Dysfunctional Family Therapy Bl

คำก็เกย์ สองคำก็ไอ้เกย์ ทุกคำพูดที่มันเอ่ยออกมามีแต่เกย์ ไอ้เกย์คนนี้นี่แหละที่จะจูบปากมึงจนเลิกพูดเอง

เขาเป็นผู้ชายเต็มร้อย แต่ทำไมเมื่อเจอกับไอ้เจ้าของบาร์โฮสต์จอมกะล่อนที่เข้ามาพัวพันกับน้องสาว แล้วใจที่เคยแข็งแกร่งกลับหวั่นไหวมากขึ้นทุกที ณภัทรชายหนุ่มที่เบื่อหน่ายกับสิ่งรอบตัว ชีวิตเขาเพอร์เฟกต์ไปเสียทุกอย่างจนมันจืดชืดน่าเบื่อ แต่แล้วการได้พบกับปรัชญ์ภูมิ พี่ชายของสางน้อยที่มาติดพันเขา กลับดึงดูดความสนใจจากเขาได้เขาค้นพบว่าการยั่วให้ชายคนนี้โมโหและหลุดมาด ช่างเป็นความอภิรมย์เดียวของเขาในตอนนี้

วันรับน้องเป็นวันที่ผมได้พบกับพวกเขา...รุ่นพี่ที่ออกโหมดโหดแต่หน้าโคตรหล่อ และที่สำคัญผมตกหลุมรักพวกเขาพร้อมกันสามคน! "ขี้อ่อยนะเรา ถ้าพี่เอาหนูไม่รอดนะ" "ผมไม่ง่ายนะ แต่ห้องว๊างว่าง!" "อย่าอ่อยให้มากผัวมึงนั่งอยู่นี่!" "ไม่ได้อ่อย แค่บริหารเสน่ห์เฉยๆ" "ทำไมเธอขี้อ่อยจัง ถ้าพี่ทนไม่ไหวเธอโดนจับเอาแน่!" "พร้อมนะครับแค่ผัวขอ!" *เรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน อาจมีคำหยาบคาย เนื้อหาที่ไม่เหมาะ กิจกรรมรักของผู้ใหญ่ ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ* •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเด็ดขาด •ไรท์ด้นสดทุกเรื่องนะคะ อาจจะอัพช้าบ้างเพราะมีหน้าที่หลายอย่างค่ะ •ขอแค่กดถูกใจ คอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันบ้างจะได้มีแรงในการอัพทุกวันและเรื่องต่อๆไปนะคะ เรื่องนี้แต่งขึ้น 26/04/2566 เวลา 23:07น.

ภพรักกับเทียนหอมเป็นเพื่อนกัน ก็คงจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปหากภพรักไม่เป็นคนเปลี่ยนแปลงสถานะระหว่างเราไปเสียก่อน เพื่อนสนิท เพื่อนนอน แล้วจากนั้นล่ะ จะยังเป็นเพื่อนกันต่อไหม หรือสถานะเปลี่ยนแปลง

เมื่อสายลับเจ้าของฉายา สายลับผู้ไร้เทียมทาน ถูกพักงาน แล้วต้องแอบสวมรอยเข้ามาสืบคดีบางอย่างในบ้านของคนที่ตัวเองเพิ่งจะมีอะไรด้วย

ิผังห่วงโซ่อาหารอาณาจักรเสี่ยเข้โคตรเห้ ลิลลี่ = บนสุด เสี่ยเข้ =เจ้าของอาณาจักรเห้ พี่โดม =ลูกอีช่างขัด สารวัตรดาวเรือง=คนหล่อแต่เป็นเมีย ปลาซิว=...ลูกอ๊อดเล็กจิ๋ว   ..นิยายวายpwpไม่มีอะไรมากแค่พาทัวร์รอบบ่อจระเข้ให้เสียวเล่น..เสียวโดนแดก

