กลรักวิศวะเลว/กักขังรักวิศวะเลว/พันธะรักคู่หมั้นวิศวะเลว

กลรักวิศวะเลว/กักขังรักวิศวะเลว/พันธะรักคู่หมั้นวิศวะเลว

last updateLast Updated : 2026-09-07
By:  WaraarphonOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
137Chapters
1.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เขาเป็นรุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตที่ใครๆ ต่างก็ปราบปลื้มแต่ไม่ใช่เธอล่ะหนึ่งเพราะเขาเป็นผู้ชายจำพวกที่เธอเกลียดที่สุดเพราะความเจ้าชู้ของเขาเธอจึงพยายามอยู่ห่างจากเขาทว่าจู่ๆ เธอตื่นขึ้นมาพบว่าเขานอนอยู่ข้างๆ

View More

Chapter 1

กลรักวิศวะเลว1

결혼한 지 3년, 그날 밤은 지나윤이 처음으로 유시진의 서재 컴퓨터를 열어 본 날이었다.

평소 같았으면 남편의 컴퓨터를 건드릴 일도 없었겠지만, 급하게 보내야 할 중요한 문서가 있어서 어쩔 수가 없었다.

그 파일만 아니었다면 어쩌면 평생 보지 못했을지도 몰랐다.

유시진의 컴퓨터에는 한글로 된 프로젝트 폴더들뿐이었다.

누가 봐도 HF그룹 관련 업무 파일들 말이다.

그런데 딱 하나 이상한 이름의 폴더가 있었다.

영어 세 글자, CYS.

지나윤은 단순한 호기심으로 그 폴더를 더블 클릭하자 안에는 엑셀 파일 하나만 있었고, 그 파일명은‘복수’였다.

가난한 집안의 외동딸인 지나윤에게 상장사 HF그룹 후계자인 유시진과의 결혼은, 객관적으로는 너무 과분한 자리였다.

둘의 만남은 딱 드라마 같았고 전개도 역시 그랬다.

당시 유시진은 교통사고를 당했고 가해자는 도주했다.

그 상황에서 유시진을 병원까지 업고 뛰어간 사람이 지나윤이었다.

그렇게 유시진은 목숨을 건졌다.

얼마 후, 유시진은 대학교 정문 앞에 나타났고 하필 그날이 밸런타인데이였다.

유시진은 핑크 장미 999송이를 건네며 지나윤에게 고백했다.

그해 장미 가격이 폭등한 데다가 발렌타인 데이까지 겹쳐서, 그 정도면 최소 천만 원 정도 했다.

이러한 상황에 캠퍼스 전체가 들썩거렸다.

지나윤은 그 꽃을 너무 아껴 침대맡에 두었고, 그 꽃 때문에 병원에 실려 가면서도 버리지 않았다.

꽃가루 알레르기가 있었지만, 그 사실을 단 한 번도 유시진에게 말하지 않았다.

그래서 유시진은 매번 데이트 때마다 핑크 장미를 선물했다.

졸업도 하기 전에 두 사람은 결혼했고 지나윤은 전업주부가 되었다.

바쁜 유시진에게는 집안일을 전담할 사람이 필요했다.

또한 지나윤의 시어머니는 늘 말했다.

위가 약한 유시진에게는 집밥이 좋고, 가사와 살림은 아내의 몫이며 도우미가 결코 아내를 대신할 수 없다고.

그래서 지나윤은 낮에는 집안일을 하고 밤에는 부부 관계를 가지는 삶을 반복하느라, 둘 사이의 교류는 많지 않았다.

컴퓨터 화면 속 엑셀 파일은 마치 유시진을 들여다보는 창문처럼 느껴졌다.

그리고 파일을 열자 사진들이 연달아 팝업처럼 튀어 올랐다.

표는 두 개의 열로만 구성되어 있었는데 문장은 거의 없고 대부분이 사진이었다.

왼쪽 맨 위에는 폴더명과 동일한 글자가 적혀 있었다.

[CYS]

지나윤은 이게 무슨 약자인지 여러 번 봐도 떠오르지 않았지만 오른쪽의 알파벳은 쉽게 알 수 있었다.

[JNY]

바로 자신 지나윤이었다.

마우스를 쥔 손이 조금 흔들렸다.

