Library Flower

Everyone knew Elio Carbone, Don of the Carbone family, was a cold-hearted womanizer. He had one rule: never sleep with the same woman twice. But for me, he broke it. The first day after our breakup, he stood outside the old Bianchi estate for a day and a night, his entire security detail in tow, just to win me back. The second day, he flew to Sicily and bought the deed to my family's ancestral estate at auction for triple its value, and had it delivered to me. The third day, he tattooed my favorite flower, the lily, over his heart. The tattoo artist said he refused any anesthetic and didn't make a sound. Later, at a banquet for the Five Families, in front of all the other Dons, he sliced his palm and made a blood oath. He swore loyalty only to Eleonora Bianchi for the rest of his life; if he broke his vow, he would pay with his life. After a year of his relentless pursuit, his devotion finally wore me down, and I agreed to take him back. I truly believed him then. That Elio truly loved me. Until one night. He took me to an underground racetrack to broker a deal with an ally. But in the roaring crowd, I saw a girl, trembling and crying, her clothes in tatters. Ava was shoved to the starting line. She was the wager for the death race. One look was all it took for Elio's face to darken. The next second, he dropped his hand from my waist and, without a word, walked toward the track entrance. I stood frozen, watching his back as he disappeared into the driver's seat of a modified sports car. I used to wake up crying, terrified he would lose his life in one of these reckless races. He had smashed his trophies, burned his marker for the illegal track, and sworn to God he would never again enter such a life-or-death gamble. My hand drifted to my stomach, covering the secret I hadn't yet had the chance to share. His blood oath was broken. And so was I.

Sandro was Coreen's first love. Unang beses pa lang niyang nakita ang lalaki sa library ay na love at first sight na siya. Subalit kahit pareho lang dila ng eskwelahan ng lalaki ay hindi siya nagtangkang magpakilala rito ay aminin ang kanyang nararamdaman. Malinaw sa kanya na imposibleng magustuhan ng isang campus crush na si Sandro ang isang tulad niyang wallflower. Nanatili na lamang siyang lihim na humahanfa sa binata. Hanggang sa dalhin siya ng ama sa Greece ay hindi niya nagawang umamin sa binata. Eight years later, bumalik si Coreen sa Pilipinas. She was different from the girl she used to be eight years ago. Isa lang ang hindi nagbago sa kanya. She was madly in love with Sandro Madrigal, her first love. Two months na bakasyon lang ang pakay niya sa Pilipinas subalit nagbago ang lahat ng iyon nang malaman niyan mula sa pinsan ng bestfriend ntang si Miranda na naghahanap si Sandro ng bagong secretary. Itinapon niya ang planong pagbabakasyon sa ibat-ibang panig ng bansa at sa halip ay nag-apply bilang secretary ni Sandro. Itinago niya kay Sandro ang katauhan na anak siya ng isang Greek tycoon. Natanggap siya bilang secretary ni Sandro. Lubusan pa niyang nakilala ang binata at napalapit siya rito. Akala niya, kapag napalapit siya sa binata ay mawawala na ang 'obsession' niya rito. Subalit na iyon ang mangyari ay lalo lang siyang nahulog sa binata. Hanggang sa dumating ang araw na bigla siyang inalok ni Sandro. But his term was "temporary wife". Ayon kay Sandro, kailangan nito ng babaeng papakasalan upang makuha nito ang mana nito. Pumayag siya na maging temporary wife ni Sandro. Hindi niya alam na iyon na pala ang simula ng pagbabago ng buhay niya dahil matapos ang kasal nila ay naaksidente si Sandro at nawala ang ala-ala nito.

“ Anika Tara na sa library. Nag hihintay na si attorney enriquez at judge Bala.” Sabi ni Tito loreal “Wait lang po bakit may judge at attorney?” Hindi nila ako pinakinggan dumiretso lang “William follow us” sigaw ng tatay niya. Napatanga nalang ako sa kinatatayuan ko. Hindi rin sumunod agad si William sa parents niya. Umikot siya papaharap sakin. Sobrang lapit niya. Seryoso lang siyang naka titig sa akin. Mas Guwapo pa pala Ito sa malapitan. Kinakabahan na ako mas lumalapit pa siya sa akin habang ako naman na papa atras na. Bumangga ang likod ko sa pader Wala na Akong I aatras. “Alexander What are you doing, you are making me uncomfortable.” “I didn’t do anything. Wait what? What did you called me?” “Alexander?” Kumunot ang noo niya noong inulit Kong sabihan ang pangalan niya. Lumapit siya sakin. Inilapit niya ang bibig niya sa te nga ko. Hindi ako makagalaw sa ginawa niya sobrang tumatambol ang dibdib ko. “I don’t know what our parents are about to, or maybe you already knew and I am not enjoying what is happening!” Bulong niya “ I——don’t know either.” Yon lang ang nasabi ko. Bigla na siyang tumalikod sakin. Iniwan niya akong nakatayo lang doon. What’s with that man? He makes me shivers by his voice. “No! This will not going to happen!” “Tito Enrico do you think I will agree? Of course not!” Pag pasok ko sa loob ng library yon ang una Kong naabutan sumisigaw sa galit si William. May nakita Akong dalawang papel na nakalatag sa lamesa at dalawang singsing. Napatakip ako ng bibig sa nakita ko. Nakatingin silang lahat sa akin Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Nanginginig ang buo Kong katawan. “I will not marry her. I have a girlfriend” galit paring sabi niya

