เพลงกีฬาไหนเป็นเพลงเชียร์ฟุตบอลที่คนไทยชอบ?

สะดุ้งทุกครั้งที่ได้ยินกลองเปิดงานกีฬาสี เพราะเสียงจังหวะแรกเป็นสัญญาณว่าพลังทั้งหมดจะพุ่งขึ้นมาในไม่กี่วินาทีต่อมา นี่คือรายการเพลงเชียร์และมาร์ชที่เห็นใช้จริงบ่อย ๆ ในสนาม — ทั้งเพลงสำหรับวงโยธวาทิต มาร์ชขบวนพาเหรด และเพลงสำหรับทีมเชียร์ที่ต้องการโซนพลังสั้น ๆ เอาไว้ชูเชียร์ให้เด่น เพลงมาร์ชคลาสสิกที่มักได้ยินบ่อยคือ 'Pomp and Circumstance' ซึ่งเหมาะกับช่วงเดินเรียงหน้าพาเหรดเพราะมีความยิ่งใหญ่และจังหวะเดินชัดเจน อีกชิ้นที่วงเดินขบวนหลายที่ชอบใช้คือ 'Colonel Bogey March' ส่วนถ้าต้องการจังหวะเร้า ๆ แบบชาตินิยมหรือต้องการให้คนดูปรบมือพร้อมกัน 'Radetzky March' ก็เป็นตัวเลือกที่ได้ผลเสมอ สนามกีฬาสีในยุคใหม่มักผสมผสานป๊อปและร็อกเข้ามาเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของนักกีฬาและผู้ชม เพลงที่เห็นใช้จริงในการเชียร์รวมถึง 'We Will Rock You' ของ Queen ซึ่งจังหวะเตะ-เตะ-ตบมือ เป็นอะไรที่ง่ายต่อการสอนคนจำนวนมากให้ร่วมจังหวะได้ทันที อีกเพลงที่แทบกลายเป็นสูตรตายตัวของการปั่นพลังคือ 'Eye of the Tiger' ที่มีบีตคม ๆ สะท้อนความท้าทายและการต่อสู้ สำหรับโทนฉลองชัยและตอนประกาศผล 'We Are the Champions' มักตามมาเป็นธรรมเนียม ในยุคหลังยังมีเพลงป๊อปที่วงเชียร์และดีเจนำมาทำเป็นมิกซ์เพื่อทำให้เชียร์สดทันสมัย เช่น 'Can't Stop the Feeling' หรือ 'Happy' ที่มีทำนองสดใส เหมาะกับการกระโดดและการเต้นตามจังหวะ นอกจากนี้ท่อนเบสของ 'Seven Nation Army' นิยมถูกยกขึ้นมาเป็นคอล-เชนท์ (chant) สั้น ๆ ให้คนดูร้องตามได้ง่าย วงโยธวาทิตและกองเชียร์ไทยมักดึงเอาเพลง K-pop และเพลงจากอนิเมะมาผสมเพื่อเพิ่มสีสัน — ตัวอย่างที่เห็นใช้จริงคือ 'Dynamite' หรือ 'Fire' ของ BTS สำหรับท่าเต้นที่ชัดเจนและจังหวะสูง ส่วนเพลงประกอบภาพยนตร์อย่าง 'Gonna Fly Now' (ธีมจาก 'Rocky') ใช้สำหรับฉากพลังชนิดชวนฮึด นอกจากนี้การประยุกต์แต่งเชียร์ด้วยท่อนฮุกสั้น ๆ จากเพลงฮิต เช่น นำท่อนร้องของ 'Bang Bang Bang' มาผสมกับจังหวะกลอง จะได้พลังอีกแบบ สำหรับการเรียบเรียงควรคำนึงถึงความยาวของแต่ละส่วน: มาร์ชสำหรับเดินขบวนกะไว้ราว 90–120 วินาที จังหวะประมาณ 110–120 BPM ส่วนเพลงเชียร์สั้น