양쪽 열 모두 날짜가 적혀 있었고, 사진이 나란히 배치되어 있었다.

왼쪽 CYS 열의 사진 속에는 같은 여자만 등장했다.

첫 번째 사진에는 여자의 발치에 999송이는 되어 보이는 핑크 장미가 놓여 있었다.

두 번째 사진에는 여자 목에 반짝거리는 다이아몬드 목걸이가 걸려 있었고 품에는 여전히 핑크 장미가 있었다

세 번째 사진에는 양손에 H사 백을 들고 활짝 웃는 모습이었고 테이블 위에는 역시 핑크 장미가 있었다.

수북한 핑크 장미를 눈에 담고 지나윤은 오른쪽 열로 시선을 옮겼다.

그곳에는 전부 자신의 사진이 있었다.

첫 번째 사진에는 똑같은 핑크 장미 999송이.

두 번째 사진에는 똑같은 다이아몬드 목걸이와 핑크 장미였다.

세 번째 사진에는 똑같은 H사 백과 핑크 장미.

네 번째, 다섯 번째, 여섯 번째...

그러다 어느 날, 왼쪽 사진 속 여자의 약지에는 핑크 다이아 반지가 끼워져 있었다.

동일한 날짜, 오른쪽에는 자신이 그 반지와 핑크 장미를 받으며 유시진에게 프로포즈를 받은 순간의 사진이 있었다.

그리고 액셀 표는 거기에서 끝나 있었다.

지나윤은 아무 말 없이 컴퓨터를 닫았고 대충 무슨 의미인지 알 것 같았다.

유시진은 늘 핑크 장미를 선물했는데, 본인의 취향일 거라고 믿어 왔다.

유시진이 핑크색을 즐겨 입는 사람도 아니었지만, 그저 숨겨진 취향일 거라고 생각하며 며칠을 설렜었다.

하지만 진짜 핑크 장미를 좋아한 사람은 유시진이 아닌 액셀 표 속의 여자였다.

그날 밤, 지나윤은 한숨도 자지 못했다.

유시진은 M국 팀과 밤새 프로젝트 회의를 해야 해서 귀가하지 않았지만, 내일 아침 병원에는 함께 가겠다고 말했었다.

며칠째 아랫배에 묵직한 통증이 있었고, 유시진이 예약한 교수님을 내일 아침 아홉 시에 만나기로 되어 있었다.

사실, 오늘 본 것이 모든 것을 증명하는 건 아니었다.

유시진이 자신을 만난 이유가 다른 여자에게 보복하기 위한 것이라 해도 그건 결혼 이전의 일이었다.

결혼 후엔 나쁘지도 그렇다고 좋지도 않은 정도였고 매달 생활비와 용돈은 제때 챙겨줬다.

또한 기념일과 생일도 잊지 않았다.

올해 생일엔 B사 핑크색 세트 의상을 선물했다.

사실 지나윤은 핑크를 가장 싫어했지만 말이다.

HF그룹 대표라면 주변에 많은 여자가 붙는 것이 당연한데, 결혼 3년 동안 유시진은 단 한 번도 스캔들이 난 적이 없었다.

딱 한 번 인기 여배우와 찍힌 사진이 마케팅 계정에서 떠돌았지만, 바로 계정을 폐쇄해서 공론화되는 걸 막았다.

지나윤은 이불을 뒤척이며 잠을 이루지 못하면서 스스로에게 계속 말했다.

‘내가 그냥 생각이 너무 많아져서 그래.’

‘바람을 피운 것도 아니잖아. 어쩌면 그만큼 사랑하지 않았을 뿐일지도 모르지.’

지나윤의 어머니는 늘 말했다.

결혼은 결국 맞춰 가는 것이고, 좋아하는 사람과 결혼했다면 더 아껴야 한다고.

지나윤은 자신의 결혼을 정말 소중히 여겼다. 그도 그럴 것이 꽤 어렸을 때부터 유시진을 사랑했기에.

만 13살부터 무려 십 년을 사랑했지만, 유시진은 지금도 그 사실을 전혀 몰랐다.

핸드폰을 들고 비밀 앨범을 열었는데 결혼 이후 한 번도 열지 않은 곳이었다.

사진은 식당처럼 보이는 곳에서 찍은 사진 한 장뿐이었다.

