คุณกับเลขาเกิดมาคู่กัน แล้วจะมาคุกเข่าในงานแต่งฉันทำไม?

คุณกับเลขาเกิดมาคู่กัน แล้วจะมาคุกเข่าในงานแต่งฉันทำไม?

作家:  ชุนกวงห่าว完了
言語: Thai
goodnovel4goodnovel
10
17 評価. 17 レビュー
550チャプター
49.8Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

CEO

นอกใจ

เสียใจ

【ตามง้อเมียแต่สายไปแล้ว+พระรองขึ้นครองที่】 รักกันมานานแปดปี “สืออวี๋” ที่เคยเป็นรักแรกในใจของ “เหลียงหยวนโจว” กลับกลายเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่เขาอยากสลัดทิ้งให้เร็วที่สุด พยายามนานถึงสามปี จนกระทั่งหมดสิ้นแม้เศษเสี้ยวความรู้สึกสุดท้าย สืออวี๋จึงตัดใจหันหลังเดินจากไป วันเลิกลา เหลียงหยวนโจวหัวเราะเยาะใส่เธอ “สืออวี๋ ผมจะรอดูวันที่คุณกลับมาขอคืนดีกับผม” แต่รอแล้วรออีก กลับเป็นข่าวงานหมั้นของสืออวี๋แทน! เขาโกรธจนแทบบ้า รีบโทรหาทันที “บ้าพอแล้วหรือยัง?” แต่ปลายสายมีเสียงทุ้มต่ำของผู้ชายอีกคนดังมา “ประธานเหลียง ว่าที่ภรรยาของผมกำลังอาบน้ำอยู่ ไม่สะดวกรับสายคุณ” เหลียงหยวนโจวหัวเราะเยาะ แล้วตัดสายไป คิดว่านี่เป็นเพียงกลยุทธ์เล่นตัวของสืออวี๋เท่านั้น จนกระทั่งในวันแต่งงานจริง เขาเห็นเธอสวมชุดเจ้าสาว อุ้มช่อดอกไม้ เดินไปหาผู้ชายอีกคน เหลียงหยวนโจวจึงเพิ่งตระหนักได้ว่า สืออวี๋ไม่เอาเขาแล้วจริงๆ เขาคลั่งจนวิ่งฝ่าเข้าไปตรงหน้าเธอ “อาอวี๋! ผมรู้ผิดแล้ว อย่าแต่งกับคนอื่นเลย ได้ไหม?” สืออวี๋เพียงยกชายกระโปรงเดินผ่านเขาไป “ประธานเหลียง คุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่าคุณกับเสินหลีต่างหากที่เกิดมาคู่กัน? แล้วจะมาคุกเข่าอะไรในงานแต่งของฉัน?”

もっと見る

第1話

บทที่1

"Oh God, Al..." Jovanka moaned as Altezza continued moving in and out with a rhythm he knew Jovanka loved. The woman held onto the dressing table while her lover moved faster. "Al..." Jovanka started going wild; she was almost reaching climax, and Altezza's movements became faster, as if he knew what she desired. And not long after...

"Arrggghh..." Altezza groaned simultaneously with the warm liquid coming out from him, contained by the rubbery wrapping that sometimes choked him.

Altezza removed the used condom and tossed it carelessly into the trash bin, while Jovanka had already put on her nightgown again. Altezza's body was still sweaty after their passionate lovemaking, but seeing Jovanka's appearance, he knew that the discussion he wanted to have would only reignite her anger.

"Mamma and Padre keep pushing me to get married. How long are we going to continue like this?" Altezza asked in frustration.

Jovanka approached Altezza, who was now lying on the bed, moved closer, and caressed Altezza's bare chest with a circular motion.

"I've told you I'm not ready to get married and certainly not ready to give you children, Darling," she whispered teasingly. "I still have a contract; appreciate my hard work," she said, showing a pleading expression.

"But until when?" Altezza held Jovanka's wrist and looked at her sharply. "Our relationship has been going on for five years. How much longer do I have to wait?"

