แฟนคลับยืนยันได้ไหมว่า ว่านไฉ อายุ เท่าไหร่

'หานเชี่ยนหนิง' บุตรสาวคนโตของหานลู่ เจ้าเมืองอันหยาง นางเป็นหญิงสาวผู้ซึ่งใช้ชีวิตอยู่บนหลักของเหตุผลและความเป็นจริง ชีวิตนางเรียบง่ายและไร้ความวุ่นวาย กระทั่งการย้ายมาของหัวหน้ามือปราบ 'หยางอวี่' ชะตาชีวิตของนางก็เปลี่ยนไป หญิงสาวไหนเลยจะคาดคิดว่านางก็คือเหตุผล ให้ชายหนุ่มหลบเร้นออกมาจากความวุ่นวายของวังหลวงและราชสำนัก

เขาชอบสะสมยอดฝีมือไว้ข้างกายจึงถูกนางดึงดูด นางจำเป็นต้องใช้เขาปกป้องคนผู้หนึ่ง ดังนั้นชะตาจึงคล้ายถูกผูกเอาไว้กับเขา หนานฉีหวาง เฟิ่งอวิ๋นฉี อ๋องหนุ่มผู้ซึ่งไร้วรยุทธ์ แต่กลับมีฐานะเป็นถึงจอมทัพปกป้องแดนเหนือของแคว้นต้าเยวี่ย ทุกอย่างที่ทำเขาล้วนทำเพื่อความสงบสุขของบ้านเมือง ทำให้ยอดฝีมือและกุนซือมากมายยอมอยู่รับใช้ข้างกาย ในวัยเยาว์เคยถูกลุงแท้ๆ วางยาพิษ ทำให้ร่างกายต่อต้านสมุนไพรและพิษทุกชนิด เซี่ยไห่ถาง หญิงสาวผู้ซึ่งเดินทางมากับองค์หญิงต้าเยวี่ย ฐานะหนึ่งนางเป็นบุตรสาวของปราชญ์ต้าเยวี่ย แต่อีกฐานะของนางกลับเต็มไปด้วยปริศนาที่นางเองก็ไม่อาจไข ที่รู้ๆ คือนางมาจากที่อื่น เป็นที่ที่ไกลมาก เพราะฝีมือของนางทำให้เฟิ่งอวิ๋นฉีรู้สึกสนใจ กระทั่งได้พบกันอีกครั้งเพราะโชคชะตา ทั้งสองจึงถูกผูกเอาไว้ด้วยกัน กระทั่งที่สุดแล้วนางเองจึงพบว่าเขาเป็นบุรุษที่ไม่เลวเลย...

เมื่อมาเฟียสุดโหดต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหว่านซูฉี หญิงสาวอ่อนแอและขี้โรค อีกทั้งยังต้องแต่งงานกับผู้พันหนุ่มอนาคตไกล จะทำอย่างไรดีในเมื่อเธอมีความลับที่ซุกซ่อนอยู่

เว่ยซวงอวี่ ฟื้นตื่นขึ้นมาพร้อมกับความทรงจำอันว่างเปล่า นางจดจำไม่ได้แม้แต่ว่าตัวนางเองเป็นใคร และเกิดอะไรขึ้น เมื่อได้พบกับ ‘ศิษย์พี่ใหญ่เฮยหลิง’ นางพลันรู้สึกว่าชีวิตของนางก่อนสูญเสียความทรงจำนั้นช่างซับซ้อนยิ่งนัก เมื่อพบว่าทุกคนรอบตัวล้วนแล้วแต่น่าสงสัย นางจึงออกค้นหาความจริง และตามเก็บความทรงจำกลับมา กระทั่งพบ ‘เฒ่าวิปลาส’ สหายรู้ใจที่นางรู้สึกว่าเขาจริงใจกับนางที่สุด เรื่องราวมากมายเริ่มปรากฏ ความทรงจำนำมาซึ่งความเจ็บปวดทำให้นางท้อแท้จนอยากถอยห่าง ไหนจะมีคู่หมายอย่าง ‘หยวนเฟิงหลิง’ เข้ามาทำให้นางไขว้เขวอีก ความทรงจำที่กลับมากระจ่างชัด ทำให้นางรู้ว่าไม่มีทางให้นางถอยหนีอีกแล้ว เพราะเบื้องหลังการกระทำทั้งหมดของนางนั้น เดิมพันด้วยความเป็นความตายของคนตระกูลเว่ย!!!

