Chapter: CHAPTER 18FAYETTE "Ang gaganda nila mahal ko." sambit ko na ikina pula ng mukha ko. Dinede niya iyon na animoy sanggol na uhaw na uhaw, ng bigla nalang narinig naming may nagbukas ng pinto.. "Ay sus maryosep!!!" bulaslas niya yaya kaya dali dali kong tinakpan ang katawan ko. "Sorry anak, sorry sir, di ko po sinasadya na distorbohin kayo." bakas sa tono ng pananalita ni yaya ang takot. "O-ok lang po yon yaya. Ano po sana ang sadja nyo?" tanong ko naman at tiningnan ang asawa kong naka ngiti akong tinitignan. "Am, tatawagin ko lang sana kayo para kumain anak." sambit niya . "Ah sige po yaya bababa na po kami." masaya kong sambit at lumabas na si yaya. "Can we continue later mahal?" nakangising saad niya habang hinahalikan pa ang aking leeg. "Amm - ahhh m-mahal... baba na tayo." di ko kayang di mapa ungol sa sarap ng paghalik niya na nagbibigay ng kakaibang init sa buo kong katawan. "Do you like it? i wa
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-13
Chapter: CHAPTER 17FAYETTE Dumaan ang nga araw at maayos naman ang pagsasama namin, naging busy siya sa company niya at ako naman ay mas pinag aaralan paano maging mabuting asawa sa kanya. Nag-aaral din akong mag bake dahil nga sa mahilig ako sa pagluluto ay trinay ko na din ang ganitong gawain. "Gumagaling kana talaga luv!" sambit niya at niyakap pa ako patalikod at hinalikan ako sa pisngi. Habang ako ay nagulat dahil di ko napansin na naka uwi na pala siya. "Thank you po." masaya kong sambit. "Im so proud of you." sambit niya at nagbigay ng kakaibang galak sa akin, aside kasi kay yaya at sa mga kaybigan ko, siya palang ang ang nag sabi sa akin non. "Thank you po." hinarap ko siya at tumingala para halikan siya sa pisngi. "Ayoko jan gusto ko dito." sabi pa niya at ngumuso pa na parang bata. "Tigilan mo ako sa kakaganyan mo mukha kang bata." natatawa kong sambit. "Mukhang bata na kayang gumawa ng bata." pang aasar niya. "Hay nako, umupo kana don at may meryenda akong ginawa
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-12
Chapter: CHAPTER 16FAYETTE Dahan dahan akong pumasok at pagkapasok ko ay bigla nag iba ang masayang expression ko ng nakita ko ang isang babae na nasa ibaba ng mesa na animoy may ginagawa. "Anong ginagawa mo dito?" di makapaniwala niyang sabi at gulat na gulat. "Am sir sorry po." sambit ng lalake na nagbukas ng pintuan sa akin. "Tara na maam" sabi niya sa akin sabay hila sa akin pa labas. "What are you doing! thats my wife!" sambit ng asawa ko ma animoy galit. "P-po?" di makapaniwalang bulaslas ng lalake. "Narinig mo naman ako diba." "Ok na yon aalis na ako mukha namang busy kayo SIR!" Sambit ko sabay lakad na paalis. "Bakit ka andito!?" naka taas na boses niyang sambit kaya napahinto ako sa pag lalakad. "Hahatiran lang sana kayo ng pagkain nyo SIR!" sambit ko at lumapit sa table niya at nilapag ang pagk
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-11
Chapter: CHAPTER 15FAYETTE "Oh anak andito kana pala, ang dami mo namang binili." bungad sa akin ni yaya. " Ah opo balak ko po kasing mag luto para sa asawa ko." masayang sambit ko. " Ganyan nga anak maganda yan, balita ki kasi nag away kayo?" sabi ni yaya at tumango tango na lamang ako. "Ganyan talaga ang buhay may asawa anak di maiiwasang di mag away." sabi niya at nag smile nalang ako at pumasok na kami sa kusina. Malapit ng mag lunch time kaya dali dali na akong nag luto, wala din dito ang asawa ko dahil nasa trabaho na siguro kaya dadalhan ko nalang siya ng lunch niya sa work niya. Ewan ko ba pero ang saya saya ko ngayon habang nagluluto parang feeling ko ang ganda ng mood ko. "Mukhang good mood ka anak ah." masayang sambit ni yaya na kakapasok lang dito sa kusina. "Wala po yaya, di ko alam pero masaya lang po akong paglutuan ang asawa ko." sambit ko at nakita kong lumapad ang ngiti sa labi ni yaya. "Masaya akong makitang ganyan ka anak." madamdamin niyang
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-10
