Masukเขาเป็นรุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตที่ใครๆ ต่างก็ปราบปลื้มแต่ไม่ใช่เธอล่ะหนึ่งเพราะเขาเป็นผู้ชายจำพวกที่เธอเกลียดที่สุดเพราะความเจ้าชู้ของเขาเธอจึงพยายามอยู่ห่างจากเขาทว่าจู่ๆ เธอตื่นขึ้นมาพบว่าเขานอนอยู่ข้างๆ
Lihat lebih banyak“แก้มรังเกียจพี่ต่างหาก อยากจะไปทำอะไรหรือไปต่อกับผู้หญิงที่ไหนก็เชิญ แก้มจะกลับแล้ว”เธอมองหน้าเขาด้วยความผิดหวัง ไม่ว่าจะผ่านไปยังไงผู้ชายคนนี้ก็ยังทำให้เธอเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ดี เธอไม่อยากรักเขาอีกแล้วและก็ไม่ต้องการที่จะเป็นคู่หมั้นของเขาอีก แก้มใสคิดหาทางที่จะถอนหมั้นเขาอีกครั้งไม่ว่าครอบครัวเธอจะเห็นด้วยหรือไม่เธอก็จะไม่สนใจ“แก้มใส”“ไม่พอใจเหรอคะ ใช่ แก้มก็ไม่พอใจเหมือนกัน แก้มเกลียดพี่ ปล่อยแก้มไปสักทีเถอะ”“ให้ปล่อยงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ เธอเป็นเมียฉัน”“เหอะ งั้นเหรอคะ”เขาเอาแต่พูดแบบนี้แต่ก็ทำให้เธอเสียใจครั้งแล้วครั้งเล่าอยู่ดี เหมันต์กลืนน้ำลายลงคอเล็กน้อยกับท่าทีของคนตัวเล็กที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนว่ากำลังน้อยใจเขามากแค่ไหน“จะกลับก็กลับ”เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดพิมพ์อะไรบางอย่างก่อนจะจับแขนของหญิงสาวเดินไปที่รถแต่ตลอดทางแก้มใสพยายามสะบัดแขนออกไม่ต้องการที่จะกลับไปกับเขา“จะอะไรนักหนา ฉันก็ไม่ได้ไปเอากับใครเสียหน่อย”เหมันต์พูดอย่างหงุดหงิด แต่ยิ่ง
“งั้นไม่ไปหรอก”เขาไม่บอกเธอก็ไม่ไปหรอก เหมันต์หน้าตึงเล็กน้อยที่คนตัวเล็กปฏิเสธบอกมาอย่างนี้ เขาคงต้องทำท่าดุใส่ใช่ไหมเธอถึงจะยอมไปง่ายๆ“แต่ฉันสั่ง”“เอ๊ะพี่เหมันต์ ทำไมต้องบังคับ”จากที่ไม่อยากทะเลาะเขาก็กวนอารมณ์เธอขึ้นมาอีกแล้ว“แล้วมันจะอะไรนักหนาก็แค่ไปกับผัวตัวเองเนี่ย”“ก็ไม่ได้อยากไปด้วยหนิคะ”มาบังคับเธออยู่ได้ น่าหงุดหงิดจริงๆ“ต้องไป เธอเป็นเมียฉันเป็นคู่หมั้นฉันก็ควรไปเห็นหน่อยว่าผัวทำงานอะไรบ้าง”“นี่พี่ไปทำงานเหรอ?”“แล้วคิดว่าฉันจะไปไหน”แก้มใสเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เธอคิดไม่ดีกับเขาจริงๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดเล่นรึเปล่าในเมื่อชวนเธอไป เธอก็จะไปอยากจะรู้เหมือนกันว่าเขาจะไปไหนบ้าง“งั้นไปก็ได้ค่ะ”เธอตอบก่อนจะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ทุกการกระทำของคนตัวเล็กอยู่ในสายตาของเหมันต์ทุกอย่าง เขายกมุมปากพอใจ ไม่นานมากสักเท่าไหร่นักแก้มใสก็แต่งตัวเสร็จเธอหมุนดูตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่อย่างอารมณ์ดี“สั้นไปป่ะ
