When Was The Outsiders Set

The story revolves around Blythe who after participating in a competition falls in love with his room partner Andrew because of which she soon ends up proposing him which shocks Andrew but he takes some time in order to process her proposal but unfortunately ends up declining her proposal due to which she is broken but real shock comes on her way when she comes to know that there is no one with the name of Andrew in the competition which makes her set on a journey to find Andrew , so will she be able to find him ?, Will she be able to prove that he really exists ?, And many other questions will form crux of the story and will surely keep its readers at the edge of their seats as it is a never witness love story which is amalgamated with almost every kind of emotions a human have and most most importantly don't miss the climax as it is going to blow mind if it's readers for sure

ความเข้าใจผิดทำให้เขามีค่ำคืนอันเร่าร้อนกับเธอ.. และเขาจะถือว่าเธอเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม และของที่เป็นของเขา จะไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เชยชมทั้งนั้น อย่าฝันจะเป็นอิสระ

After my son’s surgery, I stayed overnight at the hospital. While keeping watch, I scrolled through my phone and came across a post. [What’s the worst thing you’ve ever done?] An anonymous user replied. [I used the senior who sponsored me as a stepping stone.] [My sponsor was rich and clueless. He paid for my entire college education, and after I graduated, I slept with his wife. She even had my child.] [The best part is that he treats my son like his own. He works himself to exhaustion just to set that kid up for life.] [By the way, his family just received three million from the relocation compensation. My lover will be here soon. She’ll pretend we need it for a school district apartment and trick him into giving it to us.] [Once the cash is in hand and the villa is bought, I’ll have my son acknowledge me as his real father and then throw my sponsor out of the house.] A blurry photo of a little boy was attached. My heart skipped a beat. On his wrist was the safety charm I had given my son. Just then, my wife pushed open the hospital room door. “Honey, Xeno is starting elementary school soon. Let’s take your mom’s compensation money from the relocation and use it to buy a place in a good school district.”

"ถ้าจะให้พี่ช่วย เธอต้องเรียกพี่ว่า ผัวขา ให้พี่ฟังก่อน...ไหนลองเรียกสิครับ พี่รอฟังอยู่" แนะนำตัวละคร โรม รัชตะ อายุ 28 ปี เขาเป็นเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ยานยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศและเป็นเจ้าของบ่อนคาสิโน เขามีบุคลิกที่เงียบขรึม ดุดัน ขี้หึง โมโหร้าย แต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น ------------ นิลิน อายุ 25 ปี เธอคือเป็นพริตตี้ตัวท็อปแห่งวงการพริตตี้มอเตอร์โชว์รถยนต์ จากผู้หญิงที่แสนดีอ่อนหวานกลับกลายเป็นสาวแซ่บที่มีบุคลิกแรง ๆ ตรง ๆ เพียงเพราะในอดีตเธอถูกผู้ชายใจร้ายหลอกให้รักและทิ้งเธอไปแบบไม่ใยดี -----------

I went abroad for three years to build a lab and save my husband's company from collapse. After endless struggles, I finally cracked the technical problems and developed the core technology. When I returned home with that breakthrough, I saw the airport video board plastered with the same impossible headline—my husband was getting married. I felt a hot, furious ache and took a taxi straight to the venue. … A woman who had cared for our household for years blocked me at the gate and sneered. "Who do you think you are, showing up at the Stone family's wedding? Get out of here, or I'll get security to throw you out." For a moment, I stood rooted, but then the bride appeared, walking out of the villa in a wedding gown. It was the woman Adrian Stone had once told me was dead—his first love, Evelyn Sutton. She wore my wedding ring on her finger and looked at me with pure contempt. "You want to make a scene at my wedding?" she said. "If you do, you're really asking for trouble. My husband, Adrian, won't hesitate to take care of you." I folded my arms and let out a cold laugh. "Adrian's getting married? Funny, I don't recall getting an invitation."

ประธานบีเคกรุ๊ป ถูกตาต้องใจนักศึกษาฝึกงานตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ คนอย่างเขามีนิสัยที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ด้วยสิ ในเมื่อเขาอยากได้เธอมาเป็นเด็กของเขา เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาปฎิเสธความต้องการของเขา.. “คืนนี้หนูนอนนี่นะ ฝนยังไม่หยุดตกเลย พี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรหนูมากไปกว่านี้ ถ้าหนูไม่ยอม...” แนะนำตัวละคร ภาคิน อัคราไพศาล นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง อายุ 28 ปี ผู้บริหารบีเคกรุป ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เขาบริหารงานเพียง 3 ปี สามารถทำผลกำไรสะสมได้เป็นหมื่นล้าน เขาเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์ มีหน้าตาที่หล่อเหลาดั่งเทพเจ้าสร้าง ทำให้สาว ๆ ในประเทศต่างหลงใหลในรูปร่างหน้าตาและความรวยระดับอภิมหาเศรษฐี แถมตระกูลของเขาถือได้ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลอันดับต้นๆ ของประเทศเลยก็ว่าได้ ---------- อรดา พิทักษ์กุล (ไอด้า) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะสาขาวิชาการบัญชี อายุ 21 ปี นักศึกษาฝึกงานบีเคกรุป เธอมีใบหน้าที่สะสวย มีรูปร่างสัดส่วนที่เย้ายวนเซ็กซี่ นิสัยขี้อ้อนเหมือนนางแมวยั่วสวาท ใคร ๆ ที่อยู่ใกล้เธอต่างหลงใหลดั่งต้องมนต์สะกด ไม่เว้นแม้กระทั่งท่านประธานหนุ่มหล่อบีเคกรุป