ๆ ที่จะเล่นซ้ำ ๆ อาจต้องอยู่ราว 30–60 วินาทีและมีคอร์สที่คนจำได้ง่าย เช่น การแบ่งเป็นคอล-เชนท์ (lead shout) แล้วตามด้วยฮุกที่คนดูร้องซ้ำได้ ส่วนเทคนิคเชิงปฏิบัติที่มักเห็นใช้ได้ผลจริงคือการทำเวอร์ชันที่เน้นเพียงท่อนฮุกหรือริฟฟ์หลักแล้วเพิ่มกลองสแนร์และเบสให้หนักขึ้น การใส่คอรัสสั้น ๆ ให้คนดูร้องตามง่าย ๆ (เช่น เรียกชื่อสีหรือเชียร์ทีมเป็นคำสั้น ๆ) ทำให้บรรยากาศอุ่นขึ้น และการใช้สัญลักษณ์จังหวะจากวงดุริยางค์อย่างเสียงฉาบหรือสแนร์แบบสั้น ๆ จะช่วยตัดช่วงให้เชียร์ดูมีไดนามิก เห็นใช้กันบ่อยในโรงเรียนและมหาวิทยาลัย ส่วนตัวรู้สึกว่าการได้ยินทั้งมาร์ชคลาสสิกผสมกับมิกซ์ป๊อปสมัยใหม่ทำให้สนามกีฬามีความหลากหลายและสนุกมากขึ้น เพลงพวกนี้ยังทำให้หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยิน

บนอัฒจันทร์ที่คนแน่น เสียงกลองกับเสียงร้องประสานกันได้เหมือนเวทมนตร์ ซึ่งเพลงที่สร้างบรรยากาศเชียร์ในสนามฟุตบอลต้องมีคุณสมบัติชัดเจนคือจังหวะเข้มข้น ง่ายต่อการร้องตาม และมีท่อนซ้ำที่คนส่วนใหญ่จำได้ทันที เพลงแนวมาร์ชหรือแอนเธมมักจะถูกใช้อย่างแพร่หลายเพราะทำนองกว้างและเรียบง่าย พวกเพลงอย่าง 'You'll Never Walk Alone' ถูกยกให้เป็นตัวอย่างคลาสสิกที่รวมคนทั้งสนามให้ร้องตามด้วยความเป็นหนึ่งเดียว ขณะเดียวกันท่อนจังหวะหนัก ๆ อย่างใน 'We Will Rock You' ก็เหมาะกับการปรบมือและตบพื้นร่วมกัน ทำให้บรรยากาศคึกคักขึ้นทันที ฉันมักรู้สึกว่าเพลงพวกนี้ไม่จำเป็นต้องซับซ้อน แต่ต้องมีพลังและจังหวะที่ทุกคนจับต้องได้ ทางด้านแนวเพลงหลากหลายรูปแบบก็มีบทบาท แตกต่างตามวัฒนธรรมและลักษณะแฟนบอล ตัวอย่างเช่นจังหวะซัลซาและบาตูคาดาของละตินอเมริกาทำให้เกิดการเคลื่อนไหวแบบหมู่คณะ ส่วนในยุโรปเหนือและอังกฤษ เทรซชีร์แชมเปญ (terrace chants) ที่ดัดแปลงทำนองจากเพลงป็อปหรือเพลงชาติจะกลายเป็นเพลงเชียร์ที่ร้องติดปากง่าย ๆ อีกแนวหนึ่งคืออิเล็กทรอนิกส์/EDM ที่ทำแผนเสียงของสเตเดียมให้ลุกเป็นไฟเมื่อขึ้นท่อนดรอป แต่อย่างไรก็ดี เพลงที่ดีสำหรับสนามมักมีคอร์ดง่ายๆ ทำนองที่กระชับ และท่อนฮุคลอยซ้ำ ๆ เช่นริฟฟ์ของ 'Seven Nation Army' ที่ถูกนำมาใช้เป็นท่อนเชียร์ทั่วโลก เพราะเพียงไม่กี่โน้ตก็สามารถเรียกฝูงชนให้ร้องตามได้ทันที