ใครจะเป็นผู้กำกับของ Fifty Shades Of Grey ภาค 4?

ยังไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการจากบริษัทผู้ผลิตเกี่ยวกับ 'Fifty Shades of Grey' ภาค 4 และสิ่งนี้ทำให้แฟนๆ คาดเดากันไปต่าง ๆ นานา ความคิดแรกที่ผมมีคือเรื่องลิขสิทธิ์และความคุ้มทุนมักเป็นตัวกำหนดว่าโปรเจ็กต์จะไปต่อหรือไม่ สตูดิโอต้องชั่งน้ำหนักรายได้จากภาคก่อนหน้าเทียบกับต้นทุนการผลิตและการตลาด อีกประเด็นที่มักถูกมองข้ามคือความยินยอมของนักแสดงหลัก ถ้านักแสดงชุดเดิมไม่พร้อมหรือไม่อยากกลับมารับบทเดิมก็ยากที่จะมีประกาศเร็ว ๆ นี้ ในฐานะแฟนที่ติดตามเรื่องนี้ตั้งแต่หนังสือจนถึงภาพยนตร์ ผมรู้สึกว่าแม้จะไม่มีข่าว แต่โอกาสเกิดได้เสมอ—ถ้ามีบทที่น่าสนใจหรือแนวทางใหม่ที่ทำให้แฟรนไชส์สดขึ้น อย่างไรก็ตาม ณ ตอนนี้ยังต้องรอดูท่าทีจากผู้ผลิตมากกว่า จะรู้สึกตื่นเต้นจริง ๆ ก็ต่อเมื่อมีการแถลงอย่างเป็นทางการ ซึ่งนั่นน่าจะเป็นสัญญาณชัดเจนว่าภาคสี่กำลังมาแน่นอน

ในมุมมองคนดูที่ติดตามมาตั้งแต่ต้น การจะมีภาค 4 แบบต่อเนื่องโดยตรงก็ต้องสานจากจุดที่ทิ้งไว้ใน 'Fifty Shades Freed' นั่นแหละ เพราะภาคสามเป็นบทสรุปของเส้นเรื่องหลักระหว่างอนาสตาเซียกับคริสเตียน มันปิดฉากความขัดแย้งใหญ่ ๆ ทั้งเรื่องอดีตคนรัก ความปลอดภัย และการตั้งฐานะครอบครัวเอาไว้ค่อนข้างชัดเจน ฉันคิดว่าถ้าสตูดิโอหรือผู้สร้างอยากทำภาคต่อแบบตรง ๆ จริง ๆ ทางเลือกที่สมเหตุสมผลคือพาเราไปยังชีวิตหลังบทสรุป—การปรับบทบาทการเป็นพ่อแม่ ผลกระทบจากปมอดีตที่ยังหลงเหลือ หรือศัตรูหน้าเดิมที่กลับมา แต่ทางเลือกอีกอย่างคือทำสปินออฟโฟกัสตัวละครรอง แต่ถ้าพูดถึงไทม์ไลน์ล้วน ๆ แล้ว ภาค 4 แบบต่อเนื่องต้องเริ่มจากปลายของ 'Fifty Shades Freed' เท่านั้น เพราะนั่นคือจุดที่เรื่องหลักหยุดไว้และเปิดโอกาสให้ขยายเรื่องราวต่อได้

ฉันชอบคิดว่าภาคสามของไตรภาคนี้เป็นพื้นที่ที่ย้ำการเปลี่ยนผ่านจากความสัมพันธ์แบบทดลองมาเป็นชีวิตแต่งงานที่ต้องเจอภาระจริงจังและความใกล้ชิดในชีวิตประจำวัน ฉันนึกภาพฉากฮันนีมูนและคืนแรกของคู่แต่งงานใน 'Fifty Shades Freed' เป็นการตั้งรกรากมากกว่าการรื้อฟื้นไฟเสน่หา ประเด็นสำคัญที่ภาคนี้เน้นคือการปรับตัวของทั้งสองคนเมื่อความโรแมนติกต้องเผชิญกับตารางงาน ความคาดหวังจากสังคม และการสร้างบ้านร่วมกัน ฉากที่เกี่ยวกับการตั้งครรภ์และการเตรียมตัวเป็นพ่อแม่ถูกยกขึ้นมาอย่างชัดเจน ทำให้เราเห็นมุมอ่อนแอและการตัดสินใจประจำวันที่ไม่ได้โรแมนติกเสมอไป ฉันรู้สึกว่าโทนของภาคสามเน้นการเยียวยาและการยอมรับมากกว่าการกรีดร้องหรือฉากตื่นเต้นเปล่าๆ ผลลัพธ์คือเรื่องราวที่พาเข้าสู่บทบาทใหม่ของทั้งคู่และทิ้งท้ายด้วยการก้าวไปข้างหน้าร่วมกันในแบบที่เป็นผู้ใหญ่กว่าเดิม

