Novels by Gia Maezy

Umupo siya sa tabi ni Kira, pagkakita sa kanya ng bata, tuwang-tuwa ito. Umakyat ito sa lap ni Aslan at umupo ng komportable. Tinuro ni Kira ang hipon sa mesa, tapos tinuro iyon sa bibig nito. Agad namang sinunod ni Aslan ang ibig ipahiwatig ng bata sa kanya. Agad niyang binalatan ng hipon si Kira, tinanggal ang ulo nito at sinubuan ang bata. Kinagat ni Kira ang kalahati, tapos inilapit ang natirang kalahati sa bibig ni Aslan."Kira!" saway ni Kasumi. "Hindi ganyan! Nakain mo na iyan, Baby! Don't give it to others! Halika nga rito!"Pero imbes na mandiri, kinain ni Aslan ang tirang hipon ni Kira.Napanganga ang lahat.Si Aslan? Ang kilalang maarte at ayaw magpahawak sa iba, kinain ang tira-tira ng bata?!Namangha ang matandang Takahashi, "Grabe, Aslan! Nagbago ka na talaga! Dati ang arte-arte mo, iba tlaga kapag nagiging tatay na!"Tumingin si Aslan kay Kasumi. "Kumpara sa hirap ng nanay niya nung pinanganak siya, wala lang naman ito."Natigilan si Kasumi. Alam niya ang ibig sabih

Kilala si Aslan bilang isang malamig at walang pusong businessman pero ngayon, sa harap ng batang babae, lumuhod siya para magpantay ang mga mata nila.Tinuro niya ang dessert table na puno ng desserts."Kira," malambing niyang tawag. "Gusto mong kumain ng cake? Samahan ka ni Tito."Nang marinig ni Kira na inaya ito ni Aslan biglang nagningning ang mga mata ng bata. Sa isip ng bata, “Kakain ako ng cake at makakasama ko pa si Papa!”Agad niyang hinawakan ang malaking kamay ni Aslan at hinila ito, atat na atat nang pumunta sa mesa. Nakita ito ni Kasumi kung kaya’t agad siyang kinabahan."Kira!" tawag niya, halatang nagpa-panic. "Huwag kang kung saan-saan sumasama. Halika rito sa Mama."Tumingin si Aslan kay Kasumi. "Hindi ba busy kayo ni Cohen sa pagpaplano ng kasal niyo?" sarkastiko tanong ng lalaki. "Hayaan mo na muna siya sa akin. Wala naman akong ginagawa, ako na muna ang magbabantay sa kanya."Bago pa makasagot si Kasumi, binuhat na ni Aslan si Kira at naglakad palayo papunta sa mg

Sa Mansyon ng mga Takahashi. Grandiosong birthday party ang pinagdiriwang ng Lolo ni TJ. Maraming bisita ang dumalo pero puro naman pagpapa-plastikan ang mga ginagawa nito. Pagbaba ni Aslan sa sasakyan, sinalubong siya agad ni TJ Takahashi. Naka-gray suit ito at may nakakalokong ngisi sa labi."Oh, Mr. Anderson! Solo flight ka ata ngayon?" bati ni TJ Takahashi sa kanya. "Nasaan na 'yung maganda mong sekretarya? Ay, oo nga pala! Four years ago na pala siyang nag-resign sa kompanya mo. Sorry, makakalimutin na ako. Dapat 'yung fiancée mo ang kasama mo ngayon, 'di ba? Pero teka, bakit parang never ko pa kayong nakitang magkasama sa public events?"Nag-igting ang panga ni Aslan. Mabilis niyang hinablot ang kwelyo ni TJ Takahashi."TJ Takahashi," madiin niyang bulong, "Four years ago, may nanakit kay Kasumi para makuha ang project proposal ko. Kapag nalaman kong ikaw ang may pakana noon, sisiguraduhin kong babagsak ang buong pamilya mo."Ngumisi lang si TJ Takahashi, hindi man lang natin

Kinabukasan, pagbaba ni Kasumi at Kira sa apartment, may nakita silang pamilyar na sasakyan. Bumungad sa kanila si Aslan na nakasandal sa kotse nito. Naka-all black ang lalaki, magulo ang buhok, gusot-gusot ang damit at mukhang hindi natulog ito. Nakabukas pa nga ang ilang butones ng polo nito kung kaya’t kitang-kita ni Kasumi ang collarbone na dating gustong-gusto niyang halikan. Pagkakita sa kanila ng lalaki, agad nitong tinapon ang sigarilyo at lumapit sa kanila.Ang mga mata nito ay nakatingin lamang sa kanya, kita niya ang sakit, pagsisisi at lungkot dito. "Kasumi," tawag nito sa kanya. "May kailangan ka, Mr. Anderson?" malamig na tanong niya sa lalaki. Hindi sumagot si Aslan. Sa halip, bigla na lang nitong niyakap siya ng mahigpit at si Kira.Sobrang higpit noon na parang takot na takot itong mawala sila. Binaon ng lalaki ang mukha nito sa leeg ni Kasumi kung kaya’t naramdaman niya ang panginginig ng lalaki. "Kasumi... I'm sorry."Isang simpleng salita pero nanggaling sa k

