Romans de Waraarphon

ตอนที่38 ครอบครัวของเรา“กูจะอ้วก”เป็นไม้ที่พูดขึ้นพร้อมกับส่ายหน้าไปมา ช่อฟ้าเห็นอย่างนั้นจึงอมยิ้มให้กับคนทั้งสองคน พออีกฝ่ายออดอ้อนเธอแบบนี้เธอเองก็ยังไม่คุ้นชินเท่าไหร่หรอกแต่ก็รู้สึกชอบขึ้นมา ปกติแล้วเธอเองก็เป็นคนชอบผู้ชายขี้อ้อนเอาใจเก่ง มังกรทำแบบนี้จะไม่ให้เธอหวั่นไหวได้ไงหลังจากที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมากันที่บ้านของช่อฟ้าทุกคนก็พากันรู้สึกยินดีกับการที่คนทั้งสองปรับความเข้าใจกันแล้ว โดยเฉพาะคุณนายบัวศรีที่ยิ้มหน้าบานเมื่อเห็นว่าลูกชายตื้อลูกสะใภ้ของเธอได้เสียที“ผมคิดไว้ว่าจะพาช่อไปจดทะเบียนสมรสพรุ่งนี้ครับ ส่วนเรื่องงานแต่งผมก็อยากจะจัดให้เร็วที่สุด”เพราะอยากป่าวประกาศให้ทุกคนได้รับรู้ว่าหญิงสาวไม่ได้เป็นเพียงคู่หมั้นของเขาแต่เป็นภรรยาถูกต้องตามกฎหมายของเขา คนละแวกนี้จะได้ไม่ต้องเอาไปพูดเสียๆหายๆ“ทางเราก็ไม่ได้ติดขัดอะไรเอาที่ทางนั้นเห็นสมควรเลย”“ถ้างั้นเดี๋ยวดิฉันเป็นคนจัดการเรื่องการแต่งงานเอง หนูช่ออยากได้แบบไหนบอกแม่เลยนะแม่จะให้ออแกไนซ์จัดการให้”“ช่อแล้วแต่คุณแม่เลย แบบไหนก็ได้”เธอเองก็ไม่ใช่คนเรื่องมากอะไรแบบไหนเธอก็ชอบหมดนั่นแหละ คุณนายบัวศรีพยักหน้ารับรู้ก่อนจะพูด

ตอนที่37 เธอคือลมหายใจคำพูดที่แฝงไปด้วยความน้อยใจมันทำให้มังกรยิ่งรู้สึกผิดขึ้นมา เขารู้สึกกับเธอเปลี่ยนไปสักพักแล้ว ไม่ได้อยากจะใจร้ายเลย แต่เพราะไม่หันหน้าพูดคุยกันต่างคนต่างเงียบก็ยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่ลง มาล่าสุดก็เรื่องที่ช่อฟ้าเข้าใจผิดเรื่องของเขากับแก้มใสและพอมารู้ว่าคนตัวเล็กท้อง มันก็ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแต่เขาไม่ได้เปลี่ยนไปเพราะเพียงแค่ว่าเธอท้องอย่างที่เธอเข้าใจ“ไม่ใช่นะ พี่รักช่อต่อให้วันนี้ช่อไม่ได้ท้องพี่ก็ยังอยากจะขอโทษและเริ่มต้นใหม่กับช่อ”“…..”ช่อฟ้าเงียบไปเธอข่มหัวใจตัวเองเอาไว้ ในยามที่ชายหนุ่มกำลังจ้องมองมาที่ดวงตาของเธอ“พี่ขอโทษที่ไม่ได้เปิดใจคุยกับช่อ ขอโทษที่เอาแต่อารมณ์ตัวเองเป็นใหญ่ ขอโทษที่ทำให้ช่อเสียใจมาโดยตลอด แต่หลังจากที่เราอยู่กินกันใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมันก็ทำให้รู้ว่าพี่รู้สึกกับช่อเปลี่ยนไปแล้ว พี่รักช่อ รักจริงๆ”“…..”“ส่วนเรื่องลูก พี่ดีใจมากๆ ที่เขากำลังจะเกิดมา อาจจะเร็วไปสำหรับช่อ แต่กับพี่ พี่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลย แต่เหมือนว่าลูกเข้ามาเติมเต็มให้กับเราสองคน พี่อยากสร้างครอบครัวกับช่อจริงๆ นะ”“……”“ช่อครับ ต่อให้พี่ต้องพูดขอโทษช่ออีกกี่ร้อยกี

