Starlight Novels & Stories

usal ko habang kumakain pa rin ng stick-o. Tumingala ako sa kalangitan. Mukhang uulan pa yata. Balak ko pa namang mag-star gazing ngayon. Pampawala ng stress. "Oh, falling star! Please, magpakita ka na, inuutusan kita sa ngalan ng aking brilyante." Natawa ako sa mismong kapilyohan ng utak ko. 'Brilyante ng kagandahan, gano'n kasi 'yon.' "Uulan, wala kang falling star na makikita."

Pero wala s'yang pakialam dahil ang kan'yang atensyon ay nasa asawa na nagpapaligaya sa kan'ya sa baba. Saksi ang maliwanag at bilog na bilog na buwan sa kanilang ginagawa. Nakatingala s'ya sa langit habang si Tres naman ay nakasubsob sa gitna ng kan'yang mga hita. Wala sa sarili na napangiti s'ya ng biglang may dumaan na falling star sa langit. "Star!" mahinang sabi n'ya sa sarili. Kapag may mabuo sila ni Tres sa ginagawa nilang dalawa ngayon ay papangalanan n'yang Star.

“Touch it.” Bahagyang napakurap si Talia habang mabilis ang tibok ng puso. Sinunod niya ang sinabi ng lalaki at dahan-dahan niyang iniunat ang kamay. At sa wakas… nadama ng mga daliri niya ang isang bituin. Malamig ang surface nito. Makinis ngunit may bahagyang texture. Marahan niya iyong hinaplos habang ang bughaw na liwanag mula roon ay kusang bumagsak sa kanilang dalawa. Mistulan silang nabalot ng kumikislap na starlight at talagang napakaganda ng eksena.

Baka hindi niya mapigilan ang sarili at makapagwala na siya roon kapag naalala si Adrian at— Kumanta siya ng Twinkle, Twinkle, Little Star sa isipan para matigil ang daloy ng mga matatamis pero nakaiinis na alaala: Sila ni Adrian habang nagsusubuan over dinner sa isang fine-dining restaurant. Sila ni Adrian habang inaabutan siya nito ng stargazers na paborito niyang bulaklak. Sila ni Adrian na— Nagkalikot siya sa inbox ng cell phone.

Ilang oras na kaming nandito ngunit Hindi ko nakikitaan ng pagod si Jj. He really enjoy this moment..At ayokong sirain iyon..Wala namang pasok bukas kaya okay lang na kahit magpuyat muna siya ngayong gabi.. "Wow it's very beautiful po..it's really red!" Natawa ang lalaki..parehas silang nakatingin ngayon sa mahabang telescope.. "It's Antares Jj..the red supergiant star, it's the brightest object in the constellation of Scorpio"

pagsisinungaling ng dalaga. “Now you know. That would be fun, right? Naming a star after yourself or after your loved one. That would surely be special,” inosenteng sabi ng binata, nakangiti. “Just looking at the stars reminds me of some special place. There’s a lake that reflects the cosmos’ beauty every night. Surrounding it are fireflies. It’s magical. Kung wala ka lang hold-departure order, pwede kitang dalhin doon. Kaya lang… sa susunod na lang. Sigurado pati si Addie mag-eenjoy din doon.”

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

Nakakita sila ng kumot mula roon sa itaas at iyon ang kanilang inilatag para mahigaan. Itinaas ni Sapphire ang kamay niyas para tangkaing abutin ang mga bituin abot ng kaniyang tanaw. She tried it endless times but she just failed, it only exhaust her. These stars reminds her of sir Will. Kahit gaano niya subukang sungkitin at abutin, hinding-hindi niya magagawang kuhanin simply because he's not really for her. "He's just an astray star in my life way back then. Hindi ko akalaing maakit ako sa spark na mayroon siya, his brightness is very different from others. He's actually one of the rarest star that appears in the night sky."

Sa ibabaw nila, unti-unting lumilitaw ang mga bituin, kumikislap sa dilim ng gabi. “Bilangin natin ang stars,” sabi ni Liana, may lambing sa boses. “Okay,” sagot ni Rafael. “Pero hanggang one hundred lang. May gusto akong gawin mamaya.” “Isa,” bulong niya. “Dalawa… tatlo…Teka anong gagawin natin mamaya?” “Alam mo na, magaling na ‘yan, di ba?” anitong sabay haplos sa tambok ng kanyang pagkababae.

Inubos kasi nito ang enerhiya sa pag-entertain kay Wade. Pagbukas niya ng pinto, sumalubong kaagad sa kanya ang dilim, ang malamig na simoy ng hangin at ang katahimikan ng paligid. Tanging mga ilaw na lang sa poste ng bakod nila ang nakasindi. “Ang damot naman ng mga stars.” Mabibilang lang sa daliri ang mga bituin na kumikislap sa madilim na langit. Gayunpa man, nakagagaang pa rin ng pakiramdam.