เพลงประกอบใน เดอะ วิทช์ มีเพลงไหนติดหูบ้าง?

ฉันชอบเปิดเพลง 'The Wolven Storm' ซ้ำเวลาต้องการความเงียบ ๆ ที่มีความคิดมากขึ้น เพลงนี้เป็นบัลลาดที่มีเมโลดี้เรียบง่ายแต่น่าจดจำ เสียงร้องที่อบอุ่นกับการประสานสายไวโอลิน/กีตาร์ทำให้มันกลายเป็นเพลงที่ทั้งเศร้าและเต็มไปด้วยความอ่อนโยน สำหรับฉันมันเหมาะกับตอนที่อยากทบทวนตัวละครหรือบรรยากาศในเรื่อง เพลงนี้ไม่ได้โจมตีด้วยจังหวะหรือฮุกที่ดัง แต่เป็นการสะกดผู้ฟังด้วยท่อนคอรัสที่หวนกลับมาซ้ำ ๆ จนกลายเป็นท่อนที่ร้องตามได้เมื่อไหร่ก็ได้ สิ่งที่ผมชื่นชอบเป็นพิเศษคือมันฟังแล้วเห็นภาพฉากเล็ก ๆ ในหัวได้ง่าย ทั้งทุ่ง ใบไม้ และคืนที่เย็น เพลงแบบนี้ฟังซ้ำแล้วจะเจอชั้นความรู้สึกใหม่ ๆ ของการเรียบเรียงหรือเนื้อร้องที่ก่อนหน้านี้อาจไม่ได้สังเกต เหมือนเป็นเพื่อนเงียบ ๆ ที่คอยเตือนว่าบางเรื่องยังคงค้างคาอยู่ เพลงนี้เลยอยู่ในเพลย์ลิสต์ของฉันบ่อย ๆ เวลาอยากหนีความวุ่นวายนิด ๆ

เพลงที่ติดหูที่สุดจากซีรีส์สำหรับหลายคนน่าจะเป็น 'Toss a Coin to Your Witcher' — ท่อนฮุคที่ร้องตามง่ายและเมโลดี้ติดหูจนกลายเป็นไวรัลทันทีหลังออกอากาศ เพลงนี้ถูกวางไว้ในบริบทที่ทำให้มันเด่นมาก: เป็นเพลงบาร์ดที่ Jaskier ร้องเพื่อโปรโมตผลงานและโชคชะตาของ Geralt ทำให้ผู้ชมจำได้ไม่ยากเพราะมีจังหวะกระฉับกระเฉง คอร์ดง่าย ๆ และท่อนฮุคที่ซ้ำบ่อยจนเข้าไปอยู่ในหัวโดยไม่รู้ตัว เสียงร้องของ Joey Batey ที่แสดงบท Jaskier เติมสีสันให้เพลงมีทั้งความขี้เล่นและกลิ่นอายดั้งเดิมของเพลงบาร์ด จึงเหมาะทั้งจะฟังตอนผ่อนคลายหรือร้องตามกับเพื่อนในผับจินตนาการก็ได้ สาเหตุที่เพลงนี้กระแทกใจคนดูไม่ใช่แค่เมโลดี้เพียงอย่างเดียว แต่เป็นการผสมผสานองค์ประกอบหลายอย่างอย่างชาญฉลาด: การเรียงจังหวะให้รู้สึกสนุก การใช้เครื่องดนตรีสไตล์กลางยุคที่ไม่หนักเกินไป และบทเพลงที่ทำหน้าที่เป็นตัวเล่าเรื่องโดยตรง ทำให้เพลงกลายเป็นส่วนหนึ่งของโครงเรื่อง เพลงธีมของ Geralt เองก็มีเสน่ห์ในแบบของมัน — เป็นแนวดิบ เท่ และมีซาวด์ที่ให้ความรู้สึกเหงา ๆ เข้ากับคาแรกเตอร์ ถึงแม้จะไม่โดดเด่นเหมือนท่อนฮุคของ Jaskier แต่เมโลดี้เหล่านั้นสะท้อนบรรยากาศของโลกในซีรีส์ได้ดี ทั้งในฉากดราม่าและการต่อสู้ เพลงประกอบโดย Sonya Belousova และ Giona Ostinelli จึงทำหน้าที่ได้ดีทั้งด้านการเสริมอารมณ์และการสร้างเอกลักษณ์ให้ซีรีส์ อีกสิ่งที่ทำให้เพลงจาก 'The Witcher' ยิ่งติดหูคือชุมชนแฟน ๆ และการคัฟเวอร์นับไม่ถ้วนที่เกิดขึ้นหลังซีรีส์ออกอากาศ ผู้คนแปลงโฉมเพลงนี้เป็นเวอร์ชันเมทัล ออร์เคสตรา อคูสติก หรือแม้แต่ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ทำให้เรามองเห็นท่อนฮุคในมุมมองใหม่ ๆ หลายเวอร์ชันยังแปลเป็นภาษาต่าง ๆ จนเพลงกลายเป็นปรากฏการณ์ข้ามภาษา นอกจากนี้การนำเพลงไปใช้ในคลิปสั้น ๆ หรือมุกอินเทอร์เน็ตช่วยเพิ่มความคุ้นเคยจนใคร ๆ ก็ฮัมตามได้โดยไม่ต้องคิดมาก สรุปแล้วถาถามว่าฟังเพลงไหนจากซีรีส์แล้วติดหู หนึ่งในคำตอบที่ชัดเจนคือ 'Toss a Coin to Your Witcher' แต่ถ้าชอบบรรยากาศดนตรีแบบเล่าเรื่องและธีมของตัวละคร การกลับมาฟังเพลงธีมของ Geralt หรือบัลลาดช้าบางท่อนก็ให้ความรู้สึกซึมลึกไม่แพ้กัน เพลงเหล่านี้ทำให้ฉันย้อนไปนึกถึงฉากโปรดและมู้ดของซีรีส์ได้ทุกครั้ง เป็นเพลงที่ฉันยังคงฮัมเอาเองเวลาทำงานหรือเดินเล่นอยู่บ่อย ๆ