หนุ่มหล่อนักธุรกิจตัวร้ายที่หวงความโสดยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ แต่ดันมาตกม้าตายให้กับเด็กสาวที่หน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาซึ่งเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิท "ถ้าหนูอยากสบายตัว หนูต้องเชื่อฟังป๋านะครับเด็กดี " แนะนำตัวละคร ธันวา อายุ 32 ปี หนุ่มหล่อตัวร้ายที่หวงความโสดยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ แต่ดันมาตกม้าตายให้กับเด็กสาวที่หน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาซึ่งเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิท -------------- วีญ่า อายุ 20 ปี หญิงสาวหน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตา เธอกลับมาเรียนต่อมหาลัยที่ไทย ด้วยเหตุผลที่ว่าเธอเหงาที่ต้องอยู่ต่างประเทศเพียงลำพัง เธอมีนิสัยดื้อรั้น แต่แฝงไปด้วยความน่ารักไร้เดียงสา จนตกหลุมพรางกับดักรักของเพื่อนพี่ชาย คำเตือน! [ตัวละคร สถานที่ ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการที่แต่งขึ้นของนักเขียนเพียงเท่านั้น ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครในเรื่องนี้แต่อย่างใด กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน] *ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 *ห้ามคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง เนื้อหาโดยเด็ดขาด

Just before the weapons design competition, my design schematics mysteriously go missing. Since I no longer have anything to submit, I'm disqualified from the competition. Meanwhile, my older sister, Camilla Cassano, steals the show with my designs. She gets what she wants, which is to marry the next don of the Carbone family—and the man I've had a crush on since I was a child—Leon Carbone. When she brags about it to me, I don't kick up a fuss. Instead, I calmly wish her the best. In my previous life, I'd chosen to expose her on the spot. I seized back the glory that was meant to be mine and married Leon. I thought that was the start of my happiness, but it turned out to be the beginning of my nightmare. Leon had always been in love with Camilla. Throughout our five years of marriage, I was made to slave away like a robot and spend all my time researching. In the end, I was blown to pieces in an explosion triggered by sheer exhaustion. Now that I'm back in time, I personally deliver Camilla to Leon's side, and I marry Don Lorenzo Marra, the notoriously ruthless womanizer. Everyone waits to watch me sink into the depths of despair, rueing my every decision. I'm the only one who knows just how powerful the man, so misunderstood by the world, truly is.

"Give me one more chances, Via," kata Dante sembari menatap manik mata Olivia. "Nggak bisa, Dante. Aku nggak bisa," sahut Olivia bersikukuh. "Kenapa? Paling nggak kasih aku alasannya," desak Dante lagi. Olivia menggeleng. Merasa sia-sia saja jika ia memberikan alasannya. "Kalau begitu akan kucari sendiri jawabannya," tukas Dante menyudahinya. Manis. Bibir yang mengecup Olivia masih sama seperti lima tahun yang lalu. Manis dan akan selalu manis sampai kapanpun. Seperti kenangannya bersama Dante. Perpisahan Olivia dengan Dante bukanlah lelucon opera sabun yang selalu berseliweran di layar kaca. Ada satu alasan yang membuat Olivia nekat mengambil keputusan itu. Suatu rahasia yang sengaja Olivia sembunyikan sejak lama. Suatu rahasia dibalik kepergiannya.

I hated my husband most in the moment he died for me, swallowed by the flames. Right before he took his last breath, he tore our marriage certificate in half, his eyes burning red. "If there's another life," he said, "I'd rather we never met." My whole body went rigid. Only then did I understand—he blamed me. Ten years ago, his childhood sweetheart and her family had been exiled. She had begged him for help. But that day, he'd gone with me on a trip and missed the chance to save her. And for ten long years, he held that grudge against me. After my husband's death, the world turned on me. Even my in-laws, who had always cared for me, looked at me with pure disgust. "If not for you, Russ wouldn't be dead. We wish you'd never been born!" I couldn't bear it anymore. I ended my life. I never expected that when I opened my eyes again, I would be back on the day Russ Williams came to propose. This time, I would do exactly as he wished. I would give everyone what they wanted.