조명과 분위기는 어둡고 답답해서 순간 교도소가 떠오를 정도였다.

사진의 주인공은 어린 소녀였다.

치아 교정기를 낀 채 회색빛 파마를 한, 열몇 살쯤 되어 보이는 촌스러운 모습.

누가 봐도 지나윤이라고 믿지 못할 얼굴이었지만 사진 뒤편 구석에 있는 자신감 넘치는 소년은 누구나 알아볼 수 있었다.

바로 유시진이었다.

둘의 유일한 사진이었고, 그걸 투샷이라고 부른다면 그렇다고 할 수 있었다.

동이 트려는 시각에 잠이 들었다가 알람 소리에 세 시간 만에 눈을 떴다.

눈 밑에 다크서클을 달고 시내 병원 앞에서 유시진을 기다렸다.

초봄의 새벽바람은 차가워 코까지 시릴 정도였다.

시간이 흘러 오전 8시 59분이 되자 핸드폰이 울렸다.

[회사에 급한 프로젝트가 생겨서 M국으로 출장을 가야 해서, 오늘은 같이 못 가.]

[교수님에게는 미리 말해 줬으니까 혼자 들어가면 돼. 오늘 저녁에는 못 들어가.]

이에 지나윤은 외투를 여미며 혼자 진료실로 들어갔다.

나올 때 손에는 초음파 결과지가 쥐어져 있었다.

의사가 말하기는 임신 8주 차이고 현재 유산기가 있다고 했다.

이는 지나윤의 첫 임신이었다, 유시진과의 첫 아이였기에 여자는 배를 감싸며 웃음을 감추지 못했다

의사가 심각한 건 아니지만 안정이 필요하다고 하자, 지나윤은 당장 유시진에게 알리고 싶었다.

통화음은 반복되었고 마음은 더 두근거렸다.

‘아마 기뻐해 주겠지?’

사실 어젯밤까지만 해도 이런 의구심은 들지도 않았다.

통화음이 한참 울리다가 드디어 통화가 연결됐다.

“여보, 나...”

[회의 중이야. 별일 아니면 전화하지 마.]

그렇게 말하고는 뚝하는 소리와 함께 전화가 끊겼다.

이에 곧 바람이 얼굴을 스치며 마음은 차갑고 공허해졌다.