Jovanka used her other hand to touch Altezza's face, caressing it in a seductive manner.

"At least another year. I promise," she whispered while gently touching Altezza's jaw and teasingly kissing the corner of his lips. "One more year, and I'll allow you to announce our marriage to the whole world. One more year, I, Jovanka Lawrence, will be your wife, the future mother of your children," she promised, wrapping her slender fingers around Altezza's neck and starting to seduce him, effectively diverting the conversation to passionate kisses, as usual when her lover hesitated to discuss unwanted matters.

*A Year Later*

"You made a promise, and I gave you the time you asked for, a whole year. Isn't that enough?" Altezza stood, leaning against the wall near the door of their room, dressed in a short-sleeved shirt and ankle-length denim pants.

Jovanka paused in her activities, her body half-turned to face Altezza. Once again, her face looked pleading. "I know, forgive me. But I can't refuse this one. Collaboration with a renowned director that I've dreamed of since my debut in the modeling world, and you know that." Jovanka pleaded with Altezza to grant her request.

If previously Altezza would give in and comply with her lover's request, not this time. Instead of agreeing, Altezza looked back at her with a challenging gaze. "So now, how long do I have to wait? Another year? Two years? Our relationship has lasted for six years. We've wasted a lot of time.

And if you forget, I'm not young anymore, Joe. And my parents won't stop demanding grandchildren. Remember, I'm their only child. They expect their lineage to continue while they're not getting any younger."

Jovanka sat in front of her dressing table, facing away from the mirror, looking at Altezza with her beautiful eyes that captivated him. "I know, I understand," she whispered. "But Al, please. Once again. I promise this is the last time." She pleaded with teary eyes.

Altezza approached, sitting on the edge of the bed, looking intensely at his lover. "I'm tired," he said, exhaling a long breath. "I love you. I've tolerated a lot of your dreams. We've been in a secret relationship as you wished, although what I wanted was to announce to the world that you, Jovanka Lawrence, are my girlfriend.

I've always supported you, allowed you to do whatever you want. I've never forced you to stop your career and become a housewife like a wife I've longed for all this time.

I've let you wander, become a model working across continents, although what I wanted was for you to always be there for me as I am for you. My request all along has been simple; I want you to bear a child for me. My descendant. A child who will welcome me with their warm smile when I return tired from work."

"I've tolerated a lot, Joe. Even when a year ago you asked for an extension because of a contract you couldn't terminate unilaterally—although I was willing to pay all the penalties—I still gave in. And now, without discussing it with me, you signed a new contract? Do you really think I'm at your disposal, huh?" He said with a harsh and cold tone.

Jovanka cried. In six years of being Altezza's girlfriend, this was the first time she cried because of him. And she cried not because she received violence from him but because she heard his cold voice. Yes, Altezza's cold voice sounded more painful than if he had shouted and scolded her.

Throughout their relationship, Altezza had never shown any rough attitude towards her. He never tried to control or be authoritative towards her. And that's what made Jovanka fall in love with the Italian-blooded man. Behind his tall and sturdy body, there hid a gentle demeanor that contrasted with his muscular frame.

Because of his kindness, Jovanka couldn't help but feel jealous. Many women out there tried to get his attention. Jovanka should have felt lucky because Altezza chose her. And the man never hesitated to say that he only loved her, Jovanka Lawrence. He even praised her when she was still nobody, just a lowly employee with big dreams.

Jovanka rose, walked closer, trying to reach her lover. Trying to persuade him, as she always did. But when her hand reached out to touch Altezza's jaw, he turned his face away. Altezza stood, bent down to align his eyes with his lover's eyes.