ตอนที่36 ไม่ยอมแพ้มังกรยอมกลับมาถึงแม้จะรู้สึกหนักอึ้งในหัวใจแต่เขาก็ไม่คิดยอมแพ้หรอก ไม่ว่ายังไงเขาก็จะเดินหน้าต่ออดทนจนกว่าคนตัวเล็กจะเชื่อใจในตัวของเขา ชายหนุ่มคิดอย่างนั้นก่อนจะบอกตัวเองว่าต่อให้เขาต้องแลกกับอะไรเขาก็ยอม เพียงแค่มีช่อฟ้ากับลูกในชีวิตของเขาหลังจากที่ชายหนุ่มกลับไป คนตัวเล็กก็จมอยู่กับความคิดมากมายที่กำลังแล่นอยู่ในหัวของตัวเองในตอนนี้ เธอยกมือขึ้นมาลูบหน้าท้องแบบราบที่กำลังมีชีวิตน้อยๆ ก่อเกิดขึ้นมา เริ่มไม่รู้แล้วว่าสิ่งที่เธอทำอยู่ในตอนนี้มันดีแล้วหรือยัง“หนูโกรธแม่รึเปล่าที่แม่ทำแบบนี้”มันเหมือนกับว่าเธอกำลังใจร้ายต่อพ่อของลูกพอสมควร แต่ทุกครั้งที่มานึกถึงสิ่งที่ผ่านมา มันก็ร้องบอกว่าเธอไม่ผิดที่จะทำแบบนี้ ใครว่าการที่เธอผลักไสเขาเธอจะไม่รู้สึกอะไรเลย เธอรู้สึก รู้สึกมากด้วยเพราะหัวใจของเธอก็รักผู้ชายคนนั้นแต่ก็ยังมีความกลัวอยู่เหมือนกันหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม อาการแพ้ท้องของช่อฟ้าก็ดูเหมือนจะหนักเป็นช่วงๆ ส่วนมังกรก็มาหาเธอแทบจะทุกวัน พ่อแม่ของชายหนุ่มก็มาเยี่ยมเธอบ่อยอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะคุณนายบัวศรีที่ชอบเอาของบำรุงมาให้ลูกสะใภ้ การที่

ตอนที่35 รักเธอจริงๆคำพูดที่แสนรำคาญดังออกมาจากริมฝีปากจิ้มลิ้มของช่อฟ้าทำเอามังกรชะงักไปทันที แต่จะให้เขาไม่มาเจอหน้าก็ทำไม่ได้จึงต้องทำหน้ามึนต่อไปไม่รู้สึกรู้สาเวลาที่คนตัวเล็กไล่แบบนี้ มังกรไม่คิดยอมแพ้เขาขยับกายเข้าไปหาก่อนจะจับเรียวแขนของหญิงสาวเอาไว้“อย่าเพิ่งโมโหสิช่อ หิวไหมพี่ซื้อขนมมาฝากเต็มเลยนะ”“ไม่หิว ช่อจะขึ้นห้องแล้ว”พูดจบหญิงสาวก็เดินดุ่มๆ ขึ้นห้องไป ทำเอาชายหนุ่มชะงักค้างอยู่กับที่ นางวาสนาเห็นอย่างนั้นก็ถอนหายใจออกมา เธอเองก็ไม่รู้จะออกความเห็นยังไงเหมือนกัน ได้แต่ยิ้มเจื่อนไปให้ชายหนุ่มอีกคนที่ยืนอยู่“ผมฝากเก็บด้วยนะครับคุณน้า เอาไว้ผมจะมาหาใหม่”“จ๊ะ เฮ้อ เข้าใจน้องหน่อยนะมังกร”“ครับ ผมเข้าใจดีเพราะผมผิดเองที่ทำให้ช่อเสียใจเพราะผมมาโดยตลอด”เขาไม่นึกน้อยใจหรอก เพราะเขาเองที่เป็นคนทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ เขาเองที่ทำร้ายเธอสมควรที่หญิงสาวจะเอาคืนเขาบ้างมังกรกลับออกไปหญิงสาวที่แอบมองอยู่ที่หน้าต่างห้องนอนก็ถอนหายใจออกมา แค่นี้ยังน้อยไปสำหรับสิ่งที่เธอเคยผ่านมา คิดว่าเธอจะใจอ่อนยอมเชื่อง่ายๆ เลยว่าผู้ชายคนนี้จะเปลี่ยนไปแล้ว เขาใจร้ายจะตายไปเธอจำได้เป็นอย่างดีว่าเข