이때, 핸드폰 화면에 뉴스 알림 하나가 떠올랐다.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
137 Chapters
กลรักวิศวะเลว1
"น้ำหวานตื่นได้แล้วเดี๋ยวก็ไปเรียนสายหรอก"เสียงปลุกของแก้มใสเพื่อร่วมคณะแถมยังเป็นรูมเมทเธออีกด้วย ทำให้คนตัวเล็กที่กำลังหลับฝันดีสะดุ้งขึ้นมา อันที่จริงเธอตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้แล้วแต่ดูเหมือนว่าแก้มใสจะกลัวเธอตื่นสายจริงๆ "น้ำหวาน~~~!""โอ๊ยยยยตื่นแล้วๆ ไม่ต้องปลุกแล้ว"คนถูกปลุกอ้าปากหาวหวอดๆ ก่อนจะบิดกายไปมา เธอมองเพื่อนร่วมห้องที่เจอกันตั้งแต่วันย้ายเข้าหอแถมยังเรียนห้องเดียวกันอีกด้วย แก้มใสเป็นคนนิสัยดีเลยพูดคุยรู้เรื่องการที่เธอได้รู้จักเพื่อนคนนี้นับว่าเป็นโชคดีเหมือนกัน "รีบไปไหนเนี่ย""รีบดีกว่าสายนะ เร็วไปอาบน้ำเถอะฉันแต่งหน้าต่อก่อน""เคๆ"น้ำหวานพยักหน้าตอบก่อนจะลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำ น้ำหวานเป็นนักศึกษาปี1ในมหาลัยชื่อดังแห่งนี้ เธอเป็นเด็กทุนของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ครอบครัวของเธออยู่ต่างจังหวัดพื้นฐานทางบ้านไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากมายแต่ก็ไม่ได้ยากจน ถือว่าอยู่ในระดับปานกลางเพราะบิดาของเธอรับราชการส่วนแม่เป็นแม่ค้าขายขนม น้ำหวานเป็นลูกคนเดียวของบ้านการที่มาเรียนที่นี่คนตัวเล็กต้องอ้อนพวกท่านอยู่นานกว่าเธอจะได้มา หญิงสาวเป็นคนนิสัยนิ่งๆ ถ้าไม่สนิทคือไม่พูดคุยอะไรเลย ใครๆ มักมองเธอว
Read more
กลรักวิศวะเลว2
หลายวันผ่านไป น้ำหวานนั่งทำบัญชีรายรับรายจ่ายที่เธอมักจะชอบทำเป็นประจำเพื่อที่จะรู้ว่าแต่ล่ะเดือนเธอต้องใช้จ่ายอะไรบ้าง หญิงสาวได้ทุนก็จริงแต่ค่าใช้จ่ายเธอก็ต้องหาเอง พ่อแม่เธอให้เงินเดือนเธอห้าพันอันที่จริงท่านถามว่าพอไหมไม่พอจะให้เพิ่มแต่คนตัวเล็กรู้ดีว่ารายได้พ่อแม่ของเธอเป็นยังไง แถมท่านก็มีอายุมากแล้วในเมื่อเธออยากมาเรียนที่นี่ก็ต้องรับผิดชอบตัวเองได้ หญิงสาวจึงไม่ได้เรียกร้องอะไรมากมาย เธอตัดสินใจว่าอยากหางานทำเพิ่มเติม คนตัวเล็กเห็น่าแถมมหาวิทยาลัยมีร้านรับพนักงานพาร์ทไทม์ไม่น้อยเลยแต่ส่วนใหญ่เป็นงานกลางวัน ตารางเรียนของเธอมันไม่ตรงกันอีก หญิงสาวจึงได้แต่คิดว่าจะทำงานอะไรดี "ทำอะไรอยู่น่ะ"แก้มใสถามอย่างใส่ใจเมื่อเห็นเพื่อนนั่งเงียบมานานแล้ว "อ้อ ทำรายรับรายจ่ายน่ะ""หึ สมกับเป็นนักศึกษาบัญชีจริงๆ"เพื่อนของเธอทำอะไรเป็นระเบียบและจริงจังมาก ขนาดค่าใช้จ่ายยังต้องมาจดทำบัญชีทุกวัน"ไม่เกี่ยวเลยว่าต้องเรียนบัญชี คนไม่เรียนบัญชีก็ควรทำแบบนี้เราจะได้เก็บเงินได้""โห้ น่าสนใจแบบนี้เราจะทำบ้าง""ว่าแต่แก้มใสบ้านอยู่ที่นี่ไหม ไกลรึเปล่า""บ้านเราอยู่เชียงใหม่น่ะแต่เราพูดเหนือไม่เป็นนะ
