ไททัน ส ปีก เกอร์ แมน มีมังงะหรือยัง

แฟนพันธุ์แท้อย่างเราตั้งตารอ 'Attack on Titan' ภาคใหม่มานานแล้ว! จากข่าวล่าสุดที่ติดตามมา ตอนพิเศษชื่อ 'The Final Chapters' เตรียมฉายในปี 2023 นี้แน่นอน แต่ยังไม่มีวันที่ชัดเจน บางแหล่งบอกอาจเป็นช่วงปลายปี แม้จะจบแบบค่อนข้างสมบูรณ์ในภาคก่อน แต่ยังมีรายละเอียดในมังงะที่ยังไม่ได้นำเสนอ ถ้าเป็นไปตามสไตล์ Wit Studio และ MAPPA น่าจะมีการเพิ่มฉากดราม่าและแอ็กชันจัดเต็มเหมือนเดิม ตอนนี้ได้แต่ติดตามโซเชียลมีเดียของทางการอย่างใกล้ชิด

ช่วงนี้กำลังอินกับ 'Attack on Titan' ใหม่เลย หยิบมังงะมาอ่านอีกครั้งแล้วเจอฉากที่ไททันยิ้มแบบน่ากลัวสุดๆ! ในมังงะฉบับดั้งเดิมของ Hajime Isayama มีรายละเอียดการออกแบบใบหน้าไททันที่ชัดเจนกว่าอนิเมะ โดยเฉพาะตอนที่พวกมันแสดงอารมณ์แบบผิดธรรมชาติ การ์ตูนเล่มที่ 13 มีฉากที่ไททันยิ้มกว้างจนเห็นฟันทุกซี่ มันส่งความรู้สีกดดันทางจิตใจได้ดีมาก ก่อนหน้านั้นเคยคิดว่าไททันเป็นแค่สัตว์ประหลาดไร้จิตใจ แต่พอเห็นการแสดงออกทางสีหน้าแบบนี้กลับทำให้รู้สึกว่ามันอาจมีความคิดบางอย่างซ่อนอยู่

การเปรียบเทียบระหว่าง Titan Speakerman กับ Man นั้นชัดเจนในแง่ของพลังและบทบาท Titan Speakerman จาก 'Skibidi Toilet' มีความสามารถในการสื่อสารด้วยเสียงที่ทรงพลังจนทำลายสิ่งต่างๆ ได้ ในขณะที่ Man มักถูกมองว่าเป็นตัวละครพื้นฐานที่มีความแข็งแกร่งระดับมนุษย์ทั่วไป จุดต่างที่เห็นชัดคือฝ่ายแรกเน้นพลังทำลายล้างสูงและเอกลักษณ์การโจมตีด้วยเสียง ส่วนฝั่งหลังอาจเป็นตัวละครที่เน้นความสมจริงหรือเรียบง่ายกว่า อย่างในบางเรื่อง Man อาจเป็นตัวแทนของมนุษย์ทั่วไปที่ต่อสู้ด้วยสัญชาตญาณมากกว่าพลังพิเศษ

การดู 'Attack on Titan' ให้เรียงตามไทม์ไลน์นั้นต้องเข้าใจโครงสร้างเวลาที่ซับซ้อนของเรื่องก่อน ซีซั่นแรกเริ่มต้นด้วยการปะทะกันระหว่างมนุษย์กับไททันอย่างตรงไปตรงมา แต่พอมาถึงซีซั่น 3-4 จะเห็นว่ามีการใช้เทคนิคย้อนอดีตและเล่าเรื่องสลับเวลาบ่อยครั้ง แนะนำให้ดูตามลำดับการออกอากาศก่อน เพราะการเล่าเรื่องแบบไม่เป็นเส้นตรงนั้นเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์การรับชม ที่สำคัญคือหลังจบซีซั่น 4 ให้ตามด้วย OADs อย่าง 'No Regrets' และ 'Lost Girls' ซึ่งเติมเต็มแบ็คสตอรี่ของตัวละครสำคัญ ส่วน 'Chronicle' ที่เป็นสรุปเนื้อหาทั้งหมดเหมาะสำหรับคนอยากทบทวนก่อนเข้าสู่ตอนจบ

