เข้าสู่ระบบเขาเป็นรุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตที่ใครๆ ต่างก็ปราบปลื้มแต่ไม่ใช่เธอล่ะหนึ่งเพราะเขาเป็นผู้ชายจำพวกที่เธอเกลียดที่สุดเพราะความเจ้าชู้ของเขาเธอจึงพยายามอยู่ห่างจากเขาทว่าจู่ๆ เธอตื่นขึ้นมาพบว่าเขานอนอยู่ข้างๆ
ดูเพิ่มเติม“อื้อ!”เสียงร้องอู้อี้ดังขึ้น เมื่อถูกริมฝีปากของเหมันต์โน้มลงมาบดขยี้ริมฝีปากอย่างรุนแรง เขาไม่ยอมให้เธอมีโอกาสเป็นอิสระเพราะคนเจ้าเล่ห์สอดแทรกลิ้นร้อนตวัดพันเกี่ยวดูดดึงลิ้นร้อนของคนตัวเล็กอย่างเอาเป็นเอาตาย“อื้อ ยุดอะ(หยุดนะ)”เธอร้องบอกให้อีกฝ่ายหยุด แต่เขาก็ยังหน้ามึนไม่ยอมหยุดการกระทำ เหมันต์บีบเค้นหน้าอกขนาดพอดีมือที่ไม่ว่าจะสัมผัสเมื่อไหร่มันก็สร้างความพอใจให้แก่ชายหนุ่มไม่น้อยเลย นุ่มนิ่มจนอยากบีบก่อนนอนทุกคืนเลย“อ๊ะ เจ็บ”พอหลังจากที่ชายหนุ่มถอดจูบ หญิงสาวก็เบ้หน้าออกมาด้วยความเจ็บ“อยากว่ะ ฉันทนไม่ไหวแล้วแก้ม”ร่างกายของเธอมันทำให้เขาแทบคลั่งจนไม่อาจรอได้อีกแล้ว อยากจะสอดใส่เป็นคนเดียวกับเธอจะแย่“หยุดนะ แก้มไม่ให้ทำ”“เธอห้ามฉันไม่ได้หรอกแก้ม อีกอย่างมันคือหน้าที่เธอ”“เห็นแก่ตัว ปล่อยนะ”“หึ ปล่อยก็ได้อยากลองพอดี”ดูเหมือนคำว่าปล่อยในความหมายของเหมันต์กับเธอจะคนละความหมายกัน เมื่อคนตัวเล็กเข้าใจความหมายที่ชายหนุ่มจะสื่อดวงตาเขียว
“แต่ผมไม่อยากถอนหมั้นครับ น้องกำลังงอนผมอยู่คือน้องคิดว่าผมมีผู้หญิงคนอื่นแต่ผมไม่มีใครจริงๆ นะครับ อีกอย่างผมไม่คิดที่จะถอนหมั้นอยู่แล้วเพราะในตอนนี้ผมกับแก้มเรา เอ่อ คุณอาผมขอโทษครับ คือผมกับแก้มเรานอนด้วยกันแล้ว”แววตาคู่สวยถลึงใส่เหมันต์ทันที เธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดคำนี้ออกมา สีหน้าของพ่อเลี้ยงวัยกลางคนตกใจไม่ต่างกันเขากำมือแน่นรู้สึกโมโหไม่น้อยกับการกระทำของเหมันต์“ว่าอะไรนะ!”“ผมรู้ครับว่ามันไม่เหมาะสม ผมจึงอยากขอรับผิดชอบน้อง ถ้าเป็นไปได้ผมอยากจะแต่งงานกับแก้มใสเลยไม่ต้องรอให้เรียนจบ เพื่อเป็นการยืนยันความรับผิดชอบของผม”“หยุดเดี๋ยวนี้นะ แก้มไม่อยากแต่งงานกับพี่”“แก้ม เลิกน้อยใจพี่ได้แล้ว”สายตาของชายหนุ่มที่มองมามันทำให้แก้มใสไม่พอใจจริงๆ เธอกำมือแน่นโกรธที่เขาเป็นแบบนี้ เหมันต์ไม่สนใจสายตาของคนตัวเล็ก เขาไม่ยอมให้มันเป็นไปตามที่เธอต้องการหรอกผู้ใหญ่ทั้งสี่คนมองหน้ากันทันทีแน่นอนเรื่องที่เหมันต์พูดมันเป็นเรื่องใหญ่ไม่น้อยยิ่งไปกว่านั้นความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งของเด็กทั้งสองมันช่างทำ
“จะไปไหน?”เหมันต์หันหน้าไปถาม แววตาของเขามีความไม่พอใจอยู่ไม่น้อยเลย“ไม่ใช่เรื่องของพี่”เธอกระแทกเสียงตอบ นึกถึงสิ่งต่างๆ ที่ชายหนุ่มทำเอาไว้กับเธอมันทำให้เธอไม่พอใจจริงๆ แต่ทว่าสิ้นคำพูดของเธอร่างสูงของเหมันต์ก็ลุกขึ้นจากโซฟาก่อนที่เขาจะตรงมาหาเธออย่างรวดเร็ว“ใครให้ไปไม่ทราบ”ไม่ได้พูดเพียงเท่านั้น มือหนาของชายหนุ่มยังยกขึ้นมาคว้าข้อมือของแก้มใสเอาไว้อีกด้วย“ปล่อยนะ”“ไม่ปล่อย”“เอ๊ะพี่เป็นบ้าอะไรห๊ะ มายุ่งทำไมปล่อยฉันจะกลับหอ”เธอบิดแขนเพื่อที่จะได้เป็นอิสระจากผู้ชายคนนี้แต่ดูเหมือนยิ่งเธอพยายามมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งลงแรงกับเธอมากขึ้นไม่คิดที่จะปล่อยแขนเธอไปง่ายๆ“ไม่ให้กลับ นอนนี้”ดวงตาทั้งสองข้างของหญิงสาวจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจกับการกระทำของผู้ชายคนนี้“ไม่ ปล่อย!”