My Boyfriend's Uncle is Obsessed With Me

Ang restaurant ay matatagpuan sa thirty fifth corner street, sa mismong gilid ng Grand Hyatt Manila 8th Avenue kung saan napakamahal ng lupa. Ito ang Anaiz Hotel, isang kilalang limang-star na hotel.Back in the 1980s and 1990s, ang Anaiz Hotel ang paboritong puntahan ng mga anak ng matataas na opisyal sa gobyerno. Naturally, they could afford it. Ang mga kumakain doon ay mga anak ng mga officials o hindi kaya ng mga negosyante. In short, lahat ay may estado at pinanggalingan.At sa paglipas ng panahon, mas lalo nilang pinataas ang reputasyon ng hotel, at kapalit nito, mas lalo rin silang nagmukhang kagalang-galang. Ang kakayahang pumasok at lumabas ng Anaiz Hotel ay naging sukatan kung sapat ang lakas ng background ng isang tao. Ang mga hindi makapasok ay hindi itinuturing na tunay na bahagi ng Anaiz social circle.But that atmosphere no longer existed. Bukod sa mga anak ng matataas na opisyal sa Manila, kahit sino na may pera ay puwede nang pumasok at mag-enjoy.Noon, hindi sapat an

Nang tuluyang nang matapos ang hapunan, hindi na mapakali si Raia at agad na nagtungo sa restroom. Sumunod agad si Alanis. Pagkalabas ni Raia, hinila siya nito sa isang tahimik na sulok at marahang nagtanong, “Anong nangyari? Ano bang namamagitan sa’yo at kay President Dela Merced?”Mapait na ngumiti si Raia. “Wala. Just a bad debt.”SA LIKOD ng isang haligi, malamig na pinagmasdan ni Thorn ang eksena, may bahagyang ngisi sa labi at nagyeyelong titig sa mga mata.He truly wanted to cut open her heart and see whether it was warm. Whether it was red, soft, and made of flesh at all.Paano nagagawa ng isang mukhang napakabanayad na tao na magkaroon ng pusong kasing tigas ng bato?Mukhang may balak pa sanang itanong ang kaibigan ni Raia nang biglang mag-ring ang phone nito. Agad nitong sinagot ang tawag ang naglakad palayo. THE MOMENT Alanis left, Raia was about to leave as well. When suddenly, a powerful arm suddenly wrapped around her waist and dragged her into the nearest private room

Pabalik na sana si Raia sa private room matapos ang tawag nitong sa phone nang biglang tawagin siya ni Kyle mula sa may kalayuan.“Raia,” he called.Lumingon si Raia. “Pasensya na. Lola ko ang tumawag. Mahigit kalahating taon na niya akong hindi nakikita, kaya ang dami niyang sinasabi. Natagalan tuloy ang usapan namin.”Tiningnan ni Kyle ang mapulang pisngi ni Raia na namumula sa araw. Maputi at maselan ang balat nito, mas banayad pa kaysa sa mga rosas sa hardin. Her almond, watery eyes were bright and captivating.A sudden tightness seized his stomach, followed by an instinctive physical reaction. For a moment, he had the overwhelming urge to take her straight to the hotel room he had already booked.Pero hindi niya ipinahalata. Pilit niyang pinigilan ang matinding pagnanasa, natatakot na baka matakot at lumayo sa kanya ang dalaga.Itinaas niya ang kamay at marahang tinapik ang ulo nito na may pilyong ngiti sa labi. “Why are you apologizing? Hindi mo kailangang maging pormal sa akin.

Pagkababa ng tawag, naging seryoso ang mukha ni Kyle, na para bang may nangyaring hindi nito nagustuhan.Hindi maiwasang makaramdam ni Raia ng kaba, at mas lalo pa siyang kinabahan dahil sa ekspresyon na pinapakita ng binata sa kanya. Pakiramdam niya’y natuod ang kanyang buong katawan. Pinunas niya ang namamawis niyang mga palad sa kanyang suot na pants.“Kuya, bumalik ba ang mga uncle mo?” wala sa sarili niyang tanong.Nagsindi si Kyle ng sigarilyo at nagbuga ng usok, may bahid pa rin ng pilyong kilos. “My third uncle is back.”Nabaling ang tingin ni Raia sa building sa likod ng acacia tree at kinakabahang nagtanong, “Ibalik mo na lang kaya ako sa school?”Kyle reached out and patted her head, trying to reassure her. “H’wag kang matakot. Bente na ako. Normal lang sa ‘king magka-girlfriend. Kahit magdala ako ng babae, hindi siya makikialam.”“Strict ba masyado ang third uncle mo?” nakangiwi niyang tanong.She has be cautious!Tipid na ngumiti si Kyle. “He wouldn’t call himself strict.

NAKITA NIYA ANG tatlong kuting na nasa kandungan ng binata. Their small cries were soft and weak.Mas lalong umiyak nang kaawa-awa ang malaking orange na pusa sa kanyang mga bisig at pilit na nagpupumiglas pababa. Hindi nangahas si Raia na bitiwan ito. Mahigpit niya itong hinawakan at nanatiling nakatayo sa pasilyo.Patuloy ang pagbuhos ng ulan. Makulimlim ang langit, at ang mukha ng lalaking nasa wheelchair ay mas madilim pa kaysa sa panahon. His deep eyes stared at her like a wild beast, sharp and aggressive, making her feel deeply uneasy.This man was most likely Kyle’s third uncle.Mas malamig pa ito sa kanyang inaakala, ngunit mas gwapo at mas bata kaysa sa kanyang inaasahan.Raia had always pictured Thorn as a stern middle-aged man, yet he looked no more than someone in his early twenties, not even thirty. His youth only made his presence more intimidating. Sa halip, mas naging mapanganib ang presensya nito. Ang ugali nito ay malamig at walang awa, parang isang matalim na kutsil