องค์ประกอบที่ชอบเป็นพิเศษคือการเล่นกับตำนานพื้นบ้านในบริบทร่วมสมัย มันทำให้ฉันนึกถึงฉากที่ทิ้งร่องรอยไว้เหมือนใน 'Nausicaa of the Valley of the Wind' เมื่อธรรมชาติมีเสียงพูด และที่ฉันหลงรักจริงๆ คือความสามารถของเรื่องที่จะทำให้ผู้อ่านโอบรับความไม่สมบูรณ์ของชีวิต ไม่ใช่เพียงยกย่องความสวยงามเท่านั้น ฉากหนึ่งที่ติดอยู่ในหัวคือการที่ตัวละครต้องตัดสินใจเลือกอยู่ในความลับเพื่อปกป้องคนอื่น ฉากนั้นไม่หวือหวาแต่หนักแน่น มันปลุกคำถามง่ายๆ แต่ลึกซึ้งว่าเราจะเลือกเก็บหรือจะเปิดเผย — แล้วชีวิตหลังการตัดสินใจจะเป็นอย่างไร นี่คือหนังสือที่จะคงอยู่ในความคิดฉันได้นานกว่าหนึ่งคืน
One night stand ที่ตามหากันแทบตาย สุดท้ายก็อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง...
"นี่! ปล่อยได้แล้ว"
“โอ๊ย... ไอ้บ้า ต้องการอะไรอีกฮะ ได้ไปทั้งตัวแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ”
ทรงโปรดเงยหน้าจากซอกคอขาวผ่อง นัยน์ตาเขาส่งประกายกรุ่นโกรธขณะที่สบดวงตาที่มีแววดื้อรั้นของคนในอ้อมกอด
“ผมบอกไปแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่วันไนท์กับคุณ”