Noah's Pov: "Ready ka na, iho?" tanong sa'kin ni mama nang makababa ako sa hagdanan ng bahay namin. "Uh..huh!" sagot ko agad. Isasama niya daw ako sa party ng kaibigan niya at ipapakilala ako sa mga kaibigan nito na matagal niya nang gustong gawin. Bihira lang kasi ako dito sa Pilipinas. Madalas ay pinagbabakasyon lang ako ni papa kaya ako narito sa Pilipinas. Kadarating pa lang namin sa party when i saw this girl, she had a very adorable and innocent look. I was only ten pero pakiramdam ko ay bumilis ang tibok ng puso ko pagkakita ko pa lamang sa kan'ya. "Karina Villafuerte," tawag ng isang batang babaeng nagbeso sa kan'ya. She had a distinctive and unique appearance even at a young age with her genuine smile and a playfull expression, which i found endearing. She's wearing a white long gown with a big ribbon on the back of her gown. She's like a princess with that flower crown on her hair. Nagpatiim-bagang ako nang makitang ngumiti siya sa batang lalakeng lumapit sa kan'ya. Tss! mas gwapo ako d'yan! I was about to walk away nang makaisip ng paraan para mapansin niya ako. Mabilis akong naglakad papunta sa likod niya. Patay malisya kong inapakan ang nakalaylay niyang gown na ikinalingon niya bigla. Damn! Did i hear a ripping sound? Lagot na! ang balak ko lang ay apakan ang gown niya para mapansin niya ako. Pero hindi ko gustong mapunit iyon. "Oh my God! What did you do?" halos mamutla ako sa tanong niya. Oh, great! You really did a great job! You've got her attention: now what? Akala ko ay hahampasin ako nito ngunit bigla na lang itong naupo sa harap ko at tahimik na umiyak.

Good afternoon tuloy po kay- natutup ni Yumi ang bibig ng makita ang apat na lalakeng pumasok sa flower shop nya. kahit ang apat na lalake ay gulat na gulat ang mga ito. Y-yumi? sambit ng lalake na iniwan nya 7 years ago. Ang liit ang mundo ano?di mo akalain na dito pala natin sya makita.saad ng kasama ng lalakeng pilit kung kinalimutan. A'ah bibili po ba kayo ng bulaklak?wait lang po tawagin ko lang ang assistant ko. parang gusto kunang mag palamon ng lupa at ngayon mismo. aaslis sana ako...Oo bibili kami sagot ng lalakeng masama ang tingin nito sa kanya at nakatiim bagang pa. Okay maupo muna kayo dyan para hintayin ang oorderin nyo. tatalikod na sana ako pero bigla itong nag salita. bakit mo ako iniwan? tanong nito na kulang nalang ay kainin ako nito ng buhay. ah sir hindi kupo ang alam ang sinasasabi mo cge po tawagin ko lan-mommy mommy sabay sabay ng dalawang bata na kakapasok lang. nanghihina ang tuhod ko bahang nakatingin sa dalawang bata sa harapan ko. mommy mommy pukaw nito sakin..tiningnan ko ang hitsura ng kaharap kung lalake.ay maskin sya ay nanlalake ang mga mata.habang nakatingin sa dalawang bata mom I'm hungry na po saad ng anak kung babae. me too mom i'm hungry too. A-ah okay cge mga anak pumasok muna kayo sa loob mag hahanda ako ng food nyo. okay mom sabay sabay nitong sagot. ma'am may order ba? sulpot ng assistant ko. para naman akung nakahinga ng dumating ito. ah Oo mae pasuyo naman sa order nilang bulaklak ha! tatalikod nako ng nag tanong ito.Anak mo sila? hindi nako lumingon pa dito. Oo lang sagot ko at umalis nako dahil parang matutumba nako sa lambot ng binti ko. wrong timing talaga!