ตอนที่34 พิสูจน์ตัวเองมังกรดีใจไม่น้อยที่ได้ยินคำพูดที่ให้โอกาสเขาได้พิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง เขาจะไม่ปล่อยให้โอกาสนี้เสียเปล่าแน่นอน จะทำให้ช่อฟ้าให้อภัยเขาให้ได้ไม่ว่าเขาจะต้องพิสูจน์ตัวเองมากมายแต่ไหนเขาก็จะทำ“ขอบคุณนะคะคุณอา”มังกรพูดพร้อมกับยกมือไหว้ชายคนตรงหน้าอย่างดีใจที่ท่านให้โอกาสเขา“ยังไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ทุกอย่างมันอยู่ที่ตัวนายเองว่าจะทำได้อย่างที่ปากพูดรึเปล่า”“ถึงยังงั้นก็เถอะผมก็ต้องขอบคุณคุณอาคุณน้าอยู่ดี ที่ยังให้ผมได้มีโอกาสพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง”หลังจากที่พูดคุยกันไปอีกสักพัก ครอบครัวของมังกรก็เดินทางกลับมาที่บ้าน ทำให้ไม้และพ่อแม่ต่างนั่งพูดคุยกันต่อ“ทำไมถึงออกปากช่วยผู้ชายคนนั้นล่ะไม้ทั้งๆที่เขาทำร้ายจิตใจน้องเรานะ”“ผมกับไอ้มังกรก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กบอกตามตรงผมก็รู้นิสัยมันอยู่ ดูเหมือนว่ามันจะรักช่อฟ้าจริงๆ เมื่อก่อนมันอาจไม่รู้ใจตัวเอง อาจจะแสดงอะไรออกมาที่ไม่ควรทำ อีกอย่างนึงนะครับแม่คนของเราก็มีลูกกับมันแล้วบอกตามตรงผมสงสารหลาน ผมก็ไม่ได้อยากให้หลานเกิดมาพ่อไปทางแม่ไปทางเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้หรอกว่าโอกาสในครั้งนี้ผลจะจบยังไง แต่ถ้าช่อฟ้ายังยืนยันคำเดิ

ตอนที่33 อย่าไปจากฉันได้ไหมครอบครัวของผู้ใหญ่เข้มเดินทางมาที่บ้านของช่อฟ้าโดยสีหน้าของพ่อแม่หญิงสาวเผยความเรียบนิ่งออกมา วันนี้เป็นวันหยุดไม้จึงอยู่บ้าน ไม่คิดเหมือนกันว่าวันนี้เพื่อนจะบุกมาหาถึงบ้านตั้งแต่เช้าแบบนี้มังกรพยายามมองหาอีกคนแต่ก็ไม่เห็นหน้าเห็นตา เขาได้แต่ทำหน้าเศร้าออกมา ดูเหมือนว่าคนตัวเล็กคงไม่อยากเจอหน้าเขาแล้วสินะ ท่าทางของลูกชายทำให้คุณนายบัวศรีอดจะใจอ่อนไม่ได้ เธอจึงเอ่ยปากถามหาลูกสะใภ้จึงได้คำตอบว่าช่อฟ้าอยู่บนห้อง ถึงแม้จะไม่อยากให้ลูกสาวลงมาแต่นางวาสนาก็หันไปบอกให้ไม้ไปตามช่อฟ้ามาข้างล่างจะได้พูดคุยตอบตกลงกันเสียอีก ค้างคาแบบนี้มีแต่แย่กับแย่ก็เท่านั้นไม่นานนักหญิงสาวก็เดินจากหลังพี่ชายลงมา เธอเองก็นอนคิดมาทั้งคืนเหมือนกันเกี่ยวกับทางออกของเรื่องนี้ และก็อย่างที่ไม้บอก เรื่องบางเรื่องก็ใช่ว่าจะปิดบังได้ไปตลอด ไม่นานท้องของเธอก็ต้องโต เธอจึงอยากตอบตกลงกับชายหนุ่มให้รู้เรื่อง เธอไม่ห้ามถ้าเขาจะแสดงสิทธิ์ของความเป็นพ่อ แต่เรื่องของเธอกับเขา เธออยากให้ต่างคนต่างอยู่“ช่อ พี่ขอโทษ”ทันทีที่เห็นหน้าคนตัวเล็ก มังกรก็เอ่ยออกไปทันที เขาจะขยับไปหาแต่หญิงสาวก็ถอยหนี นั้น

