Starlight Mga Nobela at Kwento

usal ko habang kumakain pa rin ng stick-o. Tumingala ako sa kalangitan. Mukhang uulan pa yata. Balak ko pa namang mag-star gazing ngayon. Pampawala ng stress. "Oh, falling star! Please, magpakita ka na, inuutusan kita sa ngalan ng aking brilyante." Natawa ako sa mismong kapilyohan ng utak ko. 'Brilyante ng kagandahan, gano'n kasi 'yon.' "Uulan, wala kang falling star na makikita."

Akala niya, ibig sabihin no'n ay patutulugin siya nito nang maaga at hindi gagalawin. Ang hindi niya alam, ang ibig sabihin pala ni Nikolaj ay ‘hindi naman sila sa hotel matutulog, kundi dito mismo sa bundok nito aangkinin si Minna bago sila umuwi. Sa kalagitnaan ng kabundukan, may isang pavilion na tinatawag na Star Pavilion, kaya tinawag itong ganun dahil tuwing gabi ay makikita mo ang napakaraming mga bituin sa kalangitan. Pinupuntahan yun ng mga mayayamang magkasintahan upang doon mag-star gazing.

Pero wala s'yang pakialam dahil ang kan'yang atensyon ay nasa asawa na nagpapaligaya sa kan'ya sa baba. Saksi ang maliwanag at bilog na bilog na buwan sa kanilang ginagawa. Nakatingala s'ya sa langit habang si Tres naman ay nakasubsob sa gitna ng kan'yang mga hita. Wala sa sarili na napangiti s'ya ng biglang may dumaan na falling star sa langit. "Star!" mahinang sabi n'ya sa sarili. Kapag may mabuo sila ni Tres sa ginagawa nilang dalawa ngayon ay papangalanan n'yang Star.

"Sabi nga namin masarap, tama lang ang alat at medyo mamasa-masa. Kaya nga paborito yan ni Kuya Gaston eh. Binabalik balikan niya yan. Dumadami ang mga bituin sa langit kapag kumakain si Kuya ng tilpaya eh. Halimbawa nalang dyan di Castor at Pollux. Diba Kuya?" Nakita kong mahinang siniko ni Doc Cam si Kuya pero hinuli lang ni Kuya Gaston ang kamay niya at masuyong hinalikan. "Syempre! Gawa ng Star ko yan eh. Tsaka padadamihim pa namin ang mga bituin. Hanggat malusog ang tilapya go lang ng go." May pilyong ngiting sagot ni Kuya Gaston sabay halik sa pisngi ni Doc Cam. Nagtawanan ng malakas ang mga kapatid niya.

“Touch it.” Bahagyang napakurap si Talia habang mabilis ang tibok ng puso. Sinunod niya ang sinabi ng lalaki at dahan-dahan niyang iniunat ang kamay. At sa wakas… nadama ng mga daliri niya ang isang bituin. Malamig ang surface nito. Makinis ngunit may bahagyang texture. Marahan niya iyong hinaplos habang ang bughaw na liwanag mula roon ay kusang bumagsak sa kanilang dalawa. Mistulan silang nabalot ng kumikislap na starlight at talagang napakaganda ng eksena.

Baka hindi niya mapigilan ang sarili at makapagwala na siya roon kapag naalala si Adrian at— Kumanta siya ng Twinkle, Twinkle, Little Star sa isipan para matigil ang daloy ng mga matatamis pero nakaiinis na alaala: Sila ni Adrian habang nagsusubuan over dinner sa isang fine-dining restaurant. Sila ni Adrian habang inaabutan siya nito ng stargazers na paborito niyang bulaklak. Sila ni Adrian na— Nagkalikot siya sa inbox ng cell phone.

Ilang oras na kaming nandito ngunit Hindi ko nakikitaan ng pagod si Jj. He really enjoy this moment..At ayokong sirain iyon..Wala namang pasok bukas kaya okay lang na kahit magpuyat muna siya ngayong gabi.. "Wow it's very beautiful po..it's really red!" Natawa ang lalaki..parehas silang nakatingin ngayon sa mahabang telescope.. "It's Antares Jj..the red supergiant star, it's the brightest object in the constellation of Scorpio"

pagsisinungaling ng dalaga. “Now you know. That would be fun, right? Naming a star after yourself or after your loved one. That would surely be special,” inosenteng sabi ng binata, nakangiti. “Just looking at the stars reminds me of some special place. There’s a lake that reflects the cosmos’ beauty every night. Surrounding it are fireflies. It’s magical. Kung wala ka lang hold-departure order, pwede kitang dalhin doon. Kaya lang… sa susunod na lang. Sigurado pati si Addie mag-eenjoy din doon.”

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

Ramdam niya ang malamig na haplos ng kwintas sa balat niya kaya napayuko siya nang bahagya. Pagbaba ng tingin niya, isang nakakasilaw na brilyante ang bumungad sa paningin niya. Parang bigla siyang napatigil at ilang beses kumurap ang mga mata niya, hindi makapaniwala sa nakita. “Ito ba ay…” “African Star,” sagot ni Clark.” Casual na bumungad ang pangalan ng diamante mula sa maninipis na labi ni Clark, pero halos manginig ang mga daliri ni Alyanna habang hawak ang nakasabit na hiyas.