Novel-novel oleh Ansaya Thongsook

“โอ้ย! เดินไม่ดูหรือยังไงยะ!” ลิตาบ่นอย่างหงุดหงิดทำให้ทั้งสองต่างสบตากัน “อ่าว ยัยอิมนี่เอง ฮืม…ว่าแต่ไปหัดแต่งตัวมาจากไหนไม่คิดว่าจะกล้าแต่งตัวขนาดนี้ อยู่ที่นั้นคงอยู่ดีกินดีล่ะสิถึงได้ทำหน้าตาระรื่นได้ เฮอะ..” “….” “ใครวะลิตา” “อ๋อ พี่สาวฉันเองนะ แต่เป็นพี่สาวต่างแม่นะเพราะพ่อแม่มันตายห่

หลังจากที่บีมกดกริ่งเรียกพนักงานทำให้พนักงานผู้หญิงคนนั้นคนเดิมที่อยู่หน้าร้านเข้ามารับออเดอร์พวกเขาแต่ก็ไม่วายที่พนักงานผู้หญิงคนนั้นกับมองเขาเช่นเคยทำให้บีมกับเห็นพฤติกรรมของพนักงานคนนี้และรอดูมันต่อไป “ผมเอาเมนูตามหน้านี้ครับ แล้วก็หน้านี้ด้วยครับ” เขาชี้ให้กับพนักงานผู้หญิงคนนั้นโดยไม่ได้สบตาแ

ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เมื่อทั้งสองมาถึงจุดหมายปลายทางเรียบร้อยแล้วก่อนหน้านั้นเขากับหอมแก้มนิ่มจนทั่วใบหน้าอย่างมั่นเขี้ยวทำให้เธอรู้สึกว่าเหมือนแก้มตัวเองจะช้ำเพราะเขาแต่เธอก็ไม่โกรธเพราะมันคือการแสดงความรักให้กันและตอนนี้ทั้งสองต่างลงจากรถเพื่อไปที่ร้านอาหารญี่ปุ่นที่บีมได้นัดกันไว้ “เฮียคะ

“หยุดหัวเราะกันให้หมดเลย มึงด้วยไอ้วิทย์ ถ้ากูยังเห็นมึงหัวเราะอยู่กูจะหักเงินเดือนมึงที่มึงเอาเรื่องของกูไปนินทาให้คนอื่นฟัง” “โถ่ นายครับอย่าหักเงินเดือนผมเลยผมเองไม่ได้นินทานายสักหน่อยปค่เล่าสู่กันฟังให้กับทุกคนเองครับ” “ฮึ มันก็ไม่ต่างอะไรจากนินทาปะวะ” เมื่อทั้งสองต่างถกถัยงกันจนเธอเองต้องห้

“จริงเหรอคะ…” เธอหมุนตัวและหันไปหาเขาจนทำให้ทั้งสองสบตากัน “จริงสิครับ อย่างที่เฮียบอกหนูว่าหนูนะสวยสำหรับเฮียที่สุด ส่วนคนอื่นจะมองหนูยังไงก็ช่างมันแต่ใครที่มาหาเรื่องหนูเฮียก็จะเอาเรื่องมันเช่นกัน โทษฐานที่มารังแกเมียของเฮีย” “คิก ๆ เฮียโหดจัง คงไม่มีใครมารังแกหนูหรอกค่ะเพราะตอนนี้หนูมีเฮียและ

เช้าวันต่อมา… ในช่วงเช้าของอีกวันทั้งคู่ต่างนอนกอดกันอย่างอบอุ่นภายในห้องนอนและเครื่องแอร์ที่กำลังทำงานพัดเป่าภายในห้องนอนของเขาเพราะหลังจากที่ทั้งสองได้ปรับทำความเข้าใจกันแล้วทำให้สัญญาของทั้งสองจึงโมฆะทันทีเธอจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ เพราะเธอไม่รู้ว่าภายนอกคฤหาสน์เช้าแล้วเมื่อเธอได้อีกฝ่า