Novel & Cerita Tagalog Quotes About Self

“Kung mahal, eh di mahal. Wag mong itanggi sa sarili mo para alam mo kung paano siya haharapin. Kaya ka nahihirapan dahil binabalewala mo ang totoo kaya ayan hindi mo alam paano dedepensahan yang sarili mo. Kita mo na kung anong nangyari, panay ang sabi mo na nakamove on ka na kahit alam mo sa sarili mo na hindi pa. Hindi mo naman kailangang aminin sa kanya…, aminin mo sa sarili mo.” Natahimik ako sa sinabi ni kuya. Tama siya, laging kong dene-deny ang totoong nararamdaman ko. Hindi pa ako nakakamove on, masakit pa sa akin ang nangyari at higit sa lahat ay mahal ko pa rin siya. Kailangang aminin ko sa sarili ang mga ito, para alam ko kung saan ako magsisimula.

Tutol ni leia Napangiti naman akong palihim. Alam ko kasing bumabalik na ang dating xanleia na nakilala ko. "Kaya kona ang sarili ko, parasaan pa ang ilang taon kong pag iinsayo kung matatalo din nila ako hindi ba? Huwag kayong mag alala dahil kaya ko ang sarili ko. Titignan ko rin kung gaano ka raming tauhan ang nag kalat sa paligid."Sagot ko

"lintik!umayos ka self!focus!focus self!" Humiga akong muli sa kama at itinaas ang kaliwang kamay ko,tiningnan kong muli ang singsing sa daliri ko.malawak akong ngumisi."nagsisimula ka palang self,pero may improvement na,kunti pa,lina.kunting tiis pa."pabulong kong sabi sa sarili ko.

Ginaya pa nito ang tono ng pananalita ko. "Hindi ako kuripot, 'no? Sadyang hindi lang ako materialistic na tao." "So, kami ang materialistic?" pagtataray nito. "Hindi rin naman. Galante lang naman kayo sa iba pero sa sarili niyo ay hindi. Love yourself first, sabi nga nila. Bakit ayaw niyong tumulad sa akin? Sarili ko lang ang mahal ko." Tumawa naman ito. "Ayoko kayang maging emotera, 'no?"

Naalala ko ang pangarap ko noon teenager pa ako at bago ako sumikat bilang celebrity. "Huwag kang malungkot kapag may pagsubok, dahil pagkatapos nito ay may tagumpay kang matatanggap." bulong ng isang boses kanino o sino ang nagsasalita. Lahat kaya mong abutin kung magtitiwala ka sa sarili mong kakayahan. Nakatanaw lang ako sa mga taong nakapila na pumupunta sa nakakasilaw na liwanag.

“Wala ka bang tiwala sa sarili mong kakayahan, Attorney Fortalejo?” Pakiramdam ko ay sinampal niya ako sa mukha gamit ang kaniyang mga salita. What the hell is he talking about? Bakit naman ako mawawalan ng tiwala sa sarili kong kakayahan? I know myself better than anyone. “Kasi kung wala kang tiwala sa sarili mo, puwes ako meron.”

Mabuti nga at hanggang ngayon scholar pa rin ako. "Isang taon...isang taon na lang...kaya natin to self!" kausap ko ang aking sarili "... wag kang bibitaw lalaban tayo. Magtatapos ako, pagkatapos maghahanap ako ng magandang trabaho. Gagawa tayo ng bahay at lilibutin natin ang buong mundo. "O bakit? Bawal bang mangarap? Mas maganda yung may pangarap sa buhay kesa wala diba?

Sikat ng araw ang tumatama sa aking mukha ng magising ako. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. "Happiest Birthday, Self" sabi ko sa sarili ko. "Ang wish ko sayo, sana maging matapang kana this time! Kaya ba natin yon?! Syempre! Kaya natin yon!" pahabol ko pa at binigyan ko ng isang mahigpit na yakap ang aking sarili.

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."

May magkasintahang nagtatawanan sa sulok, isang lalaking abala sa laptop niya, at isang pamilya na mukhang nag-eenjoy sa kanilang bonding. Samantalang ako? Nakaupo rito, pinag-iisipan kung ipagbibili ko ang sarili ko sa isang estranghero. Napakagat-labi ako at pinigilan ang luha na namumuo sa mata ko. Kung hindi lang nakaratay si Papa, siguradong hindi niya ako hahayaang dumaan sa ganitong sitwasyon. Siya ang laging nagsasabi sa akin noon, "Kara, anak, huwag mong ibababa ang sarili mo. May halaga ka."