ไม่คิดว่าจะต้องมานั่งรวบรวมชื่อนักแสดงแบบนี้ แต่มาดูกันแบบชัด ๆ เลย — รายชื่อนักแสดงหลักใน 'Fifty Shades of Grey' เวอร์ชั่นภาพยนตร์คือ Dakota Johnson รับบท Anastasia Steele Jamie Dornan รับบท Christian Grey Eloise Mumford รับบท Kate Kavanagh Luke Grimes รับบท Elliot Grey Victor Rasuk รับบท José Rodriguez Marcia Gay Harden รับบท Grace Trevelyan Grey Jennifer Ehle รับบท Carla Wilks (แม่ของ Anastasia) Rita Ora รับบท Mia Grey (รับเชิญ) ผู้กำกับภาพยนตร์คือ Sam Taylor-Johnson การเรียงชื่อนี้เอาเฉพาะตัวหลักที่มีบทและฉากสำคัญจริง ๆ มาให้ เห็นชัดเลยว่าส่วนใหญ่คือนักแสดงดาวรุ่งผสมกับรุ่นใหญ่ที่เติมมิติให้บทครอบครัว ซึ่งทำให้ภาพรวมของหนังไม่แบนแม้เนื้อเรื่องจะเน้นความสัมพันธ์สองคน ปิดท้ายด้วยความคิดว่าแคสต์ชุดนี้ช่วยให้โทนหนังเป็นแบบที่คนพูดถึงกันได้ทั้งด้านบวกและด้านลบ

เรื่องการกลับมาของนักแสดงหลักใน 'Fifty Shades of Grey' ภาคสี่เป็นเรื่องที่ฉันมักคิดเล่น ๆ เวลานึกถึงแฟรนไชส์นี้และเส้นทางอาชีพของทั้งสองคน ฉันเห็นภาพว่าเรื่องราวแบบสามภาคจบลงแล้ว มันให้ความรู้สึกปิดจบฉากความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเอาไว้ค่อนข้างแน่น แต่ก็มีพื้นที่ให้สตูดิโอหรือผู้สร้างขยายจักรวาลได้หากต้องการ เหตุผลที่ทำให้ฉันคิดว่าการกลับมาของนักแสดงหลักไม่แน่นอนคือทั้งคู่ต่างมีโปรไฟล์การงานที่เปลี่ยนไปหลังจากงานชุดนี้ และการที่จะดึงพวกเขากลับมาได้ต้องมีบทที่ชวนให้รับงานอย่างมีความหมาย ไม่ใช่แค่อยากได้รายได้จากชื่อเสียง สุดท้ายฉันมองว่ามันขึ้นกับเจตนาของผู้ผลิตมากกว่าแฟนคลับ ความทรงจำของแฟนหลายคนยังฝังใจอยู่กับฉากคลาสสิกจากหนังและนิยาย แต่ถ้าจะทำภาคต่อจริง ๆ ผู้สร้างน่าจะต้องคิดใหม่ทั้งมุมมองการเล่าเรื่องและวิธีทำให้มันไม่เหมือนแค่การยืดเรื่องเก่า ๆ ถ้ามันเกิดขึ้นจริง คงจะเป็นเพราะมีไอเดียที่ทำให้การกลับมานั้นมีเหตุผลทางศิลป์ ไม่ใช่แค่เพราะชื่อใหญ่เท่านั้น

