แมวยิ้ม ปรากฏในเกมหรือสื่อบันเทิงอื่นๆ ใดบ้าง

ไม่มีอะไรน่าทึ่งสำหรับฉันเท่าแมวตัวเล็กที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของเรื่องราวทั้งเล่มและภาพยนตร์ — ฉันพูดถึง 'Kiki's Delivery Service' ซึ่งในเวอร์ชันต้นฉบับของเอโกะ คาโดะโนะ แมวที่ชื่อจิจิ (หรือที่คนไทยเรียกติดปากว่า 'แมวจี้') ปรากฏในรูปแบบที่ค่อนข้างเป็นเพื่อนร่วมทางที่มีความเป็นมนุษย์สูง มีบทสนทนาและความเห็นขันๆ ที่คอมเมดี้มากกว่า ในขณะที่ฉบับภาพยนตร์ของสตูดิโอจิบลิ กิกิและแมวจี้ถูกถ่ายทอดด้วยภาษาภาพที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น เสน่ห์ และการเคลื่อนไหวที่ทำให้ตัวละครนี้โดดเด่นขึ้นอย่างมาก ฉันชอบสังเกตว่าแมวจี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในหนังสือและหนังเท่านั้น — เขาปรากฏในหนังสือฉบับแปล, หนังสือภาพสำหรับเด็ก, และสินค้าลิขสิทธิ์ตั้งแต่นาฬิกา หมอน ไปจนถึงแบรนด์ตุ๊กตา หลายครั้งที่เห็นงานศิลป์แฟนเมดและคอสเพลย์ของแมวจี้ในงานแฟนมีตต่างๆ ซึ่งช่วยยืนยันว่าตัวละครนี้กลายเป็นไอคอนข้ามวัฒนธรรมจริงๆ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงแมวจี้ในนิทรรศการสตูดิโอจิบลิ บทสัมภาษณ์ศิลปิน และหนังสืออาร์ตบุ๊กที่อธิบายขั้นตอนการออกแบบตัวละคร ทำให้รู้สึกว่าแมวจี้ไม่ได้หายไปไหน แต่ยังคงถูกหยิบยกมาวิเคราะห์และฉลองอยู่เสมอ ในมุมมองส่วนตัว ฉันมองว่าความยืดหยุ่นของแมวจี้คือสาเหตุที่ทำให้มันปรากฏในสื่อหลากหลายรูปแบบ — จากหน้ากระดาษสู่จอใหญ่ และจากสินค้าของสะสมสู่แฟนอาร์ตออนไลน์ ความต่างเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างเวอร์ชันต้นฉบับกับการตีความของจิบลิเองก็เป็นสิ่งที่ฉันชอบเถียงกับเพื่อนๆ ว่าอันไหนสะท้อนความเป็นเพื่อนหรือความเป็นตัวตนของกิกิมากกว่า แต่ไม่ว่าจะชอบเวอร์ชันไหน แมวจี้ก็ยังคงเป็นตัวละครที่ทำให้เรื่องราวรู้สึกมีชีวิตอยู่ และนั่นคือเหตุผลที่ฉันยังตามหาสิ่งใหม่ๆ ที่เกี่ยวกับเขาอยู่เสมอ

ชื่อ 'แมวยิ้ม' ฟังดูคลุมเครือ แต่ถ้าต้องนึกภาพแมวที่ยิ้มอย่างมีเอกลักษณ์ ผมมักจะนึกถึงแมวจากนิยายคลาสสิกอย่าง 'Alice in Wonderland'—เจ้า Cheshire Cat ที่ยิ้มแห้งและหายวับไปเหลือแต่รอยยิ้ม เรื่องราวต้นฉบับของ Lewis Carroll ถูกนำไปดัดแปลงเป็นการ์ตูนและอนิเมะหลายครั้ง จนภาพแมวยิ้มแบบนั้นฝังอยู่ในความทรงจำของคนทั่วโลก