Nanginginig ang buong katawan ni Aslan habang mahigpit na nakakuyom ang mga kamao ng lalaki. Paulit-ulit na umiikot sa utak niya ang katotohanang si Kasumi ang nawalan ng pangarap at nasira ang kamay nito sa kanya. Pero siya? Iniwan niya si Kasumi dahil lang sa balbadong paa ni Margareth.Ang laki niyang gago kung tutuusin. Nanginginig ang kamay niyang dumukot ng sigarilyo sa bulsa. Sinubukan niyang sindihan pero ayaw sumindi ng lighter. Kahit anong gawin niya, hindi niya makuha ang tamang tiyempo dahil sa panginginig ng kamay niya.Nakita ito ni Anton kung kaya’t kinuha ng kaibigan niya ang lighter at sinindihan ang yosi niya. Tinapik siya nito sa balikat."Aslan," seryosong sabi ni Anton. "Alam kong mahirap lunukin ang katotohanan. Pero nangyari na ang lahat. Wala na tayong magagawa pa, ang pwede mo na lang gawin ngayon, hanapin ang mastermind at ipaghiganti si Kasumi."Humithit nang malalim si Aslan. "Ako ang may kasalanan nito, ako ang sumira sa kanya.” Kung hindi dahil sa kanya

Sasagot sana si Kasumi nang biglang bumahing si Kira.Sunod-sunod ang bahing ni Kira kung kaya’t kinabahan si Kasumi. Agad niyang binuksan ang damit ng anak. Punong-puno na ito ng rashes ang dibdib."Cohen!" panic na sigaw niya. "Nahawakan niya yung pusa kanina! Allergy siya sa balahibo ng pusa!"Natigilan si Aslan sa may pinto. Tinignan niya ang mga pantal sa balat ng bata. Nanlaki ang mga mata niya sa gulat. "Allergic din siya sa pusa?"Biglang naalala ni Kasum na allergic din pala si Aslan sa pusa. At ngayon, ang anak niyang si Kira ay nagpapakita ng parehong sintomas. Bigla siyang namroblema, kita niya ang gulat na gulat na mga mata ni Aslan habang nakatingin sa kanila. Agad siyang kinabahan ng hawakan siya nito sa pulso ng mahigpit."Kasumi, allergic ako sa pusa. Bakit allergic din ang anak mo rito? Paki-paliwanag nga."Natigilan si Aslan sa sarili niyang tanong. Habang hinihintay niya ang sagot, biglang hinila ni Cohen si Kasumi at inakbayan."Nagmana sa akin ang anak ko, allerg

Panibagong realization na naman ang tumama kay Minna tungkol sa stamina at tibay ni Nikolaj.Alam niyang halimaw ang stamina nito pero minaliit pa rin niya ang lalaki. Akala niya, dahil puro latay at sugat ito, mababawasan kahit papaano ang galing nito sa kama pero hindi pala.Grabe! Parang hindi naman ito tao! Ang plano sana niya, dahil nga may sugat ito at bawal masyadong gumalaw, siya na ang magko-kontrol ng sitwasyon. Sa kalkulasyon niya, hanggang sampung minuto lang ang itatagal ni Nikolaj.Akala niya, kapag nai-survive niya ang sampung minutong iyon para pagbigyan ang lalaki, makakahanap siya ng paraan para tapusin ito nang maaga. Pero makalipas ang sampung minuto? Walang-hirap na binawi ni Nikolaj ang kontrol. Ipinakita nito ang nakakakilabot at walang-kapatid na lakas nito sa kama.Nang matapos sila, nahihilong nakasubsob si Minna sa dibdib ni Nikolaj, halos wala na ring lakas ang dalaga. Imbis na si Nikolaj dapat ang pagod, siya pa ngayon ang hinihingal. Pakiramdam niya, s

Sa kabilang banda, sa mansyon ng mga Carreon. Pagkaalis na pagkaalis ni Nikolaj, hindi nakaligtas si Khalil sa parusa.Si Oreon na mismo, ang sarili nitong lolo, ang pumalo sa lalaki gamit ang makapal na leather whip. Kahit papaano ay hininaan nito ang palo pero dahil totoong balat ng baka ang latigo, bumaon pa rin ito sa balat ni Khalil hanggang sa tuluyang dumugo.Hindi tumigil si Oreon hangga't hindi sinasabi ng matandang Carreon na itigil na ang paglalatigo. Ginaya naman ni Khalil ang ginawa ng kanyang tiyuhin. Pagkatapos bugbugin, kalmado siyang nagsuot ng damit at naglakad pabalik sa kwarto niya na parang walang nangyari.Pero pagkasarang-pagkasara ng pinto, bumagsak siya sa kama. Napangiwi siya sa sobrang hapdi habang pilit na hinahabol ang hininga.Mayamaya pa’y kumatok sa kanyang kwarto. "Young Master, nandito po ako para gamutin ang mga sugat niyo," tawag ng isang butler mula sa labas."Hindi ko kailangan 'yan! Hindi naman ako mamamatay dahil lang dito!" inis na sigaw ni

