Tensura Volume 19

Siya si Chryll Araneta, 19 year old. Maganda, may balingkinitang katawan at morena ang kutis ng kanyang balat. Si Chyrll ay anak ni Police General. Wilson Araneta sa kanyang dating kasintahan, hindi niya alam na nabuntis niya ito noon bago sila maghiwalay at ipakasal siya sa anak ng kaibigan ng kanyang ina. Nalaman nalang niya na may anak siya dito ng madengue at nanganganib ang buhay ng bata na kailangan agad itong masalinan ng dugo sa lalong madaling panahon. Simula noon ay kinuha nito ang bata sa kanyang dating kasintahan na hindi nagustuhan ng kanyang asawa. Bata pa lamang si Chyrll ay nakakaranas na ito ng kalupitan sa kanyang step-mother at sa kapatid nitong si Carlyn, ng tumuntong siya sa edad na dese-otso ay natuto siyang ipagtanggol ang kanyang sarili. Walang kaalam-alam si General Wilson sa nagaganap sa pagitan ng kanyang asawa at anak na panganay at sa bunso nito. Dahil sa kagustuhan ni Chyrll bumukod ng tirahan ay nagkaroon sila ng kasunduan ng kanyang ama, papayag lamang ito kapag kaya na niyang tumayo sa sarili niyang paa, kaya napag-isipan niyang magtayo ng negosyo at ito ang Chyselle Coffee Shop ng kaniyang kaibigan. Habang namamahala siya ng negosyo nila ng kanyang kaibigan ay pinagpatuloy parin nito ang makapagtapos ng pag-aaral sa kolehiyo. At doon niya nakilala si Red Simon Marcos na isang negosyante ng mag hurado ito sa ginanap na ntramurals sa university. Unang kita pa lamang niya sa binata ay nagkagusto na siya dito. Lahat ng lakad nito ay inaalam niya ng palihim, hanggang sa nahuli siya at hindi ito nagustuhan ng binata. Atin pong alamin kung paano mapapaibig ni Chyrll o mapaibig nga ba niya ang isang Red Simon na mahilig maglaro ng damdamin ng isang babae. At sabay-sabay din po nating tuklasin ang kanilang mga tinatagong lihim.

私は先天性心疾患があり、19歳のとき、移植手術によって命をつなぐことができた。 その後、私は今の夫である神原準人（かんばら はやと）に出会った。 結婚して3年目、準人のスマホで消し忘れたメモを見つけた。 日付は、私たちが偶然出会った日のものだった。 メモはこう書かれていた。【見つけた。彼女の名前は浅草思美（あさくさ ことみ）だ。彼女の中に、その心臓が息づいている】 上にスクロールすると、別の女の写真があった。メモには雨音（あまね）と書かれていた。 メモの最後の行にはこうあった。【雨音、彼女の体で、君の心臓が動いている。君の代わりに、彼女がこの世の景色を見てくれる】 私はついに理解した。 準人が初めて私に偶然出会ったときの目の驚きは、一目惚れではなかったのだ。 プロポーズのとき流した涙も、私のためではなかった。 深夜、いつも耳を私の胸に当てて聴いていたのは、私の心拍ではなく、彼女のものだった。 今日、準人は帰宅が遅いが、いつものように私を抱きしめ、顔を私の胸に埋めた。 「やはり、君の心の鼓動が、一番安らげてくれる」 私は目を開けず、問いもせずにいた。 ただ、初めて気づいた。人の心の本音って、簡単に読めるものではないと。