เสียงทำนองเปิดของ 'ชิน จัง เดอะ มูฟ วี่ 24' ติดหูฉันตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยินจนต้องฮัมตามบนทางเดินรถเมล์ ท่อนฮุกในเวอร์ชันพากย์ไทยมีความสดใสแบบจับต้องได้ — จังหวะกลองเบาๆ ผสมกับซินธ์หวาน ๆ ทำให้รู้สึกเหมือนกำลังเริ่มผจญภัยเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวัน เสียงร้องที่แต่งให้เข้ากับสำเนียงไทยไม่ซับซ้อน แต่กลับจำง่ายจนเด็ก ๆ รอบบ้านร้องตามได้สบาย ๆ ช่วงเพลงปิดที่เปลี่ยนเป็นคอร์ดอุ่น ๆ นั้นทำให้ฉากครอบครัวในหนังดูอบอุ่นขึ้นเยอะ เมโลดี้สั้น ๆ ที่วนซ้ำในฉากฮา ๆ ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เพลงเหล่านั้นติดหัว — มันทำหน้าที่เหมือนสัญญาณว่า 'เตรียมหัวเราะได้แล้ว' และเมื่อเพลงตัดไปก็เหมือนเจ้าชายแห่งความซนเดินจากไป เพลงพวกนี้เลยไม่ใช่แค่องค์ประกอบประกอบฉากธรรมดา แต่กลายเป็นอีกตัวละครที่ฉันคิดถึงหลังจากดูจบ

ปีที่ 'One Piece Film: Red' ออกฉาย ผมรู้สึกเหมือนโดนเพลงเปิดฟาดเข้าที่หัวใจตั้งแต่ท่อนแรก ท่อนฮุคของ 'New Genesis' เป็นอะไรที่จับใจง่ายและทันสมัย เหตุผลที่เพลงนี้ติดหูเพราะมันผสมความเป็นป็อปที่ฟังง่ายกับการเรียงออร์เคสตราแบบหนังใหญ่ ทำให้ทั้งฉากคอนเสิร์ตและฉากดราม่าในหนังได้อารมณ์เต็มชั้น ยิ่งเสียงร้องของนักร้องนำให้คาแรคเตอร์ที่ชัดเจน ทำให้คนดูที่ไม่ใช่แฟนซีรีส์ก็สามารถฮัมตามได้หลังจบซีน ถ้าพูดถึงความอบอุ่นที่ติดอยู่ในหัว เพลงโบราณของเรื่องอย่าง 'Binks no Sake' ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของเพลงประกอบที่ติดตาและติดหูในแบบต่างจากเพลงป็อป เพลงนี้เจาะลึกไปที่ความรู้สึกทะเล ความผูกพัน และการเดินทาง ทำให้ฉากที่ใช้เพลงนี้ไม่ต้องพยายามอธิบายอะไรมาก แต่คนดูจะน้ำตาซึมเอง มันเป็นเพลงที่ไม่หวือหวาแต่คงทน และเมื่อนำมาจัดเรียงใหม่สำหรับเวอร์ชันหนังก็ทำให้ได้มิติความรู้สึกใหม่ ๆ ทั้งสองเพลงนี้ต่างกันสุดขั้ว—หนึ่งเป็นการระเบิดพลัง อีกหนึ่งเป็นการกอดเอาไว้—แต่มันคือเหตุผลว่าทำไมคนยังร้องตามได้แม้หนังจะจบไปแล้ว

เสียงท่วงทำนองแรกของเพลงนั้นพาผมย้อนกลับไปสู่โลกเปิดกว้างที่เต็มไปด้วยฝนกับโคลนทันที — นี่คือเหตุผลที่ผมมองว่าเพลงจากเกมอย่าง 'Geralt of Rivia' ถูกยกย่องอย่างกว้างขวางในหมู่แฟนเกมและนักวิจารณ์เพลงเกม โทนต่ำๆ ของกีตาร์และเครื่องดนตรีพื้นเมืองในแทร็กนี้สร้างบรรยากาศของความเหงาและความหนักแน่นที่ลงตัว มันไม่ใช่แค่ธีมฮีโร่ทั่วไป แต่ทำให้เราเข้าใจตัวละครผ่านเสียงดนตรีได้เลย ผมชอบการแซมเปิลเสียงพื้นเมืองที่ช่วยบอกเล่าถึงพื้นที่ต่างๆ ทั้งป่าและหมู่บ้าน มันเหมือนเป็นตัวบอกทางอารมณ์ว่าเรากำลังจะเผชิญอะไร นอกจากนั้น ความเรียบง่ายในเมโลดี้กลับทำให้เพลงนี้ติดหูและจำง่าย แล้วเมื่อมันผสานกับเส้นเรื่องของเกม 'The Witcher 3: Wild Hunt' ความทรงจำระหว่างการผจญภัยกับเพลงนี้ก็ยิ่งแนบแน่นขึ้น — ผมยังหาฟังมันได้เสมอเวลาต้องการบรรยากาศแบบเกม สรุปคือความเป็นเอกลักษณ์และการจับอารมณ์ตัวละครได้อย่างตรงไปตรงมาทำให้เพลงนี้ถูกยกย่องจริงๆ

เพลงแรกที่ค้างอยู่ในหัวของฉันคือ 'A Way of Life' ที่เปิดหนังแบบค่อยๆ ดึงอารมณ์ขึ้นมาแทบจะทันที ท่อนโวคอลแบบโครสและสายนานหนักๆ ผสมกันทำให้มันกลายเป็นฮุกที่น่าจดจำมาก ไม่ได้เป็นแค่เมโลดี้สวยๆ แต่เป็นการตั้งโทนทั้งเรื่องให้รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่และโหยหาไปพร้อมกัน ฉันชอบวิธีที่ชิ้นดนตรีช้าๆ ค่อยๆ แทรกด้วยเครื่องเป่าญี่ปุ่น ทำให้ภาพทิวทัศน์และตัวละครรวมเป็นเสียงเดียวกัน ทุกครั้งที่ได้ยินชิ้นนี้นอกโรง มันพาให้ฉันนึกถึงฉากฝึกซ้อมและการตัดสินใจครั้งใหญ่ของตัวเอก — เสียงนั้นทำให้เราเข้าใจจิตวิญญาณของเรื่องแบบไม่ต้องมีบทพูดเยอะ ผลงานชิ้นนี้คือเหตุผลที่ซาวด์แทร็กของหนังยังถูกหยิบมาเปิดซ้ำเสมอ