Nang dumating ang college admission notice, bigla akong nagkaroon ng mataas na lagnat at napilitan akong manatili sa kama. Ang aking kapatid na babae ay sangkot sa isang kidnapping habang nasa daan upang tulungan akong kunin ang notice, at ang kanyang buhay ay hindi tiyak. Galit na galit sa akin ang mga magulang ko. Matapos punitin ang aking admission notice, pinilit nila akong talikuran ang aking pag-aaral at magtrabaho sa isang pabrika. Nang maglaon, nakaranas din ako ng kidnapping. Pagkatapos makatakas, nagtago ako sa isang abandonadong pabrika at nagpadala ng mensahe para sa tulong. Tinawagan ako ng tatay ko at walang pigil na sinigawan ako, “Lena, tao ka ba? Paano mo nagawang magbiro sa amin sa memorial day ni Jessica!” "May ideya ka ba kung gaano namin hinihiling ng nanay mo na ikaw ang namatay noon?" Sa mga huling sandali ko bago mamatay, umalingawngaw sa aking pandinig ang kanilang mga pang-iinsulto. Ako ay tinorture at pinatay, naging isang halimaw, at ang aking katawan ay itinapon sa isang mabahong kanal sa loob ng tatlong buong araw. Kahit na ang aking ama, ang pinaka experienced na forensic expert, ay hindi ako nakilala. Nang umuwi ang aking kapatid na babae kasama ang lalaking kasama niya ilang taon na ang nakalilipas, pinanumbalik ng aking ama ang aking hitsura sa pamamagitan ng teknolohiya. Lumuhod sila sa harapan ng naaagnas kong bangkay at umiyak hanggang sa mawalan ng malay.

I had a cousin my age. She overslept and was late for her SATs. Yet, she pinned the blame on me, saying that I made her take some fever medication. She stole 300 thousand meant for Grandma's surgery, claiming it was to buy me a car. She even insisted I was at fault when she accidentally got pregnant and took the wrong abortion pills, leading to severe bleeding. She vehemently insisted I pushed her, causing her to fall. My boyfriend stood by her side time and time again. Eventually, he finally gave up on me, telling me it was over. My aunt shoved me down the stairs, accusing me of ruining her daughter's life. My boyfriend witnessed the whole thing, but he told them I had fallen by accident when the police came. I died without ever seeing justice for myself. When I thought my life was finally over, I opened my eyes. I had returned to the day my cousin stole the money meant for Grandma's surgery.

My parents have always been biased against me, even as a child. They leave me in the countryside while raising my brother themselves. When I'm finally brought to live with them, they neglect me because they don't want my brother to be upset. When my brother says that I'm rude and falsely accuses me of getting people to assault him, my parents believe him without a shadow of doubt. And so, I'm sent to a residential treatment center. Under my parents' tacit permission and my brother's persuasion, the teachers at the center "educate" me inhumanely. In the end, I learn my lesson, as everyone wishes. I die while learning it, too.

The day before the final round of Beta selection, I was poisoned with wolfsbane and locked inside my burning house. The fire spread too fast, and my weakened state prevented me from shifting. My wolf, Emma, screamed in my mind, but I couldn't escape. I clawed at the door as the flames seared my skin. When I was rescued, my body was covered in burns, my skin raw and torn. Outside the operating room, I heard my mother sobbing, repeating, “It’s my fault... I locked the door by accident... I never meant to...” Alpha David, my mate, called for every healer to restore me, but his cold words to my mother were chilling: “If Serina wasn’t so vain and selfish, I wouldn’t have had to do this. Becky was fragile, struggling with depression, yet Serina flaunted her success in front of her. This is what Serina owes her.” David’s actions were meant to pave the way for Becky to become Beta, but I was the one who suffered. He claimed to be treating me well, but destroying my health and future didn’t feel like care. I pressed my hand to my bandaged chest, the numbness spreading. Emma growled inside me, weakened by the wolfsbane. I no longer wanted the love of the mother who betrayed me or the mate who was supposed to protect me. I wanted nothing from them anymore.