Inteha E Junooniyat

“Bakit sumunod kayo rito?" tanong n'ya sa mga kaibigan n'ya. “Nandito ang bagong misyon natin kaya pinapunta kami ni Boss dito." sagot ni Via sa kan'ya. "Sino?" tanong ko kay Via. “Ang pamilya Lazardo." sagot naman ni Fritzie. “The hell! Ang pamilya ni Franz,?" gulat kong tanong sa kanila. “Kilala mo ang mga Lazardo?" tanong naman ni Mau. “Guys, naalala ninyo iyong lalake na nakabangga ko sa Hongkong?" tanong ko sa kanila. “Anong kinalaman ng lalake na 'yon sa misyon natin?" tanong ulit ni Mau. “Puta naman oh! Ano question and answer portion ba ito ha Pia?" naiinip na tanong ni Cassy. “Ang nakabangga ko sa Hongkong na lalake at ang tinutukoy ninyo na pamilya Lazardo ay related sa isa't-isa. Siya lang naman ang panganay na anak nina tita Victoria at tito Mauro." mahabang paliwanag ko sa kanila. “So iyong lalake na tinutukoy mo ang mas dilikado ang buhay dahil s'ya ang tagapagmana ng isang Mafia Boss." sabat ni Via sa usapan. “What the hell!? Ibig sabihin si tito Mauro ay isang Mafia Boss! Kaya pala no'ng kaarawan ni tita Vicky ay may nagtangka sa buhay nila, mabuti nalang at matalas ang pakiramdam ko kaya nakita ko 'agad ang tatlong lalake na balak sanang maglagay ng lason sa mga baso ng mga Lazardo," mahaba kong paliwanag sa kanila. “Pero ang pinaka punterya nila ay iyong lalake dahil s'ya ang tagapagmana sa lahat kaya mas dilikado ang buhay n'ya." saad ni Mau. “Kaya lumapit ang mag-asawa kay Boss upang humingi ng tulong para maproteksyonan ang mga anak nila." sabi naman ni Via. "At nabalitaan namin na may mga ibang grupo na ang 'andito sa probinsya kaya kami napasugod 'agad." dagdag pa ni Via. Paano pagnalaman ni Franz na ang babaeng nasa likod ng maskara at ang babaeng pinakamamahal n'ya ay iisa?

Si Samantha ay isang napakaganda at inosenteng babae, na may matagal nang kasintahan, na si Liam. Gayunpaman, biglang dinurog ni Liam ang kanyang puso, na naging dahilan upang gumuho at miserable ang kanyang mundo. Wala siyang kahit na anumang ideya kung bakit ginawa ito ni Liam sa kanya. Isang kasintahan na minsang nangako sa kanya at napalitan ng walang pakialam at walang puso. Ngunit nang magkrus muli ang kanilang landas, naadik na siya sa kanya. Bumaliktad ang mundo ng dalawa. Naging sobrang possessive niya sa kanya, na kahit isang kaibigan ni samantha na tumingin sa kanya na parang bihirang brilyante, magseselos siya. To the point na gusto na niyang ilibing lahat ng lalaking sumusulyap lang kay samantha. **** "Huwag kang magkakamali, kung ano ang akin ay akin lamang. Kaya kong gawin kahit anong gusto ko. Kung sino man ang gustong magnakaw sa aking pinakamamahal na babae ay dadaan sa galit na aking dadalhin." Galit niyang sabi.

His hand shot out, gripping her chin tighter, forcing her to meet his eyes “listen carefully and make sure this words stick in your head” “You belong to me, I own you. No matter how far you run.. i will find you and then the next time you try to escape, I will make sure you are in a wheelchair for the rest of your life. Do you understand?” Rosa’s body shook as his words sank in, each one a cold sharp blade, she nodded unable to form words. ******* Sold to Italy's most feared mafia don to repay her father's debt, Rosa's life becomes a prison. Her only way out? Escape - even if it means running while eight months pregnant. But one wrong move leads to betrayal, a bullet, and her disappearance. Years later, Rosa reemerges as Jia - a new name, a new life, a loving husband, and twin children. She's finally free... or so she thinks. When fate brings her face to face with Silvio, the man she fled, Jia must hide the truth at all costs. But with each encounter, danger grows and so does a forbidden attraction

