ใครรับบทนำใน เจาะเวลาสู่ต้าถัง เวอร์ชันซีรีส์

ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนตั้งคำถามเรื่องจำนวนตอนของ 'เจาะเวลาสู่ต้าถัง' แบบตรงๆ แต่ถ้าพูดถึงภาพรวม ผมเห็นว่าเรื่องแนวนี้มักมีหลากหลายเวอร์ชันทั้งนิยาย ซีรีส์โทรทัศน์ และเว็บซีรีส์ ซึ่งจำนวนตอนจะแตกต่างกันตามแพลตฟอร์มและความยาวของการดัดแปลง โดยทั่วไปแล้ว เวอร์ชันละครทีวีที่ลงทุนสูงมักขยายให้ครบทุกรายละเอียดทางประวัติศาสตร์และการเมือง จึงมีแนวโน้มอยู่ที่ประมาณ 30–50 ตอน ขณะที่เวอร์ชันที่ออกเป็นซีรีส์ออนไลน์หรือมินิซีรีส์อาจสั้นลงเหลือ 12–24 ตอน เพื่อเน้นจังหวะเร่งรัดหรือโฟกัสความสัมพันธ์ตัวละครมากกว่าเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ แต่ก็มีบางงานที่ยาวกว่า 50 ตอน หากต้องการลงรายละเอียดฉากการเมืองและเส้นเรื่องหลายสาย เนื้อหาพื้นฐานของซีรีส์ประเภทนี้มักหมุนรอบการเดินทางข้ามเวลา: ตัวเอกจากยุคปัจจุบัน (หรือยุคอื่น) ถูกพากลับไปสู่ยุค 'ต้าถัง' แล้วต้องเรียนรู้วิถีชีวิต ฝึกภาษาและมารยาทของสังคมโบราณ พร้อมต้องปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ทางการเมือง ตัวร้ายที่ซับซ้อน การทรยศ และพันธะความรักข้ามยุคมักเป็นแกนหลัก มีฉากวัง องค์กรสายลับ การต่อสู้ยุทธศาสตร์ และมุมตลกจากความต่างทางวัฒนธรรม ตัวอย่างที่แฟนๆ ชอบพูดถึงคือผลงานที่เน้นความสมจริงของฉากและคอสตูม ซึ่งทำให้แฟนประวัติศาสตร์อินตามได้ง่ายขึ้น ส่วนความประทับใจส่วนตัวคือ เสน่ห์ของเรื่องอยู่ที่การผสมผสานระหว่างโรแมนซ์ การเมือง และการค้นพบตัวเอง เมื่อตัวเอกต้องเลือกว่าจะเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ประวัติศาสตร์หรือคงไว้ตามเดิม ช่วงที่ตัวละครต้องรับมือกับความขัดแย้งทางศีลธรรมมักเป็นช่วงที่ตราตรึงผมที่สุด และนั่นเองที่ทำให้ซีรีส์แนวนี้ไม่เคยเชย

การอ่าน 'เจาะเวลาสู่ต้าถัง' ให้บรรยากาศคนละแบบกับการดูละครอย่างชัดเจน — ความรู้สึกที่ได้จากหน้ากระดาษคือโลกที่เปิดกว้างให้จินตนาการทำงาน ในฐานะคนชอบอ่านหนังสือโบราณผสมแฟนตาซี ฉันชอบที่นิยายให้รายละเอียดจิตใจตัวละครและฉากประวัติศาสตร์แบบค่อยเป็นค่อยไป ทำให้เข้าใจเหตุผลเบื้องหลังการตัดสินใจของตัวละครมากขึ้น ตรงนี้ละครมักจะต้องย่อข้อมูลหรือแสดงออกด้วยพฤติกรรมภายนอกเท่านั้น ทำให้บางบทบาทดูชัดเจนขึ้นบนจอ แต่ก็สูญเสียความละเอียดของความคิดภายในไป เทคนิคการเล่าเรื่องในหนังสือช่วยให้เรื่องดูลึกซึ้งกว่าฉากเดียวบนจอ เช่น การบรรยายภายในที่ชี้ให้เห็นความขัดแย้งทางศีลธรรมหรือทฤษฎีการเมืองของยุคนั้น ซึ่งในละครอาจถูกแทนที่ด้วยบทสนทนาสั้น ๆ หรือฉากสั้นเพื่อรักษาจังหวะเวลา ยิ่งถ้าเปรียบกับผลงานโทรทัศน์ที่เน้นภาพสวยและจังหวะเร็วอย่าง 'บุพเพสันนิวาส' จะเห็นได้ชัดว่าละครมุ่งเน้นการสร้างความประทับใจด้วยภาพและเพลงประกอบ ในขณะที่หนังสือค่อย ๆ สร้างความผูกพันผ่านความคิดและรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉาก อีกเรื่องที่ผมให้ความสำคัญคือการปรับเนื้อหาเมื่อลงจอ ผู้สร้างมักรวมตัวละครหรือปรับเหตุการณ์ให้กระชับเพื่อความต่อเนื่องบนจอ ทำให้บางจุดที่ในหนังสือมีน้ำหนักพิเศษถูกลดทอนลง แต่ข้อดีคือละครใช้สีหน้า น้ำเสียง และดนตรีเพิ่มมิติอารมณ์ที่หนังสือสื่อได้ยาก ทำให้ฉากรักหรือความตึงเครียดบางฉากตราตรึงผู้ชมได้ทันที สุดท้ายแล้วการอ่านจะเติมจินตนาการให้ฉัน แต่การดูละครทำให้ภาพในหัวชัดขึ้นและมีพลังทางอารมณ์ทั้งสองแบบต่างมีเสน่ห์ และฉันมักกลับไปหาเวอร์ชันทั้งสองเมื่ออยากสัมผัสเรื่องจากมุมมองที่ต่างกัน

ฉากใน 'เจาะเวลาสู่ต้าถัง' ให้ความรู้สึกเหมือนอ่านนิยายประวัติศาสตร์ที่ผ่านการปรับแต่งให้ทันสมัยมากกว่าจะเป็นพจนานุกรมเหตุการณ์จริง ๆ ของต้าถัง เพราะแม้พื้นฐานบางอย่าง เช่น ชื่อสถานที่ โครงสร้างอำนาจ และบุคคลสำคัญ จะยึดโยงกับการบันทึกประวัติศาสตร์ แต่รายละเอียดปลีกย่อยหลายอย่างถูกขยับหรือสร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์ด้านดราม่าและการเดินเรื่อง ฉันมักสังเกตว่าฉากการเมืองและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครมีการใส่สีสันให้ชัดเจนขึ้น—เหตุผล ความขัดแย้ง และจุดพลิกผันถูกกระชับเพื่อให้คนดูเข้าใจชัดและเชื่อมโยงอารมณ์ได้ทันที ซึ่งทำให้บางครั้งลำดับเวลาและแรงจูงใจของตัวละครไม่ตรงกับบันทึกจริงนัก ในฐานะคนที่ชอบเทียบรายละเอียดประวัติศาสตร์กับผลงานอื่น ๆ จะเห็นว่ารายละเอียดเช่นเครื่องแต่งกายบางรูปแบบ สถาปัตยกรรมภายในวัง หรือพิธีกรรมราชสำนักถูกออกแบบให้ดูสวยงามและเข้ากับภาพรวมของซีรีส์มากกว่าจะยึดตามหลักฐานโบราณอย่างเคร่งครัด งานสร้างบางฉากมีแรงบันดาลใจจากแหล่งประวัติศาสตร์จริง เช่น ระบบตำแหน่งขุนนางหรือการใช้ชื่อยศ แต่การนำเสนอการเคลื่อนไหวของกองทัพ การใช้เทคโนโลยีทางสื่อสาร หรือบทสนทนา มักสะท้อนความคิดสมัยใหม่มากกว่าโลกโบราณ อีกตัวอย่างที่ผมชอบเทียบคือ '长安十二时辰' ซึ่งให้ความสำคัญกับบรรยากาศ วัฒนธรรมการกิน อยู่ และรายละเอียดการสร้างเมืองอย่างพิถีพิถัน ทำให้เห็นความต่างว่าบางซีรีส์เลือกบันเทิงก่อนความเป๊ะ คนดูจึงควรดูแบบมีกรอบคิดว่าเป็นผลงานบันเทิงที่อิงประวัติศาสตร์ ไม่ใช่เอกสารอ้างอิงทางวิชาการ ท้ายที่สุด ฉันเชื่อว่าความเพลิดเพลินจาก 'เจาะเวลาสู่ต้าถัง' อยู่ที่การผสมผสานระหว่างไอเดียเดินทางข้ามเวลา ดราม่าความสัมพันธ์ และภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ที่ให้กลิ่นอายยุคโบราณ แม้มุมมองเชิงประวัติศาสตร์จะต้องถูกกรองและตรวจสอบ แต่ผลงานก็ทำหน้าที่เป็นประตูดึงคนธรรมดาให้สนใจประวัติศาสตร์ได้ ถ้าอยากรู้ความจริงเชิงลึกต่อ ควรใช้ซีรีส์เป็นจุดเริ่มต้นแล้วกลับไปอ่านบันทึกหรืองานวิชาการประกอบ ความรู้สึกหลังดูของฉันจึงเป็นทั้งความบันเทิงและแรงกระตุ้นให้ขวนขวายรู้มากขึ้น

นักแสดงที่ผมรู้สึกว่าสร้างความทรงจำไม่รู้ลืมในซีรีส์ย้อนเวลาคงต้องยกให้ 'Scarlet Heart' กับบทบาทของนิคกี้ วู (Wu Zun/Nicky Wu) ที่มีพลังดึงดูดเฉพาะตัว การแสดงของเขาในเรื่องไม่ได้เป็นแค่หน้าตาหรือความหล่อแบบผิวเผิน แต่คือการใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ลงไปในท่าทางและสายตา ทำให้ตัวละครมีชั้นเชิงทั้งความอ่อนแอ ความหาญกล้า และความสับสนใจเมื่อถูกบังคับให้ยอมรับชะตากรรมในสภาพแวดล้อมของราชสำนัก ฉากที่เขาต้องเลือกระหว่างความรักกับความรับผิดชอบยังคงทำให้ฉันหายใจติดขัดทุกครั้งที่นึกถึง นอกจากจังหวะอารมณ์แล้ว เคมีระหว่างเขากับนักแสดงนำหญิงก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นคลาสสิก เสียงพูด น้ำเสียงในฉากเงียบ ๆ และการเว้นจังหวะเวลาในการสบตา ล้วนช่วยผลักดันความเข้มข้นของเรื่องขึ้นไปอีกขั้น ผลงานชิ้นนี้ทำให้ฉันเห็นว่าแม้โครงเรื่องย้อนเวลาจะซ้ำซาก แต่การแสดงที่มีนัยยะลึกก็สามารถเปลี่ยนมันให้กลายเป็นประสบการณ์ทางอารมณ์ได้อย่างแท้จริง

บอกตามตรงว่าฉันรู้สึกตื่นเต้นเวลาได้กลับไปนึกถึงโลกแฟนตาซีของ 'ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน' — โดยเฉพาะภาคสองที่หลายคนรอคอย นักแสดงนำในเวอร์ชันคนแสดงที่หลายคนพูดถึงมักจะรวมถึงชื่อคุ้นหูจากวงการแอ็คชันและกำกับพิเศษของจีน เช่น Sammo Hung (เฉินฮั่น) กับ Yuen Biao (หยวนเปียว) ซึ่งมักถูกยกขึ้นมาเมื่อพูดถึงผลงานยุคคลาสสิกของผู้กำกับสุกี้ฮาร์ค เพราะพวกเขามีสไตล์การแสดงแนวบู๊-แฟนตาซีที่เข้ากันกับโทนเรื่อง