Iminulat ni Minna ang kanyang mga mata at pinagmasdan si Nikolaj na may kausap pa rin sa telepono. Nang makita niyang ubos na nito ang unang sigarilyo at akmang kukuha na naman ng isa sa kaha, mabilis siyang bumaba ng kama. Tumakbo siya palapit sa lalaki, eksaktong isusubo na sana ng binata ang pangalawang sigarilyo nang kusang kunin ni Minna ang lighter at siya na ang nagsindi para rito.Kagat-kagat ang sigarilyo, inangat ni Nikolaj ang mga mata at matalim siyang tinitigan gamit ang mapang-akit na mga mata. Isang pilyong ngiti ang sumilay sa labi ng binata at sinabayan pa nito ng isang paos at mahinang tawa. "Ang bait naman ng Minna ko."Matapos sindihan ang sigarilyo, ipinatong ni Minna ang lighter sa mesa. Umupo siya sa tabi nito, yumakap sa braso ng binata at nginitian si Nikolaj ng matamis. Hindi naman kinaya ni Nikolaj ang malambing at nagpapa-cute na si Minna dahil biglang natunaw ang puso niya. Inunat ng lalaki ang malaki nitong kamay at ipinulupot sa bewang ng dalaga. Gam

Subalit walang sinabi si Nikolaj, nanitili lang itong malamig at walang emosyon sa harap niya. Ang biglaang pagbabagong ito ay bumulaga kay Minna, naiwan siyang litong-lito at hindi alam ang gagawin. HIndi niya alam kung anong nararamdaman niya sa mga oras na yun. Para sa isang taong uhaw sa pagmamahal kagaya niya, sobrang laking bagay na ito sa kanya. Kahit na sa una’y pini-peke niya ang nararamdaman niya, hindi niya mapigilan ang sarili na mahulog ng tuluyan sa lalaki. Ganitong-ganito ang nararamdaman niya ngayon. Kahit alam niyang ang pagiging malambing ni Nikolaj ay isang pagkukunwari lamang at may malalim na motibo, tinamaan pa rin at nahulog pa rin siya rito.Matapos ubusin ang lakas sa kakasalita kanina ngunit wala namang nakuhang sagot ang matanda. Napabuntong-hininga na lamang ito sa kabilang linya. “Minna, 'yung lalakeng nagngangalang Nikolaj, boyfriend mo ba siya?"Namula ang gilid ng mga mata ni Minna, sa isang kurap, nabasa ang kanyang mga pilikmata. Gamit ang kanyang

Nang magtama ang mga mata nila sa isa’t-isa, pakiramdam ni Minna ay hinihila siya pababa sa isang madilim na bangin. Kahit alam niyang mapanganib, parang may kung anong pwersa na nagtutulak sa kanyang silipin kung anong misteryo ang nagtatago sa kailaliman nito.Nang makita ni Nikolaj na nakatitig ang dalaga sa kanya, tila ba nawawala ito sa sarili, nakaramdam siya ng matinding satisfaction. Lumawak ang ngisi sa kanyang labi at bahagyang naningkit ang mapupungay niyang mga mata.Ginamit ng lalaki ang kanyang malalaki at magagaspang na daliri para dahan-dahang haplusin ang maputi at malambot na pisngi ng dalaga. Yumuko siya palapit at bumulong."Nasasaktan ka ba para sa'kin, Minna ko?"Parang may maliit na martilyo na mahinang tumuktok sa dibdib ni Minna sa mga oras na yun. Biglang nanginig ang puso niya at sinundan ng isang nakakakiliting kuryente na gumapang sa buong sistema niya.Mabilis siyang nag-iwas ng tingin at napaiwas ng mukha. Agad na namula ang kanyang mga pisngi dahil s

Pagkauwi ni Minna sa apartment agad siyang pumasok sa kwarto at dumiretso sa banyo upang linisin ang sarili. Pagkatapos ay humiga siya sa kama at nagpahinga. Hindi siya makatulog dahil natulog na rin naman siya sa eroplano kanina. Nang marinig niya ang mga yabag at pagbukas ng pinto sa labas, mabilis siyang nagsuot ng silk robe at nagtatakbong lumabas ng silid."Nikolaj," tawag niya ngunit walang sumagot. Akmang babalik na sana siya nang marinig niya ang tunog ng shower mula sa guest bathroom. Naglakad siya palapit sa pinto at marahang kumatok."Nikolaj... ikaw ba 'yan?"Sa totoo lang, hindi niya na kailangang magtanong. Sino pa bang maliligo roon nang ganitong oras kundi ang may-ari ng bahay?Biglang bumukas ang pinto. Bago pa man siya makapagsalita, isang malakas at basang braso ang humablot sa kanya papasok sa banyo.Hindi pa siya nakaka-recover sa gulat nang isandal siya ni Nikolaj sa pinto at walang-babalang inangkin ang mga labi niya. Isang halik na malalim, mapusok, at punon