เมกาโลดอน สูญพันธุ์เมื่อไหร่และเพราะเหตุใด

ฟีนิกซ์ เบื้องหน้าเขาคือนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงทายาทเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่แต่เบื้องหลังใครจะรู้ว่าเขาคือมาเฟียผู้มีอำนาจแม้แต่กฎหมายยังทำอะไรเขาไม่ได้ เขามีจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวแต่ใครเล่าจะกล้าเข้าไปแตะ “รักเขาขนาดนั้นเลยเหรอลูก” ผู้เป็นพ่อเมื่อเห็นลูกชายเพียงคนเดียวทุกข์ใจก็อดสงสารไม่ได้ “ให้แลกด้วยชีวิตผมก็ยอม” “พ่อจะช่วยจนสุดความสามารถแต่พ่อขอได้ไหมถ้าช่วยเธอไม่ทัน…ฟินต้องมีชีวิตอยู่เพื่อพ่อนะ” “ผมรับปาก” เมธาวี อดีตติวเตอร์สาวที่ผันตัวเองมาเป็นพนักงานออฟฟิศ คุณแม่ลูกสองที่เลี้ยงลูกตามลำพังแต่แล้ววันหนึ่งโลกก็เหวี่ยงรักแรกรักเดียวกลับมาหาเธออีกครั้ง "ถ้าย้อนเวลากลับไปได้!" "วันนั้น...ฉันจะไม่ให้โอกาสคุณ" "หึ~ งั้นก็เสียใจด้วยแล้วกันเพราะเวลามันย้อนกลับไปไม่ได้ ดังนั้นเธอก็ต้องมีฉันเป็นผัวต่อไป" จากคนรักกลับกลายเป็นคนแปลกหน้า จากรักที่เคยหวานกลับกลายเป็นความขมขื่น จากคนที่เคยปกป้องกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายกัน อดีตเขาเคยยอมเป็นหมาที่รักเธอหมดหัวใจไม่ว่าเธอต้องการสิ่งใดเขาพร้อมที่จะหามาให้ปัจจุบันเป็นเธอต่างหากที่ต้องรักเขาอย่างเจ็บปวด

ในขณะที่ตั้งท้องได้เก้าเดือน ฉันอยู่ในช่วงโค้งสุดท้ายของการอุ้มท้อง ร่างกายหนักอึ้งด้วยชีวิตน้อยๆ ที่พร้อมจะลืมตาดูโลกได้ทุกเมื่อ แต่สามีของฉัน วีโต้ ฟัลโคน รองหัวหน้าตระกูล กลับขังฉันไว้ เขาขังฉันในห้องพยาบาลใต้ดินที่เย็นชาและปลอดเชื้อ ก่อนจะฉีดยายับยั้งการคลอดเข้าสู่ร่างกายฉัน ในขณะที่ฉันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขากลับบอกให้ฉันทนมันอย่างเย็นชา เพราะแม่ม่ายของน้องชายเขา สการ์เล็ตต์ กำลังจะคลอดในเวลาเดียวกันพอดี คำสาบานด้วยเลือดที่เขาเคยให้ไว้กับน้องชายผู้ล่วงลับ ระบุว่าบุตรชายคนแรกจะได้สืบทอดอาณาเขตฝั่งตะวันตกอันมหาศาลของตระกูล “มรดกนั้นต้องเป็นของลูกสการ์เล็ตต์” เขาพูด “เมื่อเดมอนจากไป เธอก็เหลือเพียงตัวคนเดียวและไร้ที่พึ่ง แต่เธอยังมีความรักของฉัน อเลสเซีย ทั้งหมดนั้นเป็นของเธอ ฉันแค่ต้องให้เธอคลอดอย่างปลอดภัยก่อน แล้วค่อยถึงตาเธอ” ฤทธิ์ยานั้นทรมานฉันไม่หยุด ฉันอ้อนวอนให้เขาพาฉันไปโรงพยาบาล เขากระชากคอฉัน บังคับให้ฉันสบกับสายตาที่ด้านชาของเขา “เลิกแสดงได้แล้ว! ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร เธอแค่พยายามมาแย่งมรดกเท่านั้น” “เพื่อเอาชนะสการ์เล็ตต์ เธอพร้อมจะทำทุกอย่าง” ใบหน้าฉันซีดขาว ร่างกายสั่นเกร็ง ขณะที่ฉันฝืนพูดกระซิบอย่างสิ้นหวัง “ลูกกำลังจะคลอดแล้ว ฉันไม่สนมรดกอะไรทั้งนั้น ฉันแค่รักคุณ และอยากให้ลูกของเราเกิดมาอย่างปลอดภัย!” เขาหัวเราะออกมา “ถ้าเธอบริสุทธิ์ใจจริง และถ้ามีความรักให้ฉันแม้เพียงนิด เธอก็คงไม่บังคับให้สการ์เล็ตต์เซ็นสัญญาก่อนแต่งงาน เพื่อสละสิทธิ์มรดกของลูกเธอหรอก” “ไม่ต้องห่วง ฉันจะกลับมาหาเธอหลังเธอคลอด เธอก็อุ้มท้องลูกของฉันอยู่เหมือนกัน” เขาเฝ้าอยู่หน้าห้องคลอดของสการ์เล็ตต์ตลอดทั้งคืน จนกระทั่งได้เห็นเด็กแรกเกิดในอ้อมแขนของเธอ เขาถึงนึกถึงฉัน ในที่สุดเขาก็ส่งมือขวาของเขา มาร์โก มาปล่อยฉัน แต่เมื่อมาร์โกโทรมา เสียงของเขากลับสั่นเครือ “บอส... คุณผู้หญิงกับเด็ก... หายไปแล้วครับ” ในวินาทีนั้นเอง วีโต้ ฟัลโคน ก็แตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง

"คำโกหก" หนึ่งคำที่สร้างขึ้นเพื่อเอาตัวรอดแต่กลับผูกมัดพวกเขาไว้ในนาม...​ ทว่าพันธะที่ตามมากลับลึกซึ้งเกินควบคุม จนพวกเขาข้ามเส้นไปสู่ความสัมพันธ์ทางกายที่ไม่มีวันกลับมาเป็นพี่น้องได้อีกตลอดกาล! ​ทว่าความสัมพันธ์อันบริสุทธิ์ต้องสั่นคลอน เมื่อผลพวงจากความผิดพลาดของพี่ชายเมขลา ทำให้เธอกลายเป็นเป้าหมายอันตราย วายุจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ และในสถานการณ์ที่จวนเจียนจะเอาชีวิตไม่รอด... ​วายุจะก้าวข้าม 'เงาของสายลม' ที่อยู่ในใจเมขลาได้อย่างไร ในเมื่อเขาเองก็คือ 'สายลม' คนนั้นที่เธอรักมาตลอด? และพันธะที่เกิดขึ้นจากคำโกหกและความร้อนแรงทางกายนี้ จะนำพาพวกเขาสู่รักแท้ที่นิรันดร์ได้หรือไม่?  นิยายเรื่องนี้ สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ห้ามไม่ให้ผู้ใดลอกเลียนแบบดัดแปลง ทำซ้ำหรือนำข้อมูลส่วนใดส่วนหนึ่งไปเผยแพร่หรืออ้างอิงโดยไม่ได้รับอนุญาต การฝ่าฝืนละเมิดสิทธิ์์มีโทษตากฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด ปล. นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อ เรื่องพลาดรักเมฆินทร์ สามารถติดตามได้ที่ facebook:นามปากกาคุณน้ำอิง เพจ:facebook Writer Kunnameaing Tiktok:Writer Kunnameaing

เมฆินทร์: นายหัวหนุ่มเจ้าของเกาะมายาที่ทำรังนก มีอิทธิพลและบารมีเป็นที่เกรงขาม ปรายฟ้า ภรรยาสาวสวยไฮโซของเมฆินทร์ เริ่มแรกนั้นเมฆินทร์รักและหลงไหลในความสมบูรณ์แบบของสาวสังคมที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ร้อนแรงของปรายฟ้า ปรายฟ้าก็มีผู้ชายดีๆ ที่ร่ำรวยมากหน้าหลายตามาพัวพัน แต่มีอยู่คนหนึ่งหลอกเธอไปบำเรอกามกลางทะเลบนเรือหญิงสาวยอมกระโดดน้ำเมื่อเห็นเรือของเมฆินทร์ เขารีบเข้าไปช่วยเธอ ต่อมาปรายฟ้าก็หลงรักเมฆินทร์เพราะรู้สึกว่าเขาทั้งหล่อและแตกต่างไปจากผู้ชายคนอื่นๆ ที่ผ่านเข้ามาโดยเฉพาะเอาสามารถปกป้องเธอได้ และปรายฟ้าก็ตั้งใจจะแต่งงานกับเมฆินทร์ เพราะไม่อยากให้ไพโรจน์บิดาผู้ร่ำรวยและมีอิทธิพล เข้ามาจัดแจงชีวิตของเธออีกต่อไป