เราไม่ค่อยชอบคำตอบสั้น ๆ แต่ถ้าจะพูดตรง ๆ ในฐานะแฟนที่ติดตามมาตั้งแต่ต้น รู้สึกว่าตอนนี้ไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับภาคสี่ของซีรีส์หนังเรื่อง 'Fifty Shades of Grey' เลย ซึ่งทำให้สถานะยังคงเป็นข่าวลือมากกว่าแผนงานจริงจัง เราเองคิดว่าถ้าสตูดิโอจะทำภาคต่อจริง ๆ ทางเลือกที่เป็นไปได้มากที่สุดคือการดัดแปลงจากมุมมองของตัวละครฝ่ายชาย อย่างเช่นหนังสือ 'Grey' ที่เป็นการเล่าเรื่องเดิมจากมุมมองของคริสเตียน เพราะมันให้เนื้อหาใหม่โดยไม่ต้องประดิษฐ์พล็อตขึ้นมาใหม่ทั้งหมด และแฟน ๆ บางกลุ่มก็อยากเห็นมุมมองนั้นในภาพยนตร์ แต่ในทางปฏิบัติเรื่องการเงิน นักแสดง และภาพลักษณ์ของแฟรนไชส์มีผลมากกว่าความต้องการของแฟนคลับ ส่วนตัวฉันมองว่าถ้ามีการทำจริง มันน่าจะออกมาเป็นสปินออฟหรือภาพยนตร์ที่เล่าเหตุการณ์ข้างเคียงมากกว่าจะเป็นภาคที่สานต่อเรื่องราวหลัก เพราะพล็อตหลักของไตรภาคถูกปิดไปแล้ว การดึงมุมมองใหม่จาก 'Grey' จะให้ทั้งความคุ้นเคยและความสดใหม่ในเวลาเดียวกัน

ไม่ค่อยมีใครเขียนรีวิว 'Fifty Shades of Grey' ภาคสี่ในเชิงเป็นทางการ เพราะจริง ๆ แล้วไตรภาคภาพยนตร์จบที่ภาคสาม แต่ก็มีแฟน ๆ บางกลุ่มสร้างเนื้อหาต่อหรือทำมิกซ์คัตพากย์ไทยเต็มเรื่องขึ้นมาเอง ในฐานะแฟนหนังผู้ชอบตามงานแฟนเมด ผมเจอรีวิวแบบยาว ๆ ที่วิเคราะห์ต่อเรื่องราวจากจุดที่หนังหยุดไว้แล้วพยายามเติมช่องว่างด้วยตัวละครใหม่หรือเส้นเรื่องจากนิยายมุมมองอื่น หลายรีวิวเป็นภาษาไทยฝีมือเขียนดี บางอันเล่าเหมือนบทสรุป บางอันทำเป็นบทวิเคราะห์เชิงจิตวิทยาตัวละคร ทั้งหมดมักจะลงในบล็อกส่วนตัวหรือโพสต์ยาว ๆ ในเว็บบอร์ดที่แฟน ๆ ชุมชนเดียวกันอ่านอยู่ ท้ายที่สุดความนิยมของรีวิวพวกนี้ไม่ใช่เพราะมีภาคสี่จริง ๆ แต่เพราะคนอยากเห็นว่าถ้าต่อจากภาคสุดท้ายจะเกิดอะไรขึ้น — ผมมองว่าอ่านพวกนี้เพื่อความบันเทิงและมุมมองการตีความมากกว่าจะใช้แทนงานภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ

พอได้อ่านภาคสองแล้ว ความรู้สึกแรกคือเรื่องราวมันเข้มข้นขึ้นกว่าภาคแรกมาก ความสัมพันธ์ระหว่างอนาสตาเซียกับคริสเตียนถูกทดสอบซ้ำอีกครั้งเมื่อทั้งคู่พยายามเริ่มต้นใหม่ โดยคริสเตียนเสนอข้อตกลงแบบต่าง ๆ เพื่อให้ความสัมพันธ์ไม่กลับไปสู่รูปแบบเดิม ๆ และอนาสตาเซียก็พยายามวางขอบเขตของตัวเองมากขึ้น ทำให้เห็นมิติของการปรับตัวทั้งสองฝ่ายได้ชัดเจนขึ้นกว่าภาคแรก ความรักไม่ได้ถูกมองแค่เป็นความหลงใหล แต่เป็นการเจรจาและการเรียนรู้ที่จะไว้ใจ ตัวเรื่องนำดราม่าภายนอกเข้ามาเป็นแรงกระตุ้นสำคัญ — มีบุคคลจากอดีตของคริสเตียนเข้ามาสร้างความวุ่นวาย และยังมีภัยคุกคามจากคนนอกที่ทำให้อะนาตาเซียรู้สึกไม่ปลอดภัย จังหวะเรื่องผสมระหว่างโรแมนซ์กับความตึงเครียดแบบไม่น้อย ทำให้อารมณ์ผันผวนไปมาระหว่างความหวานกับความหวาดระแวง นักเขียนจัดฉากเหตุการณ์และบทสนทนาให้เห็นการเติบโตของทั้งสองคนมากขึ้น ตอนจบของภาคนี้มีการผลักดันความสัมพันธ์ไปสู่ความผูกมัดที่ชัดเจนยิ่งขึ้น และคงไว้ซึ่งอารมณ์ที่ทั้งหวานและมืดตามแบบฉบับของซีรีส์ 'Fifty Shades Darker' อ่านจบแล้วคิดว่าภาคสองทำหน้าที่เชื่อมโยงข้อบาดหมางในอดีตกับอนาคตของคู่พระนางได้ดี เหมาะกับคนที่อยากดูพัฒนาการความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและมีความตึงเครียดเป็นองค์ประกอบ