แต่สิ่งที่ผ่านมามันทำให้เธอไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้อีก เหมันต์จ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่มีความดื้อรั้นอย่างชัดเจนยิ่งเห็นเธอทำท่าทีแบบนี้ใส่เขามากเท่าไหร่ มั
ในที่สุดหญิงสาวก็หอบสังขารกลับมาถึงห้องพัก ทันทีที่แก้มใสเปิดประตูเข้ามาเห็นสภาพของเพื่อนอย่างน้ำหวานที่ไม่ได้แตกต่างจากเธอเลยก็ตกใจไม่น้อย“หวาน ทำไมเธอเป็นแบบนี้”คนตัวเล็กเอ่ยถามเพื่อนออกไปด้วยสีหน้าเป็นห่วง“เธอไปไหนมา เป็นอะไรรึเปล่าแก้ม”แต่กลายเป็นน้ำหวานที่เห็นเพื่อนกลับมาที่ห้องก็รีบถามกลับไปทันที“ฉัน เอ่อ ฉันไม่เป็นอะไร”ปากบอกว่าไม่แต่ทว่าแววตาของแก้มใสเหมือนมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่“แน่ใจนะ ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม”“ฉันต่างหากที่ควรถามเธอ ทำไมสภาพของเธอถึงเป็นแบบนี้ ไอ้พี่นั้นทำอะไรเธองั้นเหรอ”เพียงแค่ได้ยินคำถามน้ำตาของน้ำหวานก็เอ่อล้นทันที สภาพของหญิงสาวในตอนนี้มันไม่สามารถโกหกอะไรได้เลยจริงๆ“ฮึก เขาเลวที่สุด ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้กับฉัน”นึกถึงน้ำหวานก็ยิ่งเสียใจกับสิ่งที่ผู้ชายคนนั้นทำกับเธอแบบนี้ แก้มใสเองก็รู้สึกแย่ไม่ต่างกันเธอดึงเพื่อนเข้ามากอดเอาไว้แน่นทันที“แก้ม ฉันเกลียดเขา ไม่อยากเจอหน้าเขาอีกตลอดไปด้วย”น้ำหวานเอาแต่
น้ำหวานทำงานอย่างตั้งใจ เธอยอมรับว่ามันเหนื่อยไม่น้อยเลยแต่ทว่าก็ไม่ถึงกับว่าทนไม่ไหวแต่เพื่อนของเธอนี่สิเริ่มบ่นเสียแล้ว แก้มใสดูเหนื่อยจนแทบไม่ไหวเพราะหญิงสาวไม่เคยทำงานหนักขนาดนี้มาก่อน ยกถานเครื่องดื่มจนเจ็บมือหมดแล้ว น้ำหวานจึงพยายามช่วยเหลือเพื่อน หน้าที่ของแก้มใสเธอก็อาสาทำแทนให้“ขอบใจนะหวา
น้ำหวานเข้ามาในห้องเรียนเกือบไม่ทันเวลาดีที่อาจารย์มาพอดีทำให้คนตัวเล็กรู้สึกโล่งใจไม่น้อยเลย เธอนั่งลงก่อนจะเอาหนังสือเรียนขึ้นมา หญิงสาวจับข้อเท้าแต่ก็ยังทนไหวอยู่รู้สึกหน้าอายมากๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นไม่รู้ว่ามีใครเห็นมากน้อยแค่ไหน คิดแล้วหญิงสาวก็ถอนหายใจออกมา ผ่านไปพักใหญ่"วันนี้พอ
หลายวันผ่านไป น้ำหวานนั่งทำบัญชีรายรับรายจ่ายที่เธอมักจะชอบทำเป็นประจำเพื่อที่จะรู้ว่าแต่ล่ะเดือนเธอต้องใช้จ่ายอะไรบ้าง หญิงสาวได้ทุนก็จริงแต่ค่าใช้จ่ายเธอก็ต้องหาเอง พ่อแม่เธอให้เงินเดือนเธอห้าพันอันที่จริงท่านถามว่าพอไหมไม่พอจะให้เพิ่มแต่คนตัวเล็กรู้ดีว่ารายได้พ่อแม่ของเธอเป็นยังไง แถมท่านก็มีอา
"น้ำหวานตื่นได้แล้วเดี๋ยวก็ไปเรียนสายหรอก"เสียงปลุกของแก้มใสเพื่อร่วมคณะแถมยังเป็นรูมเมทเธออีกด้วย ทำให้คนตัวเล็กที่กำลังหลับฝันดีสะดุ้งขึ้นมา อันที่จริงเธอตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้แล้วแต่ดูเหมือนว่าแก้มใสจะกลัวเธอตื่นสายจริงๆ "น้ำหวาน~~~!""โอ๊ยยยยตื่นแล้วๆ ไม่ต้องปลุกแล้ว"คนถูกปลุกอ้าปากหาวหวอดๆ ก่อน