การใช้งานของเพลงในแมตช์ควรวางแผนให้ตรงกับจังหวะของเกม พรีแมตช์เหมาะกับเพลงแอนเธมช้า ๆ เพื่อรวมพลังแฟนบอลและสร้างบรรยากาศศรัทธา ขณะที่เวลาคิกออฟหรือจังหวะสำคัญควรใช้เพลงที่เร้าใจขึ้นเพื่อกระตุ้นพลัง ส่วนการฉลองประตูนิยมใช้ท่อนสั้น ๆ ที่ติดหูและมีจังหวะชัด เช่นดนตรีสั้นๆ ตามด้วยเชียร์จังหวะตบมือหรือเซเว่นโน๊ตซ้ำ ๆ กลุ่มแฟนคลับควรออกแบบท่อนเชียร์สั้น ๆ ที่มีเนื้อหาคำง่าย ๆ เรียกชื่อสโมสรหรือผู้เล่น ทำให้คนทั่วไปจำและร้องได้เร็ว อีกองค์ประกอบสำคัญคือเครื่องเคาะจังหวะอย่างกลอง เปียโนบาส หรือแตรทองเหลืองที่ช่วยขยายเสียงให้ทั่วสนาม ฉันเคยชอบพฤติกรรมที่กลุ่มแฟนใช้เมโลดี้จากเพลงป็อปมาปรับจังหวะให้เป็นเชียร์ เพราะมันสร้างความคุ้นเคยและความสนุกทันที สุดท้ายแล้วสิ่งที่ทำให้เพลงเชียร์ยืนยาวไม่ใช่แค่ทำนองที่ดีเท่านั้น แต่เป็นการที่แฟนบอลร่วมกันทำให้เพลงนั้นมีความหมาย เพลงที่เรียบง่ายแต่ถูกใช้ในช่วงเวลาสำคัญของทีมจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของความทรงจำ เห็นคนทั้งสนามร้องพร้อมกันและเครื่องเสียงก้องกังวาน มันทำให้ฉันรู้สึกตื้นตันและมีพลังอย่างบอกไม่ถูก.

ลองนึกภาพฮิปโปตัวใหญ่เดินเข้ามาแถวหน้าพร้อมจังหวะกลองหนักๆ แล้วทุกคนตะโกนตามผมแบบเป็นคอรัส นั่นแหละเป็นทิศทางที่ผมชอบที่สุด: เน้นการเดิน-สเต็ปที่ชัดเจนและซีนการ์ดง่ายๆ เพื่อให้คนดูจับจังหวะได้ทันที ผมอยากให้ท่าเชียร์เริ่มจากการ 'เดินหนัก' สองก้าวแล้วปล่อยแขนกว้าง เป็นสัญลักษณ์ของฮิปโปที่ยืนกร้าง แล้วเปลี่ยนเป็นท่าเขย่งตัวเล็กน้อยเพื่อโชว์พลังตามบีต ต่อด้วยช่วงที่ฮิปโปชูหัวขึ้นและคนในแถวทำท่าโบกมือเป็นคลื่น ทำให้เกิดไดนามิกระหว่างความหนักและความนุ่มนวลในเพลง ท้ายสุดผมมักใส่ท่าเรียกคนดู เช่น ชูมือเรียงสลับกับการตบพื้นเป็นรอยคลื่น เพื่อให้มวลชนมีส่วนร่วม ท่าเหล่านี้เรียบง่ายพอสำหรับเด็กประถม แต่มีจังหวะและเว้นวรรคเพียงพอที่จะดูเท่บนสนาม และเมื่อฮิปโปโบกครั้งสุดท้าย เสียงเฮจะพีคอย่างที่หวังไว้

