ALIN ang MASARAP ... Luto Ko O Ako ?
Si Anna Soledad "Sol" Madrigal ay isang mataray, matapang at palaban na heiress. Itinakdang ipakasal sa isang lalaking hindi niya mahal bilang bahagi ng pagpapalawak ng negosyo ng kanilang pamilyang nagmamay-ari ng isang kilalang hotel at restaurant empire. Ngunit sa mismong araw ng kanyang kasal, habang naghihintay ang lahat sa kanyang paglalakad sa altar, pinili ni Sol na tumakas at iwan ang mundong matagal nang nagdidikta ng kanyang buhay.
Napadpad siya sa tahimik na bayan ng Monteverde kung saan agad siyang sinalubong ng malas nang manakaw ang kanyang maleta. Sa gitna ng kanyang pagod at inis napagbintangan niya ang estrangherong lalaking nakakita nito, si Crisanto "Cris" Domingo, breadwinner ng kanyang dalawang bunsong kapatid at frustrated chef na kilala sa kanilang lugar dahil sa kakaibang lasa ng kanyang mga luto.
Hindi alam ni Sol na ang lalaking kinaiinisan niya ang siya ring may-ari ng Karinderya Sa Kanto na dinadayo ng mga tao ano mang estado sa buhay dahil ang mga pagkain ay may kakaibang lasa at sarap. At bilang heiress ng isang emperyo sa larangan ng mga pagkain, hindi niya eto pwedeng balewalain.
Mula sa maling simula na nauwi sa bangayan at asaran, hanggang sa hindi nila namalayang unti unti silang naglalapit, at may namuong pag-iibigan.
Sa saglit na panahong namuhay si Sol bilang isang ordinaryong dalaga sa Monteverde, nagkunwaring pinsan ng kanyang kaibigan at nagtrabaho sa karinderya. Ngunit nang mabunyag ang kanyang tunay na pagkatao, magiging hahadlang ang agwat ng kanilang estado sa buhay. At may mga taong darating na hahamon sa kanilang pag-ibig. Habang si Cris ay patuloy na hindi bumitaw sa kanyang naudlot na pangarap.
Sa pagitan ng pangarap, pride, at pag-ibig, handa ba silang ipaglaban ang isa’t isa?
Read
Chapter: CHAPTER 24: Tinolang Katotohanan“Oh..Bakit parang gulat na gulat kayo… ano ba ’yan…” tanong ni Cris nang mapansin na tila may tinago agad ang tatlo. “Ah wala ’to bossing… naiwan yata ng customer,” agad na sagot ni Gemma. “Ano pala yung hinahanap mo boss?” tanong ni Nilo. “Yung extra blade ng meat grinder natin?” “Ah… sa cabinet sa stock room boss… teka lang po kukunin ko.” “Sige… ikaw na lang din magpalit nun sa grinder.” “No problem po.” Bumalik agad si Cris sa kusina at naghiwa-hiwalay na rin ang tatlo, nagsibalikan sa kani-kanilang gawain. Samantala, tinapon ni Gemma sa basurahan yung brown envelope kasama ang laman nito. As usual, abala ang araw sa karinderya, ngunit kapansin-pansin ang tila katahimikan nila Nilo at Gemma, at tila hindi sila mapagbiro kay Cris sa araw na ’yun. Kinagabihan, nagsasara na si Cris sa karinderya habang sweet silang nagvi-video call ni Sol. “Sige na, magpahinga ka na d’yan babe… I know pagod ka na at gigising ka pa madaling araw para pumunta sa palengke…” “Ikaw naman, ingat
Last Updated: 2026-05-02
Chapter: CHAPTER 23 : Miss Kita Ala Pobre“Sol… gising ka pa ba…?” pabulong na tanong ni Cris. Hindi na siya nasagot ni Sol. Napangiti na lang siya habang pinagmamasdan si Sol na tuluyan nang nakatulog sa tabi niya at nakasandal pa rin sa braso niyang nangangawit na. Mahimbing at payapa na nakatulog si Sol sa ilalim ng malamig na hangin sa rooftop katabi ng kanyang minamahal. “Napagod ka siguro sa biyahe…” bulong niya habang marahang inaayos ang buhok ni Sol na tumatama sa mukha nito. Maingat niya itong binuhat. “Ang gaan mo lang…” mahina niyang biro habang dahan-dahang bumababa ng hagdan, iniiwasang magising si Sol. Pagdating sa kwarto, inilapag niya si Sol sa kama, inayos ang pagkakahiga nito at marahang kinumutan. Saglit siyang napatingin dito at hinalikan niya sa noo. Bahagyang gumalaw si Sol. “Dito ka muna matulog… doon na ako sa sala. Goodmornight… babe…” bulong niya bago siya tumalikod, pinatay ang ilaw at lumabas ng kwarto. … “Arf… arf… arf…” “Hmm…” napakunot ang noo ni Sol habang nararamdaman niya na may hum
Last Updated: 2026-04-30