รายชื่อนักแสดงนำของหนังเรื่องนี้ค่อนข้างชัดเจนและเป็นที่จดจำกว้างขวางในวงการบันเทิง ผมชอบวิธีที่หนังนำสองตัวละครหลักขึ้นมาอย่างเด่นชัด: Dakota Johnson รับบทเป็น Anastasia Steele และ Jamie Dornan รับบทเป็น Christian Grey ซึ่งทั้งคู่เป็นแกนกลางที่ขับเคลื่อนเรื่องราวทั้งหมดไปข้างหน้า การแสดงของ Dakota ให้ความเป็นคนธรรมดา กลัว ๆ กล้า ๆ แต่มีความตั้งใจ ขณะที่ Jamie สร้างภาพของชายลึกลับและมีอำนาจด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่เฉียบคม ผลงานรองที่ช่วยเติมเต็มโลกของเรื่องนี้ก็มีบทบาทไม่เล็ก เช่น Eloise Mumford ที่เล่นเป็น Kate Kavanagh เพื่อนร่วมห้องของ Anastasia, Jennifer Ehle ที่รับบทเป็น Carla (แม่ของ Ana), Marcia Gay Harden ในบท Grace Trevelyan Grey (แม่บุญธรรมของ Christian), Victor Rasuk เป็น José Rodriguez และ Rita Ora ในบท Mia Grey ซึ่งเป็นพี่สาวของ Christian รายชื่อนี้คร่าว ๆ น่าจะตอบคำถามได้ดี เพราะคนสองคนที่ถูกมองว่าเป็นตัวนำจริง ๆ ก็คือ Dakota กับ Jamie แต่ทีมสนับสนุนก็สำคัญไม่แพ้กัน ช่วยให้เรื่องมีมิติและความเป็นมนุษย์ขึ้นอย่างชัดเจน

แอบโล่งใจที่จะบอกว่า นักแสดงนำของเรื่องยังเป็นคนเดิมตลอดทั้งไตรภาค ไม่ได้เปลี่ยนตัวกลางทาง ฉันชอบที่ 'Fifty Shades of Grey' เริ่มต้นด้วย Dakota Johnson ในบท Anastasia Steele และ Jamie Dornan ในบท Christian Grey แล้วทั้งคู่ก็กลับมารับบทเดิมใน 'Fifty Shades Darker' และปิดไตรภาคมาด้วย 'Fifty Shades Freed' การที่นักแสดงนำไม่เปลี่ยนช่วยให้เคมีระหว่างตัวละครคงอยู่ตลอดเรื่อง และทำให้การเดินเรื่องของความสัมพันธ์สองคนดูราบรื่นกว่า ในแง่ของงานสร้าง แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงผู้กำกับจาก Sam Taylor-Johnson ในภาคแรกมาเป็น James Foley ในสองภาคหลัง แต่นักแสดงนำยังคงเดิม นั่นทำให้แฟน ๆ ที่ติดภาพลักษณ์ของตัวละครไม่รู้สึกว่าโดนตัดขาดจากสิ่งที่คุ้นเคย สรุปคือ ถ้าถามตรง ๆ ว่าเปลี่ยนไหม คำตอบคือไม่เปลี่ยนนักแสดงนำ ฉันยังคิดว่าการรักษาคู่พระนางชุดเดิมเป็นเรื่องที่เหมาะสมกับแนวหนังแนวนี้