ใครที่ตาม 'Attack on Titan' มานานคงคุ้นเคยกับตัวละครอย่างแจนที่ดูจะเต็มไปด้วยความขัดแย้งในตัวเอง ตอนแรกที่ดูอนิเมะก็สงสัยเหมือนกันว่ามีเนื้อเรื่องเสริมของเขาบ้างไหม แต่พอไปค้นลึกๆ ปรากฏว่าไม่มีมังงะที่เน้นเฉพาะแจนเป็นตัวหลักเลย ส่วนใหญ่แล้วเนื้อหาของเขาจะถูกบอกเล่าผ่านมังงะหลัก และบางครั้งก็มีฉากเพิ่มเติมในฉบับรวมเล่มที่อาจไม่ปรากฏในอนิเมะ สิ่งที่ทำให้แจนน่าสนใจคือความซับซ้อนของเขา เขาไม่ใช่ตัวละครที่ถูกตีกรอบให้เป็นฮีโร่หรือวายร้ายแบบขาวดำ แต่มักแสดงให้เห็นด้านอ่อนแอ ความโลภ และความปรารถนาที่จะถูกยอมรับ ซึ่งสะท้อนความเป็นมนุษย์ได้อย่างลึกซึ้ง แฟนๆ บางคนอาจรู้สึกหงุดหงิดกับเขาบ้าง แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขาทำให้เรื่องราวมีมิติมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์กับเพื่อนๆ หรือการต่อสู้กับตัวเองในโลกที่เต็มไปด้วยไททัน

ไม่น่าเชื่อว่า 'Attack on Titan' จะจบลงแล้วหลังจากที่ตามมานานเกือบทศวรรษ! เรื่องนี้เริ่มต้นด้วยการเป็นแค่สงครามระหว่างมนุษย์กับไททัน แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นการสำรวจความโหดร้ายของสงครามและธรรมชาติของมนุษย์ ที่ประทับใจที่สุดคือการพัฒนาโครงเรื่องที่ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ โดยที่ทุกการเปิดเผยข้อมูลใหม่ทำให้ต้องกลับมานั่งคิดใหม่ทั้งหมด ตัวละครอย่าง Eren เริ่มต้นเหมือนฮีโร่ทั่วไป แต่กลับกลายเป็นตัวละครที่ท้าทายแนวคิดเรื่องความถูกต้องผิดชอบแบบเดิมๆ แฟนๆ คงคุ้นเคยกับฉากแอ็กชั่นสุดตื่นเต้น แต่สำหรับผมแล้ว แนวคิดเกี่ยวกับอิสรภาพที่ถกเถียงกันในตอนจบต่างหากที่ทำให้เรื่องนี้ยืนยงในความทรงจำ

เคยสังเกตไหมว่าเพลงใน 'Attack on Titan' ไม่ได้เป็นแค่เสียงพื้นหลัง แต่เหมือนจิตวิญญาณของเรื่องเลย ยิ่งตอนที่ฟัง 'Guren no Yumiya' ของ Linked Horizon ที่เปิดเป็นเพลงเปิดแรกสุด มันให้ความรู้สึกฮึกเหิมจนขนลุกทุกครั้ง เพลงในซีรีส์นี้มีหลายเพลงที่โดดเด่น เช่น 'Sasageyo' ที่เป็นเพลงเปิดในซีซั่น 2 หรือ 'Shinzou wo Sasageyo!' ที่ใช้ในฉากสำคัญๆ หลายตอน บางทีเสียงประสานในเพลงก็สะท้อนถึงความกล้าหาญของทหารสำรวจเลยล่ะ