Chapter: CHAPTER 22 : A Perfect Meal Together“Kuya… may orders pa? Sarado na tayo ah…” tanong ni Bella habang pababa ng hagdan, kasunod si Anton na napakunot ang noo. “Pwede n’yo ba akong tulungan… darating si Sol, kasama niya ang kapatid niyang manager ng isang hotel,” sagot ni Cris habang abalang-abala sa kusina. “Hala… talaga kuya, dadalaw si Ate Sol?” napangiting tanong ni Bella, halatang excited. “Sabi ko nga… kaya ano pa hinihintay n’yo diyan, dali tulungan na ninyo ako.” “Alright, kuya…” sagot ni Anton habang agad kumilos. Hindi na sila nag-aksaya ng oras, mabilis silang nagtrabaho hanggang sa matapos ang lahat ng putahe. Inayos ni Cris ang plating bago inilapag sa hapag-kainan ang mga pagkain. Rice at mashed potato… Soup na tinolang halaan na umuusok pa… Appetizer na ensaladang talong na may salted egg… Main dish na chicken ala pobre na kumikintab sa sarsa… At dessert na broiled banana at ripe mango slices na parang sa isang sosyal na restaurant ang dating. Natapos nila ang lahat at may sampung minuto pa si Cr
Last Updated: 2026-04-29
Chapter: CHAPTER 21 : Nilagang Sorpresa“Cris… okay lang ako. Nag-worry ka ba masyado? Sorry kung biglaan pag-alis ko ha… message lang muna tayo, I can’t call, baka marinig ako ni erpats ko… grounded nila ako…” Napahinto si Cris sa pag-aayos ng sirang mesa sa likod ng bodega. Mabilis siyang nag-type ng reply. “Syempre naman nag-worry ako… pero salamat at nag-reply ka na. I understand… sana maayos mo na yung misunderstandings mo sa parents mo kung ano man ‘yan…” Hindi siya umalis sa screen. Nakatitig lang siya, naghihintay. Pagkatapos ng ilang segundo… may reply. “Hindi ba masyado abala diyan… nawalan ka pa naman ng magandang cashier… hay… ano ba ‘yan… wala pa nga 24 hours, miss na kita…” Napangiti si Cris, napailing habang napapakamot sa ulo. “Miss din kita… kulang ang araw dito sa karinderya kung wala ka. Pero hindi kami nagbukas ngayon… may hangover din kasi ang lahat kaya pinagpahinga ko na lang muna sila…” Mabilis ang reply ni Sol.
Last Updated: 2026-04-28
Chapter: CHAPTER 20: Agahang Walang Appetizer“Uy… relax lang… hinga ka muna…” agad na sabi ni Cris nang makita si Dianne na halos hingalin sa pagdating sa karinderya. “Naku… wait lang…” hingal na sagot ni Dianne habang hawak ang dibdib niya, saka sumandal sa dingding. “Anong meron… may hinahabol ka ba o may humahabol sa’yo…” biro ni Cris pero halatang nag-aalala ang tono. “Bakit naparito ka, may naiwan ka sa van?” Umiling si Dianne at tumingin diretso sa kanya. “Si Sol…” Napahinto si Cris sa ginagawa. “Anong nangyari kay Sol…” Huminga muna ng malalim si Dianne bago nagsalita. “Hindi na siya makakapasok simula bukas…” “Ha… bakit…” agad na tanong ni Cris, napakunot ang noo. “Sinundo na siya ng dad niya pagtalikod lang ninyo, dumating ang daddy niya… pinauwi na siya sa kanila…” Parang biglang huminto ang oras. Napatitig si Cris sa sahig bago siya napangiti ng pilit. “Ganun ba… hindi niya rin siguro in-expect na masusundan siya dito
Last Updated: 2026-04-27
Chapter: CHAPTER 19 : SWEET and SOURNag hahanda na sila umuwi.. Before they left the resort, namili muna sila sa souvenir shop. Habang abala ang lahat sa pamimili ng mga souvenir items, pasimpleng lumapit si Cris kay Sol. Tahimik niyang hinila palabas, pumunta sila sa likod ng shop. “Bakit ba… ano ginagawa natin dito..?” tanong ni Sol habang kinakabahan, pasulyap-sulyap sa paligid habang hawak pa siya ni Cris sa kanyang kamay. “So ano na?” tanong ni Cris habang huminto sila sa likod ng shop. “Ang alin?” sagot ni Sol. Napahawak si Cris sa batok niya. “Yung about kagabi…” Namula ang pisngi ni Sol. “Ha… kasi…” napakagat siya sa labi niya. “So… tayo na ba?” “Hala.. ang bilis naman… hindi ka naman nanligaw ah.” pabebeng sagot ni Sol habang napangatngat sa kanyang kuko sa hinlalaki. “Kailangan pa ba yun.. naghalikan na tayo, diba..” “Hoy… ano ka ba… baka may makarinig sa’yo.” Napangiti si Cris.
