นางฟ้า Novels & Stories

ฟ้าสังเกตเห็นสายตาที่จับจ้องมาของมินตราและขาม เธอจึงหันมายิ้มให้ทั้งสองคนอย่างเป็นมิตร “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อฟ้า เป็นเพื่อนเก่าของแม็กซ์ค่ะ” ฟ้าแนะนำตัวด้วยท่าทีสุภาพ

ประมุขแห่งพรรคบุปผาสวรรค์ หนึ่งในพรรคมารอันน่ายำเกรงและแข็งแกร่ง เจ้าของสมญา นางมารหมื่นบุปผาแห่งวังบุปผาสวรรค์ จอมยุทธทั่วแผ่นดินต้องการตัวนางมิใช่ด้วยรูปโฉมสคราญหากแต่เป็นเพราะชื่อเสียงร่ำลือถึงความอำมหิตจากการเข่นฆ่าผู้คนบริสุทธิ์มากมาย นางคือผู้ชั่วช้าในสายต าของคนภายนอกหากสำหรับหยางเซิงไต้ซือแล้ว ฟางซินคือเด็กสาวไร้เดียงสาผู้ซึ่งถูกหล่อหลอมมาด้วยความโหดร้าย

วสมองก็นึกถึงแต่เรื่องราวของ ‘แพรดาว’ NightNet : ศรีฟ้าชื่อเดิมคือจันทร์กระจ่าง เคยทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่ตระกูลอัครเวช เธอลาออกโดยให้เหตุผลว่าจะไปแต่งงาน แต่หลังจากลาออกได้ครึ่งปีก็เปลี่ยนชื่อและประจวบกับเกิดอุบัติเหตที่บ้านพักตากอากาศและคุณหนูดาริกาหายไปพร้อมกับคนสวนท ี่เป็นคนขับรถกอล์ฟในวันนั้น

ฟ้าครามหันมาบอกกับฟิโอน่าด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “พี่คราม มีน้องสาวด้วยเหรอคะ” “ครับ อายุไล่เลี่ยกับน่าเลย ชื่อฟ้าลันดา” ฟิโอน่าเงียบไปหลังได้ยินคำพูดนั้น ดวงตากลมหลุบลงอย่างเห็นได้ชัด ความรู้สึกอะไรบางอย่างกำลังแทรกซึมเข้ามาในใจ ความรู้สึกนี้อีกแล้ว…

พี่ชายเพียงคนเดียวของเธอ นับจากพ่อและแม่ของเธอเสียชีวิตเพราะเครื่องบินตกเมื่อหลายปีก่อนทำให้มีเพียงนพนิตย์คนเดียวเท่านั้นที่ดูแลเธอมาตลอด และนพนิตย์มักจะพูดเสมอว่าเธอเป็น ‘นางฟ้าน้อยๆ ที่พี่นพต้องดูแลปกป้อง’ ทำให้คู่หมั้นหนุ่มก็เลยเรียกเธอว่า ‘นางฟ้า’ ตามไปอีกคน แต่ ในยามนี้ไม่มีใครสักคนที่จะรู้ว่า หัวใจของนางฟ้ามันบอบช้ำแค่ไหน ดวงตาหวานฉายแววเศร้าแต่เพียงครู่เดียวก็กลับเปลี่ยนเป็นแย้มยิ้มเหมือนเดิมอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ในห้องซูเปอร์วีไอพียิ่งมีกลิ่นหอมในแบบโบราณ ให้คนรู้สึกสดชื่น ฉินอวิ๋นฟานเพิ่งนั่งก็มีนางฟ้าในชุดสีฟ้าอ่อนลอยมาเริงระบำราวกับผีวิญญาณ “เอ่อ...” ภาพนี้ทำเอาฉินอวิ๋นฟานมุมปากกระตุก สมกับที่เป็นสถานบันเทิง รู้ความจริง ๆ เพิ่งจะเข้ามาก็จัดสาวมาให้แล้ว

หนิงเอ๋อร์ ข้ารักเจ้านะ ชายหนุ่มทำได้เพียงร้องรำพันในใจด้วยความปวดร้าว เขาคือบัณฑิตหนุ่มรูปงาม นามว่าเสิ่นอี้ ตระกูลเสิ่นของเขาเป็นแม่ทัพมาหลายชั่วอายุคน ยามนี้บิดาของเขารั้งตำแหน่งแม่ทัพใหญ่เสิ่น และยังมียังบรรดาศักดิ์ท่านโหว ส่วนเขาเองก็เป็นทายาทเพียงผู้เ

ราชาโรฮันทอดพระเนตรมองออกไปนอกหน้าต่างพระราชวัง ทรงเห็นเงาทะมึนของอากาศยานขนาดใหญ่ที่เรียกว่า ‘ยานรบ’ ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง "เห็นกี่ครั้งก็ไม่ชินเสียที... ดีนะที่เราเป็นราชาที่อยู่ข้างเดียวกับนาง" ราชาโรฮันเปรยออกมา “พระองค์ทรงโชดดีแล้วที่มีหลานแบบนาง”

"ฟ้าดินเคลื่อน ปราณวิญญาณจงรวม น้ำที่อยู่ในกำไรสุญญตาจงออกมา" เสียงใสของหญิงสาวเป็นออกจากปากกำไรสูญญตาของนางกระตุกเพียงเล็กน้อยแต่ไร้สิ่งของออกมา นางเป็นเปล่งเสียงออกราวๆ 3-4 ครั้งก็ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น กำไรของนางกระตุกครั้งเดียวอีก 3-4 ครั้งต่อมาก็ไม่มีสิ ่งใด นางจึงถอดกำไรสีใสออกมามันก็จะเป็นสีเทาเงินนางจึงลงมือคว้านหากระบอกน้ำที่อยู่ข้างในสักพักใหญ่ๆนางก็ได้กระบอกน้ำออกมา และจิบน้ำไปหนึ่งอึก

นี่คือ ช่วงที่สอง ของการต่อสู้ที่แท้จริง สิงขรกระชับดาบในมือที่ยังสั่นระริกจากการปะทะ แววตาของเขาจ้องเขม็งไปยังร่างที่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างามของพระนางจันทราพิลาส บัดนี้นางไม่ได้เป็นเพียงหญิงบ้าที่กอดไข่ศิลาอีกต่อไป แต่นางคือ “ราชินีแห่งพระจันทร์เต็มดวง” ผู้ครองมนตราท ี่แข็งแกร่งที่สุดในเขตทะเลสาบชาด “เตรียมตัวให้ดี วายุ...” สิงขรกระซิบ “ของจริงเริ่มขึ้นแล้ว”