เรื่องย่อกระต่ายกับเต่า ตอนจบสปอยล์คือแบบไหน?

ซีรีส์ชุด ดวงใจรักอ๋องร้าย มี 2 เรื่องในชุดค่ะ 1. กระต่ายน้อยดวงใจอ๋องพยัคฆ์ (อ๋องสี่หลี่หลานหมิง+จินซินซิง) ตั้งแต่เกิดกระทั่งจำความได้ จินซิงซิน รับรู้แค่ว่านางเป็นเพียงบุตรสาวกำพร้าของพ่อค้าตระกูลใหญ่ ชั่วชีวิตน้อยๆ มีเพียงท่านยาย พี่สาวต่างมารดาเท่านั้นที่คอยห่วงใย จนกระทั่งได้เจอกับ หลี่หลานหมิง ผู้มีสมญานามว่าอ๋องพยัคฆ์ที่ผู้คนโจษขานกันว่าโหดร้ายยิ่งนัก สังหารผู้คนเป็นผักปลา แสนเย็นชาดั่งน้ำค้างแข็งจนมิอาจมีผู้ใดใต้หล้าหาญกล้าต่อกร ทั้งสองต้องแต่งงานกันตามบัญชาของโอรสสวรรค์ท่ามกลางอุปสรรคมากมาย หลี่หลานหมิงจะทำเช่นใดในเมื่อสตรีที่ร่วมหัวจมท้ายด้วยอย่างชายากระต่ายน้อยกลับเติบโตเพียงแค่ร่างกาย ส่วนสภาพจิตใจนั้นอ่อนด้อยราวกับเด็กน้อยก็ไม่ปาน... 2. ดวงใจรักอ๋องเหยี่ยวทะเลทราย (อ๋องสามหลี่ชงเหอ+ฟางถิงถิง) ‘หลี่ชงเหอ’ ฉายาอ๋องเหยี่ยวทะเลทรายผู้แสนเย็นชากับ ‘ฟางถิงถิง’ คุณหนูกำมะลอในบ้านเศรษฐีที่จับพลัดจับผลูให้หนีตามกันทั้งที่ยังเข้าใจผิด เขาอาศัยที่นางความจำเสื่อมบีบคั้น แม้ใจอยากรักแต่ก็ไม่อยากรัก แม้อยากเกลียดก็ทำใจมิได้ เขาจะทำเช่นไรให้หลุดพ้นจากสถานการณ์เลวร้ายที่ไม่คาดคิด และห้ามใจไม่ให้ตกหลุมลูกกวางน้อยตัวนิ่ม

คำโปรย : การเป็นคนชอบช่วยเหลือผู้อื่นเป็นเรื่องที่น่านับถือ แต่หากคุณมีคนรักอยู่แล้ว ยังเลือกที่จะดีกับเพศตรงข้ามมากเกินไป ระวังจะสูญเสียคนรักแบบเขา! เนื้อเรื่องย่อ : ทายาทจากสองแก๊งมาเฟีย พวกเขาเคยรักกันมากแต่มีเหตุเกิดจากความหึงหวง ทำให้ต้องเลิกรากันอย่างน่าเสียดาย สุดท้ายนี้การมาพบเจอกันอีกครั้ง จะทำให้พวกเขากลับมารักกันอีกรอบได้หรือไม่ มาติดตามความปั่นป่วนทั้งคู่กันเถอะ . นางเอกอยากไปกระโดดร่มผ่อนคลายอารมณ์ แต่บังเอิญผ้าใบของร่มชูชีพมันขาด เพราะมีคนจงใจทำอยากเอาชีวิต พยายามดิ้นรนกลางอากาศอยู่นาน สุดท้ายต้องลอยไปติดเกาะของพระเอกที่เป็นแฟนเก่า ซึ่งยังมีความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนกันอยู่ . นางเอกจึงเล่าย้อนเหตุการณ์ว่าเพราะอะไร ถึงกลับมาพบเจอกันได้ แต่ด้วยความซุ่มซ่ามทำให้นางเอกความจำเสื่อม พระเอกก็สร้างเรื่องหลอกนางเอกสารพัด เพราะถือโอกาสได้ใกล้ชิดกับนางเอกอีกครั้ง . ความรักก็เหมือนจะไปด้วยกันได้ดี และตัวการที่ทำให้ความรักของทั้งคู่ร้าวฉาน สร้างเรื่องขึ้นมาใหม่จนถึงขั้นจะแต่งงานกัน งานนี้นางเอกจะทำอย่างไร แล้วพระเอกเหตุใดจะต้องทำให้นางเอกเข้าใจผิด มาอ่านในเรื่องราวของพวกเขากันเถอะ!

