ผมชอบโทนนิ่งที่เงียบ ๆ และอินติเมต เหมือนเพลงประกอบเกมเนื้อเรื่องเข้มข้นที่เน้นบทบาทตัวละครมากกว่าเอฟเฟกต์ตระการตา เสียงเปียโนเปล่า ๆ บางท่อนกับกีตาร์โปร่งลูบไล้ จัดวางสเปซให้มีความว่าง เพื่อให้ช่วงเวลาดีเทลของตัวละครได้หยุดและหายใจ นึกถึงบรรยากาศที่ 'The Last of Us' สร้างตอนที่ต้องการความใกล้ชิดและโศกของตัวละคร