เทรนด์เพลงกีฬาปีล่าสุดในไทยมักจะสะท้อนช่วงเวลาของการแข่งขันใหญ่ ๆ มากกว่าจะเป็นเพลงที่เกิดขึ้นแบบสุ่ม เพราะเมื่อมีทัวร์นาเมนต์ระดับชาติหรือระดับภูมิภาค เช่น ฟุตบอลชิงแชมป์อาเซียน ซีเกมส์ หรือไทยลีก เพลงธีมและเพลงเชียร์ที่ทำร่วมกับศิลปินชื่อดังมักจะได้รับการผลักดันผ่านสื่อหลักและแพลตฟอร์มสตรีมมิง จนเกิดการพุ่งขึ้นในชาร์ตชั่วคราวได้บ่อย ๆ ในปีล่าสุดก็ไม่ต่างกัน: เพลงประเภทนี้มักเป็นงานคอลลาบอเรชันระหว่างศิลปินป็อป ฮิปฮอป หรือร็อกกับสมาคมกีฬา แบรนด์สปอร์ต หรือรายการถ่ายทอดสดการแข่งขัน ทำให้ตัวเพลงมีทั้งมิติของการตลาดและอารมณ์เชียร์ที่ตรงกับผู้ฟังกว้าง ๆ ในมุมของประเภทเพลงที่ขึ้นชาร์ต เราจะเห็นทั้งเพลงจังหวะกระตุ้นใจเนื้อหาเชียร์ทีมชาติ เพลงบัลลาดที่เน้นสร้างแรงฮึด และเพลงป็อปจังหวะสนุกที่กลายเป็นเพลงติดแท็กเชียร์ในโซเชียล โดยเพลงที่ได้รับความนิยมมักมีคีย์เวิร์ดอย่างคำว่า ‘ชนะ’ ‘รวมใจ’ ‘สู้’ หรือใช้ภาษาเชิงสัญลักษณ์ที่แฟนบอลและแฟนกีฬาเอาไปทำคอนเทนต์ได้ง่าย ตัวอย่างชื่อแนว ๆ ที่มักถูกใช้สื่อสาร เช่น 'เพลงเชียร์ชาติ' หรือ 'เพลงธีมทัวร์นาเมนต์' ซึ่งพวกนี้มักจะเห็นขึ้นชาร์ตชั่วคราวเต็ม ๆ ช่วงสัปดาห์ของการแข่งขันแล้วค่อย ๆ ลดลงเมื่อกิจกรรมจบ แหล่งที่ชัดเจนให้เช็กว่าเพลงกีฬาไหนขึ้นชาร์ตได้แก่แพลตฟอร์มสตรีมมิงยอดนิยมและชาร์ตรายสัปดาห์ของสถานีวิทยุหรือช่องทีวีดิจิทัลอย่าง JOOX, Spotify Thailand, YouTube Trending และ Apple Music ประเทศไทย เพราะหลายครั้งเพลงเชียร์หรือเพลงธีมจะมียอดวิวและสตรีมสูงสุดในช่วงสั้น ๆ นอกจากนี้แคมเปญการตลาดของแบรนด์หรือการนำเพลงไปใช้ในสปอตโฆษณาและไฮไลท์การแข่งขันก็เป็นตัวเร่งให้เพลงไต่อันดับได้เร็ว อย่างไรก็ตามเพลงบางเพลงแม้ไม่ได้อยู่ในชาร์ตหลักแต่กลับกลายเป็นมส์บนโซเชียลจนมีความนิยมไม่แพ้กัน ส่วนมุมมองส่วนตัว ผมชอบติดตามเพลงกีฬาเพราะมันให้ความรู้สึกรวมใจและมักมีพลังบวกที่เอาไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ เพลงบางท่อนที่เป็นท่อนเชียร์สั้น ๆ กลายเป็นสิ่งที่แฟน ๆ ร้องตามกันกลางสนามหรือใส่ในรีลสั้น ๆ บนโซเชียล ซึ่งทำให้เพลงนั้นมีชีวิตยาวกว่ารอบทัวร์นาเมนต์ แม้จะไม่สามารถชี้ชัดชื่อเพลงที่ขึ้นอันดับสุดท้ายของปีล่าสุดตรงนี้ได้ แต่ถ้ารู้สึกอยากตามชาร์ตจริง ๆ การเข้าไปดูชาร์ตประจำสัปดาห์ของแพลตฟอร์มหลักจะช่วยให้เห็นภาพชัดที่สุด และผมมักจะได้เพลงเชียร์ใหม่ ๆ ที่ฟังแล้วอยากลุกขึ้นสู้กลับบ้านเสมอ