ไค ไคเรย์ นักมวยเถื่อนประจำค่ายมวยแห่งหนึ่ง เขาไร้ตัวตน ไม่มีที่มาที่ไป แต่หน้าตาดีและฝีมือเยี่ยม จึงได้เป็นนักมวยประจำค่ายที่ฝีมือดีที่สุด และการชกของเขาก็คือสังเวียนเถื่อน ที่เอาเงินมาวางเดิมพันกับชีวิตของคน ถ้ารอดก็ได้เงิน ถ้าแพ้ก็ตาย เขาไม่เคยคิดที่จะมีความรัก จนกระทั่งได้เจอกับเธอคนนี้ แตงกวา ลูกสาวแม่ค้าอาหารตามสั่ง เธอสวยหน้าตาดี และมีความสดใสตามวัย ความรักมันก่อเกิดขึ้น หลังจากที่เธอเริ่มมาส่งข้าวที่ค่ายมวยบ่อยขึ้น

เจ็ดวันเจ็ดคืนบนหอดูดาว เซียวจิ่งเหยียนไม่แม้แต่จะมาเหลียวแลอวิ๋นเจาเลยสักแวบเดียว เขากักขังนางไว้ถึงสามปี ทุกวันที่ลงท้ายด้วยเลขสามและเลขเจ็ดของทุกเดือนจะต้องกรีดเลือดนางสามจอก แต่นางกลับไม่เคยร้องเจ็บสักคำ เขาบอกว่าจะส่งนางเข้าวังเพื่อไปตายแทนหลินชิงหลาน นางก็ตอบตกลง เซียวจิ่งเหยียนคิดว่านางเปลี่ยนไปแล้ว ยอมอ่อนข้อให้แล้ว และในที่สุดก็ยอมเชื่องแต่โดยดี เขาไม่รู้เลยว่า นางเพียงแค่ไม่อยากเจ็บปวดเพราะเขาอีกต่อไปแล้ว ในคืนที่เข้าวัง อวิ๋นเจาหยิบยาแกล้งตายที่เขาเคยให้ไว้ออกมา โดยไม่รู้ว่าหลินชิงหลานได้สับเปลี่ยนมันเป็นยาพิษที่ทำให้ตายจริงไปตั้งนานแล้ว ขณะที่นางเงยหน้ากลืนยานั้นลงไป ทว่าจ้าวเหยียนที่ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกรกลับคว้าข้อมือนางไว้ แล้วก้มลงมองนางด้วยขอบตาที่แดงก่ำ ต่อมาเมื่อเซียวจิ่งเหยียนยกทัพกลับมาอย่างผู้ชนะจากชายแดนเหนือ เขาบุกเข้าไปในวังเพื่อตามหานางราวกับคนบ้าคลั่ง ทว่าในตอนนั้น ราชโองการพระราชทานสมรสได้ถูกประกาศลงมาเสียแล้ว เซียวจิ่งเหยียนเฝ้ารออวิ๋นเจาอยู่ภายนอกสวนซวงหัวตลอดทั้งฤดูใบไม้ร่วง อวิ๋นเจารินเหล้าด้วยมือตนเองหนึ่งจอก แล้วเลื่อนไปตรงหน้าเซียวจิ่งเหยียน เขามองหน้านาง หยาดน้ำตาไหลรินลงมาจากหางตา ก่อนจะยกขึ้นดื่มจนหมดจอกทั้งรอยยิ้ม "ชาติหน้า" เขาเอ่ย "กระหม่อมจะจำพระองค์ให้ได้ตั้งแต่สบตาครั้งแรกพะยะค่ะ" ยามที่เขาล้มพับลงไป มุมปากยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม อวิ๋นเจายื่นมือออกไป ลูบโครงหน้าของเขาผ่านความว่างเปล่าอย่างแผ่วเบา จากนั้นปาดน้ำตาที่หางตาของตนเองออก ชาติหน้า เดินให้ช้าลงหน่อยเถิด เซียวจิ่งเหยียน