Chapter: CHAPTER 14FAYETTE Ilang sandali pa akong umiiyak dito sa may sofa at nang mahimasmasan na ay pinunasan ko ang aking mga luha at akmang aakyat na aki ay bigla nalang may nagsalita na ikinagulat ko. "Who is he?" kunot noong tanong niya. " Ah si Marvin? kababata ko siya." sabi ko at akmang lalagpasan siya ay hinapit niya ako sa braso. "Di pa tayo tapos." madiing sambit niya. " Eh bakit ba? wala naman tayong dapat pang pag usapan eh at isa pa antok na ako." sabi ko at akmang lalakad ulit ng mas hinigpitan nito ang pagkaka kapit sa braso ko kaya nasasaktan na ako. "Manliligaw mo?" mahina pero madiing tanong niya. " Ano ba nasasaktan ako!" sambit ki at pilit na kumakawala sa pagkaka hawak niya. "Answer my question first! "
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-09
Chapter: CHAPTER 13FAYETTE " Ahhh... malapit na ako luv... sige pa... bilisan mo pa! " sunod sunod na ung*l niya. At maya maya pa at may lumabas na puting ligido sa sandata niya at para bang ihi dahil ang dami at natapunan pa pati sa kamay ko. " Ano to? " tanong ko, ngumiti lang siya ng nakaka loko sa akin saby sunggab ng halik sa labi ko. Agurisibo ang paraan ng pag halik niya na mas nag pa init sa akin at bignalang. "Maam?" tanong nang nasa labas sabay katok. Agad agad akong nag ayos ng sarili bago lumabas. "Yes po?" tanong ko kay manang. "May busita po kayo, nasa baba." sabi ni manang na ikina kunot ng noo ko. 'wala naman akong inaasahang busita ah' sabi ko sa isipan ko. "Sino daw po.?" tanong ko. "Wala pong sinabi." sabi pa Manang kaya nag thank you nalang ako at umalis na siya. Pagkabalik ko sa loob ay naka tulog na ang mokong 'Buti naman at naka tulog na itong mokong na to' natatawa pa ako habang naiisip iyon. Pumasok ako sa banyo at nag hilamos lang at bumaba na. "Sinong busit-
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-08
Chapter: CHAPTER 20ROSIE Lumipas ang mga araw at linggo na ganon nalang always ang routine namin ni tito naging busy na siya sa negosyo niya kaya always kaming di nagkakasama sa breakfast minsan nilulutuan niya ako at siguro pag busy talaga siya ay nag oorder nalamang siya ng pagkain para pag gising ko ay may makain ako. Nahihiya na nga ako dahil dalagang dalaga na ako pero ni hindi ako marunong mag luto kaya nanonood ako sa Y**T**be ng mga tutorial pano mag luto at sa ilang araw ko nanonood ay natututo naman na ako kahit papaano. Sa pag lilinis naman ng bahay ay ganon din nanonood din ako lalo na sa paglilinis ng kusina at cr dahil ang alam ko lang ay mag walis. Nakaka tawang isipin no pero ganon ako, wala akong ka alam alam sa mga gawaing bahay. Nasa kwarto ako ngayon at nakahiga habang nagbabasa ng libro, nahilig kasi talaga ako sa pagbabasa lalo na sa mga romantic story na may halong drama. Nasakalagitnaan ako ng pagbabasa ng narinig kong may kumatok. "Yes po?"
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-13
Chapter: CHAPTER 19ROSIE "Ahhh, ummm, sige pa baby." Sambit niya na animoy nasasarapan sa loob ng banyo. "Anong ginagawa niya sa loob?" tanong ko sa sarili ko. pinapakinggan ko lang siya sa pinagsasabi niya dito sa labas ng banyo hanggang sa bumukas ang pinto. "B-Baby." gulat niyang saad. "Umm T-Tito tatawagin lang po sana kita para kumain pero hindi kapa po kasi lumalabas kaya kakatok na po sana ako sa banyo mo." mahinahon at maypagka takot kong sabi. "Do you hear anything." tanong niya at bakas sa tono nito ang pagka hiya. "AH-EH O-Opo tito." pautal utal kong sabi dahil totoo naman at ayoko naman mag sinungaling. "So what can you say." naka gising saad niya na ikinagulat ko. "D-Di ka po galit?" nagtatakang tanong ko." No! bat naman ako magagalit, mas gusto ko nga eh. " sambit niya at nilalapitan ako. " T-TITO ba-baba na po tayo. " nanginginig kong saad dahil parang may binabalak siyang hindi maganda. " Are you scared? " tanong niya habang patuloy pa
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-12