Last Updated: 2026-04-26
UNCLAIMED VOWS
Matapos mahuli ang fiancé niyang may ibang babae at mawalan ng trabaho sa loob lamang ng isang linggo, handa na si Amelie Mitchell na magtago sa mundo, hanggang sa isang alok ang biglang nagbigay sa kanya ng pag-asa.
Isang kasunduan.
Isang kasal.
Isang kasinungalingang magliligtas sa kanyang pamilya.
Ang nag-alok?
Si Elijah Chen, matalino, at sikat na Neurosurgeon. Tagapagmana ng isang bilyong dolyar na imperyo.
Simple lang ang usapan..
Pakakasalan niya ito.
Gagampanan ang papel.
At mababayaran ang lahat ng problema niya.
Pero gumuho ang lahat nang makaharap niya ang half-brother nito—
si Dylan Luis Suarez Chen,
ang unang binatang kanyang inibig,
ang iniwan niya para tuparin ang pangarap,
ang lalaking ayaw na ayaw na sana niyang makita muli.
Ngayon, kailangan niyang pakasalan ang isang kapatid…
Habang ang sigaw ng kanyang puso ay ang isa.
At sa pamilyang punô ng lihim, kapangyarihan, at ipinagbabawal na pag-ibig,
isang maling hakbang ay maaaring magwasak sa kanilang tatlo.
Read
Chapter: CHAPTER 54: The Little Heir- ( Narrator’s POV ) - Five weeks later... Bandang alas-diyes ng umaga sa CBDC Project Department ng Chen Empire Building, nasa kalagitnaan pa ng meeting ang buong team para sa final review ng ilang papeles para sa susunod na branch opening ng Café Bulle De Ciel. Nasa dulo ng conference table si Sophia, hawak ang tablet habang nagsasalita si Riko sa unahan. Sa kanan niya ay si Stella na may hawak na printed reports, habang sina Lara at Marco naman ay abala sa pag-check ng figures at presentation notes. “So once approved ito, puwede na nating i-send sa legal and operations before two,” sabi ni Riko habang tinitingnan ang huling page ng report. Tumango si Stella. “Complete na ang supplier endorsements.” “Brand deck is also ready,” sabi ni Lara. “Final check na lang sa launch materials.” Napatingin si Marco kay Sophia. “Finance side is clear too. Sophia, ikaw na lang sa last sign-off.” Hindi agad sumagot si Sophia. Nakatitig lang siya sa screen ng tablet at tila pilit pang inuubo
Last Updated: 2026-03-17
Chapter: CHAPTER 53: Buried Traces.- ( Narrator’s POV ) - Hindi mapakali si Adrian Hernandez. Nakatayo siya sa harap ng malawak na bintana ng opisina niya sa Paris, isang kamay ang nasa bulsa ng slacks habang ang isa ay mahigpit na hawak ang phone. Kanina pa umiikot sa isip niya si Jasmine. Hindi niya gusto ang pakiramdam na may nangyaring mahalaga at huli na naman siyang nakaalam. Sa wakas ay pinindot niya ang pangalan ng kapatid. Mabilis namang sinagot ni Jasmine ang tawag. “Kuya?” “Ano ba talagang nangyari sa Barcelona?” Sandaling natahimik si Jasmine sa kabilang linya. “I already told you what I needed.” “No, bunso. You told me what you wanted me to do, na si Mommy na mismo ang gumawa. Pero hindi mo sinabi kung bakit.” “Does it matter?” “Of course it matters,” mariing sagot ni Adrian. “You asked me to move around Sophia Redford, and then you expect me not to ask questions?” Narinig niya ang marahang buntong-hininga ng kapatid. “Jasmine.” “All right,” sabi nito sa huli. “Dylan saw her.” Humigpit ang h
Last Updated: 2026-03-16
Chapter: CHAPTER 52: The Borrowed Name- ( Narrator’s POV )- Kinabukasan, paggising ni Elijah, agad niyang napansin na gising na rin si Amelie. Nakasandal ito sa headboard, nakatingin sa kurtinang bahagyang sinasayaw ng hangin mula sa balcony. Halatang wala na naman ito sa sarili. “Honey,” mahinang tawag niya habang bumabangon. “Did you sleep well?” Bahagyang napalingon si Amelie. “A little.” Napabuntong-hininga si Elijah. “You said that last night too.” “I’m fine.” Hindi agad siya sumagot. Sa halip, matagal niya lang tinitigan ang mukha nitong maputla pa rin hanggang ngayon.Tumayo si Elijah at lumapit sa maliit na dining table ng suite kung saan nakahain na ang breakfast nila. Inayos niya ang plato ni Amelie at nagsalin ng maligamgam na gatas sa baso nito. “Come here first,” sabi niya. “Eat something.” “Wala akong gana.” “Honey.” Napatingin si Amelie sa tono ng boses niya. Dahan-dahang bumangon si Amelie at lumapit sa mesa. Umupo siya, ngunit halos hindi niya magalaw ang pagkain sa harap niya. Pinagmamasdan