เสี่ยวจู้ หมูเทพที่ยังไม่ฟักออกจากไข่ ถูกสร้างขึ้นจากพลังเทพขององค์หญิงแห่งวังมังกรเพื่อช่วยนางหาสมุนไพรและปรุงยาเทพ วันหนึ่งขณะที่องค์หญิงออกไปหาสมุนไพรในป่าสวรรค์ชั้นใน หลานชายจอมซนเห็นไข่กลม ๆ ก็นึกว่าเป็นของเล่นอาหญิงที่น่าจะสร้างมาให้เขา เขาจึงนำไข่ไปเล่นที่ลานกลางวังมังกร เล่นไปเล่นมาสักพัก องค์ชายน้อยก็เบื่อเลยเขวี้ยงไข่ทิ้งไปโดยไม่สนทิศทาง ทำให้ไข่บินออกไปจากวังแล้วชนเข้ากับบ่อน้ำซึ่งเป็นทางลงไปสู่โลกมนุษย์จนเปลือกไข่แตกออก เสี่ยวจู้ที่อยู่ในไข่ตกใจที่ตนเองฟักออกมาก่อนเวลาแถมยังกำลังลอยละลิ่วลงมาจากฟากฟ้าพร้อมเปลือกไข่อีกส่วนหนึ่ง หมูน้อยตกใจมากที่ตนเองกำลังลงไปที่โลกมนุษย์และหวาดกลัวว่าตนเองจะกลับสวรรค์ไม่ได้ กระทั่งเสี่ยวจู้ตกลงไปยังป่าสัตว์อสูรแห่งหนึ่งในโลกมนุษย์ เสี่ยวจู้จึงคิดได้ว่าจะต้องหาคนมาทำพันธะสัญญาจนกว่าคนผู้นั้นจะเป็นเทพเซียน ตนเองจึงจะกลับไปยังสวรรค์ได้ ภารกิจตามหาและช่วยเหลือนายคนใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น

[ลูกอสูรตะกละเทาเที่ย ลูกรักของทุกคน สลับตัว ดาวนำโชคตัวน้อย ตัวเอกมีสกิลโกงในตัวเอง ไม่มีคู่] เหมี่ยวเหมี่ยวเป็นอสูรเทาเที่ยน้อย เนื่องจากกินปลาหลีฮื้อกู้โลกที่สวรรค์เลี้ยงไว้ จึงถูกบีบให้ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อกอบกู้โลก กลายมาเป็นคุณหนูหกแห่งจวนมหาเสนาบดี หลวงจีนผู้ทรงศีลเคยบอกว่าคุณหนูหกผู้นี้เป็นดาวอัปมงคล นางจึงใช้ชีวิตในจวนมหาเสนาบดีอย่างแสนรันทด กินไม่อิ่มนอนไม่อุ่น เอะอะก็ถูกทุบตีด่าทอ ในขณะที่พี่สาวร่วมท้องกลับมีดวงชะตาสูงส่งเกินบรรยาย เป็นดวงหงส์แต่กำเนิด เหมี่ยวเหมี่ยวถูกทำโทษให้ยืนตากหิมะทั้งคืนจนสลบอยู่หน้าจวนมหาเสนาบดี ฮูหยินจากจวนโหวยามเดินทางผ่านมา จึงเก็บนางกลับไป และรับไว้เป็นบุตรสาว เหล่าขุนนางและชนชั้นสูงในเมืองหลวงหลังจากรู้ข่าวนี้ ต่างก็ตั้งตารอดูเรื่องอลเวงของจวนโหว เพราะคิดว่าพวกเขาน่าจะถูกดาวอัปมงคลดวงนี้พิฆาตจนตาย แต่พวกเขาก็รอแล้วรอเล่า รอแล้วรออีก รอจนกระทั่งซื่อจื่อผู้สูงส่งสง่างามแห่งจวนโหว อดีตคุณชายอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงฟื้นคืนสติจากการป่วยหนัก กลับมาวางอุบายแยบยลในราชสำนักอีกครั้ง รอจนกระทั่งคุณชายรองแห่งจวนโหว ผู้มีพละกำลังมหาศาลแต่ทรมานเพราะถูกพิษกู่ได้ขับพิษกู่จนหมด จนกลายเป็นเทพสงครามหนุ่มโด่งดังเกรียงไกรแห่งสนามรบ รอจนกระทั่งคุณชายสามแห่งจวนโหว ผู้เคยติดอ่างและหัวช้า กลับมาเฉลียวฉลาด สอบได้ที่หนึ่งสามสนามรวด กลายเป็นจอหงวนที่อายุน้อยที่สุดแห่งอาณาจักรต้าเยี่ยน รุ่งโรจน์ไร้ขอบเขต ตรงกันข้าม จวนมหาเสนาบดีนับวันยิ่งตกต่ำอับโชค ชนชั้นสูงทั่วทั้งเมืองหลวงเต็มไปด้วยคำถาม เดี๋ยวนะ ไหนว่าเป็นดาวอัปมงคลอย่างไรเล่า? มารดาเจ้าเถอะ นี่ดาวนำโชคชัด ๆ!

