The Very Hungry Caterpillar Novels & Stories

Princess Symphony Tejana came from an average and simple family, she's being hate by her own mother dahil sya ang sinisi nito sa pagkamatay ng kanyang ama. Kinailangan nyang suportahan ang sarili upang makapagtapos ng pag-aaral sa kabila ng pait ng kanyang kapalaran. Mabuti na lamang at palaging nasa tabi nya si Arc, ang kanyang bestfriend. Archie Damian Esquivel, a hot bachelor at his age, he's been very obidient to his parents. Ngunit dumating ang puntong nagsawa na syang sundin ang kagustuhan ng mga ito, dahil kahit na ang pagpili ng kanyang mapapangasawa ay pinanghimasukan na ng mga ito, kaya naman napilitan syang umalis sa poder nila at iwan ang karangyaan. He lived independently at naging masaya sya kasama ang matalik na kaibigan. Ngunit tila napasukan ng masamang hangin ang utak ng kanyang kaibigan. She wants to have a child, but don't want to have a relationship with any man. At sya pa talaga ang pinapahanap nito ng lalaking pwedeng makasama hindi lamang isang gabi, kundi hanggang sa makabuo ito ng sanggol sa sinapupunan nito. Will he allow the craziness she had in her mind? Papabayaan nya bang basta na lamang anakan ng kung sino ang babaeng pinahahalagahan nya na higit pa sa sariling kapatid? Dahil sa pag-aalala sa kabaliwan na naisip ni Pris ay nawalan sya ng choice kundi i-offer ang sarili sa dalaga. It would be better kung sa kanya manggagaling ang semilyang itatanim dito. Magtatagumpay ba ang kanilang gagawin para sa sariling kapakanan ni Pris? Kung magkakaanak nga sila, Is he willing to be treated only as co parent? No strings attached. Papayag ba sya sa gusto nito na angkinin ang anak na sarili nya lamang, mula sa apelyido hanggang sa pagbuhay dito? As if he never contributed anything to their child?

"You're breaking up with me kasi sa tingin mo mas magaan? Ganoon ba iyon?" ang mahinahon pero puno ng hinanakit na tanong-sagot sa kanya ni Uriel. Sinubukan niyang magbuka ng bibig para magpaliwanag pero walang anumang salita siyang naibulalas kaya nagpatuloy ang binata. "Kasi wala pa tayong isang taon kaya iniisip mong hindi pa kita ganoon kamahal?" noon na galit na napatayo si Uriel. "Very childish, and I should tell you, that was the most bullshit excuse that I have ever heard!" ang galit na sagot ni Uriel na tila ba hindi narinig ang sinabi niya. Malakas na sampal ang pinadapo ni Therese sa pisngi ng binata dahil doon. "Sa tingin mo madali ito? Ginagawa ko ito para sa'yo!" "Really?" ang binata na mapait pang tumawa. "para sa'kin o para sa sarili mo?" "How dare you!" si Therese na muling napaiyak. "Well same here! Bakit sa tingin mo ba may magbabago sa kundisyon mo kapag inalis mo ako sa buhay mo?" "Tumigil ka!" "No! Hayaan mo akong magsalita okay? You've done too much talking already so I guess it's my turn now!" Natigilan si Therese sa nakita niyang magkahalong galit at paghihirap sa mukha ni Uriel kaya hindi siya nakapagsalita at umiiyak na pinakinggan ang lahat ng sinabi ng binata. "Masakit oo, at ako mismo natatakot na ngayon palang. But I'm not like you. Kasi kahit natatakot ako at nahihirapan, sinusubukan ko paring ihanda ang sarili ko. Pinag-aaralan kong tanggapin ang lahat. Kasi gusto kong maging masaya ngayon, habang nandito ka pa, habang kilala mo pa ako," ani Uriel na tuluyan na nga ring napaiyak. "Simple lang naman ang gusto ko, bigyan mo ako ng role sa buhay mo, kahit maliit lang," ang pagpapatuloy nitong pakiusap saka nagpahid ng mga luha. "U-Uriel," aniyang isinubsob ang mukha sa palad saka napahagulhol.