มุมมองของผมในฐานะคนที่ชอบสัญลักษณ์คือ แมวยิ้มแบบ Cheshire มันกลายเป็นภาพแทนของความลึกลับและการเล่นคำ เห็นแล้วรู้เลยว่าไม่ใช่แมวบ้านธรรมดา แต่เป็นตัวละครที่เล่นกับมุมมองของความจริงและความเพ้อฝัน การยิ้มที่แยกจากร่างกายยังให้ความรู้สึกทั้งขำและหลอนในเวลาเดียวกัน ทำให้ทุกครั้งที่ใครพูดถึง 'แมวยิ้ม' ผมก็มักจะเชื่อมโยงกลับไปยังแมวตัวนั้นโดยอัตโนมัติ ถ้าคุณกำลังมองหาต้นตอแบบรวบรัด มันมีร่องรอยชัดเจนในงานดั้งเดิมและฉบับดัดแปลงหลายเวอร์ชัน ซึ่งส่วนตัวผมคิดว่านี่แหละคือที่มาที่คนส่วนใหญ่หมายถึงเวลาพูดว่า 'แมวยิ้ม' — แมวที่ยิ้มได้อย่างลึกลับและตรึงใจ

พอพูดถึง 'เสธหิ' ในโลกอินเทอร์เน็ตแล้ว ผมมักเจอเขาในคลิปสั้น ๆ และมิกซ์คัทของชุมชนออนไลน์ไทย ซึ่งกลายเป็นแหล่งที่คนเอามาแซวกันมากที่สุด การปรากฏตัวของเสธหิส่วนใหญ่เป็นคลิปวิดีโอแบบสั้น ๆ ที่ตัดต่อจากเสียงหรือมุกเดิม แล้วนำไปรีมิกซ์กับเสียงเอฟเฟกต์ เพลง หรือซับไตเติ้ลตลก ๆ ทำให้คนแชร์กันในแพลตฟอร์มอย่าง TikTok, YouTube Shorts และ Facebook สไตล์การใช้เสธหิในคลิปมักเป็นการนำมุกเดิมมาประยุกต์ เช่น ตัดต่อเข้ากับมุกสถานการณ์ปัจจุบัน หรือทำเป็นมุขตอบโต้ในคอมเมนต์ ส่วนตัวรู้สึกว่าความนิยมแบบนี้ช่วยให้ตัวละคร/มุกคงอยู่ได้นานกว่าแค่โพสต์เดียว เพื่อน ๆ ในกลุ่มฉันยังมักสร้างมส์และสติกเกอร์สำหรับใช้ในการคุยเล่นกัน ทำให้เสธหิกลายเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมอินเทอร์เน็ตไทยไปแล้ว

ฉันมักจะนึกถึงแมวยิ้มเมื่อพูดถึงรอยยิ้มลึกลับในวรรณกรรมคลาสสิก ถาหมายถึงแมวที่ยิ้มได้แบบที่คนส่วนใหญ่คุ้นเคย นั่นมีรากจากนวนิยาย 'Alice's Adventures in Wonderland' ของ Lewis Carroll ซึ่งตัวละครแมวหัวเราะแบบไม่หายไปนั้นได้รับการวาดภาพแรกโดย John Tenniel ในฉบับพิมพ์ครั้งแรกของเรื่อง งานวาดของ Tenniel ให้ความรู้สึกทั้งตลกและหลอกลวง ทิ้งภาพรอยยิ้มไว้เป็นสัญลักษณ์ที่ติดตา การตีความต่อมาของแมวยิ้มมีหลายเวอร์ชัน — หนังสือ นิยายภาพ และภาพยนตร์ต่างดึงเอาความขี้เล่นและความน่ากลัวมาผสมกัน บางครั้งศิลปินเพิ่มสีสันหรือทำให้ดวงตาเด่นขึ้น ทำให้แมวตัวนี้กลายเป็นภาพจำทางวัฒนธรรมที่คนมองแล้วรู้สึกทั้งชวนหัวและไม่สบายใจในเวลาเดียวกัน ฉันทิ้งท้ายด้วยความคิดว่าแมวยิ้มแบบนี้ดีตรงที่มันเปิดพื้นที่ให้ศิลปินตีความได้ไม่รู้จบ