"My patience has been tested enough, Joe. If you still desire it, don't blame me if I choose a different path." Without kissing Jovanka's forehead as he usually did, the man left Jovanka standing there, her hands hanging weakly at her sides.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビューもっと

สมควร อุทัง
สมควร อุทัง
อยากดูจุดจบของผัวชั่วนข.ทรมานมันให้หนักๆหน่อย
2026-11-16 19:14:42
0
0
ChMkJ
ChMkJ
ดี แต่คาใจทั้งสร้อยเพชรไม่เห็นเอ่ยถึง ทั้งเรื่องพระเอกเจอนางเอกมาแล้ว ตอนไหนก็ไม่เฉลย งง
2026-07-12 22:23:37
0
0
Aoi-Mona P
Aoi-Mona P
อ่านต่อเถอะค่ะ สนุกดี
2026-05-28 23:46:17
0
1
Aoi-Mona P
Aoi-Mona P
สนุก เนื้อเรื่องกระชับ เดินไว real ดี
2026-05-28 23:44:43
2
0
Aoi-Mona P
Aoi-Mona P
เรื่องกระชับ ไม่เยิ่นเย้อ สนุกดี อิงชีวิตจริงๆของ ผู้ชายหลายคนในยุคปัจจุบัน ที่พอได้ดีร่ำรวยก็ลืมคนรักที่ร่วมฝ่าฟันกันมา พระเอกตัวจริง ทั้งหล่อรวยเก่งดี เห็นคุณค่านางเอก เป็นเพชรแท้ที่ต้องรีบเก็บ ค่ตฉลาดๆๆๆๆๆ เชียร์ให้อ่านนะคะ
2026-05-28 23:43:52
0
0
550 チャプター
บทที่1
“คุณหนูสือ คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าจะยกเลิกสถานที่จัดงานแต่งที่จองไว้ก่อนหน้านี้?”ปลายนิ้วของสืออวี๋ที่จับโทรศัพท์กำแน่นขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงของเธอราบเรียบไร้อารมณ์ “อืม แน่ใจ”“ค่ะ ดิฉันเข้าใจแล้วค่ะ จะดำเนินการยกเลิกให้คุณนะคะ”“ขอบคุณค่ะ”พอวางสาย สืออวี๋ก็ถอดแหวนหมั้นจากนิ้วนางข้างซ้าย วางลงบนโต๊ะ ลุกขึ้นลากกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องไป……ครึ่งเดือนก่อนยามเย็น สืออวี๋เพิ่งว่าความเสร็จ เดินออกจากศาล สิ่งแรกที่เธอทำก็คือเปิดมือถือขึ้นมาเธอเปิดไลน์ขึ้นมา ช่องแชทที่ปักหมุดไว้เต็มไปด้วยข้อความนับสิบข้อความที่เธอส่งออกไป แต่อีกฝ่ายไม่ตอบกลับสักข้อความเลยตั้งแต่เดือนก่อน หลังจากที่ทั้งสองทะเลาะกันเรื่องการ์ดแต่งงาน วันถัดมาเหลียงหยวนโจวก็ออกเดินทางไปต่างประเทศแล้ว และตลอดทั้งเดือน ไม่ว่าเธอจะส่งข้อความไปง้อขอคืนดีสักกี่ครั้ง เขาก็ทำเป็นมองไม่เห็นในความสัมพันธ์นี้ สืออวี๋ยอมลดตัวลงจนต่ำที่สุดแล้ว แต่กลับไม่อาจแลกมาได้ซึ่งการหันกลับคืนใจของเหลียงหยวนโจวเลยเพื่อนสนิท “ซ่งจื่ออิน” เห็นแล้วทนไม่ไหว มักเหน็บแนมว่า เธอว่าความคดีหย่าร้างมานับไม่ถ้วน เจอผู้ชายเลว ๆ มาก็มาก แต่กลับพาตั