Last Updated: 2026-03-15
Chapter: CHAPTER 51: Mga Pira-Pirasong Alaala- ( Narrator's POV ) - Pagkalabas ni Amelie ng ladies’ room, hinanap niya ng tingin sina Riko at ang iba, ngunit hindi niya agad nakita ang team. Naglakad siya sa pasilyo habang sinusubukang alalahanin kung saang direksyon sila huling dumaan. Hanggang sa mapansin niya ang isang baby boutique. “Maybe I’ll buy something for you, baby,” bulong niya sa sarili. Pumasok siya sa boutique at dumiretso sa footwear section. Habang tinitingnan niya ang maliliit na sapatos sa estante, bigla niyang naramdaman ang marahang paghaplos sa kanyang binti. Napatingin siya sa ibaba. Isang batang lalaki ang nakaupo sa sahig at tumatawa habang nakatingala sa kanya. Malikot ang mga mata nito at puno ng inosenteng saya ang mukha. “Mama,” usal ng bata. Agad lumambot ang ekspresyon ni Amelie. “Hey, you cutie little one,” sabi niya habang marahang binubuhat ito. “Where are your mom and dad?” Tumawa ang bata at agad humawak sa kuwelyo ng blouse niya. Sa sandaling iyon, may narinig siyang boses mula sa
Last Updated: 2026-03-14
Chapter: CHAPTER 50: Mapaglarong Tadhana- ( Narrator’s POV ) - Sa loob ng isang taon, ang mundong nakasanayan ni Dylan kasama ang paniwala niyang pamilya ay ang pribadong villa ng mga Hernandez sa isla ng La Palma. Isang payapang buhay, malayo sa gulo at sa nakaraan na hindi niya maalala nang buo. At ngayon, narito sila sa Barcelona para sa ilang araw na pamamasyal bago muling bumalik sa villa. “Hold him properly, Dylan. Baka madulas siya.” “Relax. Anak ko rin ito.” Napailing si Jasmine habang pinagmamasdan si Dylan na buhat ang bata sa labas ng hotel. Kagagaling lang nilang tatlo sa breakfast, at dahil magandang araw ang sumalubong sa Barcelona, naisip nilang mamasyal muna bago magtanghali. Kakaisang taon pa lamang ng bata, ngunit halatang-halata kung gaano ito ka-attach kay Dylan. Kapag si Dylan ang may hawak, hindi ito umiiyak. Kapag si Dylan ang kausap, tawa ito nang tawa na parang wala nang ibang paboritong tao sa mundo. “See?” mayabang na sabi ni Dylan nang hagikgik nang hagikgik ang bata sa simpleng pangungulit
Last Updated: 2026-03-14
Chapter: CHAPTER 49 : What I Can Give In Return Is Not My Heart.- ( Amelie POV ) - Isang umaga, nag-aalmusal kami ni Elijah sa balcony ng aming silid. Tanaw mula rito ang malawak na hardin ng mansion at ang pool. Ngunit kahit gaano kaganda ang tanawin at ang umaga, hindi ko maalis ang kakaibang bigat sa loob ng dibdib ko. Hindi ko halos magalaw ang pagkain ko. Napansin iyon ni Elijah. “Did you sleep well?” tanong niya habang nakatingin sa akin. “A little,” sagot ko. Bahagya siyang ngumiti ngunit halatang may pag-aalala sa kanyang mga mata. “Did you take the vitamins your OB prescribed?” Tumango ako. “Yes.” “Good. Don’t skip them.” Pinagmasdan niya ako sandali bago muling nagsalita. “You should also rest more. The first months are the most sensitive.” Napangiti ako nang bahagya. “You sound like a very paranoid father already.” “I am,” sagot niya agad. Bahagya akong natawa. Ngunit sa kabila ng magaan na usapan, may bahagi sa loob ko na hindi pa rin mapakali. Ang batang dinadala ko ay anak ni Elijah. Isang bagong buhay. Isang bag
Last Updated: 2026-03-14
LOGIN