เตชินท์มายังร้านสะดวกซื้อ เขาเดินไปยังโซนขายผ้าอนามัยของผู้หญิงก่อนจะมองด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เกิดมาไม่เคยมาซื้ออะไรพวกนี้เลยแต่ตอนนี้เขามาทำบ้าอะไรอยู่ก็ไม่รู้ ชายหนุ่มพ่นลมหายใจออกมา ไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงชอบใช้แบบไหนเพราะมันมีหลายแบบหลายขนาดหลายกลิ่นอีกด้วยนั่นจึงทำให้เตชินท์หยิบมาหลายอัน ก่อนจะหาซื้อขนมซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไปด้วย คนตัวสูงหลบสายตาพนักงานที่กำลังอมยิ้มอยู่คงจะขำที่เขามาซื้ออะไรพวกนี้สินะแต่คนตัวสูงพยายามไม่สนใจ หลังจากที่จ่ายเงินเสร็จเขาก็รีบออกมาทันทีก่อนจะแวะไปยังร้านขายยาขอซื้อยาแก้ปวดท้องประจำเดือนจากเภสัชกร“พี่เตชินท์ บังเอิญจังเลยคะ”เสียงริต้าเอ่ยทักทายเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินออกมาจากร้านขายยา เธอเห็นรถเขาจึงรีบจอดรถมาทักทายอีกฝ่ายเพราะช่วงนี้ชายหนุ่มไม่ค่อยตอบข้อความเธอเลย“อืม”“พี่ไม่สบายเหรอคะ ถึงมาร้ายขายยา”“อืม ฉันไปก่อนนะมีธุระ”“เดี๋ยวสิคะ พี่เตชินท์จะไปคิงบาร์รึเปล่าคืนนี้ ริต้ามีนัดกับพวกเพื่อน พี่ไปด้วยกันไหมคะ”“ไม่”คำตอบสั้นๆ แต่ทำให้หญิงสาวรู้สึกเสียใจไม่น้อย เธอเคยหลับนอนกับอีกฝ่ายแล้วแท้ๆ แต่ทำไมชายหนุ่มถึงไม่สนใจใยดีเธอเลย หรือว่าครั้งนั้นเธอทำไม

คำถามในข้อความที่เตชินท์ส่งมาสร้างความงงงวยให้แก่หญิงสาวไม่น้อย เธอกำลังจะพิมพ์ถามกลับไปแต่ก็ต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงรถหรูแล่นมาจอดทางด้านหลัง ทำให้คนตัวเล็กรีบหันไปมอง เจ้าของรถเปิดประตูลงมาด้วยอารมณ์หงุดหงิดไม่น้อยเลย“พะ พี่เตชินท์ พี่มาได้ไง”“ขึ้นรถ”“ฮะ เอ่อ หวานไม่ว่าง”เธอไม่พอใจแต่ก็พยายามพูดดีๆ ออกไปเพราะไม่อยากทะเลาะกับอีกฝ่ายในตอนนี้อีกอย่างเธอหิวข้าวจะตายอยู่แล้ว“ฉันไม่สน!”เตชินท์ไม่พูดเปล่าเขากระชากเรียวแขนของน้ำหวานบีบบังคับให้เธอขึ้นมาบนรถของเขา การกระทำของชายหนุ่มทำให้ใบหน้าสวยหวานเบ้ออกมาเล็กน้อยแต่ก็ยอมขึ้นไปบนรถของอีกฝ่ายปัง!เสียงประตูห้องสุดหรูของชายหนุ่มปิดลงดังลั่นตามอารมณ์หงุดหงิดของเจ้าของห้อง หญิงสาวที่ถูกพามาที่นี่เอาแต่ยืนสะดุ้งตกใจอยู่กลางห้องอย่างไม่เข้าใจว่าเธอไปทำอะไรให้เขาหงุดหงิดกันเขาถึงได้เป็นบ้าแบบนี้“ฉันถามว่าใคร!”เตชินท์หันหน้ามาจ้องมองคนตัวเล็กพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“พี่หมายถึงอะไรคะ”“หึ ไปยืนร่านกับใครฉันก็หมายถึงคนนั้นล่ะ”หัวคิ้วของน้ำหวานเป็นปมก่อนจะร้องอ๋อในใจเมื่อเข้าใจแล้วว่าผู้ชายคนนี้หมายถึงใคร แต่เธอไม่ได้ไปทำแบบที่