ตี๋ลี่เสวี่ยบังเอิญได้สลับร่างเป็นเจิ่งเสวี่ยอิ๋ง คุณหนูจวนโหวในเมืองหลวง ก่อนจะได้พบพานใครบางคนที่พานางดำดิ่งสู่ความจริงที่สามารถพลิกฟ้าคว่ำดินได้เลย!? ตี๋ลี่เสวี่ย สาวน้อยชาวอุยกูร์ ผู้รักอิสรเสรี ถูกสลับร่างให้เป็นเจิ่งเสวี่ยอิ๋ง คุณหนูรองแห่งจวนเหรินอี้โหว เพื่อหลีกหนีคู่หมั้นที่เมืองหนิงเปียน นั่นจึงทำให้นางได้เจอกับหลิงอวิ๋นฟาน เจ้าของหอเสื้อหว่านเยว่โหลว ชายหนุ่มผู้ต้องคำสาป ซึ่งมีเพียงแม่นางสองชะตาอย่างนางเท่านั้นที่จะช่วยคลายคำสาปได้ แต่ยิ่งนางได้ใกล้ชิดเขามากเท่าไหร่ ตี๋ลี่เสวี่ยก็ได้รู้ว่าอดีตเบื้องหลังของเขาก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น เพราะสิ่งที่ทำให้เขามาที่เมืองหลวงนี้มีเพียงเป้าหมายเดียวเท่านั้นคือการสืบสวนคดีฆ่าล้างตระกูลของจวนอันติ้งโหว! แต่ยิ่งพวกนางสืบสวนใกล้ความจริงมากขึ้นเท่าไหร่ ผู้ร้ายที่แอบซ่อนอยู่ในมุมมืดก็เริ่มรู้ตัวแล้วด้วยเช่นกัน ท่ามกลางกลลวง คำสาป และคมดาบ ดอกรักกลับเบ่งบานชูช่อพลิ้วไหว จนสุดท้าย นางจึงได้รู้ว่า... พวกนางช่างแตกต่างกันเหลือเกิน...

ลู่ปิงปิงหญิงสาวในภพชาติปัจจุบันที่ประสบอุบัติเหตุรถเมล์พลิกคว่ำขณะไปทำงาน จนทำให้หลุดเข้ามาอยู่ในร่างฟูเหรินจิ้งจอกขาว. " เสี่ยวลู่เมื่อใดเจ้าจะฟื้นขึ้นมาเสียที " เสียงทุ้มราบเรียบเอ่ยขึ้นพลางใช้มือลูบไล้ไปตามใบหน้าเรียวงามของฟูเหรินของตนแผ่วเบา จ้องมองนางด้วยสายตาที่อ่อนโยน นางหลับใหลเช่นนี้มาหลายวันแล้ว จนตนรู้สึกใจคอไม่ดี " เสี่ยวลู่เจ้ารีบฟื้นขึ้นมาเถิด เจ้าอย่าทอดทิ้งข้าไว้เพียงผู้เดียวเช่นนี้เลย ถ้าเจ้ามิอยู่กับข้า ข้าก็จะไปอยู่กับเจ้าแทน มิว่าเจ้าจะอยู่ที่ใดข้าก็จะตามหาเจ้าจนพบ ข้าจะมิยอมพรากจากเจ้าไปที่ใดเป็นแน่แท้ ในชีวิตของข้ามีเจ้าเพียงผู้เดียวที่คอยอยู่เคียงข้างข้ามาเสมอ มีเจ้าเพียงผู้เดียวที่มิเคยเกลียดข้าในสิ่งที่ข้าเป็น เจ้าเป็นฟูเหรินของข้าและยังเป็นฟูเหรินที่ข้ารักมากยิ่งกว่าสิ่งใด ฉะนั้นเจ้ารีบฟื้นขึ้นมาหาข้าเถิดฟูเหรินที่งดงามของข้า " ตัวประหลาดเช่นตนจะมีผู้ใดมารัก ตั้งแต่ตนเกิดมาก็มีเพียงบิดามารดาของตนเท่านั้นที่รักตนยิ่งกว่าสิ่งใด แม้นมันจะต้องแลกด้วยชีวิตของพวกท่านเองก็ตาม เหล่ามนุษย์ต่างทำร้ายบิดามารดาของตนอย่างโหดร้าย