Zenless Zone Zero Fanfiction

I am the biggest female drug lord in Riverdale, who gets shot in the head during a crackdown operation. As soon as the news breaks, the entire internet celebrates. People even crowdfund to take over a giant screen in the city square to display my obituary photo. They say I filled Riverdale with drugs and single-handedly destroyed countless families. They accuse me of leaking operation routes, causing the deaths of my ex-husband's 13 anti-drug force teammates. Hundreds of thousands sign a petition demanding my ashes be crushed and turned into tiles for public restrooms. To calm the overwhelming public anger, my ex-husband, Tyler Lowell, who is now captain of the anti-drug force, decides to launch a public hearing across the internet to livestream my entire life of alleged crimes. On the day of the trial, people thronged the city square. "A woman like her deserves to be cut up into a thousand pieces! How many families are destroyed because of the drugs she sells?" "I hear she is ruthless. She would even stoop to making a three-year-old do her bidding. She is inhumane!" "She got so many anti-drug officers killed. I want to see her end up in hell!" Tyler presses the start button with a blank expression. The crowd's furious curses come crashing down like waves. It is as if they want to tear me apart and condemn me forever. But in the next second, what appears on the giant screen is me in a uniform, standing under the national flag and taking a solemn oath. In that instant, the entire square falls silent.

Meu namorado virtual é o meu chefe. Mas ele não sabe. Ele vez após vez tem pedido para nos encontrarmos pessoalmente. Meu Deus, se a gente se encontrasse pessoalmente, amanhã meu corpo estaria pendurado na parede. Eu, sem hesitar, terminei. Depois ele ficou de mau humor, e toda a empresa teve que fazer hora extra por causa disso. Hum, como dizer? Pelo bem da minha saúde física e mental, reatar, também não é impossível.

Marshall Locke, the assistant working for my wife, Amelia Stone, leaves out three zeroes on a contract. It leads to ten million dollars in losses for the company. The factory that has collaborated with us on the project goes bankrupt, and its owner jumps off a building as a result of the situation. All Marshall does is shed a few tears, and Amelia immediately pins all the blame on me. She claims I single-handedly managed the entire project. I get sued in court, which leaves me ten million dollars in debt. When the deceased's family posts about me online, the entire internet curses me out, saying that I should die too. My entire industry blacklists me. The career I've painstakingly built up for myself is destroyed just like that. But when I confront Amelia about this, she simply looks at her freshly manicured nails and says airily, "Marshall is young and inexperienced. You've been in the business for so many years now. It's not like this has caused any damage to you." Recalling the way she and Marshall had been wrapped up in a passionate kiss before I came in, I pull out the divorce agreement I prepared in advance and toss it at her. "Sign it."

Dalam acara malam keakraban dengan mahasiswa baru yang digelar di alam terbuka, Elang hadir sebagai panitia dengan misi pribadi. Yaitu mendekati mahasiswi yang memiliki paha mulus seperti Syahreni, dengan daya tarik seperti Afrodit. Namun, Elang yang setengah mabuk sama sekali tidak menyangka, bukannya mengencani sang pujaan hati, tapi justru terdampar di tenda dengan dosen pembimbingnya. Setelah sadar dari gairahnya, Elang tercekat. Dia menemukan sang dosen melotot, menaikkan kedua alis dan marah padanya. Bagaimana nasib Elang selanjutnya?

Bagaimana jadinya jika seorang gadis mendapati kisah cintanya mirip dengan cerita fanfiction yang disukainya? Akankah kisahnya benar-benar berakhir bahagia seperti cerita yang dibacanya, ataukah malah memiliki akhir yg berbeda?

Selem moi c’est Sofia, j’ai 19 ans et j’ai été vendu par mon père. Il a toujours voulut se débarrasser de moi et aujourd’hui, il a réussi. Pourquoi mon père m’a-t-il fait ça ? je ne sais pas … Nous sommes une famille très influente et puissante dans cette ville, mais il a trouvé pour je ne sais quelle raison plus judicieux de me vendre à l’un de ses amis,Mr. Marnad. Un lourd secret pèse sur ma famille et je ne tarderais pas à le découvrir, le passé nous rattrape toujours..

เอื้อมนาง..หญิงสาวขี้โรค ผู้มารู้ความจริงทีหลังว่า..เธอโดนวางยาจากชู้ของพ่อ แถมดันโดนนังชู้เวรผลักตกบันได..เสียชีวิตดื้อๆ ไปซะอย่างงั้น คำอธิษฐานครั้งสุดท้ายของวิญญาณสาว..คือ 'การย้อนเวลา' แม้จะต้องแลกกับจิตวิญญาณหลังความตายเธอก็ยอม แต่ไหงคู่สัญญาสุดหล่อ ถึงส่งเธอมาอยู่ในร่างหญิงสาว ผู้ได้รับฉายาว่า 'ร่าน' 'แรด' ด้วยเล่า ตาย!! เธอตายแน่..ไม่โบ๊ะแตกยังไงไหว? แถมผู้ชายสุดหล่อเซอร์ในชุดช็อปคณะวิศวะ แปะหราคำว่า ‘friend zone’ นี่อีก เขาจะรู้มั้ยนะ ว่าหล่อนไม่ใช่เพื่อนสนิทสมัยเด็ก!! ไหนจะความสัมพันธ์อิรุงตุงนังชวนปวดหัวนี่อีก..ได้โปรดส่งหล่อนกลับร่างเดิมเถอะ!

