ดิฉันชอบท่อนเพลงอย่างใน 'Art of the Dress' เพราะมันเห็นความละเอียดอ่อนของตัวละครคนหนึ่งที่มีความฝันและความทะเยอทะยาน เสียงร้องที่ใส่รายละเอียดเล็กๆ ทั้งท่าทางและฉากประกอบ ทำให้บทเพลงกลายเป็นหน้าต่างที่มองเห็นนิสัยและแรงจูงใจของตัวละครนั้นๆ
เราเคยสนุกกับท่อนสนุกสนานของ 'Time to Be Awesome' จากภาคแยกที่เน้นโชว์มิวสิคัล พลังของเพลงประเภทนี้คือจังหวะที่ดึงให้โค้ชหรือกลุ่มตัวละครแสดงความมั่นใจและสนุกไปกับความสามารถของตัวเอง ท่อนฮุกมีความเป็นป็อปสมัยใหม่ที่ติดหูและเป็นเพลงที่แฟนๆ เอาไปร้องในการประชุมหรือคอนเวนชั่นได้ไม่ยาก