เสียงเชียร์ 'ฮิปโป' ติดหูและมีกลิ่นอายของสนามโรงเรียนอย่างแรงกล้า ในความทรงจำของฉัน เพลงนี้ไม่ได้มาจากนักแต่งเพลงดังระดับชาติ แต่เป็นเพลงที่เติบโตมาจากชุมชนโรงเรียนมากกว่า หลายคนเล่าว่าเมโลดี้กับจังหวะของ 'ฮิปโป' ถูกประดิษฐ์ขึ้นจากการด้นสดของครูฝึกเชียร์หรือรุ่นพี่ที่อยากได้ท่อนที่ร้องง่าย เหมาะกับการตะโกนและต่อจังหวะด้วยการปรบมือและสเต็ปง่าย ๆ มีเรื่องเล่าว่าต้นแบบท่อนฮุคของเพลงอาจได้รับอิทธิพลจากเพลงเชียร์ต่างประเทศที่แต่งเมโลดี้สั้นจับใจ แล้วถูกปรับคำให้เข้ากับคำไทย กลายเป็นท่อนเรียบ ๆ ที่เด็ก ๆ สามารถจำได้เร็วที่สุด ความน่าสนใจคือผู้แต่งดั้งเดิมมักไม่ถูกจดบันทึกเป็นทางการ ดังนั้นเพลงจึงเป็นสมบัติร่วมที่เปลี่ยนแปลงตามโรงเรียน แต่จะเห็นได้ชัดว่าจุดประสงค์เดียวคือกระตุ้นพลังและสร้างเอกลักษณ์ให้ทีม ช่วงเวลาที่ได้ยินเสียงเชียร์นั้นจึงเป็นทั้งเสียงของการแข่งขันและความเป็นชุมชนในแบบที่ไม่ค่อยมีคนเขียนประวัติไว้

ในฐานะแฟนกีฬาสีที่ตามดูการแข่งขันมานาน ผมชอบจับจุดว่าทำไมบางเพลงถึงถูกเลือกมาใช้บ่อยๆ ในการประกวดเชียร์ลีดเดอร์: จังหวะต้องชัด กระชับ และมีช่วงให้ทีมได้โชว์พีคทั้งท่าเต้นและการยกคน เพลงคลาสสิกที่มักโผล่มาเสมอคือ 'We Will Rock You' ที่เพอร์เฟ็กต์สำหรับจังหวะสเตปหนักๆ กับเสียงปรบมือรวมของผู้ชม อีกเพลงที่แทบจะเป็นมาตรฐานคือ 'Eye of the Tiger' ซึ่งให้ความรู้สึกฮึกเหิมและเข้ากับคอนเซ็ปต์การต่อสู้ของกีฬาสีได้ดี นอกเหนือจากเพลงร็อกคลาสสิก ผมเห็นทีมหลายทีมเลือกเพลงป็อปหรือฟังก์ที่มีเบสเด่นและคอรัสติดหู เช่น 'Uptown Funk' ที่ทำให้การโชว์ดูสนุกสดใส หรือ 'Believer' ที่จังหวะหนักเหมาะกับการสลับระหว่างลีลาการเต้นกับสเต็ปกระโดด ส่วนเพลงจากวงดนตรีร่วมสมัยอย่าง 'The Final Countdown' ก็ยังคงถูกยืมมาใช้เมื่อต้องการบิวท์อารมณ์ก่อนพีคของโชว์ เทรนด์ใหม่ๆ ที่ผมชอบคือการเอาเพลงจาก K-pop และอนิเมะมาผสมเป็นเมดลีย์ เช่น การหยิบท่อนฮุคของ 'Dynamite' มารวมกับจังหวะหนักจากซาวด์แทร็กอนิเมะอย่าง 'Gurenge' หรือแม้แต่ 'Silhouette' เพื่อสร้างโมเมนต์ที่แฟนๆ รู้สึกคุ้นเคย แต่ทีมก็สามารถใส่ริเริ่มใหม่ๆ ได้ด้วยการเปลี่ยนบีตหรือแทรกเสียงเชียร์แบบสด ส่วนการเลือกเพลงไทยมักจะเป็นการดัดแปลงจังหวะให้ทันสมัย เพราะสำคัญคือพลังของทีมและการสื่อสารกับคนดู มากกว่าจะยึดติดกับเพลงที่เป็นกระแสเพียงอย่างเดียว — เพลงที่ทำให้ทุกคนพร้อมลุกขึ้นเชียร์ต่างหากที่เป็นหัวใจของการประกวด