"First, I wanted us to leave separately after the wedding, next I won't interfere in your relationship, you can still have a lover and so do I, and third I won't go in your way I will stay away from you,and additional maybe giving our marriage a limit like two years so you can marry whomever you want and I can marry the man I wanted to,even were already couples I swear,you will never notice me like I never existed" She was expecting a positive response from her husband to be Asher Sebastian Voclain who was a famous car racers, but he looked displeased, after he refused to marry her for three consecutive years ay hindi na umaasa si Maleah na magpapakasal pa sila. But because of what she did she hits the most sensitive part of her narcissistic fiancee, which activates his possessiveness and obsessive sides towards her. He didn't want a divorce, he wanted her to stay with him but Asher is a womanizer and looks like she's just his second priority of course the fans will be the first. And she had enough of his self centeredness, and apathetic behavior towards her. She wanted to know his true self and she wanted to push him to his limit hanggang mapaamin niya ito. She was desperate to know what he really feels about her, because it's driving her crazy and breaking her heart every time. Does Asher really like her? Or Just using her to fulfill the last will in testament nang lola nito.

The past five years threw Lydia into hell, she lost her freedom and everything she was supposed to have. Now she’s back with a new identity, a thriving company, and the twins Mason never knew about. She is back to take everything from the man who once ruined her. Mason never thought he’d see her again. But when she walks into his world, fierce, beautiful, and untouchable, he knows the truth instantly. He let go of the only woman he’s ever loved. They were husband and wife once. Now they’re enemies. But when secrets start to unravel and old feelings rise to the surface, Lydia and Mason learn that hate can be just as dangerous as love. And sometimes, it’s impossible to tell the difference.

It's unrequited love, Aurora is aware of it kahit pa sa simula pa lamang. Maximilian didn't love her as a woman but just a sister, yes she was adopted by his father Maximus after her parents died. She loves Max so much na kahit nakikita niya kung gaano parin nito kamahal ang nawawala nitong girlfriend na si Angel, she stays with him through his hard times nagbabakasali na masuklian ni Max ang nararamdaman niya. Even gives him her chastity just to prove to him that she really loves him ay bigo parin siya, dahil nang malaman niya na nagdadalang tao siya, ay sakto dumating ang balita na nagpaguho nang mundo niya. Angel was alive! And of course Max left her alone after everything she did for him. But what can she do? She couldn't even confess her love to him because it's already late, at isa pa he's already with the woman he loves. So she decided to leave for good nangako na kakalimutan na niya si Max,she burned her car down and pretended that she has amnesia, change her name just to live normally. But after a year while working at a restaurant someone grabbed her wrist and to her shock it was him. She lied na may amnesia siya para lang umalis na ito. Tinaboy niya ito dahil pakiramdam niya ay naka moved on na siya, but Max returned carrying her three years old son na si Matthias and claiming that he was her fiance and Matthias is their son.! And telling her that he misses her and he loves her so much! "I already moved on Max!" Naninindigan niyang sabi but when Max kisses her pakiramdam niya ay nabuhay ulit ang nakaraan. '.. marupok?.. ' Kailangan niya paring manindigan!

“Aray masakit dahandahan naman sa pagpasok! Sh*t ang sakit pala! Ayaw ko na! Ayaw ko ng tumikim ng malaking hotdog," Sigaw ko rito habang siya ay walang tigil sa pagbayo. “F*ck ang sarap mo! Sh*t malapit na 'agad akong labasan! " “Taina 'wag mong iputok sa loob, ayaw kong maging single Mom." “Ayan na lalabas na! Malapit na!" Sigaw ni Marcos sabay hugot ng kaniyang ari nilalaro upang sa tiyan lumabas ang likido. Dahil sa pagod kaagad akong nakatulog. Ang sakit sh*t bakit ko ba isinuko ang aking bataan sa kaniya? Lord sinabi ko po na titikim ako ng biyaya mo pero bakit doon pa sa mayroon ng nagmamay-ari. Dios ko ang sakit sakit pala. Paika-ika akong lumakad hanggang makarating sa banyo. Paglabas ko sa kuwarto nakita ko si Marco sa kusina na naghahanda ng aming almusal. “I'm sorry!" Bungad niyang sabi sa akin pagka-upo ko sa upuan. “Don't worry alam ko naman ang limitasyon ko at kong saan ako lulugar. Nadala lang tayo sa tukso so please 'wag na nating pag-usapan. Let's eat," yaya ko rito kahit na gusto ko ng umiyak. “Ginusto ko iyon! Hindi ako humuhingi ng tawad dahil ayaw ko kun'di humihingi ako ng tawad dahil hindi mo deserve lalo na't ako ang nakauna sa'yo." Paliwanag niya sa akin habang lumalapit sa akin at hinawakan ang aking mukha. Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay. “As I've said its okay. Don't mind it at 'wag na nating isipin 'yon. Let's pretend na walang nangyari lalo na 'pag dumating na si Yamir." “So I'll go ahead na may lakad pa ako. Bye Marcos!" Paglabas ko sa pintuan niya nalungkot ako at napaiyak. Mas masakit pa kumpara sa pagkawarak ng virginity ko. Alam kong mali pero mahal ko na siya.