เมื่อพูดถึง 'ควายยิ้ม' ในวงการภาพยนตร์ไทย ภาพที่ผมเห็นส่วนใหญ่ไม่ใช่ตัวละครหลักแต่เป็นสัญลักษณ์พื้นบ้านที่ผู้กำกับหยิบมาใช้เพื่อสร้างบรรยากาศชนบทหรือสะท้อนความเป็นท้องถิ่น ในประสบการณ์การดูหนังอินดี้หลายเรื่อง ผมเจอภาพ 'ควายยิ้ม' ในมุมที่ต่างกันออกไป บางเรื่องใช้เป็นพร็อพบนลานหน้าบ้านเพื่อบอกว่าตัวละครยังยึดโยงกับพื้นเพชนบท บางครั้งมันโผล่ในฉากงานบุญหรือฉากตลาดเช้า ทำหน้าที่เป็นฉากประกอบที่ทำให้โลกของเรื่องมีความจริงจังคมชัดขึ้น อีกแบบที่ผมชอบคือการเอา 'ควายยิ้ม' มาเป็นตัวตลกเชิงเสียดสีในหนังซึ่งทำให้เกิดคอนทราสต์ระหว่างความขำและความเจ็บปวดของตัวละคร การเห็นสัญลักษณ์นี้ในหนังทำให้ผมรู้สึกเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมท้องถิ่นมากขึ้น แต่ไม่เคยเจอว่ามันเป็นตัวเอกจริงจังในภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ — มันยังคงเป็นรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ผู้ชมละเอียดเท่านั้นจะยิ้มเมื่อเห็น

หมีภูเป็นตัวการ์ตูนน่ารักที่ผมเห็นโผล่ออกมาจากมุมอินเทอร์เน็ตต่าง ๆ จนรู้สึกว่ามันกลายเป็นมาสคอตท้องถิ่นเล็ก ๆ ไปแล้ว ผมเริ่มติดตามการปรากฏตัวของหมีภูจากช่องวิดีโอสั้นบนแพลตฟอร์มวิดีโอยอดฮิตที่มักใช้ทำสตอรี่และมุกสั้น ๆ ชื่อช่องหนึ่งที่ผมชอบคือ 'หมีภู Official' ซึ่งมีคลิปสั้น ๆ แสดงชีวิตประจำวันแบบตลกและมุมมองเรียบง่าย ทำให้ผมจับภาพบุคลิกของหมีภูได้ชัดขึ้น นอกจากคลิปสั้น ๆ แล้ว หมีภูยังมีสติกเกอร์บนแพลตฟอร์มแชตยอดนิยมที่เพื่อนผมมักส่งให้กันเวลาคุยเล่น ๆ — สติกเกอร์ชุดนี้ช่วยเพิ่มความคงอยู่ของตัวละครในชีวิตประจำวันของผมได้ดี เพราะบางทีแค่ส่งสติกเกอร์หมีภูหนึ่งอัน ก็สื่อความหมายได้ครบถ้วน อีกแง่มุมที่ผมเห็นเยอะคือการเข้าไปเป็นตัวละครประกอบในเกมมือถืออินดี้บางเกม เช่นผมเห็นหมีภูเป็นตัวละครรับเควสแบบแคมป์ปิ้งในเกม 'Bear Adventure' ซึ่งเป็นมินิเกมที่เน้นงานภาพน่ารักและคอสตูมตัวละคร การที่หมีภูมาเป็นคาแรคเตอร์ในเกมทำให้แฟน ๆ ได้โต้ตอบกับหมีภูในรูปแบบที่ต่างออกไป จากการดูคลิปหรืออ่านคอมมิคสั้น ๆ มาสู่การควบคุมและแต่งตัวให้หมีภูเอง นอกจากนี้ยังมีเว็บคอมมิคที่ลงตอนสั้น ๆ ชื่อ 'หมีภู วันหยุด' ซึ่งผมชอบอ่านเวลาว่าง — การ์ตูนชุดนี้เล่าเรื่องง่าย ๆ แต่แฝงมุขและความอบอุ่น ทำให้หมีภูมีมิติทั้งในสื่อภาพนิ่ง วิดีโอ และเกม สรุปแล้วการที่หมีภูกระจายตัวในหลายช่องทางแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกเชื่อมโยงกับตัวละครมากขึ้นทุกครั้งที่เจอมุกใหม่ ๆ หรือคอสตูมแปลก ๆ ที่ปล่อยออกมา