ในมุมมองของคนดูรุ่นเก่า ฉันยังจำได้ว่ามีนักแสดงหญิงสำคัญอย่าง 'บรีจิตต์ หลิน' (Brigitte Lin) ที่ถูกอ้างถึงในบริบทของตัวละครหญิงพลังลึกลับ นอกจากนั้นชื่อนักแสดงอย่าง Lam Ching-ying ก็ถูกพูดถึงบ่อยในฐานะมาสเตอร์ด้านฉากต่อสู้และคิวบู๊ที่ทำให้ฉากภูตภูเขาดูน่าเชื่อถือมากขึ้น ถึงแม้แต่ละเวอร์ชันจะมีการคัดนักแสดงต่างกัน แต่ถ้าถามโดยรวม คนแสดงนำที่แฟนๆ มักนึกถึงเมื่อพูดถึง 'ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาค 2' มักจะเป็นกลุ่มนักแสดงจากวงการบู๊ฮ่องกงที่มีชื่อเสียงเหล่านี้ — ใครชอบแนวบู๊แฟนตาซีคงอินกับรายชื่อนี้ได้ไม่ยาก

เพลงประกอบของ 'เจาะเวลาสู่ต้าถัง' มีความสามารถพาใจลอยข้ามกาลเวลาได้อย่างไม่น่าเชื่อ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมหลงใหลมันมากที่สุด ธีมหลักที่วนซ้ำในหลายฉาก — เสียงพิณหรือกู่เจิ้งสลับกับเครื่องสายเบา ๆ — สร้างบรรยากาศแบบโบราณแต่ไม่ห่างไกล เหมือนมีสะพานเชื่อมความรู้สึกระหว่างโลกสมัยใหม่กับราชสำนักโบราณ เพลงบรรเลงชิ้นหนึ่งที่ผมชอบเป็นพิเศษจะเริ่มด้วยเมโลดี้เรียบง่าย แล้วค่อย ๆ ขยายด้วยเครื่องสายและคอรัส ทำให้ฉากที่ตัวเอกก้าวเข้าเมืองหลวงมีความยิ่งใหญ่แต่ก็แฝงด้วยความเปราะบาง เมโลดี้นั้นกลับมาในฉากเงียบ ๆ หรือฉากคิดถึง จนกลายเป็นสัญลักษณ์ของความคิดถึงและการตัดสินใจ อีกชิ้นที่โดดเด่นเป็นเพลงประกอบฉากรักและความอาลัย — เสียงเปียโนบาง ๆ ผสมกับฟลุตหรือออร์แกนเล็ก ๆ ทำให้ฉากลาก่อนมีมิติพิเศษ ฉากที่สองตัวละครแลกสายตากันตรงริมระเบียง กลับกลายเป็นฉากที่ผู้ชมจดจำเพราะดนตรีช่วยผลักอารมณ์ให้ลึกขึ้น ผมมักจะหยิบเพลงนี้มาเปิดซ้ำ ๆ เวลาต้องการความเงียบสงบแบบมีน้ำหนัก นอกจากนี้ยังมีธีมจังหวะหนักสำหรับฉากการเมืองหรือการปะทะ ซึ่งใช้กลอง กระทั่งเครื่องเป่าแบบดั้งเดิมมาผสม ทำให้ฉากวุ่นวายมีพลังและไม่สับสน ในมุมของคนดูที่ชอบวิเคราะห์โครงสร้างดนตรี จะเห็นว่าการนำลูปซ้ำ ๆ มาใช้เป็น leitmotif ช่วยเชื่อมโยงเหตุการณ์ในซีรีส์ไว้ด้วยกัน ฉันชอบวิธีการที่นักแต่งเพลงเลือกเครื่องดนตรีเพื่อสื่ออารมณ์แทนคำพูด — บางทีแค่ท่อนเมโลดี้สั้น ๆ ก็ทำให้ฉากหนึ่งพูดได้มากกว่าบทสนทนาเยอะ ขณะที่ฉากรื่นเริงก็มีเพลงประกอบที่สดใสกว่าปกติ เรียกว่าเป็น OST ที่ฟังซ้ำแล้วค้นพบมิติใหม่ ๆ ได้เสมอ นั่งฟังแล้วยังรู้สึกว่าทุกครั้งที่เพลงเปลี่ยน จังหวะหัวใจก็เปลี่ยนตามด้วย

เอาจริงนะ, ในฐานะแฟนซีรีส์จีนย้อนยุคที่ชอบดูเวอร์ชันพากย์ไทยบ่อยๆ เห็นว่ามีนักแสดงหลายคนที่คนไทยรู้จักจากซีรีส์ข้ามเวลาหรือย้อนยุค แล้วพอไปดูผลงานอื่นๆ ของเขาแล้วก็ทึ่งว่าคนละสไตล์กันสุดๆ ผู้ชมไทยมักเจอนักแสดงเหล่านี้ผ่านพากย์ไทยแล้วคุ้นหน้า คุ้นเสียงจนอยากตามไปดูผลงานต้นฉบับของเขาในแนวอื่นๆ ด้วย Yang Mi เป็นชื่อที่หลุดปากบ่อยสุดเมื่อพูดถึงซีรีส์ย้อนยุคและแฟนตาซี นอกจากผลงานที่หลายคนแอบหลงรักอย่าง 'Palace' ที่มีองค์ประกอบข้ามเวลาแล้ว เธอยังมีผลงานพีเรียด-แฟนตาซีอย่าง 'Eternal Love' หรือชื่อไทยที่คนคุ้นเคยกันดี และยังรับบทนำในซีรีส์ต่อเนื่องอย่าง 'Legend of Fuyao' ที่โชว์ความแข็งแรงของคาแรกเตอร์หญิงนำได้ชัดเจน สไตล์การเล่นของเธอปรับได้ทั้งบทหวาน บทแอ็กชัน และบทดราม่าหนักๆ Zhao Liying เป็นอีกคนที่คนไทยจำได้จากหลายซีรีส์พากย์ไทย โดยเฉพาะบทนำใน 'The Journey of Flower' ที่ทำให้เธอโด่งดังต่อเนื่อง ผลงานฮิตอื่นๆ ที่ควรค่าแก่การตามดูคือ 'Princess Agents' และยังมีงานพีเรียด-ดราม่าที่โชว์การเติบโตทางการแสดง ทำให้เห็นว่าเธอไม่ติดกรอบแค่บทโรแมนติกหรือโศกเศร้า แต่สามารถแบกรับฉากต่อสู้และการเมืองในเนื้อเรื่องยาวได้ดี Hu Ge เป็นคนที่สายซีรีส์ย้อนยุคและประวัติศาสตร์ต้องรู้จักจากผลงานคลาสสิกอย่าง 'Chinese Paladin' ซึ่งเป็นบทที่ทำให้ชื่อเขาเป็นที่รู้จักตั้งแต่เริ่มต้น ในช่วงหลังเขาได้แสดงในผลงานดราม่าสมองและการวางแผนอย่าง 'Nirvana in Fire' ที่กลายเป็นซีรีส์ระดับตำนานอีกเรื่องหนึ่ง ฝีมือการแสดงแบบละเอียดและการวางจังหวะของเขาทำให้บทที่ดูไกลตัวกลายเป็นน่าเชื่อถือ Mark Chao มีภาพจำในบทหล่อสุขุมจาก 'Eternal Love' แต่คนที่ติดตามผลงานของเขาในวงการภาพยนตร์และซีรีส์ไต้หวันจะรู้ว่าเขามีผลงานอย่าง 'Black & White' และภาพยนตร์เรื่อง 'Monga' ซึ่งทำให้เขาได้รับการยอมรับด้านการแสดงในวงกว้าง เสน่ห์ของเขาอยู่ที่การเปลี่ยนโทนจากบทโรแมนติกมาเป็นบทดิบเข้มได้อย่างน่าสนใจ Wallace Huo เป็นอีกคนที่คนไทยรู้จักจากซีรีส์พีเรียดและสไตล์โรแมนติก-แฟนตาซี ผลงานอย่าง 'The Journey of Flower' ทำให้คนจำเขาได้ดี และผลงานพีเรียดอื่นๆ ก็ยังคงโชว์เสน่ห์เฉพาะตัว ส่วนเสียงพากย์ไทยช่วยขยายฐานคนดูให้ไปพบผลงานอื่นๆ ของเขาง่ายขึ้น ปิดท้ายแล้ว ชอบความหลากหลายของนักแสดงจีนกลุ่มนี้ที่เมื่อได้ดูผลงานอื่นๆ จะพบมุมมองการแสดงและการเลือกบทที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง การตามดูผลงานนอกแนวดั้งเดิมของพวกเขาทำให้รู้สึกเหมือนได้ค้นพบด้านใหม่ๆ ของนักแสดงคนโปรด และนั่นเป็นความสนุกเล็กๆ ที่มักทำให้ติดตามต่อไปเสมอ

ชื่อนี้ยังไม่ค่อยคุ้นหูในลิสต์ละครที่ฉันตามดู แต่เมื่อเห็นคำถามเกี่ยวกับ 'ล่าข้ามศตวรรษ' ฉันเลยพยายามจำบริบทต่าง ๆ ที่เคยผ่านตา จากมุมมองของคนดูที่ชอบเวอร์ชันดั้งเดิมมากกว่าสายลามก ฉันนึกถึงผลงานที่มีธีมข้ามกาลเวลาและตัวเอกต้องเดินทางหรือไล่ล่าข้ามยุค แต่ถ้าเป็นละครเวอร์ชันคนแสดงจริง ๆ ชื่อไทยบางครั้งก็แปลจากชื่อภาษาต้นฉบับอย่างหลวม ๆ ทำให้ยากจะจับให้ตรงโดยไม่รู้ปีหรือประเทศผู้สร้าง จึงยังตอบชื่อนักแสดงตัวเอกแบบชัดเจนไม่ได้เลย แต่ถ้าคุณหมายถึงเวอร์ชันนิยายหรืออนิเมะ ฉันพอจะเปรียบเทียบให้ได้และเล่าความต่างของตัวละครหลักให้ฟังแทน มันจะช่วยให้เราโฟกัสได้ว่าพูดถึงงานชิ้นไหนแน่ ๆ มากขึ้น

งานนี้เป็นหนังที่รวมคนดังระดับท็อปไว้จนรู้สึกเหมือนดูละครเวทีขนาดยักษ์ และฉันชอบความกล้าของการให้บทบาททั้งใหญ่ทั้งเล็กกระจายกันให้เห็นชัดใน 'คลาวด์ แอตลาส: หยุดโลกข้ามเวลา' เมื่อพูดถึงคนที่รับบทนำจริง ๆ แล้วชื่อที่โผล่มาก่อนเลยคือ Tom Hanks และ Halle Berry — ทั้งคู่โดดเด่นในหลายช่วงเวลาและสื่อสารอารมณ์ของเรื่องข้ามยุคได้ชัดเจน ฉันมองว่า Hanks กับ Berry ทำหน้าที่เป็นแกนกลางให้หนังเดินไปได้ ส่วนคนอย่าง Hugo Weaving กับ Jim Broadbent ก็เข้ามาเป็นเสาหลักอีกชั้น ช่วยเติมสีสันและมุมมองหลากหลายให้กับโครงเรื่องที่ซับซ้อนนี้ บทบาทของหนังไม่ได้แบ่งก้อนชัดว่าใครคือพระเอก-ใครคือตัวประกอบแบบดั้งเดิม นักแสดงแต่ละคนมีช่วงเวลาที่เป็นจุดโฟกัสของเรื่อง แล้วหายไปหรือปรากฏอีกครั้งในรูปแบบอื่น ๆ ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าทุกคนมีความสำคัญเท่า ๆ กันในภาพรวมของหนัง

ชื่อเรื่องแบบนี้ฟังค่อนข้างน่าสนใจแต่ยังไม่ชัดเลยว่าคุณหมายถึงเวอร์ชันไหนของผลงานนั้น ผมอยากช่วยให้ตรงจุดที่สุด — ถ้าคุณให้ชื่อภาษาอังกฤษหรือปีที่ฉายมาด้วย ฉันจะเล่าชื่อนักแสดงนำให้ละเอียดได้เลย ตอนนี้ถ้าพูดถึงซีรีส์แนวล่าเวลา/ทริลเลอร์โดยรวม ผมมักนึกถึงงานที่มีตัวละครหลักไม่กี่คนเป็นศูนย์กลาง ทั้งนักสืบ ตัวร้าย และคนที่ถูกจับเวลา ซึ่งแต่ละเวอร์ชันจะเปลี่ยนนักแสดงนำหมด ฉันพร้อมแบ่งรายละเอียดแบบจัดเต็มเมื่อได้รับชื่อภาษาอังกฤษหรือข้อมูลปี ฉะนั้นบอกมาอีกนิด แล้วฉันจะเล่าให้ฟังแบบละเอียดและเป็นมุมมองแฟนๆ ที่ตามข่าวมาอย่างใกล้ชิด