続きを読む
บทที่2
เหลียงหยวนโจวหัวเราะอย่างได้ใจ “คราวหน้าผมจะระวังกว่านี้ เดี๋ยวไปซื้อยาให้คุณ”เสียงของผู้ชายค่อยๆ จางหายไป สืออวี๋ก้มมองลิปสติกที่หักครึ่งในมือ ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ทิ้งลิปสติกที่หักลงในถังขยะ สืออวี๋เปิดชั้นที่สองของกล่องเครื่องประดับ แต่พบว่ามีเพียงไม่กี่ชิ้นก่อนหน้านี้ในนั้นเต็มไปด้วยเครื่องประดับที่เหลียงหยวนโจวส่งให้ ไม่ต่ำกว่าร้อยชิ้น ตั้งแต่เหลียงหยวนโจวนอกใจ หลังจากผิดหวังต่อเขาหนึ่งครั้ง เธอก็จะเอาทิ้งหนึ่งชิ้นช่วงแรกทิ้งช้ามาก แต่หลังๆกลับทิ้งเร็วขึ้น ตอนนี้ก็เกือบหมดแล้วเหมือนกับความรักที่เธอมีต่อเหลียงหยวนโจว จากที่เคยเต็มล้นเหมือนคลื่นทะเล มาจนถึงตอนนี้ที่หมดกำลังใจและสิ้นหวัง ดูเหมือนกำลังจะจางหายไปจนหมดสิ้นแล้ว สืออวี๋หยิบสร้อยคอทองเส้นเล็กขึ้นมา นี่คือของขวัญวันครบรอบสามปีที่เหลียงหยวนโจวส่งให้จี้สร้อยเป็นรูปอุ้งเท้าแมว ตอนนั้นสืออวี๋อยากเลี้ยงแมวตัวหนึ่งมาก มักดูคลิปแมวจากบนออนไลน์ตอนได้รับสร้อยนี้ เธอตื่นเต้นมาก หมุนเล่นจี้รูปแมวไม่หยุดทั้งคู่เคยวางแผนว่าจบการศึกษาแล้วจะเช่าบ้านด้วยกันและรับแมวตัวหนึ่งมาเลี้ยง แม้แต่ชื่อก็ตั้งเสร็จแล้ว เรียกว่า“โจว
続きを読む
บทที่3
สังเกตเห็นถึงสาายตาของเธอ เสินหลีรีบยกมือปิดกำไลทองที่ข้อมือ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตกใจ ร่างกายย่อท่าทีพยายามหลบไปชิดเหลียงหยวนโจเหลียงหยวนโจดึงเธอมายืนหลังตัวเอง จ้องมองสืออวี๋ด้วยท่าทีที่สูงส่ง “คุณจ้องเสินหลีทำไม?”ขอบตาของสืออวี๋แดงเล็กน้อย “เหลียงหยวนโจว ทำไมคุณถึงให้กำไลทองแบบเดียวกันกับเสินหลี? คุณเคยบอกแล้วว่านั่นเป็นของฉันคนเดียว”“เสินหลีเคยเห็นคุณใส่ บอกว่าชอบมาก ผมก็คงเอาของคุณไปส่งให้เธอไม่ได้สินะ? อีกอย่างมันก็แค่กำไลอันเดียว คุณกลายเป็นคนใจแคบแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”ระหว่างคิ้วของเหลียงหยวนโจเต็มไปด้วยความเหลือทน เหมือนกำลังพูดเรื่องเล็กน้อยไร้สาระเรื่องหนึ่งดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “แต่อดีตตอนคุณให้ฉัน เคยบอกว่า……”ยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกเหลียงหยวนโจขมวดคิ้วขัดจังหวะ “สืออวี๋ อยู่กับอดีตตลอด มันมีความหมายนักเหรอ? คุณเองก็บอกแล้วนี่นะว่ามันคืออดีต”เขาไม่ชอบที่สุดก็คือสืออวี๋ชอบพูดถึงเรื่องอดีต เพราะมันจะทำให้เขานึกถึงความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าในช่วงเริ่มต้นธุรกิจ และช่วงเวลาที่มืดมนในตอนนั้นของตนเองสืออวี๋เป็นคนที่อยู่ข้างเขาในตอนนั้น รู้ทุกความ
続きを読む
บทที่4
เหลียงหยวนโจวยิ้มมองเธอ สายตาเต็มไปด้วยความชื่นชม “สวยมาก แถมยังเหมาะกับคุณมากด้วย”ทั้งสองสบตากันกลางอากาศ แววตาที่มองอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความรักที่ไม่ปิดบังเลยทั้งที่เธอกับเหลียงหยวนโจเป็นคนลองชุดแต่งงาน แต่พอมีเสินหลีอยู่ข้าง ๆ เธอกลับเหมือนมือที่สามคนหนึ่งสืออวี๋กำกระโปรงแน่น สายใยแห่งเหตุผลในหัวเหมือนถูกดีดขาด ดัง “เพี้ยะ” ในทันทีเธอยกชายกระโปรงขึ้น ค่อยๆเดินตรงไปหาเสินหลีเสินหลีเห็นสืออวี๋เดินมา รอยยิ้มที่มุมปากยิ่งลึกขึ้น “คุณหนูสือ ชุดแต่งงานของคุณสวยมากเลยจริงๆ ฉันเห็นชุดแต่งงาน จู่ๆก็อยากลองใส่ดู คุณคงไม่ถือสามั้งคะ?”“เพี้ยะ!”สืออวี๋ยกมือขึ้นตบเธอโดยตรง ก่อนจะพูดชัดถ้อยชัดคำ “ตอนนี้คุณน่าจะรู้แล้วว่า ฉันถือสาหรือไม่”สีหน้าของเหลียงหยวนโจวเปลี่ยนไปทันที “สืออวี๋ นี่คุณทำบ้าอะไรของคุณ?!”เขารีบก้าวเข้ามาผลักสืออวี๋ออกไป แล้วยกคางของเสินหลีขึ้นตรวจดูว่าหน้าของเธอบาดเจ็บหรือไม่กระโปรงชุดแต่งงานพองใหญ่ ประกอบกับรองเท้าส้นสูงแปดเก้าซม. ทำให้สืออวี๋ที่ถูกเหลียงหยวนโจวผลักขาพลิกและล้มลงไปกับพื้นทันทีแม้ความเจ็บปวดที่ข้อเท้าจะรุนแรงแทบขาดใจ แต่กลับเทียบกับความเจ็บลึกใ
続きを読む
บทที่5
เมื่อซ่งจื่ออินก้าวเข้าไปในร้านชุดแต่งงาน สืออวี๋กำลังนั่งอยู่บนโซฟาในร้าน พลางเปิดสมุดชุดแต่งงานดูอยู่ หน้าด้านข้างเงียบสงบและสง่างามมองดูรอบๆก็ไม่เห็นเหลียงหยวนโจว เธอขมวดคิ้วแล้วก้าวไปด้านหน้า “เหลียงหยวนโจวอยู่ไหน?”“ไปแล้ว”เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของซ่งจื่ออินเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “เขาทิ้งแกไว้ตรงนี้แบบนี้เหรอ?”สืออวี๋ก้มหน้าลง นิ้วลูบไล้อัลบั้มชุดแต่งงานโดยไม่พูดอะไรเห็นท่าทางของเธอ ซ่งจื่ออินก็ทั้งโกรธและสงสาร จึงเปลี่ยนเรื่องพูด “ลองชุดแต่งงานได้ยังไงบ้าง?”