ฉันตั้งท้องกับอเลสซิโอ โมเร็ตติ เพื่อนสนิทของพี่ชายฉัน และเขายังเป็นดอนที่อายุน้อยที่สุด ทั้งยังหล่อเหลาที่สุดในนิวยอร์ก จากนั้นเบียงกา อดีตคนรักของเขา ผู้หญิงที่เคยหายไปจากชีวิตเขา ก็กลับมา ฉันคิดว่าเขาคงทิ้งฉันไปหาเธอ แต่เขากลับเพียงกระตุกยิ้มเยาะ “เธอจากไปโดยไม่บอกสักคำ ไม่มีทางย้อนกลับไปได้อีกแล้ว” จานนี พี่ชายของฉันเย็นชายิ่งกว่า “เธอไม่ใช่คนของตระกูลริชชีอีกต่อไปแล้ว น้องสาวคนเดียวของฉันคือเธอ” ฉันเชื่อพวกเขา ตลอดสามปีที่ผ่านมา พวกเขามอบความอบอุ่นและความรักที่ฉันไม่เคยรู้จักมาก่อนให้ฉัน กระทั่งวิดีโอที่พ่อบุญธรรมขี้เมาลงมือทำร้ายฉันแพร่สะพัดไปทั่ว ทั้งโลกต่างเยาะเย้ยเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์แห่งตระกูลริชชี ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกทรมานไม่ต่างจากขอทาน ฉันแตกสลาย และรีบวิ่งไปหาผู้ชายเพียงสองคนที่ฉันไว้ใจ แต่ฉันกลับหยุดชะงักอยู่หน้าประตูห้องทำงานของพวกเขา ร่างกายแข็งค้างเพราะเสียงหวานเลี่ยนของเบียงกา “พี่จานนี พี่อเลสซิโอ... การปล่อยคลิปวิดีโอนั่นออกไป ไม่โหดร้ายเกินไปหน่อยเหรอคะ มาร์เซลลากำลังท้องอยู่นะ” พี่ชายของฉันตอบกลับทันที “นั่นแหละประเด็น การตั้งท้องควรจะทำให้เธออ่อนลงบ้าง แต่เธอกลับวิ่งวุ่นไปทั่ว ทำตัวราวกับที่นี่เป็นของตัวเอง แถมยังกีดกันเธอออกไปอีก” อเลสซิโอเพียงหัวเราะ “ไม่ต้องห่วงมาร์เซลลาหรอก เธอทำอะไรเราไม่ได้ และเธอก็ใจอ่อนเกินกว่าจะทำร้ายลูกของเรา” น้ำตาไหลอาบหน้าฉัน ความเจ็บปวดแหลมคมแล่นวาบเข้าใส่หัวใจ เขาพูดถูก ลูกคือสมบัติล้ำค่าของฉัน ฉันไม่มีวันทำร้ายลูก แต่อเลสซิโอ... ฉันจะไม่ยอมให้นายควบคุมฉัน ฉันเดินจากมาอย่างชาด้าน แล้วจองตั๋วเครื่องบิน ฉันจะหลุดรอดไปจากมือของพวกเขา พาลูกของฉันไปด้วย และหายไปจากโลกของพวกเขาตลอดกาล

ในชาติที่แล้ว... เซรีน่า เวก้า พี่สาวของฉันหนีตามผู้ชายไปโมนาโกในคืนก่อนวันแต่งงาน และครอบครัวก็จับฉันยัดใส่ชุดเจ้าสาวของเธอตั้งแต่ยังไม่รุ่งสาก เดเมียน ลุคเคเซ่ เจ้าพ่อมาเฟียหนุ่มแห่งนิวยอร์ก ยืนรอเธออยู่ตรงแท่นพิธีในโบสถ์ ทว่าในวินาทีที่เขาเปิดผ้าคลุมหน้าแล้วพบว่าเป็นฉันไม่ใช่เธอ... ความอบอุ่นในดวงตาของเขาก็มลายหายไปกลายเป็นความเย็นชาทันที ตลอดห้าปี... ฉันกลายเป็นภรรยาที่ถูกซ่อนไว้ในเงามืด โลกใต้ดินต่างรู้ดีว่าเขาแต่งงานแล้ว แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร ส่วนพ่อแม่ก็ตราหน้าว่าฉันเป็นคนแย่งตำแหน่งของเซรีน่า ทั้งยังไร้ความสามารถจนไม่สามารถมัดใจเขาได้ และแล้ว... เซรีน่าก็เดินทางกลับมา คริสต์มาสปีนั้น เดเมียนพาเธอและพ่อแม่ของฉันไปพักผ่อนที่คฤหาสน์บนภูเขา แต่เมื่อพายุหิมะถล่มอย่างรุนแรง ลูกน้องของเขากลับรีบพาทุกคนขึ้นเฮลิคอปเตอร์อพยพออกไป... โดยที่ไม่มีใครจำฉันได้เลยสักคน ฉันต้องหนาวตายอย่างโดดเดี่ยวในบ้านที่ถูกฝังด้วยหิมะหลังนั้น... พร้อมกับลูกในท้องวัยสามเดือนที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเดเมียน เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เป็นช่วงเวลาที่เซรีน่าเพิ่งจะเดินทางกลับมานิวยอร์กพอดี ทว่าในชาตินี้... ฉันจะไม่ยอมอ้อนวอนขอความรักจากใครอีกแล้ว และในวันที่ฉันเดินจากไปอย่างแท้จริง... พวกเขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมานึกเสียใจทีหลัง