Novel & Cerita ข้ามเวลาไปอดีต

“ทั้งนี้ เวลาจะไหลจากอดีตไปปัจจุบัน จากปัจจุบันไปอนาคต แต่เวลาของเพนนีไหลไป แล้วไหลย้อนกลับ ราวกับจับศรแห่งเวลาไปตามทิศที่ต้องการได้" "ก็ไม่เชิงว่าตามทิศที่ต้องการได้หรอกค่ะ" ฉันแย้งนิดหนึ่ง แต่ดูเขาจะไม่สนใจ

จะต้องไม่เป็นแบบนั้น ในขณะที่อนาคตของหล่อนรออยู่เบื้องหน้า เวลาเดียวกันนั้นอดีตของหล่อนกำลังถูกทิ้งเอาไว้ข้างหลัง และตัวหล่อนจะต้องผ่านมันไปให้ได้

ก่อนหน้านั่นดลพีไม่เคยต้องมานั่งคิดทบทวนถึงความหลังอย่างนี้ ทว่าพอเกิดเรื่องนี้ขึ้น เขาจำเป็นต้องหาเหตุผลมาหักล้างและมาเชื่อมโยงถึงความเป็นไปได้ แต่ก็ไม่คาดคิดเหมือนกัน ว่ายิ่งนึกถึงอดีตมากเท่าไหร่ ความสงสัยก็ยิ่งชัดมากขึ้นเท่านั้น มีหลายอย่างที่ไม่ถูกต้องและก็มี หลายอย่างที่แปลกไป

“ข้ายอมรับว่าเมื่อก่อนเคยเชื่อถือและชื่นชมในตัวท่านซึ่งเป็นความคิดข้าเพียงฝ่ายเดียว ยามนี้ข้ามิได้ชื่นชมอะไรในตัวคุณชายแล้ว และมันก็เป็นเรื่องของข้าอีกเช่นกัน” “เรื่องราวก่อนหน้าเป็นดั่งอดีตที่เลือนหาย ขอคุณชายอย่าได้จดจำและนำกลับมาพูดถึงอีกเลย ที่สำคัญท่านปล่อยข้าได้แล้ว!! ”

ใบหม่อนพูดด้วยความเป็นห่วง "ขอบใจพวกเธอมานะที่ซื้อของมาเยี่ยม" "เดี๋ยวทุกอย่างก็ผ่านไปเหลือเป็นเพียงอดีต..คนเราเดินไปข้างหน้าเสมอ"จ้ะจ๋าพูดให้กำลังใจเพื่อน

เสียงของหมอทำให้หญิงสาวรู้ว่าสิ่งที่เธอสงสัยอยู่มันคือความจริงไม่ใช่ความฝัน ถึงจะยังสับสนอยู่แต่ถ้านี้เป็นเรื่องจริงที่อุบัติเหตุรถที่เธอนั่งพลิกคว่ำ ทำให้เธอย้อนกลับมาในอดีตอีกครั้งอย่างน่าเหลือเชื่อ “ค่ะ คุณหมอ” เธอรับปากหนักแน่นว่าจะเข้มแข็งและดูแลตัวเองอย่างดี นาทีนี้ภริตามั่นใจแล้วว่าตนเองได้พรหรืออำนาจบางอย่างให้หวนสู่อดีต เพื่อแก้ไขบางอย่างอีกครั้ง

ตกเย็นวันนั้นเสี่ยวเหอกลับมานอนที่ห้องของตัวเอง หลังจากนั้นนางไม่เคยฝันถึงช่วงเวลาที่ชิงถิงและพี่สาวถูกแทงอีกแม้สักครั้งเดียว นางค้นพบว่าทุกครั้งที่นางเดินทางข้ามเวลาคือช่วงเวลาที่ตัวเองหลับ สถานที่ตอนหลับและตอนตื่นเป็นสถานที่เดียวกัน เพียงแต่เป็นคนละช่วงเวลา หากนางนอนอยู่ บนเตียงของตัวเองก็จะตื่นบนเตียงของตัวเอง และย้อนเวลาไปมาตั้งแต่อายุยังน้อยจนถึงอายุช่วงที่ยังอยู่ในบ้านของท่านพ่อ

วันเวลาผันผ่านไปเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็วให้รู้สึกพิศวงเป็นอย่างยิ่ง กาลเวลากลืนกินหนึ่งชั่วยามก่อนหน้าใหกลายเป็นอดีต กลืนกินหนึ่งเค่อก่อนให้เป็นสิ่งที่ไม่หวนกลับมาอีก แม้ว่าสวรรค์จะมอบโอกาสให้หวนคืนมาสู่อดีตแต่ก็ใช่ว่าจะย้อนกลับไปได้ทุกช่วงเวลาดั่งใจคิด...โอกาสจาก สวรรค์ไม่แน่ว่าอาจจะมีเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

นางเอ่ยถามด้วยความงุนงง เซียนหนุ่มโบกพัดไปมาพลางทำหน้าอ่อนอกอ่อนใจพร้อมเอ่ยตอบกลับไป “ก็เวลาเดินทางในแต่ละช่วงเวลาไม่เหมือนกัน พัดที่ข้าโบกสะบัดแต่ละครั้งหมายถึงเวลาที่ข้ามไป หรือย้อนไปหรือแม้แต่เดินหน้า เมื่อครู่อยู่บนเครื่องบินก็จริงดั่งที่เจ้าเห็น เมื่อข้าโบกพัดไปมาก็เ ท่ากับเวลาเดินหน้ามาอยู่ในเหตุการณ์อนาคตนับจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ที่ผ่านมาไง ที่นี่เข้าใจหรือยัง... จะรีบทำอะไรจงรีบเข้าเถิด ชักช้าจะกลับไม่ทันเหตุการณ์ที่ควรจะเป็น”

"ที่เอ็งเรียกมันว่า?"พี่เข้มว่าพลางทำสีหน้านึกคิด "อนาคตครับ....เป็นเหตุการณ์ที่ยังไม่เกิดขึ้นแต่ที่พี่อยู่คืออดีตคือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปแล้วครับ"ผมเลยเอ่ยอธิบายให้พี่เข้มฟังไปเพื่อให้เขาเข้าใจง่ายขึ้น พี่เข้มก็ยิ้มร่าออกมาเมื่อคำพูดผมมันตรงกับความคิดและความเข้าใจที่เขาเข้าใจ