“ฉันพอใจมาก แถมยังถ่ายรูปไว้ด้วย”“ฉันดูหน่อยสิ”ทันทีที่เห็นรูป ซ่งจื่ออินถึงกับประทับใจในความงดงามทันที “สวยจังเลย! แถมยังเหมาะกับแกมากด้วย รอฉันแต่งงาน แกก็ออกแบบชุดแต่งงานให้ฉันชุดหนึ่งสิ!”สืออวี๋ยิ้มมุมปากเล็กน้อย “โอเค”“โอ้โห!”ซ่งจื่ออินขยายรูปดูอย่างชื่นชมไปด้วย พร้อมพูดว่า “เหลียงหยวนโจวผู้ชายเลวคนนั้นมันช่างโชคดีจริงๆเลยนะ ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเขาทำบุญอะไรมา ถึงได้แต่งงานกับภรรยาที่สวยขนาดนี้!”รอยยิ้มบนมุมปากของสืออวี๋ขมขื่น ที่จริงแล้วเขาก็ไม่ได้อยากแต่ง เธอเป็นฝ่ายยืนยันอยากแต่งเองสังเกตเห็นว่
続きを読む
บทที่6
ตอนแรกเธอเองก็ไม่อยากสนใจเสินหลีไอ้ดอกบัวสีขาว[1]นี้หรอก แต่เมื่อครู่นี้เธอนั่งอยู่ด้านหลังพวกเขา ได้ยินเสินหลีพูดโอ้อวดกับเพื่อนว่าวันที่เหลียงหยวนโจวกับสืออวี๋ลองชุดแต่งงานนั้นได้พาเธอไปด้วย ไม่เพียงแค่ให้เธอไปแถมยังให้เธอลองชุดแต่งงานด้วย แต่ยังผลักสืออวี๋เพื่อเธออีกด้วยพอนึกถึงความเงียบและข้อเท้าที่บวมแดงของสืออวี๋ในวันนั้น ซ่งจื่ออินยังจะไม่เข้าใจสักที่ไหนกันเธอไม่ได้มีความอดทนเหมือนสืออวี๋ แค่ตบเสินหลีสองทีก็ยังถือว่าเบาไปสีหน้าของเหลียงหยวนโจวมืดครึ้ม “นี่เป็นเรื่องระหว่างผมกับสืออวี๋ คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”ในขณะที่พูด สายตาที่เย็นชาของเขาก็จ้องยังสืออวี๋ที่เพิ่งเดินมายืนอยู่ข้างซ่งจื่ออิน ในดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจที่ไม่ปิดบังเลยแม้แต่นิด“ผมคิดว่าให้เวลาคุณหลายวัน คุณจะใจเย็นลงได้ คิดไม่ถึงว่าคุณจะยุยงซ่งจื่ออินให้มาหาเรื่องเสินหลี”สืออวี๋หน้าซีด “คุณคิดว่าฉันตั้งใจบอกเรื่องในร้านชุดแต่งงานวันนั้นให้จื่ออินงั้นเหรอ?”“ไม่อย่างนั้นล่ะ? ไม่อย่างงั้นซ่งจื่ออินจะรู้ได้อย่างไร? ผู้หญิงร้ายกาจอย่างคุณ ไม่แปลกใจเลยที่ถูกตระกูลสือขับไล่ออกมา สิ่งที่ผมเสียใจที่สุด ก็คือเคย
続きを読む
บทที่7
เที่ยงคืน สืออวี๋ถูกเสียงเปิดประตูทำให้ตื่นเธอเหลือบมองนาฬิกาปลุกบนหัวเตียง 02:16 น.