เคยสงสัยไหมว่าเพลงเชียร์เพลงไหนที่ทำให้หัวใจเต้นตามจังหวะและคนทั้งสนามร้องตามได้พร้อมกัน? ผมชอบเพลงที่มีจังหวะชัดเจนและง่ายต่อการตบเท้า เช่น บีตชัด ๆ และท่อนฮุคที่ใคร ๆ ก็ร้องได้ทันที เพลงแบบนี้ทำหน้าที่เหมือนกลองนำจังหวะให้ฝูงชนรวมเป็นหนึ่งเดียว แค่ได้ยินท่อนเวิร์สซ้ำ ๆ สั้น ๆ ก็ทำให้คนที่ไม่รู้เนื้อร้องเต็มยังสามารถตบมือและส่งเสียงตามได้ เสียงสูงต่ำที่ไม่ซับซ้อนมีพลังมากกว่าทำนองซับซ้อนสำหรับการเชียร์ ผมมองว่าความเรียบง่ายคือหัวใจสำคัญ เพราะคนหลายพันคนต้องทำพร้อมกัน ดังนั้นท่อนที่มีคำซ้ำสั้น ๆ หรือการตะโกนสั้น ๆ ที่แทรกด้วยจังหวะกลอง จะช่วยเพิ่มพลังได้ เช่นเวลาที่ผู้เล่นทำประตู ท่อนแบบนี้มักกลายเป็นคอรัสที่ติดปากผู้ชมทุกคน เหมือนกับเพลงสากลบางเพลงที่เปลี่ยนเป็นแชมเปญในสนามอย่างรวดเร็ว ท้ายสุด ความกระตุ้นจากเครื่องดนตรีสด เช่น กลองชุด, แตร หรือแบนโจเล็ก ๆ ก็ทำให้บรรยากาศยิ่งขึ้น แม้แต่ฮิตสากลที่ถูกดัดเป็นแชมป์เชียร์ก็ให้ผลดี เมื่อผู้เล่นได้ยินเสียงเชียร์ที่มีพลังทันทีมันสร้างโมเมนตัมให้เกม เป้าหมายคือทำให้คนเดินออกจากสนามแล้วยังคงฮัมทำนองนั้นต่อไป นี่แหละความมหัศจรรย์ของเพลงเชียร์ที่ดี

เราเป็นคนที่เคยลงเชียร์และทำเพลงเชียร์ในงานกีฬาของโรงเรียน จึงมีความเห็นว่าประเภทเพลงที่ได้รับความนิยมมักแบ่งออกเป็นหลายกลุ่มใหญ่ ๆ และแต่ละกลุ่มให้บรรยากาศต่างกัน ทำให้กีฬาสีมีสีสันไม่เหมือนกัน เช่น เพลงมาร์ชหรือเพลงประจำโรงเรียนซึ่งใช้ตอนเปิดขบวน ให้ความรู้สึกเป็นระเบียบและภูมิฐาน เหมาะกับขบวนพาเหรดและการเดินนำธง อีกกลุ่มคือเพลงเชียร์ที่มีจังหวะหนัก ๆ กระชับ เหมาะกับท่อนตะโกนและการประสานเสียงระหว่างเชียร์ลีดเดอร์กับฝูงชน กลุ่มที่สามเป็นเพลงป็อปหรือร็อกสากลที่สร้างพลังอย่าง 'We Will Rock You' หรือ 'Eye of the Tiger' ซึ่งพอเอามารีมิกซ์หรือเพิ่มท่อนชักจูงให้คนร้องตามได้จะเปลี่ยนบรรยากาศให้คึกคักทันที ส่วนกลุ่มสุดท้ายคือเพลงฮิตจากวง K-pop หรือเพลงไทยจังหวะสนุกที่วัยรุ่นรู้จักกันดี ทำให้ทีมเชียร์สร้างท่าเต้นสั้น ๆ โชว์ได้ทันที เราสังเกตว่าทำไมบางเพลงถึงถูกหยิบมาใช้บ่อย