สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันอินกับอีเหนาคือความเป็นตัวตนที่ไม่ถูกมัดติดอยู่กับบทบาทเดียว เขาเปลี่ยนจากคนที่ดูเหมือนจะเป็นเพียงเครื่องมือของเรื่อง กลายเป็นตัวละครที่มีเสียง มีแรงจูงใจ และบางครั้งก็ทำให้คนดูสับสนว่าควรเชียร์หรือไม่เชียร์ ฉะนั้นอีเหนาจึงทำหน้าที่เป็นโฟล์ลให้ตัวเอกและช่วยเร่งอารมณ์ของฉากสำคัญได้ดีมาก ยกตัวอย่างเช่นการที่ตัวละครหนึ่งใน 'The Lord of the Rings' กลายเป็นชนวนความสับสนทางอารมณ์ให้กับฮีโร่ ทำให้น้ำหนักของความตัดสินใจในฉากต่อมาเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ฉันชอบตรงที่เขาไม่ใช่ตัวละครแบบสวยหรูหรือชัดเจน แต่เป็นคนที่ทำให้เรื่องซับซ้อนขึ้นและน่าติดตามมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป
One night stand ที่ตามหากันแทบตาย สุดท้ายก็อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง...
"นี่! ปล่อยได้แล้ว"
“โอ๊ย... ไอ้บ้า ต้องการอะไรอีกฮะ ได้ไปทั้งตัวแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ”
ทรงโปรดเงยหน้าจากซอกคอขาวผ่อง นัยน์ตาเขาส่งประกายกรุ่นโกรธขณะที่สบดวงตาที่มีแววดื้อรั้นของคนในอ้อมกอด
“ผมบอกไปแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่วันไนท์กับคุณ”
เมื่อ One Night Stand ดันทำให้เกิดอีกหนึ่งชีวิต
การแต่งงานเพราะความจำเป็นจึงเกิดขึ้น
ข้อตกลงคือ ห้ามรัก ห้ามวุ่นวาย ห้ามหึงหวง ห้ามแสดงตัว
ห้ามให้คนอื่นรู้ว่าเราเป็นอะไรกัน
แต่ไหงกลายเป็นเขาที่จ้องจะละเมิดข้อตกลงนั้นตลอดเวลา