การเปิดเผยในห้องใต้ดินของครอบครัวเยเกอร์เป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่ทำให้ฉันหยุดหายใจไปชั่วขณะแล้วคิดตามจนรู้สึกมันว้าวแตกต่างกันระหว่างสื่อสองแบบมาก ในมังงะ 'ผ่าพิภพไททัน' ข้อความจากโน้ตของกริชาและภาพประกอบแบบค่อยๆ เผยข้อมูลทำให้ฉันต้องย้อนดูแต่ละเฟรมซ้ำเพื่อจับรายละเอียดความเชื่อมโยงของโลกและตระกูลนั้น ความเงียบระหว่างกรอบภาพและการเว้นช่องว่างของคำพูดชวนให้คิดต่อ และฉันรู้สึกว่าอารมณ์ของตัวละครถูกส่งผ่านโดยการจัดวางหน้าเพจมากกว่าคำพูดตรงๆ ทางกลับกัน อนิเมะเติมพลังด้วยดนตรี เสียงพากย์ และมุมกล้องที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ใบหน้าตัวละคร จนฉันต้องกลั้นน้ำตาได้ไม่ง่าย บางบรรทัดที่มังงะเก็บไว้เรียบๆ ในอนิเมะกลายเป็นฉากที่มีช่วงเงียบและการเน้นจังหวะ ทำให้ความหมายบางอย่างดูชัดขึ้นหรือเข้มข้นกว่าเดิม ทั้งสองเวอร์ชันจึงทำงานร่วมกันได้ดี: มังงะให้ความละเอียดยิบย่อยและช่องว่างให้ตีความ ส่วนอนิเมะเสริมอารมณ์และพลังภาพที่พาเราผ่านช่วงเวลาเดียวกันในโทนที่ต่างออกไป

แนะนำให้เริ่มจากเล่มแรกของ 'ผ่าพิภพไททัน' เสมอ — นี่คือประตูที่เปิดเข้าไปสู่โลกและความลึกลับทั้งหมดของเรื่อง ฉันเป็นคนที่ชอบติดตามเรื่องราวตั้งแต่จุดเริ่มต้น เพราะในเล่มแรกจะได้รู้จักบริบทสำคัญทั้งเมือง กำแพง มนุษยชาติที่ถูกคุมขัง และตัวละครหลักที่ความสัมพันธุ์ของพวกเขาค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ การอ่านเล่มแรกทำให้คุณเข้าใจแรงจูงใจของตัวละคร การตั้งคำถามแบบเดียวกับที่ผู้เขียนอยากให้ผู้อ่านสงสัย และความรู้สึกถูกจับให้อยู่ในบรรยากาศที่หนาแน่นจากหน้าแรกถึงหน้าสุดท้าย ถ้าคุณอยากรับมือกับการหักมุมและธีมเชิงปรัชญาที่ค่อยๆ พัฒนา การเริ่มต้นที่เล่ม 1 จะช่วยให้การเปิดเผยข้อมูลในภายหลังมีน้ำหนักมากขึ้น นอกจากนี้ถ้าชอบตัวละครรองแบบที่ดูมีมิติ ผมมักแนะนำให้ลองอ่านสปินออฟอย่าง 'No Regrets' หลังจากเข้าเรื่องหลักแล้ว เพื่อเพิ่มมุมมองเกี่ยวกับตัวละครเฉพาะคนหนึ่ง แต่ก่อนจะกระโดดไปไหน ดื่มด่ำกับเล่มแรกก่อน แล้วคุณจะเห็นว่าทำไมฉากเล็กๆ หลายฉากในต้นเรื่องถึงกลับมามีความหมายใหญ่ในภายหลัง

นับดูคร่าวๆ แล้ว 'เวิลด์ ทริกเกอร์' ตอนนี้มีมังงะออกมาแล้วประมาณ 20 เล่ม单行本นะ แต่นี่คือข้อมูลล่าสุดที่ผมตามเก็บมา อาจจะมีเพิ่มอีกนิดหน่อยถ้าผู้เขียนปล่อยเล่มใหม่ออกมาเร็วๆ นี้ เรื่องนี้เป็นหนึ่งในมังงะแนวไซ-Fi ที่ผสมระหว่างการต่อสู้กับระบบเกมได้อย่างลงตัว ตัวละครหลักอย่างยูumaและOsamuให้ความรู้สึกเหมือนเพื่อนที่ค่อยๆ พัฒนาขึ้นไปทีละขั้น จริงๆ แล้วถ้าติดตามในShonen Jump+จะเห็นว่าการวางพล็อตค่อนข้างแน่น แต่พอมาเป็น单行本ก็ยังเก็บรายละเอียดพวกcommentsพิเศษหรือปกalternativeไว้ให้แฟนๆ ได้เก็บกัน