พอพูดถึง 'แมวยิ้ม' แล้ว โลกของของสะสมมันกว้างกว่าที่คิด และมีทั้งไอเทมลิขสิทธิ์จริงจังและของทำมือให้เลือกเยอะมาก — ฉันเป็นคนเก็บตุ๊กตาเล็กๆ กับพวงกุญแจตัวหนึ่งไว้ที่บ้านและได้เรียนรู้ช่องทางซื้อที่คุ้มค่าไว้หลายทาง ตั้งแต่ร้านของเจ้าของลิขสิทธิ์โดยตรงไปจนถึงร้านเกม/ของเล่นที่ได้รับอนุญาต รายการที่มักเห็นได้บ่อยคือพวงกุญแจ สติกเกอร์ เสื้อยืด หมอนอิง และตุ๊กตาพลัฟขนาดต่างๆ ถ้ามีการ colaboração หรือคาเฟ่ป๊อปอัพ บางครั้งจะมีสินค้าจำกัดแบบพิเศษออกมา เช่น เซ็ตฟิกเกอร์หรืออาร์ตบุ๊กที่หายากหลังงานจบแล้ว สำหรับจุดซื้อที่ชัดเจนที่สุดคือร้านทางการของเจ้าของลิขสิทธิ์ — ถ้า 'แมวยิ้ม' มีเพจหรือเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ มักจะประกาศการวางจำหน่ายและลิงก์ไปยังช็อปออนไลน์ไว้ด้วย ฉันมักจะติดตามเพจนั้นเพื่อรู้วันเปิดพรีออร์เดอร์และรีสต็อก นอกจากนั้น แพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซใหญ่ในไทยอย่าง Shopee และ Lazada ก็มีร้านอย่างเป็นทางการของแบรนด์หรือร้านค้าผู้ได้รับอนุญาต ซึ่งจะมีสัญลักษณ์ร้านทางการและรีวิวลูกค้าที่ช่วยยืนยันความน่าเชื่อถือ ขณะเดียวกัน ร้านหนังสือ/ของขวัญอย่าง B2S หรือร้านในห้างสรรพสินค้าบางแห่งมักจะเอาของลิขสิทธิ์มาจำหน่าย โดยเฉพาะเวลามีการโปรโมตหรือความร่วมมือพิเศษ งานอีเวนต์ก็เป็นแหล่งสำคัญ: หากมีงานคอมมิค คอน หรือมาร์เก็ตของแฟนคลับ ฉันมักเจอบูธของเจ้าของลิขสิทธิ์หรือผู้จัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการที่นำสินค้าลิมิเต็ดมาขายตรง บางครั้งยังมีการเปิดพ๊อปอัพสโตร์ในห้างใหญ่หรือคาเฟ่คอลแล็บที่มีสินค้าเฉพาะกิจ นอกประเทศ ไทยและเว็บต่างประเทศเช่น Etsy, AmiAmi, Mandarake หรือร้านของผู้ผลิตตรงก็เป็นทางเลือกสำหรับของที่ไม่ได้วางจำหน่ายในไทย แต่ต้องระวังภาษีและค่าขนส่ง เมื่อไหร่ที่เห็นสินค้าราคาถูกผิดปกติหรือรูปภาพคุณภาพต่ำ ให้สงสัยว่าของปลอมได้เลย เทคนิคสังเกตของแท้ที่ฉันใช้อยู่เป็นประจำคือมองหาแท็กหรือสติ๊กเกอร์ฮาโลแกรมของลิขสิทธิ์ โลโก้บริษัทบนแพ็กเกจ รหัส SKU หรือบาร์โค้ด ชื่อผู้ผลิตและรายละเอียดการจำหน่าย