เหลียงหยวนโจวขยับตัวเบามาก ราวกับกลัวจะทำให้เธอตื่นแต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ ตั้งแต่ที่รู้ว่าเขานอกใจ การนอนของสืออวี๋ก็เริ่มแย่ลง เพียงแค่มีเสียงนิดเดียวก็ทำให้เธอตื่นทันทีทว่าในเมื่อใจเขาไม่อยู่ที่เธอนายแล้ว จะไปสังเกตถึงเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ได้อย่างไรตอนนี้เธอก็ไม่อยากคุยกับเขาพอดี จึงเลือกหลับตาแกล้งทำเป็นหลับเหลียงหยวนโจวเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบชุดนอนเข้าไปอาบน้ำในห้องอาบน้ำมีเสียงน้ำไหลดังแผ่ว ๆ ไม่นานนักเสียงนั้นก็เงียบลงประตูห้องอาบน้ำถูกเปิดออก เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาแล้วหยุดที่ข้างเตียงแม้จะหันหลังให้เหลียงหยวนโจว แต่สืออวี๋ก็รับรู้ได้ว่า เขาเปิดผ้าห่มด้านเขาแล้วเอนตัวลงนอนทันทีที่เตียงอีกฝั่งยุบลง ความมืดในห้องก็กลับมาเงียบสนิท จนได้ยินแม้กระทั่งลมหายใจของกันและกันสืออวี๋นอนไม่หลับอีก จึงนับแกะในใจแทนเมื่อก่อนตอนนอนไม่หลับ เหลียงหยวนโจวมักจะเล่านิทานกล่อมเธอนอน บางครั้งก็เล่าถึงอนาคตให้เธอฟังบอกว่าเมื่อธุรกิจประสบความสำเร็จแล้ว จะซื้อบ้านที่มีหน้าต่างกระจกสูงใหญ่ให้เธอ บอกว่
続きを読む
บทที่8
ตอนนี้พอภาพเขากับเสิ่นหลีปรากฏออกมา เสิ่นหลีจึงชิงตำแหน่งแฟนตัวจริงของสืออวี๋ไปโดยปริยายถ้าเป็นก่อนหน้านี้ เธอคงโทรไปซักถามเหลียงหยวนโจว ให้เขารีบชี้แจงให้ชัดเจนทันทีแต่ตอนนี้ เธออยาดูว่า ถ้าเธอไม่ร้องไห้ไม่โวยวายอะไรเลย เหลียงหยวนโจวจะทำอย่างไรจะปล่อยให้เรื่องดำเนินไปตามนั้น หรือออกมาชี้แจงเองวางมือถือลงอย่างไม่แยแส สืออวี๋ก็ทำงานต่อตอนแรกคิดว่าวันนี้คงใจไม่อยู่กับงาน แต่กลับไม่เพียงแค่ไม่ได้รับผลกระทบจากเรื่องนี้ แถมยังทำงานเกินเป้าหมายอีกด้วยตอนใกล้เลิกงาน สืออวี๋เปิดทวิตเตอร์ขึ้นมาหัวข้อร้อนแรงเช้าวันนี้หายไปหมดแล้ว และไม่ว่าจะเป็นทวิตเตอร์ของเหลียงหยวนโจวหรือจะเป็นทวิตเตอร์ทางการของเทคโนโลยีเหยวฮ่างเอง ก็ไม่มีคำชี้แจงที่เกี่ยวข้องใดๆเลยเขาคงรู้ดีว่า การไม่ชี้แจงหมายก็ถึงการยอมรับยิ่งไปกว่านั้น เรื่องที่เธอกับเหลียงหยวนโจวคบกันนั้น แม้ไม่ได้ประกาศให้โลกทราบ แต่ก็มีคนบางกลุ่มที่รู้อยู่แล้วตอนนี้ไม่ชี้แจง ก็เหมือนเป็นการวางระเบิดให้กับบริษัทของเขาล่วงหน้าพอระเบิดขึ้นมา แน่นอนว่าก็จะส่งผลต่อภาพลักษณ์ในบริษัทของเขาแต่เพื่อเสินหลี เขาไม่แม้แต่จะสนใจถึงผลลัพธ์ที่จ
続きを読む
บทที่9