Chapter: CHAPTER 18Nakarating kami sa kwarto niya at inayos ko siya sa pagkakahiga at akma akong aalis na ay bigla ako nitong hinawakan sa kamay saka nagsalita. "Dont leave me baby, mahal kita! mahal na mahal" hinatak niya ako papunta sa kanya kaya nasa ibabaw niya na ako ngayon. Niyakap pa niya ako kaya napa subsub ang mukha ko sa may balikat niya. "Tito." sambit ko at pilit na kumakawala sa pagkaka yakap niya. "Please stay." sambit niya at parang mas kinarga ako nito papunta sa kabilang side niya. "Lasing ka po, bababa na po ako." sambit ko. "Please stay, I want you." lasing na tonong sambit niya kaya nanlalaki ang mga mata ko. 'Ano bang ibig sabihin niya? ' "May gagawin pa po ako tito, and di pa po ako nakakain nag order po ako ng food baka you want po." sambit ko. "No, Iba ang gusto kong kainin." sambit niya na mas ikina gulat ko. "Am tito dito ka nalang po aantayin ko lang yung food." sambit ko at umalis na sa pagkakahiga ng bigla niya akong hinila kaya napapatong ulit ako sa kany
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-11
Chapter: CHAPTER 17ROSIE "Lets get married, Palangga ko." Sambit niya sa may seryosong mukha naka tingin lang ako sa kanya dahil di ako makapaniwala sa kanyang sinabi. 'So seryoso siya sa sinabi niya noon? ' tanong ko sa isipan ko at wala padin akong imik di ko alam kung anong dapat sabihin o gawin. "Ok ka lang?" tanong niya na patawa tawa pa. Di ako imimik at pinakatitigan lang siya. "Joke lang yon ikaw naman ang seryoso mo talaga." sabi niya at mas tumawa pa. "Eh di naman magandang joke yon eh." sabi ko at inirapan siya. "HAHAHAH... ikaw talaga di ka padin nagbabago ang sungit sungit mo padin." sabi niya at patawa tawa pa din ang loko. Naglakad ako palayo sa kanya dahil naiinis ako. At di ko alam na naka sunod pala ito sa akin. "Hoy galit ka ba, sorry na." sabi niya at hinahawi ang aking kamay. "Di naman ako galit eh, naiinis lang ako sayo." sabi ko habang naglalakad padin at siya ay patuloy pa din sa pag habol sa akin. "Kaya nga sorry na po... PALANGGA. " sambit niya sa aking
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-10
Chapter: CHAPTER 16ROSIE "Thank you padin" sabi niya kaya nag smile nalang ako. Umalis na si tito at pinuntahan ang ibang busita ng bigla nalang may bumuhos ng tubig sa akin. "Who do you think are you?" Sabi ng isang babae at halatang sobrang galit sa akin. "Ano po? bat nangbubuhos ka nalang pong nangbubuhos ng tubig anti!" mahinahon pero may diing sambit ko di naman siya mukhang matanda na talaga siguro mga nasa 30's ito pero sinadya ko talaga siyang sabihan na anti dahil nakaka inis siya. "What did you say??" sambit niya na para bang umuusok na ang ilong sa sobrang inis. "Yung alin po? Yung anti po ba?" tanong ko at sa loob loob ko ay gusto ko na talagang tumawa. Nakita ko kung pano mas mainis ang expression ng mukha niya at akma niya akong sasampalin ng bigla nalang. "Hey anong ginagawa mo?" tanong ni tito sabay hawi sa kanyang kamay. "Baby" sabi ng babae sa malandi nitong tono. Makikita ang mag kunot ng noo ni tito sa sinabi ng babae. "Bat ganyan ang reaction mo, teach her a lesso
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-09
Chapter: CHAPTER 15ROSIE "Yes" sabi niya, ngumiti nalang ako at nag ikot ikot pa ng tingin sa paligid at nakita ko ang pangalan ng nasa pintuan ng CEO's OFFICE. "Ha? sakanya to?" tanong ko na nasa isipan ko lang. Gusto ko talaga tanongin kay tito pero wag nalang. "Ayaw mo bang kumain?" tanong niya. "No, Ay yes, ay I mean po is yes gusto ko po." sabi ko. "Ok ka lang ba?" tanong niya naman. "Yes po" "Sure ka?" tanong niya at tango nalang ang sagot ko. Kumain na kami nang biglang may nag violin na para bang nagde-date kami?? "Bat po may pa ganon?" tanong ko. "Ano?" maang na tanong niya. "May pa violin po?" tanong ko ulit. "Ah wala lang, bakit?" "Wala lang po, nakikita ko kasi sa mga palabas pag may pa ganon nag de-date eh?" "Edi nagde-date tayo." patawa niyang sagot na rason para magulat ako. "Joke lang kumain ka nalang dami mong alam." Patawa tawa niyang sabi. Ang angas angas ko at matalino naman ako pero bigla akong nagiging bobo pag kaharap ko si tito eh. "Ano
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-08