Read more
กลรักวิศวะเลว3
น้ำหวานเข้ามาในห้องเรียนเกือบไม่ทันเวลาดีที่อาจารย์มาพอดีทำให้คนตัวเล็กรู้สึกโล่งใจไม่น้อยเลย เธอนั่งลงก่อนจะเอาหนังสือเรียนขึ้นมา หญิงสาวจับข้อเท้าแต่ก็ยังทนไหวอยู่รู้สึกหน้าอายมากๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นไม่รู้ว่ามีใครเห็นมากน้อยแค่ไหน คิดแล้วหญิงสาวก็ถอนหายใจออกมา ผ่านไปพักใหญ่"วันนี้พอแค่นี้นะคะนักศึกษา อย่าลืมอาทิตย์หน้ามีงานต้องส่ง ถ้าใครไม่ส่งไม่ได้คะแนนสะสมอย่ามาโทษอาจารย์นะ""ค่ะ/ครับ"พออาจารย์ออกไปหญิงสาวก็รีบเก็บของใส่กระเป๋าวันนี้เธอมีเรียนอีกวิชาเลยจะไปกินข้าวที่โรงอาหาร พอเห็นเพื่อนอย่างแก้มใสที่มาที่โรงอาหารแล้วเพราะคนตัวเล็กก็มีเรียนในวิชานี้เหมือนกันน้ำหวานก็รีบเดินไปหาทันที "ทำไมเดินแบบนั้นล่ะ""ล้มนิดหน่อยนะเลยเจ็บข้อเท้า""เป็นอะไรมากรึเปล่าไหวไหม ไม่ไหวอย่าทนนะเดี๋ยวเจ็บมากกว่าเดิม"สีหน้าตกใจของแก้มใสทำให้น้ำหวานอมยิ้มออกมาเล็กน้อย เห็นท่าทีของเพื่อนที่ดูเป็นห่วงเธอแบบนี้ก็รู้สึกขอบคุณไม่น้อยเลย "ขอบใจนะแต่น่าจะไหวอยู่""เคๆ กินไรดีวันนี้""ก๋วยเตี๋ยวไหม""ได้ เราไปซื้อให้นะเธอไม่ต้องเดินมากหรอก เฝ้าโต๊ะไป""ขอบใจนะน่ารักจัง""อิอิรู้ตัวดีจ้า"แก้มใสยิ้ม
Read more
กลรักวิศวะเลว4
@ร้านนั่งชิวน้ำหวานมาถึงสถานที่ที่นัดหมายก่อนจะกดโทรศัพท์ทักไปหาพี่รหัสของเธออย่างริต้า คนตัวเล็กในวันนี้สวมใส่กางเกงยีนส์เสื้อคอกลมธรรมดาแต่ทว่ารูปร่างของเธอก็ทำให้ผู้ชายในร้านหันมามองอยู่ดี คนตัวเล็กไม่ได้สนใจสายตาพวกนั้นพอเธอเห็นกลุ่มรุ่นพี่ก็รีบเข้าไปทักทายแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นรุ่นพี่อีกกลุ่มมาด้วย“น้องน้ำหวานนั่งเลยๆ ไม่ต้องเกร็งนะคนกันเอง”ริต้าพูดขึ้นข้างกายของเธอมีเตชินท์นั่งอยู่ทำให้คนตัวเล็กที่นั่งลงอยู่ตรงกันข้ามของชายหนุ่มโดยปริยาย“ค่ะ”เธอพยักหน้ารู้สึกอึดอัดไม่น้อยเลยแต่ก็พยายามยิ้มแย้มให้กับรุ่นพี่ ติณณ์หันหน้ามาพูดคุยกับเธอ ส่วนใหญ่พูดถามเกี่ยวกับการเรียนว่าปีหนึ่งเป็นไงบ้างเรียนหนักรึเปล่าอะไรทำนองนี้ เธอนึกแปลกใจเหมือนกันที่ผู้ชายที่ดูแบดๆ อย่างชายหนุ่มทำไมถึงมาเรียนบัญชีถ้าบอกว่าเรียนพวกวิศวะคงจะเข้ากว่ามาก“นึกไงมึงอยากมากินกับพวกกูไอ้เต”ติณณ์ถามญาติผู้พี่ที่โทรมาถามว่าวันนี้เขาจะไปไหนพอบอกว่ามีกินสายรหัสอีกฝ่ายก็มาด้วยซะงั้นแถมยังมีเหมันต์สายลมมาด้วยอีกทำให้ในวันนี้โต๊ะเขามีหลายคนเลย“ไม่ไง อยากเปลี่ยนบรรยากาศเฉยๆ”เตชินท์ตอบออกไปพร้อมกับมือหนายกแก้วเหล้าขึ้นมาด
Read more
กลรักวิศวะเลว5