“ทำไมมาช้า แล้วนี่ใครว่ะ?”เป็นเหมันต์ที่เอ่ยถามหลังจากที่สายลมนั่งลงพร้อมดึงให้คนตัวเล็กที่ดูไม่เต็มใจอยากจะมาด้วยนั่งลงข้างๆ“นี่วันใหม่เพื่อนกู”คนถูกแนะนำว่าเพื่อนมีสีหน้าเรียบนิ่งพอสมควร“เพื่อน?”“เพื่อนสมัยเด็ก พอดีย้ายมาเรียนที่มหาวิทยาลัยเรา”“เพิ่งย้ายมาเหรอ”“อืม”สายลมครางตอบเพียงแค่นั้นแต่ทว่ามีหรือที่เพื่อนทั้งสองจะเชื่อว่าผู้หญิงข้างกายเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น สายลมเป็นยังไงมีหรือที่พวกเขาจะไม่รู้ปกติไม่เคยเห็นสนใจผู้หญิงคนไหน มีผู้หญิงมากมายเข้าหาแต่ทว่าสายลมก็ไม่เคยเล่นด้วย คนภาพนอกคิดว่าอีกฝ่ายเย็นชาเข้าถึงยากมันก็เป็นเรื่องจริงแต่ถ้าเป็นคนสนิทอีกฝ่ายก็ปกติ“เธอชื่อวันใหม่เหรอ เรียนคณะอะไร”“บริหาร”“แล้วรู้จักกับไอ้ลมมานานยัง”“นานแล้ว”วันใหม่ตอบแค่นั้นท่าทีของเธอเหมือนไม่อยากตอบเลยด้วยซ้ำ คนตัวเล็กขยับกายออกห่างจากเพื่อนเก่าแต่ก็ถูกสายตาดุๆ มองมา“จะขยับไปไหน”“ร้อน อึดอัด”“มากไหม?”สายลมถามออกไปด้วยใบหน้าบึ้งตึงเพราะรู้ดีที่คนตัวเล็กขยับตัวออกห่างเป็นเพราะอะไร“ฉันไม่ได้อยากมาด้วย”“แล้วใครสน?”“ลม จะเกินไปแล้วนะ”ตั้งแต่ที่เธอได้เจอเขาอีก เขาก็ทำเรื่องมากมายกับเธอบีบบัง

2 อาทิตย์ผ่านไปเตชินท์: มาหาฉัน ห้ามเกินครึ่งชั่วโมงเป็นอีกวันที่น้ำหวานได้รับข้อความจากรุ่นพี่หนุ่ม ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขาสั่งให้เธอไปหาทุกวันแทบไม่ให้เธอหยุดพัก คนตัวเล็กมีปฏิเสธแต่เขาก็ขู่เธอ ทำให้เธอต้องมาหาเขาอีกจนได้ ความสัมพันธ์ระหว่างน้ำหวานกับเตชินท์มีแค่เพื่อนๆ ของเขารู้และแก้มใส อยู่มหาวิทยาลัยถ้าหากบังเอิญเจอกันเราทั้งสองทำเหมือนไม่เคยรู้จักกันเลย เขาเดินผ่านเธอหันหนีไปอีกทางซึ่งมันก็ดีแล้วที่เป็นแบบนี้แต่บางครั้งการที่เธอได้ยินคำพูดของคนอื่นเกี่ยวกับชายหนุ่มมันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแย่“ทำไมมาช้า”ทันทีที่ใช้คีย์การ์ดเข้ามาในห้องสุดหรูน้ำเสียงไม่พอใจก็ถามขึ้นทันที“หวานทำรายงานก่อนมาค่ะ”เพราะเขาสั่งให้เธอแทนตัวเองแบบนี้เธอที่ไม่อยากมีปัญหาอะไรจึงพูดแทนตัวเองอย่างที่เขาต้องการ“อืม เดินมานั่งนี่”เขาตบลงข้างกายทำให้คนตัวเล็กเดินไปนั่งข้างๆ เขา“ทำหน้าไม่พอใจอะไร”“พี่จะให้หวานมาหาทำไมบ่อยจังคะ”“เบื่องั้นเหรอ”เธอไม่ตอบแต่ก็แสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าเบื่อหน่ายพอสมควร“หึ แต่ฉันยังไม่เบื่อเธอเลยนะ”เขาไม่พูดเปล่ายกมือขึ้นมาเกลี่ยเส้นผมของคนตัวเล็กเล่นไปมา“แล้วเมื่อไหร่กันคะ เมื