มาคุยกันแบบแฟน ๆ ดีกว่า — ก่อนอื่นต้องบอกว่าชื่อ 'จุน ชิซง' อาจหมายถึงคนหลายคน แล้วเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ติดหูจริง ๆ มักขึ้นกับบริบทของหนังและการวางเสียงประกอบมากกว่าตัวบุคคลเดียวเสมอไป ในมุมมองของคนที่ชอบดนตรีประกอบเป็นชีวิตจิตใจ ผมมักจะจดจำเพลงที่ถูกใช้ตอนซีนสำคัญ เช่น เพลงบัลลาดที่ขึ้นในฉากเผชิญหน้า มักจะติดหัวเพราะเมโลดีง่ายต่อการฮัม ต่อให้ไม่รู้ชื่อเพลงก็ยังฮัมไปมาได้หลายวัน เพลงแนวป๊อปรับจังหวะสดใสที่ใช้ในฉากผ่านไปอย่างรวดเร็วก็มักหลงเหลือในความทรงจำเพราะท่อนฮุคซ้ำ ๆ และเสียงนักร้องที่เด่นชัด แต่ถาคนที่ร้องหรือแสดงมีชื่อเสียง เพลงนั้นจะถูกพูดถึงมากขึ้นและมีโอกาสถูกแชร์จนกลายเป็นเพลงติดหูในวงกว้าง ถ้าอยากให้ผมชี้เป็นชื่อเพลงจริง ๆ ช่วยบอกหน่อยว่าคุณหมายถึงคนไหน — นักแสดงจากญี่ปุ่นที่ชื่อคล้าย ๆ นี้ หรือศิลปินจากเกาหลี/จีนคนอื่น เมื่อได้ชื่อที่แน่นอน ฉันจะเล่าให้ละเอียดทั้งชื่อเพลง เหตุผลที่ติดหู และฉากที่ทำให้เพลงนั้นประทับใจ พร้อมมุมมองส่วนตัวที่ทำให้เพลงนั้นโดดเด่นในความทรงจำของแฟน ๆ

เสียงเปียโนเบาๆ ใน 'ความทรงจำของดร.วิทย์' ทำให้ฉากการบรรยายของตัวละครดูมีมิติขึ้นมากกว่าครั้งแรกที่ได้ยินเพลงนั้น เมโลดี้เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยการหยอดจังหวะที่คล้ายกับการหายใจ ทำให้ฉันเฝ้าฟังและติดตามการเปลี่ยนแปลงอารมณ์ของดร.วิทย์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ เพลงนี้ใช้เครื่องดนตรีไม่เยอะ แต่การเรียงตัวโน้ตกับแอดลิบสายไวโอลินในช่วงท้ายฉากกลับผลักความรู้สึกให้พุ่งขึ้นโดยไม่ต้องพึ่งบทพูดเยอะเลย มุมมองส่วนตัวคือมันกลายเป็นซาวด์มาร์กสำหรับตัวละครนี้ไปแล้ว — แค่ได้ยินท่อนเริ่มต้นก็รู้ทันทีว่านี่คือฉากที่เกี่ยวกับดร.วิทย์ ไม่ว่าจะเป็นฉากนิ่งคิดหรือความทรงจำที่ย้อนกลับมา และนั่นทำให้เพลงนี้อยู่ในหัวฉันนานกว่าซีนอื่นๆ

เสียงทุ้มลึกแบบนั้นยังทำให้ขนลุกทุกครั้งที่ได้ยิน — นี่คือเหตุผลที่ฉันมักจะชวนคนอื่นกลับไปฟังเวอร์ชันดั้งเดิมของ 'You're a Mean One, Mr. Grinch' จากฉบับโทรทัศน์ปี 1966 เสียงร้องของผู้ชายคนเดียวที่มีโทนต่ำและการใช้ภาษาเชิงกวีนั้นให้ความรู้สึกขบขันแต่ก็แฝงด้วยความน่ากลัวเล็ก ๆ ที่เข้ากับตัวละครได้อย่างลงตัว มุมมองส่วนตัวของคนที่โตมากับเวอร์ชันนี้คือความเรียบง่ายของการเรียบเรียงที่ใช้เครื่องเป่าและคอร์ดพื้นฐานทำให้ตัวเพลงเตะตาในแบบวินเทจ ประโยคสำคัญหลายประโยคติดหูจนกลายเป็นมุกที่พูดอ้างถึงได้ และเมื่อฟังร่วมกับฉากการแนะนำตัวกริ๊นช์ ความยิ่งใหญ่ของซาวด์สเคปนั้นชัดเจนมากกว่าการฟังเป็นแค่เพลงเดี่ยว ๆ อีกเพลงที่ฉันชอบเอามาฟังคู่กันคือ 'Welcome Christmas' เพราะความสดใสของคอรัสแบบรวมที่รับกับความขาวสะอาดของหิมะ ช่วยให้ความรู้สึกของเรื่องมีมิติทั้งตลกและอบอุ่น การฟังสองเพลงนี้สลับกันเหมือนดูสองด้านของกริ๊นช์ — ด้านมืดและด้านที่ยังมีโอกาสเปลี่ยนใจได้ — เป็นประสบการณ์เล็ก ๆ แต่คุ้มค่าสำหรับค่ำคืนคริสต์มาสที่อยากได้ทั้งความขบขันและความอบอุ่นในเวลาเดียวกัน