ถ้าซื้อจากร้านออนไลน์ควรดูรีวิวผู้ขายและถามเรื่องนโยบายคืนเงิน/รับประกันก่อนสั่ง สำหรับราคาคร่าวๆ พวงกุญแจหรือสติกเกอร์มักอยู่ร้อยกว่าบาทถึงไม่กี่ร้อย หมอนและตุ๊กตาพลัฟเริ่มตั้งแต่หลักร้อยถึงพันต้นๆ ส่วนฟิกเกอร์หรืออาร์ตบุ๊กลิมิเต็ดอาจสูงถึงหลักพันหรือมากกว่าได้ถ้าเป็นรุ่นพิเศษ สุดท้าย ฉันเชื่อว่าการสนับสนุนของลิขสิทธิ์ช่วยให้คาแรคเตอร์ที่ชอบมีชีวิตต่อไปและได้เห็นของใหม่ๆ ออกมาเรื่อยๆ — นี่คือความรู้สึกส่วนตัวที่ทำให้ฉันยังคอยไล่เก็บคอลเล็กชัน 'แมวยิ้ม' อยู่เรื่อยๆ

เคยสังเกตไหมว่า 'องค์ดำ' มักถูกตีความต่างกันตามสื่อที่ปรากฏอยู่ คนเขียนเกมนิยายบางคนให้มันเป็นราชาผู้ชั่วร้ายโดยตรง ขณะที่บางคนทำให้มันเป็นเงาลึกลับที่สะท้อนความกลัวของตัวเอก ผมชอบดูตัวอย่างจากเกมและนิยายแฟนตาซีคลาสสิก เช่นใน 'Dark Souls' ผู้เล่นจะเจอความเศร้าและความยิ่งใหญ่ของการตกต่ำของพลัง ส่วนใน 'Lord of the Rings' สถานะของ 'องค์ดำ' ถูกนำเสนอในรูปแบบของอำนาจเชิงสัญลักษณ์ที่คอยดึงโลกเข้าสู่ความมืด อีกตัวอย่างที่น่าสนใจคือ 'Overlord' ซึ่งพลิกมุมมองโดยให้ 'องค์ดำ' เป็นผู้ครองอำนาจที่มีมิติทั้งความโหดและมุมน่าขัน รวมถึง 'Berserk' ที่ใช้ภาพลักษณ์ของราชาแห่งความวิปริตเพื่อสำรวจเรื่องบาดแผลทางจิตใจ เหล่านี้ทำให้ฉันรู้สึกว่าสำหรับฉัน 'องค์ดำ' ไม่ได้เป็นแค่ศัตรู แต่เป็นเครื่องมือเล่าเรื่องที่สะท้อนค่านิยมและความกลัวของสังคมในแต่ละยุค

SCP-049 เป็นตัวละครที่แฟนเมดเอาไปใส่ในงานต่าง ๆ จนกลายเป็นมาสคอตของจักรวาลแฟนครีเอทีฟแล้ว ในโลกของเกมแฟนเมดคลาสสิก, 'SCP – Containment Breach' เป็นหนึ่งในที่แรก ๆ ที่ทำให้คนรู้จักว่าแพทย์โรคระบาดจะกลายเป็นภัยคุกคามขนาดไหน ฉากตึงเครียดที่ต้องหลบหนีจากหน่วยสอดแนมและการเจอ 049 ในมุมมืดทำให้คนทำคัทซีนแฟนเมดและคลิปสั้นบนโซเชียลได้เยอะมาก นอกเหนือจากเกมนั้น, งานแอนิเมชันสั้นบนช่องวิดีโอและคอมิกซ์แฟนเมดก็หยิบเอาบุคลิกชวนขนลุกของตัวละครไปเล่น บ่อยครั้งฉากที่คนชอบกันคือการเผชิญหน้าที่ใช้บทพูดแบบเย็นชาของตัวละครเพื่อสร้างบรรยากาศและมุมมองเชิงปรัชญา ซึ่งฉันมักจะเก็บไว้เป็นตัวอย่างว่าชุมชนสร้างสรรค์สามารถเอาไอเดียในบทความต้นฉบับไปต่อยอดได้อย่างไร

