หนึ่งในชิ้นที่คิดว่านำมาใช้ได้ดีคือ 'Hedwig's Theme' ของ John Williams เพราะเมโลดี้นั้นมีเวทมนตร์แบบคลาสสิกที่ทำให้รู้สึกราวกับโลกเวทมนตร์กำลังเบ่งบานเบา ๆ ทำนองหลักที่ใช้ฮาร์โมนิกและซินธิไซเซอร์บางส่วนสร้างภาพลอย ๆ เหมาะกับลูน่าที่เจ้าบทเจ้ากลางและมองโลกต่างออกไป ขณะเดียวกันถ้าต้องการโทนที่หวานและเปราะบางกว่า 'Lily's Theme' จาก 'Harry Potter and the Deathly Hallows' โดย Alexandre Desplat เป็นตัวเลือกที่ดี เพราะแผงเสียงและเครื่องสายที่ละเอียดทำให้เกิดอารมณ์ใกล้ชิดและเศร้าละมุน ซึ่งพลังงานแบบนี้สอดคล้องกับมุมอารมณ์ของลูน่าที่ชวนฝันและอบอุ่น
เพื่อจับคู่กับความเป็นสแกแมนเดอร์หรือการผจญภัยแบบนุ่มนวล เพลงจาก 'Fantastic Beasts' ที่แต่งโดย James Newton Howard ให้บรรยากาศที่เป็นมิตรและมีความอยากรู้อยากเห็นสูง ทำนองแบบเปียโนเบา ๆ และเครื่องสายที่เดินไปข้างหน้าเหมือนการออกเดินทาง จะช่วยบาลานซ์ความฝันของลูน่ากับการสำรวจของสแกแมนเดอร์ได้ดี โดยเฉพาะส่วนธีมหลักจากภาพยนตร์ซึ่งมีความเป็นชนบทและเย้ายวนใจในเวลาเดียวกัน เมื่อนำมาจับคู่กับชิ้นที่เน้นความลึกลับของลูน่าแล้วจะได้ความรู้สึกเป็นคู่ที่ทั้งแปลกและเข้ากัน
ฉากหนึ่งใน 'Harry Potter and the Order of the Phoenix' ยังคงฝังอยู่ในหัวฉันเพราะมันรวมทุกอย่างของลูน่าไว้ได้ทั้งความแปลก ความสงบ และความเข้าอกเข้าใจ
ในฉากฝึกของ Dumbledore's Army เธอไม่ได้เป็นคนที่ตะโกนเรียกร้องความสนใจ แต่กลับยืนอยู่มุมหนึ่ง สังเกต และแสดงความคิดเห็นที่ดูเหมือนไม่เข้าพวกแต่กลับทำให้สถานการณ์สงบลงได้ทันที วิธีที่เธอพูดถึงสิ่งแปลกๆ อย่างไม่สะทกสะท้านและไม่ต้องการถูกพิสูจน์เป็นส่วนหนึ่งของเสน่ห์—มันบอกว่าเธอไม่กลัวจะคิดต่าง และยังพร้อมจะรับฟังคนอื่นโดยไม่ตัดสิน
สิ่งที่ชอบเป็นพิเศษคือมุมมองของเธอที่ทำให้ฉากการฝึกไม่ใช่แค่การสอนเวทมนตร์ แต่กลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับคนที่รู้สึกหลุดจากกลุ่ม ฉากนี้จึงแสดงนิสัยของลูน่าได้ชัดที่สุด: เธอแปลกนอกกรอบ แต่ใจของเธอดูแลคนรอบข้างอย่างจริงจัง ซึ่งทำให้ตัวละครนี้อบอุ่นกว่าที่คำว่า 'ประหลาด' จะบรรยายได้