ไม่เคยคิดว่าโลกเล็กๆ ของ 'เขาใหญ่แฟนตาซี' จะอัดแน่นไปด้วยตัวละครที่หลากหลายขนาดนี้ — สำหรับฉันแล้วเรื่องนี้มีตัวละครหลักประมาณห้าคนที่โดดเด่นและมีบทบาทชัดเจนในโครงเรื่องหลัก ใช้คำว่า "หลัก" ในที่นี้หมายถึงตัวละครที่เรื่องจะหมุนไปรอบๆ การตัดสินใจหรือการเติบโตของพวกเขาแทบจะกำหนดทิศทางของพล็อตทั้งหมด
คนแรกคือ 'กวิน' —
ตัวละครเอกที่เป็นเสมือนประตูนำพาเราเข้าสู่ความลึกลับของเขาใหญ่ เขาเป็นคนธรรมดาที่ถูกดึงเข้ามาในเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ ลักษณะเด่นคือความอยากรู้อยากเห็นผสมกับความไม่
แน่ใจ ทำให้การเดินทางของเขาเป็นทั้งการสำรวจโลกภายนอกและการค้นหาตัวเอง คนที่สอง 'นะโม' เป็น
คู่หูที่ตรงกันข้ามกับกวิน — เธอสงบนิ่ง มีภูมิปัญญาเกี่ยวกับตำนานท้องถิ่นและมักเป็นคนเตือนสติหรือชี้ทางเมื่อกวินหลงทาง
คนที่สาม 'ปาริ' ทำหน้าที่เป็นแรงกระตุ้นทางอารมณ์ของกลุ่ม — เธอเป็นคนร้อนแรง กล้าพูด กล้าทำ ทำให้เรื่องมีความเข้มข้นมากขึ้นและผลักดันความขัดแย้งให้เกิดขึ้นจริงจัง คนที่สี่ 'หมอก' มีมิติซับซ้อนกว่า เป็นตัวละครที่เคยมีอดีตเจ็บปวดและมีความลับเกี่ยวพันกับ
ป่าลึกของเขาใหญ่ ความคลุมเครือของเขาทำให้ผืนเรื่องมีความตึงเครียดอย่างต่อเนื่อง สุดท้ายคนที่ห้า 'ยาม' หรือที่บางครั้งเรียกกันว่า 'นายพราน' — เขาเป็นตัวแทนของโลกความเป็นจริงที่เข้าใจป่าในระดับปฏิบัติ และมักจะเป็นคนเชื่อมต่อระหว่างชุมชนมนุษย์กับสิ่งลี้ลับ
สิ่งที่ชอบคือแต่ละตัวไม่ได้เป็นแค่คาแรกเตอร์แบบแบนๆ แต่มีจุดอ่อน จุดแข็ง และข้อขัดแย้งภายในของตัวเอง ทั้งห้าคนผลัดกันเป็นศูนย์กลางของฉากต่างๆ ทำให้โทนเรื่องเคลื่อนไหวไปมาเหมือนวงดนตรีที่มีโซโล่สลับกัน ในมุมมองฉันโครงสร้างแบบนี้มีความคล้ายคลึงกับความเป็นกลุ่มฮีโร่ในงานแฟนตาซีตะวันตกอย่าง 'The
lord of the rings' แต่กลับได้กลิ่นอายชุมชนท้องถิ่นและภูมิปัญญาชนบทมากกว่า นั่นทำให้การเผชิญหน้ากับสิ่งเหนือธรรมชาติในเรื่องนี้ไม่ใช่แค่การต่อสู้ แต่เป็นบทสนทนาข้ามเจนเนอเรชั่น ระหว่างคนกับป่า ซึ่งจบอย่างเปิดโอกาสให้ผู้อ่านได้คิดต่อมากกว่าจะให้คำตอบสำเร็จรูป