"ครั้งนั้นฉันไม่ถามเหตุผลนาย ครั้งนี้ฉันอยากรู้ ทำไมนายถึงปฏิเสธฉัน" เธออยากรู้เหตุผลที่ทำให้ผู้ชายคนเดียวปฏิเสธเธอถึงสองครั้ง การก้าวข้ามเส้น Friend Zone แค่ครั้งเดียวมันก็แทบจะมองหน้ากันไม่ติด แต่เธอ เหมือนแพร หรือ เบบี๋ เธอก้าวข้ามเส้นที่เขาขีดไว้ถึงสองครั้ง ครั้งนี้เธอควรตัดใจได้สักที แต่พอจะตัดใจทีไร ก็เป็นมันหรือเปล่าที่กลับมาให้ความหวังเธออีกครั้ง หรือเพราะความใจดีของมัน ไตรฉัตร บริรักษ์ไพศาล หรือ ไตร ลูกชายเจ้าของโรงแรมหรู ที่ไม่สนใจธุรกิจของครอบครัว หลังจากเรียนจบก็ทำงานหาประสบการณ์อยู่พักใหญ่ ก่อนจะผันตัวมาเป็นเจ้าของกิจการเปิดบริษัทก่อสร้างเป็นของตัวเอง เพราะความหล่อคมเข้มทำให้เขามีสาวๆ เข้าหาอยู่ตลอด แต่ทุกคนก็เห็นเขาครองตัวเป็นโสดมาจนอายุสามสิบ แม้จะมีแฟนมาไม่น้อย แต่ก็แทบจะไม่เคยคบใครได้ถึงหนึ่งปีด้วยซ้ำ แต่เธอ เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะเดินข้างเขาในฐานะผู้หญิงด้วยซ้ำไป

ปกติ... คือแอบรัก - เรื่องลับ ๆ ของคนแอบรักเพื่อน เรื่องราวความรักข้างเดียวตลอดสิบปีของ 'เรน' สาวน้อยนุ่มนิ่มที่ตามหัวใจบินลัดฟ้าจากเชียงใหม่ มาเรียนไกลถึงชลบุรี กับ 'เพลิง' คนขี้หวงที่ชอบทำให้คิดไปไกลมากเกินกว่าคำว่า 'เพื่อน' ความทะนุถนอมที่ได้รับมากเกินพอดี เริ่มส่งผลกระทบต่อความรู้สึกส่วนลึก กระแทกรุนแรงเข้าอย่างจังที่ข้างใน ชนิดไม่สามารถหักห้ามได้ทันทั้ง 'หัวใจ' และ 'ร่างกาย' Friend Zone รู้สึกมากก็ไม่ดี รู้สึกดีก็ไม่ได้

Oubliez les "tout les oppose mais ils s'aiment", on part sur un gros "ils s'aiment et putain ça va faire mal" Axelle Lyce a 22 ans, elle habite seule à New-York et elle est dépressive. Toute sa vie elle a eu l'impression de n'être qu'une toute petite flamme, si minuscule qu'on pourrait l'éteindre d'un souffle, ballottée de droite à gauche et qui se force à briller de tout son éclat pour ne pas montrer à quel point elle est fragile. Une toute petite flamme qui va rencontrer l'essence. /!\ VULGARITE EXTRAIT *Mon pied part en direction de son ventre mais il le bloque avec une agilité déconcertante et le rejette, me faisant chanceler. Je commence à penser que je suis vraiment débile. Il balance son poing vers mon épaule. Je pare sans difficulté mais son autre main vient s'écraser violemment dans mes côtes. Aïe ! Je perds l'équilibre et manque de tomber. Contrairement à ce que je m'attendais, il n'en profite pas pour attaquer et se remet docilement en garde. Mon flanc me lance douloureusement. Je lui jette un regard noir. « T'en as déjà marre ? Me nargue-t-il. » Décidément, il a l'air de bien s'amuser. Cette fois, je n'ai plus envie de jouer. Je lui prépare un de mes coups favoris. D'abord, le poing au menton. Il esquive sans problème mais ne voit pas mon coude arriver dans sa mâchoire. Puis un grand coup de pied en plein torse pour le faire reculer. Il vacille et porte ses mains à son visage. Puis il me regarde de nouveau, surpris. Je ne résiste pas à l'envie de le provoquer un peu. « Et toi ? » Il ne tarde pas à retrouver son sourire.