เพราะคุณสมบัติของเพลงมีผลมาก เพลงที่จังหวะชัด กระชับ และมีท่อนซ้ำง่ายจะถูกเลือกก่อน เนื้อหาที่มีคำพูดสั้น ๆ กระตุ้นกำลังใจ เช่น ท่อนที่ตะโกนพร้อมกันได้ ทำให้คนรวมพลังได้เร็ว เพลงที่มีเบสหนักหรือจังหวะกลองชัด ๆ ก็ช่วยให้ฝูงชนอารมณ์ร่วม นอกจากนี้เพลงที่เป็นสากลหรือฮิตตลอดกาลยังได้เปรียบเพราะทุกคนรู้ท่อนฮุกแล้ว จึงไม่ต้องฝึกเยอะ ยกตัวอย่างเช่นเพลงฟังง่ายอย่าง 'We Are The Champions' ถูกใช้จบกิจกรรมเพื่อเฉลิมฉลอง ส่วนเพลง K-pop อย่าง 'Dynamite' หรือ 'Bang Bang Bang' ถูกเลือกเพราะมีพาร์ทเต้นสั้น ๆ ให้โชว์และกระตุ้นให้คนเข้าใจท่าได้เร็ว ในขณะเดียวกัน เพลงไทยจังหวะสนุกที่กำลังเป็นกระแสก็ถูกนำมาปรับให้เข้ากับสีประจำทีม เป็นวิธีผสมผสานความร่วมสมัยและอัตลักษณ์โรงเรียน เราอยากบอกว่าการจัดเพลงกีฬาสีไม่ได้ขึ้นกับความดังของเพลงเพียงอย่างเดียว แต่ต้องคำนึงถึงการเรียงพาร์ท การเว้นจังหวะให้เชียร์ และการออกแบบจังหวะตะโกนเล็ก ๆ ระหว่างท่อนดนตรี เพื่อให้คนทั้งโรงเรียนเข้าร่วมได้ง่าย บางทีมเอาเพลงสากลมาเล่นแบบมาร์ชโดยให้วงโยธวาทิตหรือวงดุริยางค์เรียบเรียงใหม่ กลายเป็นเสียงคุ้นหูแต่ทรงพลัง ในมุมของคนเคยอยู่ข้างสนาม สิ่งที่ทำให้จำได้เสมอคือพลังเสียงกองเชียร์และทำนองที่ติดหูมากกว่าตัวศิลปิน ถ้าเลือกเพลงที่ทำให้คนยืนขึ้นตะโกนพร้อมกันได้ งานกีฬาก็จะเต็มไปด้วยความทรงจำที่ดี นี่คือเหตุผลที่เราชอบดูแล้วก็ส่วนร่วมด้วยความสนุกทุกครั้ง

ยกมือเลยว่าเราเป็นคนที่ชอบเพลงพื้นบ้านผสมความสมัยใหม่ เวลาได้ยินจังหวะแคนหรือพิณผสมกับกีตาร์ไฟฟ้าในซาวด์แทร็กหนังอีสานแล้วใจพองโต เพลงที่คนไทยมักพูดถึงเมื่อนึกถึงซาวด์แทร็กอีสานคือ 'ผู้สาวขาเลาะ' ของลำไย ไหทองคำ — มันไม่ใช่แค่เพลงป็อปที่ติดหู แต่จังหวะเต้นแบบหมอลำซิ่งและท่อนฮุคที่ร้องตามง่ายทำให้ฉากงานบุญ งานฮาเฮ หรือฉากเต้นในหนังดูมีพลังขึ้นทันที ในฐานะแฟนหนัง ฉากที่ตัวละครปลดปล่อยตัวเองท่ามกลางแสงไฟแล้วเพลงนี้ดังขึ้น มันเติมอารมณ์แบบคนดูอยากร่วมเต้นและหัวเราะตามไปด้วย โดยส่วนตัวเราชอบการนำเสียงพื้นเมืองมาผสมกับการเรียบเรียงสมัยใหม่ ทำให้ทั้งคนรุ่นใหม่และรุ่นเก่าเชื่อมกันได้ เพลงแบบนี้ในหนังทำหน้าที่ได้ทั้งสร้างบรรยากาศและเป็นตัวแทนวัฒนธรรมท้องถิ่นที่คนทั่วประเทศจดจำได้ง่าย