วันต่อมาหลังจากที่เลิกเรียนน้ำหวานจึงจ้องมองข้อความที่อีกฝ่ายทักไลน์พร้อมกับส่งโลเคชั่นที่อยู่ของเขามาให้ เธอบอกกับเพื่อนสนิทว่ามีธุระไม่ได้บอกว่าไปไหนเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายชักถามว่าทำไมเธอต้องไปช่วยเตชินท์ทำความสะอาดห้อง คนตัวเล็กไม่ได้เล่าเรื่องอุบัติเหตุให้กับเพื่อนฟังอีกด้วยเธอไม่ได้เก็บเป็นความลับแต่ตอนนั้นคิดว่ามันไม่ได้สำคัญอะไร น้ำหวานนั่งรถแท็กซี่มายังสถานที่ที่ชายหนุ่มบอกพอมาถึงเธอถึงรู้ว่าที่นี่เป็นคอนโดสุดหรูและความหรูหราของมันทำเอาเธออดที่จะอ้าปากค้างไม่ได้หญิงสาวพิมพ์ข้อความตอบกลับไปว่าเธอมาถึงแล้วไม่นานร่างสูงก็เดินลงมาจากห้อง เตชินท์มีเรียนแค่ตอนเช้าพอนัดกับคนตัวเล็กเอาไว้เขาจึงรอเธอ น้ำหวานมีสีหน้าประหม่าไม่น้อยเลยกับการที่เธอมาที่นี่คนตัวเล็กยืนห่างจากคนตัวสูงพอสมควร ท่าทีของเธอทำให้เตชินท์ยกมุมปากเล็กน้อยก่อนที่เสียงประตูลิฟท์จะดังขึ้นเมื่อมาถึงชั้นห้องของชายหนุ่ม แต่ชั้นเหมือนจะมีเพียงไม่กี่ห้องขนาดแต่ละห้องก็กว้างขวางพอสมควรเสียงกดรหัสดังขึ้นก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออก ชายหนุ่มหันหน้ามามองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้านหลังก่อนที่เขาจะผายมือเชิญเธอเข้ามา หญิงสาวพยักหน้าพร
Read more
กลรักวิศวะเลว6
น้ำหวานคิดไปคิดมาเกี่ยวกับเรื่องงานจนสุดท้ายเธอก็มาสมัครงานที่นี่กะว่าจะลองทำไปก่อนถ้าไม่ไหวก็แค่ออก เธอรู้สึกเสียดายค่าแรงที่จะได้ไม่น้อยเลย ดีหน่อยที่ถึงแม้เธอจะอยู่หอในแต่ทางมหาวิทยาลัยไม่ได้มีกฏเรื่องการกลับหอแต่ก็ต้องแจ้งเอาไว้ว่าทำไมถึงกลับดึกเพราะบางคนก็ทำงานพิเศษด้วย“เธอไม่ต้องคิดมากเรามาทำเป็นเพื่อนแล้วนี่ไง”“เออ แก้มใสไม่ต้องฝืนนะถ้าไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำหรอกแค่หางานให้ก็พอแล้ว”“อยากทำ เราไม่เคยลองทำอะไรแบบนี้เลย”หญิงสาวดูตื่นเต้นไม่น้อยเธออยากลองทำงานดูพอเพื่อนบอกว่าจะมาสมัครคนตัวเล็กก็ตามมาด้วย“อีกอย่างนะ เธอจะได้มีเพื่อนไงเราก็จะได้ค่าขนมเพื่อด้วย”แก้มใสพูดให้เพื่อนสบายใจ เรื่องเงินสำหรับเธอไม่ใช่ปัญหาหรอกถึงแม้จะแอบพ่อมาเรียนที่นี่แต่แม่ของเธอก็โอนเงินให้ตลอด บิดาของแก้มใสยังคิดว่าลูกสาวยังอยู่ต่างประเทศอยู่ ไม่รู้ว่าเธอกลับมาเรียนต่อที่ไทยแล้ว“งั้นก็ได้ ขอบคุณนะมีเธอมาทำงานด้วยก็ดีเหมือนกัน”น้ำหวานยิ้มให้เพื่อนด้วยความรู้สึกขอบคุณที่อีกฝ่ายมาทำงานกับเธอแบบนี้สองสาวเดินเข้าไปในร้านเหล้าที่เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวราตรีเป็นอย่างดีอย่างผับคิงบาร์ แตงไทยเป็นคนพาสองส
Read more
กลรักวิศวะเลว7
