Honor Of Kings Characters นิยาย & เรื่องราว

Sa isang pustahan ng mag inang Ellicia Guevara at Ellara Guevara nagsimula ang lahat. Hinamon ni Ellara ang kanyang ina sa isang pustahan, alang-alang sa panandaliang kalayaan na mahalin at paibigin si Gabriel Zerosa. Pumayag naman ang Ginang sa gusto ng dalaga ngunit kaakibat noon ang ilang rules. That once she lose the bet, babalik siya sa kanila at paninindigan ang pagiging tagapagmana. Sinimulan ni Ellara ang planong paglapit kay Gabriel kasabay ng pagtalikod sa kanyang tunay nakatauhan. From a rich, popular and happy go lucky girl. Nag-transform si Ellara bilang masunurin at mabait na babae sa paningin ni Gabriel. Nagawa ni Ellara na hindi lang basta makalapit sa lalaki kundi manatili na rin sa piling nito. Wherever Gabriel goes, Ellars is always beside her. Kahit na magmukhang desperada Ellara never leave his side. On Gabriel’s birthday, Ellara knew na talo na siya. To make things seems right. She acted the way she used to be. Pero may mga taong matalim ang dila lalo na sa ikakasira at ikakasakit ng damdamin ng iba. Nagkaroon ng pagkukumpara ang iba hanggang sa nadawit na ang pangalan ni Ellara kaya nararamdaman ng babae na dapat niyang ibangon ang kanyang dignidad. “Minsan na akong na talo. I won’t allow you again to defeat me.” Out of nowhere, as a random but smooth revenge in-announce ni Ellara na engage na siya sa anak ng isa sa pinakamayamang angkan sa italya na walang iba kundi si Hector Lombardi na isa sa guest of honor ng event. Agad umahon ang mga haka-haka, walang sino man ang nakakita sa binatang binanggit ni Ellara. Dahil ilang ulit man itong imbatahan wala itong pinaunlakan. Ngunit sa isang iglap dumating ang lalaki claiming Ellara as his fiancee. Nagbago lahat sa paligid kahit si Gabriel ay hindi makapaniwala.

Disclaimer:THIS STORY IS PURELY WORK OF FICTION. ALL CHARACTERS, NAMES, PLACE OR EVENTS MENTIONED IN THE STORY ARE USED FICTITIOUSLY, PLEASE DON'T ASSOCIATE THE CHARACTER TO THE ACTUAL PORTRAYER. >>> Naglalakad ako ng may marinig akong ingay sa bandang kusina. Nung una benaliwala ko lang yun pero ng may narinig ako iyak ng batang babae ay agad ko tinungo ang kusina dahil alam ko kung sino yung batang babae umiiyak. Pagdating ko ng kusina nakita ko umiiyak ang kapatid ko at bukod dun nakita ko rin na pinapagalitan s'ya ni Beatrice. Agad ko naman nilapitan ang kapatid ko para tanongin kung bakit s'ya umiiyak. "Yana anong ngyari? bakit ka umiiyak?" nagaalala tanong ko. Pinunsan nito ang mga pisnge n'ya bago ako sagutin. "A-Ate ako po kasi sinisisi ni ate Beatrice na kumuha ng necklace n'ya kahit hindi naman po talaga ako ang kumuha." sagot nito sa tanong ko habang umiiyak. "At talagang masisinungaling kapa bata ka! eh! Ikaw lang naman ang pumasok sa kwarto ko bago mawala yung necklace ko!" asik ni Beatrice sa kapatid ko. Hindi ko maiwasang hindi s'ya patulan sa pagbibintang n'ya sa kapatid ko. Alam ko hindi magagawa ng kapatid ko ang binibintang n'ya dahil hindi ko ganon pinalaki ang kapatid ko. "Ano ba Beatrice? Bakit mo naman pinagbibintangan yung kapatid ko? Eh wala ka naman ebendinsya na s'ya ang kumuha ng necklace mo!" sabi ko sa galit na tuno. Pagak itong tumawa bago muling nagsalita. "AT TALAGA KINAKAMPIHAN MO PA YANG KAPATID MO MAGNANAKAW" asik nito sa akin at sa kapatid ko. "Opss! Nakalimutan ko palang anak kayo ng mga magnanakaw! Mga mukang pera! gold digger!" sambit nito sa mapangasar na tuno. Sa puntong yun hindi ko na napigilan ang galit ko. Idamay na n'ya ang lahat wag lang ang kapatid ko at lalong-lalo na