เข้าสู่ระบบเขาเป็นรุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตที่ใครๆ ต่างก็ปราบปลื้มแต่ไม่ใช่เธอล่ะหนึ่งเพราะเขาเป็นผู้ชายจำพวกที่เธอเกลียดที่สุดเพราะความเจ้าชู้ของเขาเธอจึงพยายามอยู่ห่างจากเขาทว่าจู่ๆ เธอตื่นขึ้นมาพบว่าเขานอนอยู่ข้างๆ
ดูเพิ่มเติม“ว่าแต่พี่หื่น เธอเองก็เหมือนกันล่ะไม่งั้นจะมองตาแป๋วแบบนี้เหรอ”“คนบ้า!”แก้มใสหันหน้าหนีไปอีกทางก่อนจะรีบอาบน้ำและรีบออกไปจากจุดนี้ไม่นานสักเท่าไหร่นักคนทั้งสองก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย วันนี้เหมันต์ไม่มีเรียนแต่เขาต้องเข้าไปดูงานของที่บ้าน พอมาส่งเธอเสร็จก็รีบขับรถมาทันที พอเจอหน้าบิดาท่านก็ถามไถ่เรื่องความสัมพันธ์ของเขากับคนตัวเล็ก ท่านกลัวว่าเขาจะทำให้น้องโกรธอีกจึงมักจะกำชับให้เขาดูแลแก้มใสดีๆ“เลิกเจ้าชู้ได้รึยังตอนนี้”“โธ่พ่อ ผมไม่ได้เจ้าชู้เสียหน่อย”“น้อยไปสิ ตอนที่น้องไม่อยู่พ่อไม่อยากพูดอะไรมากแต่หลังจากนี้แกควรรู้ตัวเองดีว่าควรทำตัวแบบไหน ในเมื่อได้น้องแล้วก็เลิกซะ”“ผมก็ไม่ได้ไปยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลย ผมรู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่อีกอย่างสำหรับผมแก้มใสก็ยังเป็นภรรยาของผมอยู่ดี ไม่ว่าตอนนี้หรือในอนาคต”“เออๆ ได้ยินแบบนี้ก็ดี แต่ถ้าทำพลาดล่ะแม่แกได้มาบ่นให้พ่อฟังหูชาแน่”“ครับ”เหมันต์ตกปากรับคำบิดาด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะเขาเอง
“โอกาสงั้นเหรอคะ ก่อนที่พี่จะพูดคำนี้พี่คิดที่จะหยุดรึไง”ทุกครั้งที่นึกถึงความเจ้าชู้ของเขามันก็ทำให้เธอน้อยใจไม่น้อยเลย“ก็ไม่ได้มีใครเสียหน่อยนอกจากเธอ”แก้มใสถอนหายใจออกมาเบาๆ ไม่รู้จะพูดอะไรออกไปบอกตามตรงไม่อยากเชื่อเขาเลย“แก้ม เราคุยกันดีๆ ใช้ชีวิตด้วยกันแบบดีๆ ไม่ได้เหรอ”“ไม่รู้สิค่ะ ดูก่อน”“หึ ถึงปฏิเสธก็ไม่คิดจะปล่อยหรอกนะ”“คนเห็นแก่ตัว”คนถูกด่ายิ้มแป้นออกมาเขายังคงนอนกอดเธอเอาไว้ไม่ยอมปล่อยก่อนจะหลับไปพร้อมกันแก้มใสยังคงใช้ชีวิตเหมือนเดิมนอกจากไปเรียนแล้วก็อยู่กับผู้ชายคนนี้ ดูเหมือนว่าช่วงนี้เหมันต์เองก็แทบไม่ออกไปไหนเหมือนกัน ถ้าหากเขาไปทำงานบางครั้งก็ชวนเธอไปด้วย เธอเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะนอกลู่นอกทางอีกรึเปล่าถึงได้ยอมตามเขามาแบบนี้“พี่เหมันต์ขา บังเอิญจังเลยได้เจอพี่ที่นี่”แต่ในขณะที่คนทั้งสองกำลังนั่งทานข้าวด้วยกันก็มีผู้หญิงเข้ามาทักทายเหมันต์ ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อยคิ้มขมวดทันทีเขาจำไม่ได้ว่าผู้หญ
“อยากเห็นจังว่าคนไหน”แก้มใสที่บังเอิญได้ยินคำพูดเหล่านี้ก็พ่นลมหายใจออกมาทันที เธอไม่ได้อยากจะให้ใครรู้เรื่องของเธอกับเหมันต์หรอกเพราะในใจของเธอไม่ได้อยากเป็นคู่หมั้นของเขาอีกแล้ว“จะมาทำไมหนักหนาก็ไม่รู้”การที่เขามารับมาส่งเธอมันสร้างจุดสนใจไม่น้อยเลย คนตัวเล็กจึงมักจะสวมใส่หน้ากากอนามัยปกปิดเอาไว้เวลาเดินในมหาลัยแห่งนี้เหมันต์: มาถึงแล้ว รออยู่เสียงข้อความที่เด้งขึ้นมาทำให้แก้มใสมองบนแต่เธอก็รู้ดีว่าดื้อรั้นอะไรไม่ได้มาก รีบขึ้นรถรีบกลับก็เท่านั้น พอเห็นรถของอีกฝ่ายหญิงสาวก็รีบเดินขึ้นทันที ท่าทางของเธอทำเอาหัวคิ้วของชายหนุ่มขมวดมุ่น“ท่าทีอะไรของเธอ?”นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเห็นการกระทำเหล่านี้ของอแก้มใส จนอดที่จะพูดไม่ได้“ไม่ต้องถามได้ไหมคะ อยากกลับแล้วรีบขับรถไปสิ”“กลัวใครเห็น?”แต่ชายหนุ่มไม่ยอมทำตามความต้องการของหญิงสาวแถมยังคิดไปอีกว่าเธอกลัวใครเห็นอีก“เยอะแยะ”“เยอะแยะอะไร?”“โอ๊ยยยย ทำไมต้องถาม แก้มไม่อยากให้สาวๆ พี่เห็