ภาพรอยยิ้มของแมวนั้นกระแทกใจคนได้เร็วมาก เพราะมันรวมเอาความน่ารัก ความไม่คาดคิด และความเป็นมนุษย์เข้าไว้ด้วยกันในเฟรมเดียว ทำให้คนเห็นแล้วอยากส่งต่อทันที เหตุผลแรกๆ ที่ทำให้ 'แมวยิ้ม' กลายเป็นไวรัล คือความเรียบง่ายของภาพหรือคลิป—ไม่จำเป็นต้องมีการตัดต่อพิสดาร แต่แค่ช่วงเวลาสั้นๆ ที่แมวดูเหมือนยิ้มกลับสะกิดอารมณ์คนได้ตรงจุด ความสามารถในการอ่านอารมณ์จากหน้าสัตว์เลี้ยงทำให้คนไทยหลายคนเอามาใช้เป็นสติกเกอร์ คอมเมนต์ หรือรีแอคชั่นในแชท ซึ่งทำให้คอนเทนต์เหล่านั้นเดินทางไวและไกลขึ้นมาก ในมุมมองของผม ปัจจัยทางวัฒนธรรมในไทยช่วยเร่งให้ไวรัลเร็วขึ้นอย่างชัดเจน คนไทยชอบมุกสั้นๆ คำพังเพย และการเล่นคำ เมื่อมีภาพแมวยิ้มหรือคลิปสั้นที่คนสามารถจับคำพูดตลกๆ ใส่พากย์เป็นภาษาไทยได้ มันเลยกลายเป็นเทมเพลตที่รีเมกง่ายๆ ได้ไม่รู้จบ อีกทั้งอินฟลูเอนเซอร์และเพจยอดนิยมชอบหยิบไปโพสต์ต่อ ส่งผลให้อัลกอริทึมของแพลตฟอร์มอย่าง TikTok, Facebook หรือ Instagram ปล่อยให้คอนเทนต์นั้นเข้าถึงคนจำนวนมากขึ้น ตัวอย่างจากต่างประเทศเช่น 'Grumpy Cat' หรือ 'Nyan Cat' แสดงให้เห็นว่ารูปสัตว์ที่มีหน้าตาโดดเด่นสามารถกลายเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมได้ และในไทยก็มีแรงผลักดันในลักษณะเดียวกันแต่ออกเสียงเป็นแบบไทยๆ กลไกการกระจายของคอนเทนต์ประเภทนี้ยังได้รับแรงส่งจากองค์ประกอบทางเทคนิคหลายอย่าง เช่น เสียงเทรนด์ หรือเพลงฮิตที่จับคู่กับคลิป ทำให้เกิดเทมเพลตเสียงที่คนสามารถลิปซิงก์หรือทำรีแอคชั่นต่อได้ อีกประเด็นคือความสามารถในการนำไปใช้เป็นสื่อสื่อสารอารมณ์แบบไม่ต้องอธิบายยาว เช่น ใส่เป็นสติกเกอร์ตอบกลับในแชทแทนคำพูด สิ่งนี้ทำให้ 'แมวยิ้ม' ไม่ใช่แค่คอนเทนต์เพื่อความบันเทิง แต่กลายเป็นเครื่องมือสื่อสารทางอารมณ์ของคนในแพลตฟอร์มดิจิทัล นอกจากนี้ ความทันสมัยของอุปกรณ์ถ่ายวิดีโอและแอปแก้ไขทำให้คนทั่วไปมีพลังสร้างคอนเทนต์ได้เทียบเท่าผู้สร้างมืออาชีพ จนผมเองก็ส่งคลิปแมวยิ้มให้เพื่อนหลายครั้งในช่วงวันที่ต้องการกำลังใจ เพราะสิ่งเล็กๆ อย่างรอยยิ้มของสัตว์เลี้ยงมีพลังบำบัดในตัว มุมมองส่วนตัวคือปรากฏการณ์นี้สะท้อนทั้งความต้องการความอบอุ่น ความเบาสมอง และความเป็นชุมชนออนไลน์ที่ชอบแบ่งปันกัน ถ้ามองต่อไป จะเห็นว่าไวรัลแบบนี้มีชีวิตอยู่ได้ไม่นานถ้าไม่มีการต่อยอดเป็นมุกใหม่หรือสินค้า แต่สำหรับช่วงเวลาหนึ่ง 'แมวยิ้ม' ก็เป็นตัวอย่างที่ดีของการรวมตัวกันระหว่างความเป็นสากลของความน่าเอ็นดูและความเป็นไทยในวิธีการเล่า ทำให้ผมยังคงยิ้มทุกครั้งที่เห็นคลิปเหล่านั้น