“หึ ปากเก่งแล้วเหรอ แบบนี้คงหายแล้วใช่ไหม?”เตชินท์พูดออกไปด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์แค่เห็นเธออยู่ตรงหน้าก็ทำให้เขามีความต้องการแล้ว หญิงสาวรีบส่ายหน้าไปมาทันที“ไม่ค่ะ ยังเอ่อยังไม่หาย”จากที่ตีฝีปากกับเขากลายเป็นว่าคนตัวเล็กไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีกเพราะกลัวว่าผู้ชายคนนี้จะทำอย่างที่พูด เตชินท์ไม่ยอมให้เธอกลับห้อง เขาสั่งอาหารให้มาส่งที่คอนโดก่อนจะมานั่งกินข้าวกับเธอ น้ำหวานรู้สึกกลืนแทบไม่ลง เธอไม่คิดเหมือนกันว่าทุกอย่างจะกลายมาเป็นแบบนี้ไปได้จากคนที่ไม่เคยรู้จักแต่ในยามนี้เธอต้องมาเป็นผู้หญิงลับๆ ของเขาอีกวันผ่านไปน้ำหวานขอร้องจนสามารถกลับมาที่ห้องของตัวเองได้ เธออาบน้ำแต่งตัวในชุดนักศึกษาก่อนจะไปเรียนตามปกติ ก่อนหน้านี้เธอติดต่อหาแก้มใสอีกฝ่ายบอกว่าต้องกลับเชียงใหม่จึงต้องหยุดเรียนในวันนี้ เธอไม่ได้ถามอะไรมากมายเพราะดูเพื่อนกำลังมีเรื่องต้องจัดการเธอจึงมาเรียนคนเดียว หญิงสาวแทบไม่พูดคุยกับใครมากมายเธอเรียนของเธอเสร็จก็เดินทางกลับมาที่หอเตชินท์: สองทุ่มมาที่คอนโดเสียงข้อความที่เธอไม่อยากเห็นถูกส่งมาที่เครื่องของเธอ หญิงสาวเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นก่อนจะถอนหายใจออกมา เธอมองเพดานนิ่งสมองกำ

น้ำหวานแทบอ่อนแรงกับสิ่งที่เกิดขึ้น เหมือนว่าเธอไม่มีทางเลือกอะไรเลยนอกจากยอมผู้ชายคนนี้ แต่เธอก็ไม่รู้ว่ามันจะนานแค่ไหนกับการที่ต้องมาอยู่ในฐานะของเล่นของเขาแต่ถ้าหากเธอไม่ยอมชีวิตที่สงบสุขของเธอจะเป็นยังไงต่อไป เขาร่ำรวยมีอำนาจมากกว่าครอบครัวเธอก็แค่คนธรรมดาเพราะแบบนี้มันทำให้หญิงสาวกลั้นใจถามเขาออกไป“นานแค่ไหนกับสถานะบ้าๆ นั้น”“หึ ฉันเป็นพวกขี้เบื่อ ไม่นานหรอกเล่นจนเบื่อเดี๋ยวทิ้งเอง”“ทำไมพี่ถึงได้เลวขนาดนี้คะ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ”คำว่าเลวในครั้งนี้เล่นเอาหัวใจแกร่งกระตุกไม่น้อยเลยแต่ชายหนุ่มก็เหมือนไม่สนใจอะไรเขายักไหล่ยอมให้เธอด่าต่อไป“สรุป เอาไง”“หึ ถ้าฉันปฏิเสธพี่ก็คงทำเลวๆ กับฉันเหมือนที่ผ่านมา”เธอที่ไม่มีทางเลือกอะไรเลยจึงเอ่ยออกไป สายตายังคงมองชายหนุ่มด้วยความเกลียดชัง“เป็นผู้หญิงลับๆ ของฉันมันไม่ได้เลวร้ายอะไรหรอก อยากได้เท่าไหร่ก็พูดมาเธอจะได้ไม่ต้องไปทำงานที่ผับนั้น”หึ ไม่เลวร้ายงั้นเหรอเขากล้าพูดออกมาได้ยังไงกัน ได้ในเมื่อเขาพูดแบบนี้เธอก็จะยอมรับข้อเสนอของเขา เธอยอมเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเล่นไม่ซื่อด้วย กลัวว่าเขาจะรูปพวกนั้นไปปล่อยอย่างที่ขู่เอาไว้“ได้ ฉันยอมแต่พี่ก็