“อ้าวไอ้เตชินท์ อย่าให้น้ำหวานงอนมึงมั้งนะ”พอเตชินท์ได้ยินอย่างนั้นก็หน้าตึงขึ้นมาทันที ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคนตัวเล็กก็ยังไม่ดีอะไรมากมายนักเหมือนกัน“มึงแม่ง!”ต่างคนต่างทำหน้ากวนๆ ใส่กัน เวลาพวกเขานัดเจอกันก็มักจะพูดคุยเรื่องทั่วไป ปรับทุกข์กันบ้างตามประสาพอดื่มกันไปสักพักก็แยกย้าย ถ้าเป็นเมื่อก่อนเหมันต์คงหาสาวๆ ไปต่อแต่ตอนนี้ความรู้สึกของเขามันไม่ได้ต้องการที่จะทำแบบนั้นอีก ไม่รู้สิแค่คิดว่ามีใครอีกคนนอนรออยู่ที่ห้องมันก็ทำให้เขาไม่อยากสนใจผู้หญิงคนไหนอีกเลยณ คอนโดของเหมันต์ร่างสูงกดรหัสเข้ามาในห้อง ในยามนี้คนตัวเล็กคงเข้านอนแล้ว เขาเดินเข้าไปใกล้มองใบหน้าของเธอนิ่ง เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาก่อนจะขยับกายไปนอนลงข้างๆ คนตัวเล็กที่ไม่ได้หลับอย่างที่คิดลืมตาตื่นขึ้นมา เธอเห็นว่าเขาไม่อาบน้ำจนเกิดความไม่พอใจขึ้น“พี่ควรไปอาบน้ำนะคะ”“ยังไม่นอน?”เขาคิดว่าเธอหลับไปแล้วเสียอีก“ลุกไปอาบน้ำเลยนะคะ แก้มเหม็นเหล้า”ยิ่งได้ยินคนตัวเล็กบ่นอย่างนี้ เขาก็ยิ่งอยากจะแกล้งเธอ เหมันต์ลุกขึ้นก่อนจ
น้ำหวานทำงานอย่างตั้งใจ เธอยอมรับว่ามันเหนื่อยไม่น้อยเลยแต่ทว่าก็ไม่ถึงกับว่าทนไม่ไหวแต่เพื่อนของเธอนี่สิเริ่มบ่นเสียแล้ว แก้มใสดูเหนื่อยจนแทบไม่ไหวเพราะหญิงสาวไม่เคยทำงานหนักขนาดนี้มาก่อน ยกถานเครื่องดื่มจนเจ็บมือหมดแล้ว น้ำหวานจึงพยายามช่วยเหลือเพื่อน หน้าที่ของแก้มใสเธอก็อาสาทำแทนให้“ขอบใจนะหวา
น้ำหวานคิดไปคิดมาเกี่ยวกับเรื่องงานจนสุดท้ายเธอก็มาสมัครงานที่นี่กะว่าจะลองทำไปก่อนถ้าไม่ไหวก็แค่ออก เธอรู้สึกเสียดายค่าแรงที่จะได้ไม่น้อยเลย ดีหน่อยที่ถึงแม้เธอจะอยู่หอในแต่ทางมหาวิทยาลัยไม่ได้มีกฏเรื่องการกลับหอแต่ก็ต้องแจ้งเอาไว้ว่าทำไมถึงกลับดึกเพราะบางคนก็ทำงานพิเศษด้วย“เธอไม่ต้องคิดมากเรามาท
วันต่อมาหลังจากที่เลิกเรียนน้ำหวานจึงจ้องมองข้อความที่อีกฝ่ายทักไลน์พร้อมกับส่งโลเคชั่นที่อยู่ของเขามาให้ เธอบอกกับเพื่อนสนิทว่ามีธุระไม่ได้บอกว่าไปไหนเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายชักถามว่าทำไมเธอต้องไปช่วยเตชินท์ทำความสะอาดห้อง คนตัวเล็กไม่ได้เล่าเรื่องอุบัติเหตุให้กับเพื่อนฟังอีกด้วยเธอไม่ได้เก็บเป็นคว
@ร้านนั่งชิวน้ำหวานมาถึงสถานที่ที่นัดหมายก่อนจะกดโทรศัพท์ทักไปหาพี่รหัสของเธออย่างริต้า คนตัวเล็กในวันนี้สวมใส่กางเกงยีนส์เสื้อคอกลมธรรมดาแต่ทว่ารูปร่างของเธอก็ทำให้ผู้ชายในร้านหันมามองอยู่ดี คนตัวเล็กไม่ได้สนใจสายตาพวกนั้นพอเธอเห็นกลุ่มรุ่นพี่ก็รีบเข้าไปทักทายแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นรุ่นพี่อีกกลุ่