น้ำหวานทำงานอย่างตั้งใจ เธอยอมรับว่ามันเหนื่อยไม่น้อยเลยแต่ทว่าก็ไม่ถึงกับว่าทนไม่ไหวแต่เพื่อนของเธอนี่สิเริ่มบ่นเสียแล้ว แก้มใสดูเหนื่อยจนแทบไม่ไหวเพราะหญิงสาวไม่เคยทำงานหนักขนาดนี้มาก่อน ยกถานเครื่องดื่มจนเจ็บมือหมดแล้ว น้ำหวานจึงพยายามช่วยเหลือเพื่อน หน้าที่ของแก้มใสเธอก็อาสาทำแทนให้“ขอบใจนะหวาน”“ไม่เป็นไร เธอไปนั่งพักก่อนเถอะ เดี๋ยวโต๊ะเธอเราช่วยดูให้”“ไม่เอาดิ ไม่อยากเอาเปรียบเธอ ช่วยกันนี่แหละจะได้ไม่เหนื่อยมาก”แก้มใสฮึดสู้ขึ้นแต่ทว่าสายตาของเธอก็ต้องเบิกตาด้วยความตกใจเมื่อสบเข้ากับใครอีกคน คนที่เธอไม่คิดด้วยว่าเขาจะอยู่ที่นี่ในตอนนี้“บ้าจริง”“อะไรเหรอแก้มใส”“ปะ เปล่าเรารู้สึกจะปวดท้องเข้าห้องน้ำน่ะ เราขอตัวก่อนนะหวานเดี๋ยวเรามา”แก้มใสก้มหน้าลงหลบสายตาใครอีกคนที่ดูเหมือนว่าจะตกใจไม่ต่างจากเธอเหมือนกัน“ได้ๆ ไปเถอะ”น้ำหวานที่เข้าใจว่าเพื่อนปวดท้องจึงไม่ได้สงสัยอะไร เธอทำหน้าที่ของเธอต่อไปก่อนจะเดินไปหลังร้านเพื่อที่จะไปเอาเครื่องดื่มมาเสิร์ฟให้กับลูกค้า แต่ก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อมีใครอีกคนมายืนอยู่ด้านหลังเธอ“กรี๊ด!”เสียงกรีดร้องถูกปิดลงด้วยฝ่ามือของเตชินท์ทันที พอคนตัวเล็กเ
Read more
กลรักวิศวะเลว8
ณ มหาวิทยาลัยในวันนี้สองสาวมาเรียนตามปกติ การทำงานในวันแรกก็นับว่าพอทำได้แต่พอเจอเหตุการณ์นั้นแล้วมันทำให้เธอรู้สึกไม่อยากเจอหน้าผู้ชายฉวยโอกาสคนนั้นเลย หญิงสาวจึงพยายามที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับรุ่นพี่หนุ่มคนนี้ ในระหว่างที่น้ำหวานกำลังทำรายงานที่อาจารย์สั่งอยู่ในคาบเรียนเสียงของเพื่อนในห้องกลุ่มหลังก็พูดคุยกันดังขึ้น“พี่เตชินท์หล่ออะ วันนี้อัพรูปลงไอจีด้วยล่ะ”หญิงสาวพยายามไม่สนใจแต่คำพูดเหล่านั้นก็ดังขึ้นมาให้ได้ยินอยู่ดี“เห็นพี่ริต้านางไปดักคุยกับพี่เตชินท์แต่เช้า พยายามแสดงตัวมากๆ”“นางคบกับพี่เตชินท์เหรอ?”ถึงแม้ริต้าจะเป็นรุ่นพี่แต่บางคนก็ไม่ได้ชอบพออะไรผู้หญิงคนนี้ขนาดนั้น“หึ คนอย่างพี่เตชินท์ไม่เคยคบใคร ก็คงเล่นๆ มั้งแต่พี่ริต้าคงคิดอยากจะจับล่ะสิไม่ว่า พี่เตชินท์ทั้งหล่อทั้งรวยมีผู้หญิงคนไหนบ้างไม่สนใจ”“ก็จริง ถ้าเป็นฉันนะแค่ได้นอนด้วยก็ดีใจแล้ว”“นี่ ฉันเคยได้ยินยัยพี่เจนบอกว่าพี่เตชินท์งานดีมาก ใหญ่สุดๆ โดนทีจุกตาเหลือก”“จริงเหรอนังเอย เสียวมากนะแบบนี้”“จริงสิ แค่ได้ยินฉันยังฟิน โดนสักครั้งจะตั้งใจเรียนเลย”บทสนทนาที่ไม่น่าอยากจะได้ยินเริ่มทำให้ใบหน้าของน้ำหวานหงุดหงิดขึ้นม
Read more
กลรักวิศวะเลว9