เพราะความโกรธ หน้าอกของเซี่ยงชินเฟินขึ้นลงไม่หยุด สายตาที่มองเหลียงหยวนโจวก็เต็มไปด้วยความผิดหวังหน้าของเหลียงหยวนโจวมีรอยแดงของฝ่ามือ มองดูเซี่ยงชินเฟินแล้วพูดว่า “แม่พูดถูก ดังนั้นผมถึงรู้สึกโชคดีที่ไม่ได้เจอเธอในตอนที่ผมยังจนอยู่ เธอไม่ต้องลำบากกับผม”ทันทีที่คำพูดนั้นออกมา มือของสืออวี๋ก็กำแน่นทันที ความเจ็บปวดราวคลื่นซัดจากหัวใจไปทั่วร่างกายทุกคำพูดที่เขาเคยพูดทำร้ายเธอมาก่อนนี้ ไม่สามารถเทียบกับความร้ายแรงของคำพูดนี้ได้เลยเขาสงสารเสินหลี กลับเสินหลีต้องลำบากกับเขาแล้วหลายปีที่เธอทนลำบากอยู่กับเขามันคืออะไร?สืออวี๋เอ๋ยสืออวี๋ ผู้ชายคนนี้ทำร้ายเธออย่างไม่ใยดีแบบนี้ เธอยังไม่ยอมตื่นหรือไง?เซี่ยงชินเฟินหันมองสืออวี๋ เห็นเธอหน้าซีด สายตาเปล่งประกายความเป็นห่วง“สืออวี๋ เขาพูดเพราะโกรธเอง หนูอย่าใส่ใจไปเลยนะ ป้าเซี่ยงช่วยหนูสั่งสอนเขา……”“ป้าเซี่ยง”สืออวี๋หันมองเธอ พยายามทำหน้าเรียบเฉยแล้วพูดว่า “ป้าเซี่ยงไม่ต้องช่วยเขาอธิบายหรอกค่ะ หนูรู้ว่าที่เขาพูดนั้นคือความในใจ ตลอดมาหนูอยากเป็นลูกสะใภ้ของป้าเซี่ยงมาก แต่ตอนนี้คงไม่มีโอกาสนี้แล้ว เรื่องงานแต่ง……ยกเลิกเถอะค่ะ”“หน
続きを読む
บทที่10
หลังได้เห็นกับตาว่าความรักที่เหลียงหยวนโจวมีต่อเสินหลีนั้น เธอก็ไม่อาจหลอกตัวเองได้อีกความรักที่เธอมีต่อเหลียงหยวนโจว และตลอดหลายปีที่ผ่านมาความรู้สึกนั้นก็ถูกการดึงดันซ้ำแล้วซ้ำเล่าบั่นทอนจนแทบไม่เหลืออยู่ ไม่เพียงพอที่จะทำให้เธอยืนหยัดต่อไปได้อีกแล้ว“เป็นไปไม่ได้!”สายตาของเซี่ยงชินเฟินแน่วแน่ “หนูให้โอกาสเขาอีกครั้ง ถ้าครั้งนี้เขายังทำให้หนูผิดหวังเหมือนเดิม ป้าจะไม่ห้ามหนูอีกแล้ว”“โอกาสครั้งนี้ ถือว่าป้าเซี่ยงใช้บุญคุณช่วยชีวิตขอแทนหยวนโจวได้ไหม?”สืออวี๋ถอนหายใจอยู่ในใจ จริงๆแล้วเธอทำแบบนี้ ก็เพียงแค่ยืดเวลาการเลิกราของตัวเองกับเหลียงหยวนโจวออกไปเท่านั้น แต่ผลลัพธ์สุดท้ายก็ยังเหมือนเดิมคนสองคนที่ไม่ได้รักกันแล้ว จะเดินไปด้วยกันต่อได้อย่างไร?ท่ามกลางสายตาวิงวอนของเซี่ยงชินเฟิน สุดท้ายสืออวี๋ก็พยักหน้า “ได้ค่ะป้าเซี่ยง หนูสัญญากับป้าว่า ถ้าภายในหนึ่งเดือนเหลียงหยวนโจวตัดขาดกับเสินหลีได้จริง หนูจะยกโทษให้เขา”พูดแบบนี้ เพราะว่าในใจเข้าใจดูว่า เหลียงหยวนโจวไม่มีทางทอดทิ้งเสินหลีเพื่อเธอเมื่อเห็นเธอตกลง เซี่ยงชินเฟินก็โล่งใจ รีบหยิบกำไลที่เตรียมมาออกจากกระเป๋า“นี่เป็นข
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status