Após o incêndio, não o impedi de entrar nas chamas para salvar a "sobrinha". Assisti, impotente, enquanto o fogo o devorava diante dos meus olhos. Na vida passada, no dia do nosso casamento, um incêndio devastou o hotel. Nós escapamos a tempo, mas a sobrinha sem laços de sangue com ele ficou presa entre as chamas. Desesperado para a resgatar, ele tentou correr de volta. Eu o segurei com todas as forças. Quando o fogo enfim se apagou, nada restou dela além de cinzas. Ele dizia não me culpar. Mas, três anos depois, no aniversário do nosso casamento, levou a mim e ao nosso filho para mergulhar. Nas profundezas, com um olhar cheio de rancor, arrancou nossos tubos de oxigênio. — Você me impediu de salvar Mafalda. Agora, pagará com a sua vida. Chorei, supliquei, dizendo que nosso filho era inocente. Ele, porém, virou as costas sem olhar para trás. Eu e meu filho morremos sufocados. Somente depois da morte compreendi: ele sempre amara aquela sobrinha perdida nas chamas e a sua raiva contra mim queimava tão fundo quanto o fogo que a levou. Quando abri os olhos novamente estava de volta ao dia do incêndio.

Sous la domination de l'ahpa Alba, dix-neuf ans, belle dans sa fragilité et pourtant hantée par des désirs qu’elle n’ose avouer, passe l’été dans une grande maison en lisière de forêt, chez sa meilleure amie. Mais derrière le calme apparent, une présence trouble ses nuits et fait vibrer son corps d’une fièvre inconnue : Adriel, le père de son amie, un homme au charisme brutal, imposant, dont le regard sombre la transperce et semble lire ses pensées les plus inavouables. Dès qu’il s’approche, Alba sent en elle une chaleur insidieuse, un frisson interdit qui la consume. Très vite, elle découvre qu’Adriel n’est pas un homme ordinaire mais un loup-garou alpha, maître redouté de sa meute, un être guidé par la force, la domination et le désir primal. Son aura animale l’enveloppe, et malgré la peur, malgré la culpabilité, Alba se laisse glisser dans ses griffes. La forêt devient leur sanctuaire brûlant, les nuits un piège moite où l’homme et la bête se confondent. Adriel la possède avec une intensité brute, parfois féroce, toujours marquée par ce besoin de l’imprimer en elle, tandis qu’Alba découvre qu’elle n’est pas si innocente qu’elle le croyait, que son propre corps réclame plus fort encore que sa raison ne résiste. Ce qui n’était qu’un trouble secret se transforme en passion dévorante, et Alba, marquée par l’empreinte du loup, glisse dans un monde où l’érotisme, le danger et la métamorphose se mêlent, jusqu’à menacer de tout consumer : son amitié, son innocence et peut-être même son âme.

“Srta. Castro, preparamos um corpo idêntico ao seu conforme solicitado e o entregaremos no local do seu casamento com o Sr. Martins daqui a dez dias.” Ao ouvir a confirmação do funcionário do outro lado da linha, a tensão que há dias apertava os nervos de Naiara finalmente começou a aliviar. “Ótimo, muito obrigada.” “Não há de quê, é nosso dever. Pode ficar tranquila, ninguém vai suspeitar desse corpo.” Com essa garantia, Naiara soltou um suspiro de alívio. Após confirmar novamente os detalhes para o dia da entrega do corpo com o funcionário, ela desligou o telefone e empurrou a porta da sala privada. O burburinho que antes preenchia o ambiente cessou instantaneamente quando ela entrou.