เตือน! การกระทำของพระเอกเป็นสิ่งที่ผิด ไรท์ไม่ได้สนับสนุนอะไรแบบนี้เพียงแต่มันเป็นแค่นิยาย นักอ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน อ่านแค่ความสนุกสนานเท่านั้น อย่าจริงจังมากนะคะพระเอกมันได้ชดใช้ผลกรรมตามหลังแน่นอน เตชินท์จ้องมองแก่นกายของตัวเองที่มีหยาดเลือดบริสุทธิ์ติดอยู่ ไม่คิดเหมือนกันว่าคนตัวเล็กจะไม่เคยผ่านมือใครมาเลยแบบนี้ค่อยสมกับที่เขาอยากได้หน่อย มือหนาของชายหนุ่มยกขึ้นมาบีบเค้นหน้าอกที่พอดีมือ คนตัวเล็กเรียกได้ว่าซ่อนรูปพอสมควรใครจะคิดว่าผู้หญิงจืดๆ จะมีร่างกายที่น่าสนใจขนาดนี้ มันทำให้เขาแทบคลั่งจริงๆ ใบหน้าหล่อเหลาของเตชินท์โน้มลงมาจูบริมฝีปากของคนไร้สติก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงมาซุกไซร้ซอกคอของเธอพร้อมขบเม้มทำร่องรอยเอาไว้ให้คนตัวเล็กดูต่างหน้า เมื่อใบหน้าหล่อเหลาผละออกจากซอกคอขาวผ่องรอยยิ้มพอใจก็เผยออกมา“เธอนี่แม่ง โคตรดี หวานสมชื่อจริงๆ หวานไปทั้งตัว”เขาเอ่ยออกมา จับจ้องมองคนตัวเล็กด้วยความรู้สึกมากมาย ขนาดหลับแบบนี้ยังดีสุดๆ ไม่อยากจะคิดตอนเธอตื่นเลยว่าการร่วมรักกันจะดีมากขนาดไหน“โทษฉันไม่ได้นะคนสวย เธอน่าสนใจเองทำไมล่ะ น่าสนใจจนทำให้ฉันทำแบบนี้ ถ้ายอมง่ายๆ ก็สิ้นเรื่องแล้ว”เข
Read more
กลรักวิศวะเลว10
ผ่านไปพักใหญ่หลังจากที่สองสาวพูดคุยระบายความรู้สึกของตัวเองออกมา ก็ต่างคนต่างให้กำลังใจกัน น้ำหวานรู้สึกแย่มากจริงๆ กับเหตุการณ์อันเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับเธอ เธออยากให้มันเป็นเพียงฝันร้ายที่เข้ามาในชีวิตเธอเพียงเท่านั้น หญิงสาวนอนพักต่อเพราะวันนี้ไม่ต้องไปไหน เธอคิดว่าเรื่องานคงไม่ทำแล้ว การที่เธอถูกเขาทำแบบนี้แต่ไม่มีใครช่วยเหลือเธอได้ทำให้เธอไม่อยากไปทำงานที่นั่นอีกพอตกตอนเย็นสองสาวก็มาที่คิงบาร์เพื่อที่จะลาออก“พี่เข้าใจ เอ่อ เดี๋ยวพี่โอนค่าแรงให้นะ”แนนนี่รู้สึกผิดในใจแต่เธอก็ทำเหมือนไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น พอหญิงสาวบอกว่าอยากลาออกเพราะเรียนหนักเธอก็ไม่ได้รั้งอะไรเอาไว้“ขอบคุณค่ะ”เธอพูดตอบเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินออกมาจากสถานที่บันเทิงแห่งนี้ เพราะไม่อยากอยู่ที่นี่นานนักหรอก ความทรงจำอันเลวร้ายมันหลอกหลอนเธอ แต่พอน้ำหวานกับแก้มใสจะเดินไปยังหน้าร้านก็ต้องชะงักเมื่อเห็นกลุ่มรุ่นพี่ทั้งสองที่พวกเธอไม่อยากจะเจอปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า ไม่รู้ว่าเขามาที่นี่ได้ยังไงกัน“มานี่มีเรื่องจะคุยด้วย”เหมันต์พูดขึ้นเขาหงุดหงิดไม่น้อยเลยกับคำพูดของคนตัวเล็กเมื่อคืน“ปล่อยแก้มนะ แก้มไม่มีอะไรจะคุยกับพี่อีก
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status