว่าเป็นเหมือนการรวมกลุ่มระหว่างสำนักพิมพ์ สตูดิโอ โปรดิวซ์ และบริษัทของเล่น เพื่อจัดการทั้งการผลิต การฉาย และการขายสินค้าอนิเมะ ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ 'Pokemon' ซึ่งสิทธิ์ด้านมาสคอตและสินค้ามักอยู่กับกลุ่มบริษัทที่เกี่ยวข้องอย่าง The Pokemon Company มากกว่าจะเป็นสตูดิโออะนิเมชั่นลำพัง ประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยคุยกับคนที่ทำสินค้าลิขสิทธิ์ คือถ้าต้องการทำมาสคอตเชิงพาณิชย์ จะต้องติดต่อแผนกลิขสิทธิ์ของบริษัทที่เป็นเจ้าของ IP โดยตรง ในกรณีของตัวละครคลาสสิก เช่น 'Astro Boy' งานลิขสิทธิ์มักดูแลโดย Tezuka Productions ส่วนตัวละครจากสตูดิโอภาพยนตร์อย่าง 'My Neighbor Totoro' ตัวละครจะถูกบริหารสิทธิ์โดยทีมของสตูดิโอเองหรือหน่วยงานที่สตูดิโอแต่งตั้ง ผมเลยมักจะแนะนำให้ดูเครดิตของผลงานและหน้าเว็บไซต์อย่างเป็นทางการเป็นจุดเริ่มต้น เพราะชื่อบริษัทที่เกี่ยวข้องมักแสดงชัดเจนและช่วยบอกได้ว่าใครเป็นฝ่ายจัดการลิขสิทธิ์

แฟนๆ ที่ตามหาร้านขายหมอนอนิเมะแท้ๆ แนะนำให้ลองดูที่ร้านค้าเฉพาะทางในย่านการค้าใหญ่ๆ ในญี่ปุ่นอย่างอะกิฮาบาระหรือนาโกย่าคัพ่อน ส่วนตัวเคยเจอหมอนลาย 'Demon Slayer' สุดน่ารักที่ร้าน Mandarake แถวๆ นั้นนี่แหละ พนักงานช่วยเลือกแบบละเอียดยิบ แถมยังมีบริการตรวจสอบของแท้ให้ด้วย สำหรับคนที่ไม่ได้มีแผนไปญี่ปุ่นในเร็วๆ นี้ ลองหาซื้อผ่านเว็บไซต์ตัวแทนจำหน่ายอย่าง AmiAmi หรือ HobbyLink Japan ก็สะดวกดี ของมาส่งถึงบ้านแบบปลอดภัย แม้ค่าส่งจะค่อนข้างสูงแต่รับรองว่าได้ของแท้แน่นอน อย่าลืมตรวจสอบรีวิวร้านก่อนสั่งทุกครั้งนะ

มีชุดอนิเมชั่นชุดหนึ่งที่ยังวนอยู่ในหัวฉันเสมอเมื่อคิดถึงการดัดแปลงนิยายสั้นเข้ามาเป็นการ์ตูน นั่นคือ 'Aoi Bungaku Series' — เป็นงานที่รวบรวมเรื่องสั้นและนวนิยายสั้นจากวรรณกรรมญี่ปุ่นชื่อดังมาทำเป็นตอนสั้น ๆ ที่มีสไตล์แตกต่างกันไป การ์ตูนชุดนี้แบ่งเป็นหลายอาร์คสั้น แต่ละอาร์คจับประเด็นหนัก ๆ เช่นความร้าวรานทางจิตใจและความโดดเดี่ยวของตัวละคร ส่งผลให้ฉันรู้สึกเหมือนได้อ่านทั้งฉบับนิยายในรูปแบบใหม่ การดัดแปลงที่เด่น ๆ ในชุดนี้ได้แก่ 'No Longer Human' ของโอซามุ ดะไซ ที่ถูกนำเสนอในมุมมองมืดและเน้นความคลื่นไหวภายใน, 'Kokoro' ของนัทสึเมะ โซเซกิ ซึ่งย้ำประเด็นเรื่องความผิดบาปทางใจและความห่างเหินระหว่างคนสองรุ่น, แล้วก็มีงานสั้นของอาคุตากาวะอย่าง 'The Spider's Thread' และ 'Hell Screen' ที่ถูกทำให้มีภาพที่เข้มข้นและสั้นกระชับพอให้รู้รสของต้นฉบับ การดูผลงานแบบนี้ทำให้ฉันมองเห็นวิธีที่ผู้สร้างใช้ภาษาภาพแทนคำบรรยายยาว ๆ ของนิยาย เหตุการณ์เพียงฉากสั้น ๆ ก็สามารถสื่อความซับซ้อนของตัวละครได้เต็มที่ สำหรับใครที่ชอบชิมรสวรรณกรรมคลาสสิกแบบรวบรัด การ์ตูนแนวนี้เป็นทางลัดที่ดีที่จะพาไปเจอโลกของนักเขียนชื่อดังในเวลาอันสั้น เหลือไว้แต่ความอยากกลับไปอ่านต้นฉบับซ้ำอีกครั้ง