“โอ๊ยยย เจ็บนะ”แก้มใสรู้สึกเจ็บไม่น้อยที่ถูกคนตัวสูงกระชากเรียวแขนแบบนี้“ตอบมาว่าจะไม่ทำตัวแบบนี้อีก”เธอไม่ตอบเขาก็ไม่คิดจะจบง่ายๆ มีอย่างที่ไหนแอบไปเที่ยวแบบนั้นโดยไม่มีเขา“ปล่อยแขนนะ”“ตอบมา!”“เออ รู้แล้ว”“พูดดีๆ อย่ามาใช้น้ำเสียงแบบนี้ตอบฉัน”แก้มใสมองบนแต่ด้วยความที่เจ็บแขนทำให้เธอจำใจต้องพูดจาดีๆ ออกไป“รู้แล้วค่ะ ปล่อยได้แล้วเจ็บนะ”เหมันต์ยอมปล่อยแขนคนตัวเล็กหลังจากที่ได้ยินคำพูดที่เขาต้องการ หวังว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่หญิงสาวกล้าท้าทายเขาอย่างนี้หลายวันผ่านไป“เลิกเรียนกี่โมง”น้ำเสียงเข้มถามขึ้น หลังจากที่เขามาส่งคนตัวเล็กที่หน้าตึกเรียน“แก้มจะกลับเอง”“จะมารับ อย่าพูดยากเข้าใจไหม”“เฮ้อ เลิกบ่ายสอง”เธอตอบกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์ที่ในตอนนี้ชายหนุ่มตามติดเธอเป็นเงา จนตอนนี้เริ่มมีคนให้ความสนใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับผู้ชายคนนี้แล้ว
“ลองดูก็ได้”ดีที่โปรเบียร์ที่สั่งมามีแค่สามขวดไม่งั้นเสียดายแย่เลย พอชิมเหล้าปั่นสองสาวก็เหมือนจะถูกใจเพราะสิ่งนี้รสชาติเหมือนน้ำผลไม้ดื่มง่ายไม่มีรสชาติอะไรของเหล้ามากแต่พอดื่มไปเยอะๆ ก็เริ่มมีอาการเหมือนกัน ความสนุกเริ่มก่อตัวขึ้นนับว่าการมาลองเที่ยวอะไรแบบนี้ครั้งแรกจะสนุกเหมือนกัน แก้มใสเริ่มลุกขึ้นเต้นก่อนจะหันหน้ามาชวนน้ำหวานเต้นด้วยกัน ภาพของสองสาวอยู่ในสายตาของผู้หญิงหลายคนเลย ใครๆ ก็จ้องมองมาที่เธอความสวยน่ารักของทั้งสองถูกใจผู้ชายเหล่านั้นพอสมควร“สนุกอ่ะ เพลงมันส์มาก กรี๊ดๆ”แก้มใสส่งเสียงดังขึ้นมาเมื่อรู้สึกสนุกสนานมากจริงๆ น้ำหวานอมยิ้มให้เพื่อนตอนแรกเธอก็อายๆ แต่พอเห็นว่าคนที่มาเที่ยวต่างก็สนุกไม่มีใครสนใจใครหรอก“น้ำหวานเต้นสิ เอวเธอดีมากเลย”“ไม่ไหวแล้วเหนื่อย”“คิกคิก สนุกจังเลย เอาไว้มากันอีกนะ”“สนุกเหมือนกันแต่คนเยอะมาก”“ธรรมดาร้านเหล้าอะเนาะ”พอผ่านไปสักพักสองสาวก็เริ่มตึง ด้วยความที่ไม่เคยดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาก่อนขนาดแต่เหล้าปั่นก็ทำ
น้ำหวานคิดไปคิดมาเกี่ยวกับเรื่องงานจนสุดท้ายเธอก็มาสมัครงานที่นี่กะว่าจะลองทำไปก่อนถ้าไม่ไหวก็แค่ออก เธอรู้สึกเสียดายค่าแรงที่จะได้ไม่น้อยเลย ดีหน่อยที่ถึงแม้เธอจะอยู่หอในแต่ทางมหาวิทยาลัยไม่ได้มีกฏเรื่องการกลับหอแต่ก็ต้องแจ้งเอาไว้ว่าทำไมถึงกลับดึกเพราะบางคนก็ทำงานพิเศษด้วย“เธอไม่ต้องคิดมากเรามาท
น้ำหวานทำงานอย่างตั้งใจ เธอยอมรับว่ามันเหนื่อยไม่น้อยเลยแต่ทว่าก็ไม่ถึงกับว่าทนไม่ไหวแต่เพื่อนของเธอนี่สิเริ่มบ่นเสียแล้ว แก้มใสดูเหนื่อยจนแทบไม่ไหวเพราะหญิงสาวไม่เคยทำงานหนักขนาดนี้มาก่อน ยกถานเครื่องดื่มจนเจ็บมือหมดแล้ว น้ำหวานจึงพยายามช่วยเหลือเพื่อน หน้าที่ของแก้มใสเธอก็อาสาทำแทนให้“ขอบใจนะหวา
หลายวันผ่านไป น้ำหวานนั่งทำบัญชีรายรับรายจ่ายที่เธอมักจะชอบทำเป็นประจำเพื่อที่จะรู้ว่าแต่ล่ะเดือนเธอต้องใช้จ่ายอะไรบ้าง หญิงสาวได้ทุนก็จริงแต่ค่าใช้จ่ายเธอก็ต้องหาเอง พ่อแม่เธอให้เงินเดือนเธอห้าพันอันที่จริงท่านถามว่าพอไหมไม่พอจะให้เพิ่มแต่คนตัวเล็กรู้ดีว่ารายได้พ่อแม่ของเธอเป็นยังไง แถมท่านก็มีอา
"น้ำหวานตื่นได้แล้วเดี๋ยวก็ไปเรียนสายหรอก"เสียงปลุกของแก้มใสเพื่อร่วมคณะแถมยังเป็นรูมเมทเธออีกด้วย ทำให้คนตัวเล็กที่กำลังหลับฝันดีสะดุ้งขึ้นมา อันที่จริงเธอตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้แล้วแต่ดูเหมือนว่าแก้มใสจะกลัวเธอตื่นสายจริงๆ "น้ำหวาน~~~!""โอ๊ยยยยตื่นแล้วๆ ไม่ต้องปลุกแล้ว"คนถูกปลุกอ้าปากหาวหวอดๆ ก่อน