Sand And Stars Novels & Stories

Sa bawat gabi na natutulog siya ay binabalikan niya ang mga sandaling iyon. “Ewan ko sa 'yo, Princess! Ang daming mga lalaki pero mas pinili mo pa ang jowa ng mommy mo!” Alam niyang mali ito. Maling-mali kahit saang direksiyon mo tingnan. Kasalanan ba niya na masarap at nakakaakit si Sandro?

Isang oras ang nakalipas. Kakatapos lang maghanda ng agahan ni Chellsey nang magbukas ang dalawang pintor ng magkatabi. Sabay na lumabas si Nigel at ang kanyang anak, si Sandro . Si Sandro ay parang makina na walang emosyon. Palagi siyang nagigising tuwing 7:30 ng umaga, maliban na lang kung may sakit o aberya sa kondisyon niya. Dahil dito, nasanay na rin si Nigel na magising sa oras na iyon.

Parang sila lang ang nakakaintindi sa 'kin, sa mga hinanakit ko sa mga magulang ko. "Hmm?" I didn't look at him because I was busy eyeing my favorite group of stars, constellation to be exact. Para itong smiley face. Dalawang bituin sa ibabaw na nagsisilbing mata, at naka-kurbang limang bituin sa ibaba na nagsisilbing isang ngiti. Para nitong sinasabi na. "just look at us if you're feeling sad, because we can make you smile just by shining at night. we're always here for you, 'kay?"